het is heel makkelijk gezegd dat je moet werken met kinderen.
ook ik werkte met 2 kinderen, maar toen bleek dat mijn jongste een erg ziekelijk kind was, was het met het werken gelijk gedaan...

En nog steeds werkt U @ #1.

Zorg (en opvoeding) is ook goed en belangrijk werk!

Hoe wil je je kind en jezelf onderhouden als je geen inkomen hebt?

Ik heb 2 jonge kinderen en ben de hele dag thuis bij de kinderen.
Als de jongste op school zit wil ik weer gaan werken, maar nu wil ik genieten van de kleintjes, die tijd krijg je nooit meer terug.

En wederom de creches duurder en bezuinigen. Wij ook, bij 5 KDV aangemeld, 9 maanden vooraf, (tja zekerheid voor alles) en er was er welgeteld bij eentje plaats. Gelukkig voor ons een zeer goede keuze, nou ja, enige keuze...

Waarom lezen we hier weinig over binnen de politieke opinies?

Goede posting, mijn stem heb je!

Kinderen willen helemaal niet gecombineerd worden met carrière, die willen een mama die tussen de middag lekker een boterhammetje met ze eet en na school met een beker limo naar hun verhalen luistert, de tijd en rust heeft om een gezonde maaltijd te bereiden en na het eten tijd heeft voor een spelletje. Als ik zie hoeveel tijd er opgaat in het draaiende houden van een huishouden, de kinderen verzorgen van kleding, het op orde houden van hun leefomgeving en het zorgdragen voor hun ontwikkeling en sociale contacten, clubs, consultatieburo- en schoolcontacten onderhouden, verjaardagsfeestjes organiseren, kleding en andere kapotte spullen repareren. Dan blijft er voor mij echt geen tijd over om te werken tenzij ik mijn kinderen tekort moet doen. Ja, en dan maar geen wintersport of vliegvakantie of merkkleding. Een dag wandelen in het bos of luieren aan het strand is ook bijzonder aangenaam.
Er zijn momenteel zoveel werklozen door de kredietcrisis, waarom dan zo erop hameren dat beide ouders moeten werken? Als in ieder geval de mannen aan het werk zouden zijn zou dat al een vooruitgang zijn voor Nederland, en met mannen bedoel ik al het mannelijk geslacht vanaf 16 jaar. Vooral jongens op die leeftijd zie ik hangend op straat rondslenteren, van verveling weten ze niet wat ze moeten doen. Het is beter dat zij hun tijd zinnig besteden en ma gewoon haar werk thuis laten doen bij de kinders, want van hanggroepmoeders hebben we nog nooit gehoord!!

Kinderen willen helemaal niet gecombineerd worden met carrière, die willen een mama............


Of een pappa...

Dat gezeik hier met die mannen altijd..

@7 Zo kan ie wel weer he? hahaha

@8 Ja ik kan niet goed tegen onderscheid hihi

@9 Ik ga ff naar het "andere" draadje

kinderen willen gewoon dat er iemand thuis is als zij uit school komen
kinderen willen hun verhaal kwijt, een thuis hebben, gezelligheid en vooral kunnen ontspannen.
kinderen treffen nu helaas een hoop gestress aan, ouders die nog van alles moeten doen na hun werk, moe zijn, niet aan zichzelf toekomen, met moeite aandacht voor hun kinderen hebben.
Dat is de ouders niet te verwijten maar de druk die men elkaar aandoet vanuit de samenlving en de overheid.
En de overheid snapt maar niet waar al die ontredderde aan drank en drugs verslaafde jeugd vandaan komt terwijl ze "niets"tekort komen.
Ja dat komen ze dus tekort, een THUIS
De overheid moet werken aan goede voorwaarden voor werkende ouders, als die er zijn dan mogen ze met verplichtingen komen.

Ik woon vlak bij de grens en ben dus naar Belgie verhuisd. Veel beter geregeld daar!

Niemand verplicht je toch om te gaan werken? Tenzij je alleenstaand ouder bent dan...

@13 Ja dan heb je niet veel keus als je geen allimentatie ontvangt, noch voor je kind, noch voor je zelf.
En zulke gevallen zijn er zat. Komen die kinderen echt te kort? Valt wel mee is mijn ervaring. Er kan financieel meer dan dat je in de bijstand zit en uiteindelijk profiteert je kind er dan ook weer van. Kinderen zijn flexibel een THUIS is natuurlijk ook samen met anderen te maken, bellen of even msn-en is natuurlijk ook een mogelijkheid om toch er even te zijn als een kind thuis komt.

@13
En niemand verplicht je om kinderen te krijgen...

#14 en #15 dikke plus.
Ik wordt soms gewoon een beetje moe van mensen die geen keuzes willen maken maar alles en en in plaats van of of willen hebben.
En inderdaad om de eenvoudige reden dat alleenstaand ouderschap vaak voorkomt maakte ik die uitzondering ook.
Wat mij betreft is niet werken een keuze, niet beter of slechter dan wel werken. Maar keuzes hebben gevolgen, dat geld voor iedereen.

Ik word een beetje moe van die mensen die menen dat ze overal "recht" op hebben. Wanneer je kinderen "neemt" (je , je neemt ze tegenwoordig; het overkomt je niet meer) zul je daar ook de gevolgen van moeten dragen en de verantwoordelijkheid nemen.

Je kunt niet zeggen: "ik wil kinderen en de maatschappij moet ervoor zorgen dat ik ze dan ook kan betalen".
Nee, daar zul je zelf aan moeten denken VOORDAT je eraan begint.

Toen ik zwanger was was er helemaal geen kinderopvang, naschools of voorschools. Er was helemaal niets, behalve de bijstand.
Als alleenstaande moeder zijnde, zonder alimentatie heb ik altijd gewerkt; toen mijn zoon nog erg klein was -4 voor halve dagen en vanaf 4 voor hele dagen.

Ik verdomde het om mijn hand op te houden en anderen te laten opdraaien voor een keus die IK heb gemaakt.

Het is tegenwoordig te makkelijk; ach, ik ben zwanger.... geeft niet... daar draaien anderen wel voor op.

Nu, 20 jaar later moet ik bekennen dat ik wel veel van mijn zoon gemist heb maar aan de andere kant heb ik de voldoening dat ik het helemaal alleen gedaan heb en dat mijn zoon geleerd heeft dat je moet werken voor je geld en verantwoordelijk bent voor je eigen keuzes.

Hij is nu sinds een paar weken het huis uit, heeft een baan en gaat microbiologie studeren.

Ik ben zeer trots op hem ..... en op mezelf.

Vroeger kon je niet kiezen als je een kind kreeg. Je bleeft thuis. Zorgen voor het kind.

Met alle vrijheden vandaag kan alles: en kind en werken en carriere. Maar er wordt niet gekozen. En dat moet eigenlijk wel. Kiezen ja, gewoon kiezen.

Met die klassieke vorm van zorg kan er ook weer meer gezorgd worden voor hulpbehoevende ouders, in plaats van ze 'uit te besteden'.

Individualisische samenleving: en maar klagen.

#11 Die kinderen zijn nog te klein om iets te willen. Het zijn juist sommige moeders die thuis willen blijven, uit onzekerheid over de vraag of zij het wel 'goed' doen.

Wat een belediging voor het goed gemotiveerde en gekwalificeerde personeel van de kinderdagverblijven.

#18 Onjuist.

Vroeger viel er niets te kiezen. Zowel vader als moeder moesten zich afbeulen om het huishouden draaiende te houden. 10 kinderen verzorgen, geen wasmachine, geen auto, geen magnetron, geen vaatwasser, geen stofzuiger. Dacht je echt dat moeders vroeger veel tijd voor hun kinderen hadden? No way!

Degenen die wel tijd hadden, waren de rijke vrouwen. En die namen dan weer een gouvernante in dienst om voor de kinderen te zorgen.

Thuis blijven om voor je kinderen te zorgen is iets moderns, pas op grote schaal in gebruik na de tweede wereldoorlog.

#11

Het is bekend dat probleemjongeren voor een groot deel uit gezinnen komen waar de moeder de hele dag thuis zit, in een lange jurk.

@19 t/m 22 ik neem aan dat jij een werkende moeder bent, aangezien je de laatste 4 posts jezelf moed zit in te praten :)

@ MariaJ, Het klopt toch punt voor punt wat hij/zij zegt?

Een huishouden draaien kost tegenwoordig veel minder tijd door minder kinderen en alle apparatuur. Zodra de kinderen naar school zijn is thuis zitten echt pure luxe die door de meeste dan ook word opgevuld met extreme hobby's, winkelen, soaps kijken en nog meer onzin. Sommige gaan dan vrijwilligerswerk doen dat is natuurlijk wel weer nuttig.

Bovendien is er voor de kinderen ook niks mis mee om op gevangen te worden in een sociale omgeving.

Kinderen die de hele dag thuis bij ma zitten en pa niet zien omdat die 80uur in de week draait daar hoor je ze weer niet over.

@24 Nou, nou KlaasV, je overdrijft het wel een beetje hoor. Denk je nou echt dat ALLE thuisblijvende moeders geld hebben om iedere dag te winkelen (of vaak) en de hele dag soaps zitten te kijken en dat die vaders 80 uur per week werken?!

Ook voor werkende en niet/werkende ouders geldt: iedereen in zijn of haar waarde laten. Dit is een onderwerp waar je geen gelijk in kunt krijgen.

Maar om nou "Wat een belediging voor het goed gemotiveerde en gekwalificeerde personeel van de kinderdagverblijven"te zeggen is ook zwaar overdreven!

@MariaJ, Nee ik wil alleen maar aangeven dat we geen baan meer hebben aan het huishouden.

@26 ook dat is voor iedereen verschillend.

#23

Ik probeer slechts het misverstand "vroeger was moeder er altijd voor de kinderen" uit de wereld te helpen. Zelfs Breughel schilderde al scenes van het leven in de 15e eeuw, waar de ouders werkten (of dronken), en de kleinste kinderen onder de hoede van 'de meid' bleven. Kinderopvang avant la lettre.

@28 Sorry, maar zo komt het niet helemaal op mij over.

Tja, ik ben een 'ouderwetse' ouder: mijn kinderen worden extern opgevangen. Pas door de economische bloeiperiode die na de Tweede Wereldoorlog begon, werden gezinnen financieel in staat gesteld om door slechts één werkende ouder te worden onderhouden. Helaas lukt mij dat niet meer.

Maar ik ben benieuwd naar je inhoudelijke argumenten, Maria.

#19 Eh, ik heb 11 jaren in de zorg gewerkt en gezien hoe gekwalificeerd mensen zijn en juist daarom vertrouw ik mijn kinderen echt niet aan de gekwalificeerde kinderdagverblijfleiding toe. Hoe gekwalificeerd je ook bent, je bent niet emotioneel gebonden aan een kind en dat schept enerzijds mogelijkheden maar anderzijds ook een heleboel valkuilen. Ik wil je niet laten schrikken maar onder de zogenaamde gekwalificeerde beroepskrachten schuilen heel veel mishandelaars en pedofielen. Zelfs collega's van mij waar ik het echt niet van verwachtte. Ik ben HBO-SPH afgestudeerde maar kies er bewust voor om thuis mijn kinders op te voeden met alle daarmee gepaarde consequenties.

#19 dus omdat ik bewust kies om thuis te blijven bij mijn kinderen ben ik onzeker? En kleine kinderen hebben niets te kiezen? Belachelijk, ik kies juist heel bewust (dus ben juist niet onzeker) om bij mijn kinderen te zijn.
Een goed betaalde baan heb ik laten gaan, die tijd komt wel weer als ze op school zitten.
En wat je zegt dat een kind niet te kiezen heeft, oke dat is jou mening maar ik denk (en ik wijs dus niemand aan wat die moet doen) dat een kind in alle tijden voor zijn ouders kiest en niet voor een dagverblijf.

#22 Ik geloof daar geen klap van, de meeste kinderen die ik tegenkwam in de tehuizen kwamen uit gebroken gezinnen, asociale, waarden- en normenloze gezinnen, en de wat lager geschoolden (maar die zijn over het algemeen ook wat minder beschaafd) en van ouders die zelf vroeger mishandeld waren. Wat je met die lange jurk bedoeld snap ik niet, daar kun je alle kanten mee op.

#21 Ja, inderdaad, het was een luxe als je als vrouw niet hoefde te werken, vroeger ging men werken vanuit de armoede en moesten de kinderen ook meewerken op het land en in de fabriek. Naar die tijd wil je hopenlijk toch niet terug. Wat zou het mooi zijn als het ons land weer economisch zo voor de wind ging dat we weer terug zouden kunnen vallen op die luxe en wat zouden de kinderen weer gelukkiger zijn om in die rust groot te mogen worden.

Het scheelt ook wat je levensstandaard is. De man alleen werken, is vaak mogelijk. Veel Christelijke gezinnen, redden het ook op deze manier.

@6 en wat nu als je alleenstaande ouder bent?

Beetje kort door de bocht!
Ik werk ook, heb 4 kinderen en die komen niets tekort dank u wel!

Beetje vreemd dat mensen hier zo stellig kunnen beweren dat ze weten wat kinderen willen.

Willen kinderen een ouder die altijd tussen de middag een boterhammetje met ze eet, die 's middags met een kopje thee aan tafel komt zitten? Lijken me hele fijne, gemakkelijke kinderen dan.

Kinderen willen ook de nieuwst Nintendo, of een WII of zoiets. Wie moet dat betalen? Niet de moeder die iedere middag met dat kopje thee aan tafel zit.... Of ze moet met een rijke vent getrouwd zijn, maar die zijn schaars.

De kinderen kunnen wel willen. Ik wilde als kind ook dingen die ik echt niet kreeg.
Zo ga ik ook om met mijn kinderen, niet alles kun je kopen.
Vervlakking en langs elkaar heen leven is niet goed.
Je geeft ze een goede basis mee van huis, normen en waarden, bescherming en naarmate ze ouder worden zelfstandigheid.

#36 Eh, ik denk zeker dat kinderen ten diepste aandacht/beschikbaarheid van paps of mams willen, die basisveiligheid is echt zo belangrijk. Ik denk dat er geen pedagoog ter wereld dat zal ontkennen en zal stellen dat de nieuwste Nintendo en de WII belangrijkere bouwstoffen zijn voor de ontwikkeling van de kinderen dan ouders. Dat wij als ouders die dingen voor hen kopen is bedoeld als surrogaat hoor. Wij zijn met z'n allen hollend gek dat we die dingen a 170 euro aanschaffen voor hen en dus daarvoor ook de prijs moeten betalen.
En ja, mijn man werkt, ik ben thuis en wij hebben geen Nintendo DS Lite of een WII, dus ja, je hebt gelijk. En onze dochter wil hem dolgraag hoor, dat ontken ik niet.

#35 Als het jou lukt om je gezin goed draaiende te houden heb ik diep, diep respect voor je dat je dat voor elkaar krijgt. En als je dan zelf ook nog lekker in je vel kunt zitten gaat mijn respect nog een trede dieper.
Daarnaast betreur ik het voor jou en je kinderen dat je alleenstaand bent geworden, want het lijkt me niet de meest ideale situatie.

sorry, ik reageer op t artikel en heb t lezen van de reacties overgeslagen. ik heb zelf in de jaren 70 en 80 geprobeerd via de gemeenteraad aandacht te krijgen voor de noodzaak van kinderopvang, want die was er helemaal niet. er kwam toen een subsidie die echt bevochten moest worden, voor een vrijwilligersproject voor gastouderopvang, t ging om wel... 500 gulden per jaar.
aan de andere kant, kreeg ik als onbetaald vrijwilliger in een project voor het aan betaald werk helpen van vrouwen in de bijstand, het dringende verzoek, die vrouwen aan betaald werk of scholing te helpen.
ze vonden t toch raar, dat ik meldde dat een cursus voor toeleiding naar de arbeidsmarkt, stond of viel bij... kinderopvang!!!
luister beste ambtenaren. die moeders leveren dus hun kids af bij school en moeten dan gezien de regionale organisatie van die cursus, nog eens een dik half uur met de bus, naar plaats x. houden we rekening mee. maar nog geen 3 uur later, staan die kids weer voor de deur van school op ma te wachten die ze en boterham zou moeten geven.
ik kan echt geen cursus geven van amper 2 uur. zorg toch dat er voor die kids betaalde opvang is!!! de moeders snakken ernaar!!! willen dolgraag werken!!!

nee zeiden de ambtenaren, dat gaat te veel geld kosten. want wij als gemeente, hoeven maar 10 procent te betalen van de bijstand die de moeders krijgen. niet interessant dus.

de inzet ging niet om die vrouwen, snapte ik. t was de afweging, geld of mensen aan werk helpen die voor kids zorgen.
ondertussen had ik voor mijn eigen kids, betaald uit eigen zak, wel opvang geregeld.
t lijkt wel of er meer is geregeld en veranderd, maar ik geloof er niks van.

@ 20; geen keuze; dat scheef ik al. Geen tijd voor kinderen is heel iets anders.

Het gaat er niet om of ouders wel of geen tijd hebben. Hoofdzaak is de aanwezigheid van de ouders, en dat is weer iets ander dan betrokkenheid.

Een kind heeft het recht dat zijn ouders bewust voor het kind kiezen. Een moeder die er niet aan moet denken om 'de hele tijd thuis te zitten met dat kind' zou er niet aan moeten beginnen mijns inziens.
Het draait niet om jou bij de keuze van een kind.Derhalve vind ik dat het kind het verdient het om centraal te staan in de keuzes die je maakt.

Dat betekend liefde en aandacht voor het kind en minder geld want in deze tijden is de economie belangrijker dan de zorg voor het kind.(Das niet zoals ik het wil maar wel degelijk de realiteit vanwege onze mooie christelijke waarden en normen).

In Zweden is het allemaal toch echt wat beter geregeld.

"Zeven op de tien moeders werkt"

Wie vraagt zich nog af waarom de maatschappij zo verrot aan het worden is?

Niemand, maar dan ook niemand vraagt aan de moeders, c.q. as moeders, of ze wel buitenshuis wíllen werken met een kind, laat staan meerdere kinderen.
Het gaat trouwens dwars tegen je gevoel in, om als moeder je baby in vreemde handen achter te laten. But who cares.

Het wordt tijd dat vrouwen loon krijgen van de staat voor onbetaalde zorgarbeid.
Zo niet, allemaal massaal de straat op.
Zo hebben we in de jaren 60 ook de arbortuswetgeving er doorheen kunnen drukken, dus waarom zoiets belangrijks als dit niet?

Naar mijn mening moet er altijd een bekende thuis zijn.

Het liefst één van de ouders.

Al die vorman van opvang zijn misschien wel leuk voor de ouders, maar het gaat toch om de kinderen?!

Kan je ook aangeven waarom?

En vooral ook wat er dus mis is aan opvang? Worden vaal snel sociaal die kinderen bv. Koters die in hun eentje alle aandacht van mams krijgen missen hier toch veel in. Vroegah had je namelijk 12 broers en zussen nu 12 andere kindjes op de opvang.

Aangezien zo ongeveer een op de drie relaties resulteren in een scheiding lijkt het mij nogal onverstandig als vrouwen niet blijven werken. Volgens mij kan je pas goed voor je kinderen zorgen als je ook voor jezelf kan zorgen.

Als je samen kinderen hebt vind ik het verstandig als beide partners werken. Misschien allebei maximaal 32 uur per week, of je moet in de relatief luxe positie zitten dat je je eigen werktijden kan invullen. Het feit dat ik in ieder geval als vader een dag per week ook de zorg voor mijn dochter had heeft haar zeker geen kwaad gedaan en die drie dagen crèche en BSO ook niet.

IK kan mij wel de discussies herinneren met de oudere generatie in mijn omgeving die van mening waren dat kinderen vijf dagen per week door de moeder verzorgd moeten worden. Maar volgens mij was dat toch omdat zij in een tijd leefden waarin kiezen voor kinderen en werk niet tot de mogelijkheden behoren. Die tijd is gelukkig voorbij, hoewel ik wel de indruk heb dat vooral die ouderen hier op dit topic reageren. Voor hen dit, als je dit zo belangrijk vind, maak dan ook wat werk van je rol als oma of opa.

De staat neemt heel graag de opvoeding van je kind uit handen.

Geheel eens met @44

Loon van de staat voor onbetaalde zorgarbeid? Waar moet dat geld dan vandaan komen? Dan laat je de mensen die niet voor kinderen kiezen ook voor jouw kinderen,waar jij wel voor koos, opdraaien... Ik heb een vriendin met 1 kindje, een tweede kon niet, omdat de financien dat niet toelieten.. dan zou ze dus wel voor die moeder van vier op moeten draaien, omdat zij ook thuis wil blijven... Lijkt mij toch ook geen eerlijke zaak toch?

Wel, ik ben kennlijk ook zo'n winkelende,soapkijkende moeder, ondertussen doe ik mij natuurlijk tegoed aan de martini's,want ja, het is luxe hoor. .de wasmachine draait, de vaatwasser doet zijn werk, alleen jammer dat ik zelf nog moet koken :)

Nee, flauw, zag die opmerking ergens staan, kon het niet laten daar even op te reageren.. Ik heb er vier lopen, en ik heb eerlijk gezegd diep, diep respect voor de moeders die gezin en werk kunnen of moeten combineren.... Ik heb nl. wel een volledige dagtaak aan het verzorgen van mijn gezin.. zal wel aan mij liggen, maar ik ben altijd bezig.. Ok, ok, ik winkel best wel is, en ik ga ook wel eens uit met vrienden en vriendinnen.. Verder doe ik hier en daar wat op de scholen van de kids, ik vind het heerlijk als er vrienden en vriendinnen van zowel kinderen als van onszelf binnenwaaien, ik wil mijn huis en tuin op orde hebben, ik wil er zelf verzorgd bij lopen...En bovenal: Ik wil Genieten van mijn gezin, en mijn leven...Dit is mijn, onze keuze, zo leef ik mijn leven, en het bevalt mij meer dan uitstekend :)
(en ja, stiekum volg de ik "meidenseries" op net 5 :) )

Maar goed, het is een beetje langig verhaal, maar bij deze: Mijn respect voor de buitenshuis werkende moeders....Knap hoe jullie alles kunnen combineren..

Even een paar opmerkingen:

-Je kan de situatie met (pakweg) 20 jaar niet vergelijken met nu.
-Waarom wordt er zoveel over de moeders gepraat? Het gaat hier (alleenstaande moeders/vaders daargelaten) om "ouders".

Wij hebben het er serieus over gehad of we aan kinderen konden beginnen. We hebben beiden een leuke baan (moeten er soms een paar dagen voor reizen) en hadden net een nieuw huis gekocht (dus hypotheek is aan de redelijke kant). Uiteindelijk bleek dat mijn vrouw 4 dagen kon gaan werken, ik een dag per week thuis kan werken en met een poetsvrouw, we nu ook de zaterdag voor ons gezin kunnen plannen.

Wij hadden dat geluk, vele anderen niet!

En over opa's/oma's:

In mijn ogen moeten zij die rol blijven vervullen...de rol van opa's en oma's... niet als surrogaat ouders!

@30 Sorry, maar ik heb geen inhoudelijke argumenten. Zoals ik al zei; dit is een discussie die je niet kunt "winnen" of "verliezen". Iedere situatie is anders, dus heeft een andere oplossing nodig.

@KlaasV

Moet een kind dan met iedereen om kunnen en willen gaan?

Of zeggen we dat, omdat dat ons goed uitkomt?


Niet alle gezinnen bestonden voorheen uit zoveel personen, maar ook al was dat het geval, de groepen in de opvang bestaan over het algemeen uit meer kinderen EN heb jij wel eens kinderen van 12 en 13 in de opvang gezien?

Want dat voorbeeld van het grote gezin is leuk bedacht, maar de leeftijden kloppen niet helemaal.

Of hadden ze vroegah allemaal een 13-ling? ;-)