welke dosis is schadelijk ?

zaplog.nl misbruikt mensen al dan niet doelbewust, om ze te misbruiken.
Sory als er taal fouten in staan. (spel;lings controle staat verkeerd )

@ isnogood, duidelijk is dat je het artikel niet gelzen hebt :)

Leer het nou eens een keer. Er bestaan geen stoffen die niet schadelijk zijn. De hoeveelheid (dosis) maakt een stof giftig of niet giftig. Kleine kinderen hebben ook Arsenicum in hun bloed, dit is nodig voor de botgroei.

@ Estonian, helaas ben ik het niet met je eens. Je praat over de stelling van paracelcus uit de middeleeuwen. Sinds de jaren dertig van de vorige eeuw weten hormoononderzoekers dat deze stelling niet opgaat voor hormonen.

Vele chemische stoffen kunnen hormonen imiteren. Dus het gif zit dan niet meer in de dosis maar in de aanwezigheid. Het verschil met paracelsus is dat de giftigheidscurve geen lineariteit bezit. Meer info:

http://www.ourstolenfuture.org/NewScience/lowdo...

Dit is wetenschappelijk gefundeerd (dus aub niet roepen maar lezen) materiaal die bovenstaande ondersteund.

Zaplog is onzin.
Volgens zaplog zou de mensheid al 192 keer uitgeroeid zijn. Is Iran al 17 keer aangevallen door de VS. Zitten er nanobots in ons lichaam. Worden we op 21 verschillende manieren vermoord door de overheid. Zijn zelfs vulkaanuitbarstingen een complot....

En nog steeds nemen mensen deze site serieus?!

Nuniet onzin

Q KlaasV meen je dat nou echt, zo dom ben je toch niet :)

@7 In ieder geval niet zo dom om zaplog nog serieus te nemen nadat ze 100% aantoonbaar al tientallen zo niet honderden malen faliekante onzin hebben verkocht.

Typisch is ook dat nooit iemand die zaplog wel nog serieus neemt hier inhoudelijk dan wel serieus op in durft te gaan. Sterker nog de "zappies" verklaren mij en anderen die gefundeerde kritiek leveren op dit soort onzin tot "het complot" zelf. Zo maken zij hun cirkeltje rond. Een bizar soort selffulfilling prophecy.

Tja, jouw mening, inhoudelijk is met het artikel niets mis, dus kom maar op met je (gefundeerde) kritiek (over het artikel dan).

Ik heb een groot wantrouwen in de europese wetgeving betreffende alles.
Kijk maar naar het verbod op kruiden en hoog gedosseerde vitaminen.
E nummers goedgekeurd.
Welk addertje schuilt er onder dit gras?

ik weet het al, als de Eu een middel als onschadelijk beschouwt, dan is het zo en mag het onbeperkt gebruikt worden.

Volgens mij gaat het gezonde verstand het hier van de dogma's winnen.

Want als 1 boer het maximum toegelaten spuit en de rest ook, dan is alles wat je aan groente koopt met het maximaal toegstane bespoten, maar de hoeveelheid is achteraf gewoon cumulatief aan hoeveel groenten je dus eet.

Slim, slim, slim.

Dit noem ik nou de vooruitgang in het algemeen.

@5
Interessant artikel. Dus eigenlijk zou je van sommige pesticiden gewoon iets meer moeten gebruiken om ze onschadelijk te laten zijn? ;)

Afgezien daarvan, als dan straks alle pesticiden worden uitgesloten omdat ze ofwel schadelijk zijn bij lage dosis, of schadelijk bij hoge dosis, moeten we dan in feite maar toestaan dat een groot deel (of 100%) van oogsten mislukken door ziekte- en dierenplagen? Wat als de keus is tussen: geen oogst (dus dood door honger) of schade aan de gezondheid?

Afgezien daarvan, als we bijvoorbeeld gemiddeld elk jaar 50% van de oogst verliezen (dus bijvoorbeeld 1 jaar geen schade en het volgende jaar 100% verlies), zouden we 2 keer zoveel land nodig hebben voor de huidige landbouwproductie of de landbouw 2 keer productiever moeten maken.

Heeft het EU-voorstel rekening gehouden met de mogelijkheid dat er wellicht geen enkel pesticide effectief is, of dat er alleen matig effectieve overblijven? En welke keuze maakt men dan:
-Toch maar schadelijke pesticide die effectiever is?
-Dan maar meer landbouwgrond of lagere oogsten (en honger?) accepteren?

@ 13, waarom vertrouwen op big agra:

http://www.wur.nl/NL/nieuwsagenda/nieuws/Rrijst...

Het kan zelfs zonder bestrijdingsmiddelen :) en desondanks een hogere opbrengst. Je zou haast zeggen win win situatie:)

@ 13 daarnaast wordt het duidelijk dat de pesticiden niet alleen schadelijk is voor de plaag die men bestrijden maar voor alle levende wezens. Misschien is onderstaande site interessant:

http://www.pan-europe.info/

@13
Alleen al de gehele moderne landbouwmethoden "big agra" noemen kleurt je als zijnde ideologisch gemotiveerd i.p.v. objectief kijkend naar de relatieve voor- en nadelen.

Die eerste link die je geeft stelt niet eens dat het "kan zonder bestrijdingsmiddelen". Er staat dat er een controverse is over een bepaalde rijstbouwmethode en dat er meer onderzoek nodig is. Ook staat dat er "vaak" een hogere opbrengst zou kunnen zijn, wat dus niet betekent "iedere oogst". Er staat dat het arbeidsintensiever zou zijn, wat een enorme aanslag op de welvaart in een land kan betekenen waar slechts een zeer klein deel van de bevolking in de landbouw werkt. In Madagascar is het overgrote merendeel van de bevolking boer en verdient 70% minder dan de armoedegrens, dus spotgoedkope arbeiders genoeg.

Nog afgezien van de alarmbellen die moeten gaan rinkelen als men de productiviteit van landbouwmethodes laat onderzoeken door "sociologen en economen vanuit een sociale context". Dus niet door exacte (landbouw- en gezondheids)wetenschappers die gewoonweg meten wat het beste werkt, het meeste opbrengt of het gevaarlijkst is voor volksgezondheid of voedselzekerheid.

Je omzeilt ook de vragen die ik stelde @13. Maar laat maar, ik voel al aan op wat voor welles-nietes discussie dit (weer eens) gaat uitdraaien. Ik zou zeggen: kijk eens open en kritisch naar de wereld i.p.v. in termen van "big agra" en "pesticiden zijn altijd slecht". Als het door ideologische motivatie uitbannen van pesticiden mensen van honger zou doen sterven koop je dat ook niet even af met goede bedoelingen.

Boeren en de landbouwindustrie, die jij dus "big agra" noemt hebben belang bij zo groot mogelijke opbrengst met een zo klein mogelijke investering. Dat Monsanto het niet leuk zou vinden als dat (een tijdje) zonder haar pesticiden kan, wil niet zeggen dat alle boerenbedrijven ter wereld daar maar blind achteraan zullen lopen. Om te beginnen in Madagaskar al niet blijkbaar. Wat niet voor niets zo straatarm is met een zeer laag-productieve, arbeidsintensieve, primitieve vorm van landbouw.

Stel jezelf ook eens deze vraag: Als die vorm van landbouw werkelijk zoveel beter was qua opbrengst en voedselveiligheid, waarom zijn we er dan zoveel rijker en gezonder op geworden sinds we daarvan zijn afgestapt?

@16 het is geenzins de bedoeling om het op een welles niets discussie aan te laten komen. Het probleem met pesticiden is eenvoudig dat er na verloop van tijd altijd resistentie gaat optreden. Men moet dus op zoek naar nieuwe bestrijdingsmiddelen of te wel sterker of op een ander soort werkingsmechanisme. Dit is een gegeven!

Op dit moment lopen de toegepaste wetenschappers van onder andere Monsanto, DuPont etc. tegen het punt aan dat ze geen vernieuwende pesticiden uit de kast kunnen trekken. Ook dit is een gegeven.

Dit betekent dus als we ons pesticide (en ja ik ben zelf van de boer afkomstig) gebruik niet aanpassen en ongebreiteld blijven doorgaan dat je een zelfde soort effect krijgt als bij anti-biotica resistente bacterien. Zo zijn er al meerdere tientallen onkruiden bestendig tegen Roundup.

Daarnaast ken ik kleine tuinders die niet een heel veld volpoten met dezelfde gewassen (monocultuur) maar afwisselelen. Zelfs daardoor wordt het pesticide gebruik stukken minder. Inderdaad het wordt arbeidsintensiever en duurder. Krijgt een vakman ook eens een beloning voor zijn werk :)

Over honger, indien we voldoende soja op de wereld hebben om de gehele wereldbevolking te voeden maar in plaats daarvan er varkensvoer van maken, tja inderdaad dan komt bij mij een ideologisch gevoel naar boven.

En voor de duidelijkheid ik heb alle twee de kanten van nabij meegemaakt. En heb inderdaad een keuze gemaakt dat afhankelijkheid aan de landbouwindustrie (voor mij) een korte termijn oplossing is.

De vraag over opbrengst en voedselveiligheid is is een argument welke ik veel hoor en inderdaad misschien heb je wel gelijk Echter mijn keuze is het niet, dit omdat de landbouwgronden met monocultuur steeds schraler worden en men steeds meer afhankelijk wordt van de landbouwindustrie. En daarnaast met het huidige fosfaattekort (welke echt de kop begint op te steken) zullen de opbrengsten van de landbouwgronden minder worden.

De oplossing we zullen weer eens echt moeten gaan leren boeren!

@17
Ik weet niet of het een "gegeven" is. Dat was de stelling van Paracelsus ook, maar je hebt me redelijk overtuigend bewijs aangeleverd dat die niet 100% opgaat, of niet op de lineaire wijze die hij aangaf. Maar inderdaad, logisch zou je verwachten dat er wel een organisme zal komen dat geen last heeft van een bepaalde pesticide.

Maar daar staat tegenover dat het net zo goed een "gegeven" is dat zonder pesticiden een groot deel van oogst (al was het maar eens per X jaar) verloren zal gaan, omdat er eveneens een organisme zal ontstaan dat de natuurlijke resistentie van planten overwint. Waarna weer "waarschijnlijk" een deel van de planten uit de oogst overleeft en op die manier een plant ontstaat die van nature een pesticide bevat om deze nieuwe plaag te bestrijden. Het is een constante bewapeningswedloop. Alleen met behulp van pesticide en gentech hebben we een kleine voorsprong op de natuurlijke evolutie.

Hetzelfde geldt voor antibiotica. We kunnen cynisch ons vee (of zelfs mensen) laten sterven, in de (waarschijnlijk juiste) veronderstelling dat een deel het wel zal overleven en natuurlijke resistentie zal opbouwen. Maar de vraag is of je dat moet willen, wanneer je (zij het dan tijdelijk) ook kunt zorgen dat dieren of mensen die ziekte niet zullen krijgen.

Ik heb geen ideologisch bezwaar tegen kleinschalige, pesticide-loze, vruchtwisselende of arbeidsintensievere landbouw, maar zolang de moderne landbouw betere resultaten oplevert qua opbrengst, kosteneffectiviteit, voedselzekerheid en veiligheid, wint deze het mijns inziens terecht van de voorgenoemde.

En het probleem met soja voor veevoer is niet dat het aan vee gegeven wordt. Het wordt pas een probleem als (armere) landen niet een verantwoord sociaal verzekeringsstelsel hebben die in ieder geval zorgt dat de hele bevolking van voldoende voedsel wordt voorzien om te kunnen overleven. Wat men met het overschot doet, moet ieder mens zelf weten. Mijn zorg is dat pesticide-vrije landbouw zal zorgen voor te weinig voedsel om zelfs dat maar te bereiken, of het ene jaar wel en het volgende jaar niet.

Dus bij de afweging van pesticide of antibioticagebruik in de landbouw en veeteelt: als men bezorgd is over het ziek worden of sterven van mensen daardoor, moet men ook in de balans overwegen of er niet meer mensen ziek zullen worden of sterven (van ondervoeding) wanneer we dat niet doen.

Of je die afweging mag maken (zieken\doden door pesticide\antibiotica accepteren om meer zieken\doden door honger te redden) is meer een ethische vraag. Plus de vraag: als het "slechts een risico" is dat iets zal gebeuren, bijvoorbeeld de kans op doden door pesticiden\antibiotica, mag het dan ook niet? We accepteren ook heel veel andere "risico's" op doden in het dagelijks leven. De kans van 1 op X duizend dat er doden in het verkeer vallen, dat een huis in brand vliegt door een strijkijzer, of dat een bejaarde door bezoekende familieleden sterft aan een griepinfectie bijvoorbeeld. Die kansen zijn in feite ook zekerheden dat X op de 1000 mensen het loodje zullen leggen.

Lastige afweging, lijkt me.

@ owl bedankt voor je uitgebreide reactie. Vindt dat je heel goed omschreven hebt hoe jij erover denkt. Kan je goed volgen en zie ook de logica.

Persoonlijk denk ik (dus slechts een mening, onderbouwd met eerdere reacties) dat we doorgeschoten zijn en dat het systeem een korte termijn winst heeft opgeleverd. Met echte duurzaamheid moeten we toch terugkeren door samenwerking met de natuur in plaats van misbruik.

Nogmaals bedankt voor je reactie, ga er eens goed over nadenken :), we zullen misschien de gulden middenweg moeten gaan volgen.

Trouwens de nieuwe manier van pesticide gebruik is dat men gebruikt maakt van mengsels met een verschillend werkingsmechanisme. Echter hiervan heeft de wetenschap ook nog niet veel kaas van gegeten:

http://www.ourstolenfuture.org/NewScience/syner...

T'is van dezelfde site als het artikeltje over de dosis, dit om de reden dat er op een eenvoudige wijze een moeilijk onderwerp wordt uitgelegd.

@19
Dank je, je hebt mij met dat Paracelsus verhaal ook iets nieuws geleerd.

Ik krijg wel de indruk, die link lezende, dat die site voornamelijk wil voorkomen dat er nieuwe chemische stoffen (in dit geval pesticiden) op de markt komen, of zelfs een hoop bestaande wil laten verbieden.

Je weet inderdaad nooit hoe een bepaald middel in de praktijk zal werken, vergeleken in isolatie in een laboratorium. Maar ook met "puur natuur" weet je dat niet. Men heeft het bijvoorbeeld over oestrogeen-achtige stoffen, maar alleen al in gewone, niet gemodificeerde sojabonen zitten bijvoorbeeld phyto-oestrogenen. Volgens wetenschappelijk onderzoek zouden die juist een positieve (of in ieder geval geen negatieve) werking hebben (bescherming tegen borstkanker o.a.), maar ook hiervan kun je je afvragen wat het doet in combinatie met andere voedingsmiddelen en stoffen uit planten. Net zoals je volgens sommigen geen vis moet combineren met spinazie, hoewel die op zichzelf gezond zijn:

http://koken.blog.nl/koken-doe-je-zo/tips/2008/...

Ik las laatst ook over de voor- en nadelen van lijnzaad (vlaszaad). De ene studie concludeert dat het een positief effect heeft op de gezondheid en de kans op kanker vermindert, het andere dat het de kans op agressieve prostaatkanker zou vergroten. Ook zouden de omega-3 oliën een beschermend effect hebben bij gezonde mensen tegen hartklachten, maar bij mensen met hartfalen zouden ze (door exact dezelfde reden dat ze bij gezonde mensen beschermen) mogelijk de doodsteek kunnen zijn.

Dus ja, de wereld is erg complex en ik vraag me af of men dat allemaal kan controleren, laat staan beheersen. Als we in geval van twijfel altijd "nee, tenzij" zouden zeggen tegen innovaties, wordt het wel een erg lange adem voordat je een nieuw product met mogelijk positieve effecten op de markt kunt brengen. Het gelinkte artikel zelf spreekt van "duizenden jaren" zelfs, om alle interacties te kunnen testen.

Dus waar ze dan precies heen willen, is me niet helemaal duidelijk. We kunnen moeilijk alles van de markt halen waar mogelijk chemische stoffen van in het milieu terechtkomen. Het feit dat vrouwen de pil en mensen valium en andere medicijnen gebruiken zorgt al voor een aanzienlijke hoeveelheid chemicaliën die in het rioolwater terecht komt. Nog afgezien van de bacteriën, virussen en sporen die we als mens via ontlasting, adem of aanraking het milieu in laten.

We zijn nu eenmaal stoffelijke wezens, dus voorkomen dat we ergens "lekken" lijkt me erg moeilijk. ;)

@ 20 Phyto-oestrogenen, inderdaad een interessant onderwerp. Heb laatst een artikel gelezen over BPA waarbij de industrie als argument gebruikte dat voedsel ook vele phyto-oestrogenen bezat. Het antwoord van de betreffende wetenschapper: klopt echter de mens heeft zich tijdens de evolutie tegen kunnen wapenen. Interessante discussie, hierbij de link:

http://pubs.acs.org/cen/coverstory/89/8923cover...

@21
Dat is zeker interessant, maar de partijen die bonnetjes gaan onderzoeken op mogelijke chemicaliën schieten wat mij betreft een beetje door. Dan kun je op laatst ieder molecuul waar de mens mee in aanraking komt gaan onderzoeken en verdacht maken. Ook de namen van de betreffende partijen doen mij een beetje "fundamentalistisch groen" aan, als je begrijpt wat ik bedoel. Met bovendien een belang om dat soort zaken te problematiseren, aangezien ze vervolgens ook weer geld verdienen aan het geven van adviezen hoe men deze "gevaren" kan vermijden.

Precies ook wat die ene wetenschapper zegt: mensen denken dat alleen "synthetisch" slecht is en "natuurlijk" goed, terwijl het allemaal gewoon atomen en moleculen zijn die op een bepaalde manier zijn gerangschikt.

Dat we al lang blootstaan aan phyto-oestrogenen zodat de "zwakken" onder ons die er niet tegen konden eruit gemendeld zijn zal best. Nou ja, lang, we kunnen bonen pas eten sinds we als mens hebben geleerd te koken, want daarvoor waren ze deels giftig en grotendeels onverteerbaar. Een voorbeeldje dat synthetisch soms ook "goed" kan zijn i.p.v. natuurlijk. Maar om nu zelfs kassabonnetjes te gaan napluizen op minieme hoeveelheden oestrogene stoffen, wordt me toch ietsje te neurotisch.

Ik accepteer dan liever een 1% grotere kans op kanker, dan dat ik op laatst alles wat ik zelfs maar aanraak (plus al hun mogelijke interacties) eerst moet laten onderzoeken. Nog afgezien van de duizenden natuurlijke stoffen die je nu eenmaal niet kunt vermijden. En ik vind tempeh of edamame op z'n tijd ook best lekker, dus dat risico accepteer ik dan ook maar. ;)

@ Owl, enige nuance op zijn tijd is inderdaad niet verkeerd.

Over de kassabonnentjes bezit ik een andere mening. Het gaat hier om BPA (bisfenol A). Bisfenol A is een man-made chemical welke uitgevonden is in 1891. In de jaren dertig van de vorige eeuw is deze stof ingezet als medicatie (het werkt namelijk als het vrouwelijk hormoon oestrogeen). Pas sinds de jaren vijftig wordt deze verbinding ingezet als bouwstof voor kunststoffen.

Sinds enkele tientallen jaren wordt BPA ook ingezet op thermisch papier. Hierbij wordt het fijn verdeeld op het papier en door warmte wordt het zwart.

Bij kunststoffen heb je het voordeel dat BPA chemisch veranderd is. Echter dit is bij thermisch papier niet het geval. En helaas kan BPA ook door de huid je lichaam binnendringen.

Bij kunststoffen komt het BPA vrij door verwarming (er treedt een degradatie reactie op). Daar paracelsus bij hormoonverstorende stoffen niet meer geldig is, wordt inmiddels breed geaccepteerd. BPA houdende babyflesjes (polycarbonaat) zijn ondertussen in China, Canada en de EU verboden. Ook in de USA zijn er staten die BPA in babyflesjes verbieden (9 nu).

BPA wordt dus gezien als hormoonverstoorder, bedenkend dat men bij thermisch papier in direct contact komt met BPA en dat BPA door de huid het lichaam kan binnendringen.......... Vooral voor de kassameisjes welke veelvuldig in contact komen met thermisch papier kunnen hierdoor een aanzienlijke dosis opnemen.

Nog vreemder wordt het als men zich bedenkt dat het lichaaam door metabolisme BPA kan afbreken. Terwijl nu de discussie over de afbraakproducten gevoerd wordt (veilig of niet) heeft men in America een uitgebreid bloedonderzoek laten plaatsvinden. Het blijkt dat 93% van de mensen BPA in het bloed heeft. Daar het lichaam BPA kan afbreken is de veronderstelling dat de opname van BPA hoger is als de afbraak.

Echter dit zijn de nieuwste inzichten en misschien komt men over enkele jaren tot een andere overtuiging. Echter ondertussen zie ik het als interessante discussie over nieuwe inzichten.

kleine aanvulling: slechts 1/3 van het thermisch papier maakt gebruik van BPA, er zijn dus alternatieven aanwezig. De oplossing is dan toch heel simpel: bedrijven die zich aanpassen hebben een stapje voor op bedrijven die zich niet aanpassen. Het lijkt wel een beetje op evolutie :)

@23 @24
Dat las ik ook in de link die je gaf inderdaad. Alleen hoe sterk (en negatief) de stof is qua uitwerking wordt verder niet vermeld, voor zover ik me herinner. Alleen dat anderen zeggen dat phyto-oestrogenen in voedsel "sterker" zijn. Wat dan weer wordt verworpen omdat we daar "op natuurlijke wijze" al langer mee in aanraking komen.

Wat ik niet helemaal een sterk argument vind, want een stof met oestrogene werking is een stof met oestrogene werking, toch? Als ze allebei op hetzelfde mechanisme (zoals dezelfde receptoren en terugkoppelingsmechanismen) inspelen is het wat vreemd om het één neutraal (of zelfs gematigd positief) te noemen en het andere als een mogelijk gevaar. Ik ben geen medisch bioloog, dus ik zou niet weten hoe dat precies kan dat 2 stoffen met exact dezelfde werking anders zouden zijn qua risico.

Versta me niet verkeerd, ik ben geen voorstander om mensen zomaar bewust te vergiftigen. Ik ben alleen bezorgd dat wij langzamerhand naar een neurotisch soort maatschappij gaan (niet alleen wat dit betreft) die overal problemen ziet. Als ik mijn handen elke keer was dat ik een deurknop of een ander mens heb aangeraakt, wegens de 0,1% hogere kans dat ik misschien ergens mee besmet word, noemt men mij terecht neurotisch. Maar als een onderzoeker met veel (publiek) geld gaat kijken naar een stof die misschien de kans op ziekte met 0,1% verhoogt, en er daarbovenop nog extra van profiteert door bedrijven via consultancy alternatieven te bieden, is het ineens "voorzorg".

Nog afgezien van het onderscheid tussen stoffen waar men bewust voor kiest en stoffen die men niet kan vermijden doordat een ander ze in het milieu brengt. Als ik soja eet, kies ik bewust voor de risico's die daarbij horen wat betreft phyto-oestrogenen. Als ik kassamedewerker wordt kies ik bewust voor het risico van de bonnen (als ik er vanaf weet tenminste, of mij van tevoren is gezegd hoeveel relatief risico mijn beroep inhoudt, net als bij mijnbouw of glazenwassers). Mits men mij als klant vertelt "als u deze winkel binnentreedt loopt u een kans van X op 1000 dat u misschien ziek wordt van enig product dat zich in deze winkel bevindt", zou ik daarvoor ook bewust kunnen kiezen. Alleen niet als de bisphenol vrij in de lucht zweeft bijvoorbeeld en ik contact ermee niet kan vermijden.

Als we werkelijk iedere stof moeten gaan onderzoeken, plus de interacties met alle andere stoffen, zijn we niet alleen zoals je eerdere link meldde "duizenden" jaren bezig, maar er zou praktisch geen nieuw product op de markt meer kunnen worden gebracht, ongeacht eventuele (grote) voordelen. We zouden dan voornamelijk bezig zijn om al onze energie en geld te steken in het onderzoeken van alle bestaande zaken waar we nu als mens mee in aanraking komen en daar alternatieven voor zoeken (als die er al zijn), om een groot aantal (kleine) risico's te verminderen.

Echter, ontegenzeggelijk zijn we als mens "netto" enorm vooruit gegaan van alle innovaties van de afgelopen eeuw. Dankzij antibiotica zijn miljoenen mensen niet gestorven die anders 100% zeker waren gestorven aan de "natuurlijke" variant van de bacteriën die nu resistent worden. Dankzij pesticide, kunstmest en moderne landbouw kunnen we miljoenen mensen voeden die anders zouden zijn gestorven van de honger. Dankzij plastics hoeven we niet alle bomen ter wereld te kappen of gigantische plantages aan te leggen om alle papier, katoen, hennep of andere "natuurlijke" zaken te produceren waar we anders producten in zouden moeten verpakken of vervoeren. Kunststof kozijnen of met giftig arseenzuur verduurzaamd hout, betekent dat er minder tropisch hardhout nodig is, enzovoorts.

En zoals het artikel stelt zouden de alternatieven voor die bisfenol plastics en dergelijke slechts "een fractie van centen" kosten. Maar als je die minieme verhoging in kostprijs vermenigvuldigd met alle producten waar je dan eventueel alternatieven voor zou kunnen produceren die veilig(er) zouden zijn, kom je alsnog op een hoge kostenpost voor een relatief gering probleem.

Maar goed, dan nog blijft de vraag of je (het welzijn van) die 0,1% van mensen (die ziek worden van bijvoorbeeld bisphenol en niet bewust voor blootstelling hebben gekozen) mag "opofferen" voor (het welzijn van) 99,9% van de mensheid. Ik denk het niet, maar het lijkt me evenmin de bedoeling dat we 99,9% van de mensen gaan opofferen voor die 0,1%.

Persoonlijk heb ik toch liever een wereld met vrijheid, innovatie en bijbehorend risico, dan een 100% veilige wereld waar we iedere stap die we willen zetten eerst moeten omkleden met 1000 veiligheidsonderzoeken. Dan kunnen de neurotische mensen zelf alsnog in een plastic (bisphenol-vrije) bubbel gaan wonen als ze echt iedere blootstelling aan welk natuurlijk of kunstmatige risico dan ook willen vermijden, maar hoeven we dat niet allemaal te doen. ;)

@ 25, waarschijnlijk zullen op dit punt onze meningen blijven verschillen, desondanks was de uitwisseling van gedachten zeer interessant :)

@26
Bedankt, in ieder geval werd het geen scheldpartij of welles-nietes verhaal, zoals ik helaas gewend ben.

Maar als afsluiter (even extreem gesteld hoor), als we kunnen kiezen tussen:
A. Een 100% veilige, maar zeer onvrije maatschappij waarbij iedereen bij wijze van spreken in een "plastic bubbel" moet leven om ieder risico uit te sluiten.
B. Een niet (geheel) veilige, maar zeer vrije maatschappij, waar de mensen die toch 100% veiligheid willen zelf ervoor kiezen om in een "plastic bubbel" te leven.

Dan zou ik toch voor B kiezen. In een te vrije maatschappij kan ik altijd nog kiezen om meer veiligheids- en voorzorgsmaatregelen te nemen, samen met gelijkgestemden. In een te veilige maatschappij kan ik niets anders doen dan degenen met de grootste veiligheidsbehoefte te gehoorzamen.

Misschien dat dat een beetje een indicatie geeft waar mijn zorg vandaan komt.

@ 27 tuurlijk als je het zo stelt maar naar mijn idee hebben wij de keuze niet.

We leven reeds in een wereld waarbij het niet meer mogelijk is om te kiezen, maar dat geef je zelf al aan.

Zal binnenkort beslist nog wel een linkje plaatsen misschien kunnen we dan onze gesprek voortzetten.