Als de uitdijing versnelt, dan klopt de berekening van de leeftijd van het heelal ook niet en is het heelal jonger.
Of mis ik iets?

Dacht ik dat ik al een aardig eindje onderweg was, komt er weer een stukje bij.

En uiteindelijk za het heelal misschien imploderen. Of als een ballon uit elkaar klappen :-).

eerst was het superheet plasma,en dat word nu nog steeds alle kanten op geslingert.dat dat dan alle kanten uit met dezelfde snelheid gebeurt lijkt me niet,want sommige stukken plasma zulen zwaarder zijn dan andere.gelukkig draaien we zelf om de zon.en de zon weer rond een groot zwart gat,dat zorgt voor een redelijke zwaarte kracht.

eerst was het superheet plasma,en dat word nu nog steeds alle kanten op geslingert.dat dat dan alle kanten uit met dezelfde snelheid gebeurt lijkt me niet,want sommige stukken plasma zulen zwaarder zijn dan andere.gelukkig draaien we zelf om de zon.en de zon weer rond een groot zwart gat,dat zorgt voor een redelijke zwaarte kracht.

ik geloof d'r plat gezegd geen bal van.

@6 want de aanname is nog steeds dat de lichtsnelheid altijd en overal dezelfde is, en dat lijkt mij, naast diverse andere aannames, een hoogst twijfelachtige aanname.

Ik vraag me af of diegene die het artikel geschreven heeft zelf alle kreten wel begrijpt. :p

Trouwens... "...veroorzaakt doordat ons Melkwegstelsel zich min of meer in het middelpunt van een miljarden lichtjaren groot gebied bevindt"

Draait alles toch nog om de aarde, net als vroegâh ;)

Vooral leuk dat in een collage van onzekerheden de onderzekerheid op 3,3% wordt gezet.

@9

Verbeter me als ik het mis heb, maar volgens mij wordt daar gewoon de betrouwbaarheid van de meting mee bedoeld.

Oftewel, ze hebben iets onderzocht en gemeten... hoe groot is de kans dat die meting bij benadering correct is? Kennelijk kwamen ze uit op 96,6%

@8
Die van Nu.nl ? Vast niet, maar de auteurs van het bron artikel wel.
En als je uit die zin haalt (die daar niet eindigt) dat de aarde in het midden staat, dan weet ik iig nog eentje die er niets van snapt.

@10
Correct.

"...uitdijingssnelheid van het heelal in de loop van de tijd steeds hoger wordt als gevolg van een mysterieuze donkere energie in de lege ruimte."

Een mysterieuze donkere energie? Moeten we Gohstbusters bellen??

De aarde is een platte schijf en alles draait om de aarde...... zo, das toch allemaal véél makkelijker :-)

@Retriech antwoord #3 "En uiteindelijk za het heelal misschien imploderen. Of als een ballon uit elkaar klappen :-)"

Of het universum nou oneindig uitdijt of omgekeerd implodeert tot een oneindig zware kern hangt af van zijn kritische massa. Ik maak mij echter meer zorgen over de kritische massa van de moderne wetenschappers die bepalen of wij nu 'evolueren' zoals de darwinisten veronderstellen of omgekeerd juist involueren en de menselijke moleculen dichter tegen elkaar worden gedrongen vanwege een geheimzinnige inversie van het gravitatieeffekt....
.

@Johannes 8:7 #9

Op 73,8 kilometer per seconde per megaparsec is die 3.3% dus 73,8+- 2.4 kilometer per seconde per megaparsec

Ik weet dat ik te hoge verwachtingen heb van de reacties die ik wil lezen en dat ik mijn verwachtingen bij zou moeten stellen. Toch kan ik het niet altijd nalaten om reacties te lezen in de hoop daar zelf wat wijzer van te worden. Helaas moet ik steeds weer concluderen dat er veel "dommerikken" reageren. Kunnen die niet gewoon de Donald Duck gaan lezen en het reageren overlaten aan mensen die weten waar ze het over hebben zodat anderen, die er minder van weten (zoals ik) door zinvolle reacties hun kennis kunnen verrijken?

@handsfree #7 "...want de aanname is nog steeds dat de lichtsnelheid altijd en overal dezelfde is, en dat lijkt mij,...een hoogst twijfelachtige aanname."

Sommige fotonen lichten elkaar in met snelheden sneller dan die van de zwaartekracht!

We gaan eraan :-)

Wat ik niet helemaal snap is dat de conclusie dat het helal alsmaar uitdijt gebaseerd is op metingen aan hele vere sterrenstelsels waarvan het licht miljarden jaren oud is en dus afkomstig is uit een tijd dat dicht(er) ligt tegen de tijd van net na de "big bang", toen het helal sowieso sterk explodeerde.
Meten wij dan niet aan gegevens die alleen klopten in de tijd van net na de "big bang"? Voor hetzelfde geld implodeert nu het helal, maar zien wij nog het oude licht van miljarden jaren terug...

@20
Cellofaan plastic. Dat is om het goed bij elkaar te houden.
(wie domme vragen stelt...)

@19 Het is inderdaad net alsof je oude foto's zit te bekijken ondanks dat ze net zijn genomen..

Het blijft toch fascinerend om na te denken over de aanleiding tot de "Big Bang" en vervolgens dan weer hoe die aanleiding tot stand kwam?

Misschien krijgen we ooit nog eens een "foto" te zien die de sleutel geeft tot begrip van het ontstaan van een "willekeurig" heelal.

Alle nerds verzamelen!!!!!

spannende theorie; maar onze waarnemingen zijn nog steeds alleen door mensen handen en ogen gemaakt dus wat is waar? Wel fascinerend

...

Even filosoferen hoor:

Als je zelf op aarde bent ...
En je weet niet waar het middelpunt / oorsprong van de 'uitdijing' zich bevind...

Dan weet je niet wat je eigen relatieve snelheid is ten opzichte van dat punt...
En kun je dus onmoelijk de precieze waarde van de 'uitdijings-snelheid' bepalen...

Je kunt enkel de relatieve snelheid van uitdijing ten opzichte van de aarde meten/berekenen....

duuusss...

;)

ja space cake interessant he; maar met space cake op ben je altijd het middelpunt en what the fuck? haha

@27 lol ! +je ;)

@19
Redshift,

@29 / @19 Om wat uit te breiden daarover. Nooit gemerkt wanneer een ambulance voorbij rijdt dat het geluid dan weer hoger, dan weer lager is? Dit komt door iets dat heet Doppler Effect.

Ook licht heeft daar last van. Door dit effect te bestuderen (in het geval van uitdijing van het heelal: vergelijken van redshift tussen verschillende 'grote' objecten in het heelal zoals sterrenstelsels) kan je de afstand en de beweging van deze objecten van elkaar bepalen.

http://en.wikipedia.org/wiki/Hubble_constant

Even tussendoor, dit is wel één van de meest interessante ontdekkingen in een lange lange tijd. Er zijn vele theorieën betreft de expansie van het universum en hierdoor staat er één weer dichter bij de waarheid dan de anderen.

@1 Ja en nee, gezien dit al in gedachten was genomen in theorieën, had men al een redelijk idee over de leeftijd van het universum als deze steeds sneller uitbreidde. Het is en blijft ongeveer 14 biljoen jaar.

@31 14 miljard jaar denk ik eerder

@1 juist ouder, niet jonger

Zonder ook maar enig referentiekader is het lastig meten, voor hetzelfde geld zwakt de uitdijing af en zien we de relativistische efffecten van die vertraging.

Dus 14 miljard jaar geleden dijde het heelal uit, immers het licht wat gemeten is is al zo oud...

De uitdijing vind nu plaats door vooral de factor dark energy, maar dat was niet altijd dominant: eerst was het inflation, daarna straling, toen materie. Als je alles doorrekent en optelt kom je uit op zo'n 13.7 miljard jaar.

@37
Dark energy is toegevoegd om de formules kloppend te maken. Er is nog absoluut geen bewijs van.

De waargenomen versnelling zou eventueel een schijnbaar effect kunnen zijn, veroorzaakt doordat ons Melkwegstelsel zich min of meer in het middelpunt van een miljarden lichtjaren groot gebied bevindt waarin de dichtheid aan sterrenstelsels substantieel lager is dan in de omgeving.

Is het niet zo dat vrijwel alle sterrenstelsels verder uit elkaar liggen en dat hoe ouder het licht wat wij waarnemen hoe dichter bij elkaar de sterrenstelsels staan. En zou het voor eventuele waarnemers op 14 miljard lichtjaar afstand dan ook zo zijn dat hun hetzelfde waarnemen als ons. Dus dat zij ook in het middelpunt van een grote leegte lijken te "wonen" en dat hoe verder ze kijken des te dichter op elkaar gepakt de sterrenstelsels lijken.

@16 Het forum is er toch voor om openlijk vragen te stellen en dan te hopen dat er een deskundig antwoord op komt. En anders is er ook altijd nog google.
Jij verwacht volgens mij dat hier voor elk onderwerp een aantal deskundigen zijn die ook maar meteen al hun kennis hier in het forum gaan plaatsen?

@20 We zitten met z'n allen in een deeltjesversneller en men bestudeert ons.

@38 niet alleen om formules kloppend te maken, ook vooral het feit dat de meeste massa van het universum onzichtbaar is.. toen men het heelal trachtte te wegen bleek er gigantisch veel meer massa te zijn dan enkel materie, de hypothese is dat dit deeltjes zijn die niet tot materie zijn gecondenseerd

@33 yup, excuus :-P

@36
Red shift

@41
Ja ze hebben het heelal op een weegschaal gelegd. Nee, ze hebben geprobeerd het gewicht te berekenen aan de hand van defecte formules, toen ze een afwijking constateerden, hebben ze onzichtbare massa en energie toegevoegd om de formules kloppend te maken. en niet de formules aangepast om het resultaat kloppend te maken.

en over 10 jaar komen ze vertellen dat die donkere energie eigenlijk flarden van buiten de ruimte zijn. weten we ook dat onze ruimte niet meer dan een wolk is in een nog grotere ruimte waar onze natuurwetten als lichtsnelheid niet gelden. dat verklaart dan meteen ook de hyper snelheid die de ruimte had direct na de big-bang

@1: nee, ouder toch? Want blijkt dat de uitdijing vroeger trager ging, dus hij heeft er langer als gedacht er over moeten doen om zo groot te worden!

@44
Het effect van de donkere massa is zichtbaar door gravitational lensing. Zonder dit soort effecten was donkere materie al lang verworpen.

@21

Geef dan zelf juist het goede voorbeeld en daarmee meteen ook even een slim antwoord.

Het zwarte wat je ziet in het heelal is gewoon het zwarte gat.

@49

Gaaf. En wat zit er volgens jou dan rondom dat zwarte gat? Waar bevindt dat zwarte gat zich dan volgens jou? Waar maakt dat gedeelte rondom dat zwarte gat dan deel van uit? Is dat op zich dan weer onderdeel van een groter geheel?

Wat ik bedoel, is de aarde als een atoom, waar vandaan wij andere atomen kunnen zien, waarbij het geheel van onze atomen de melkweg vormen. Vanaf die melkweg kunnen wij bevoorbeeld o.a. Andromeda zien, welke op zich dus ook uit atomen bestaat. Al die clusters van atomen vormen het heelal. Het heelal, welke dus uit clusters van stelsels bestaat, maakt ook ergens onderdeel vanuit.
Zouden wij misschien gewoon onderdeel zijn van een tafel? Welke zich in een huis bevindt, dat huis staat in een dorp, dorp ligt in een provincie, provincie in een land, land op een werelddeel, werelddeel op een planeet, planeet onderdeel van een stelsel, etc etc.

Wat is een atoom dan eigenlijk klein he. En als je dan nagaat dat zo'n atoom dan ook nog eens bestaat uit neutronen en protonen, die op zich uit quarks bestaan en die quarks weer uit strings. Rest alleen nog de vraag, wat zit er dan tussen al dat moois?
Hoe klein is zo'n string in verhouding tot het heelal. Waar bestaat zo'n string dan weer uit. Men zegt dat gravitonen hier een belangrijke rol in spelen, maar bestaan er wellicht ook antigravitonen om het geheel in gareel te houden.
Alles is tenslotte in de natuur in evenwicht.

@50 De aarde draait om de zon, atomen draaien niet echt rond andere atomen. Bovendien hebben wij geen maan om ons heen draaien met quantum mechanische eigenschappen. Dus je vergelijking gaat een klein beetje de mist in.

@25 : Verdiep je in de materie en je zal vele dingen leren, het is echt heel interessant en ook dit zal je duidelijk worden.

Brian Greene - The Fabric of the Cosmos: Space, Time, and the Texture of Reality.

Dit is bijvoorbeeld een erg interessant boek over dit onderwerp. Net als bij topics over evolutie lees ik hier veel berichten van mensen die denken dat ze het snappen en deze ook met simpele argumenten komen waarvan ze denken dat de specialisten hier nog nooit over hebben nagedacht.

Ik beweer geen specialist te zijn maar door boeken te lezen en lezingen te kijken begrijp ik het al een stuk beter.

Argumenten in de volgende commentaren zijn hier mooie voorbeelden van:

1,7,17,19,32,35, 36,44

Vooral nummer 32 : "Ik vraag mij gewoon af er moet toch een einde zijn van het heelal. Anders kan het toch niet uitdijen! En waar naar toe dijt het uit?"

Waarom moet uitdijen een doel hebben? Waarom moet er een einde zijn aan het heelal? Begrijp je wel op welke manier het heelal uitdijdt? Je vragen lijken aan te geven dat je dit niet weet namelijk.

Als antwoord op veel vragen:

http://www.nujij.nl/hoe-het-universum-werkt-doo...

@51

Is dat zo, dacht eigenlijk dat bijvoorbeeld het electron van het waterstof atoom, in de eerste schil rondom de kern bewoog, zoals bijvoorbeeld de aarde om de zon. Als ik lees over de verschillende 'onderdelen' van een atoom en de relatieve afstand tussen die onderdeeltjes en hoe zich die dan weer verhouden tot elkaar, komt het op mij toch echt over als een kleine heelal. Atomen correleren met elkaar. Wisselen onderling electronen uit en kunnen fuseren, zoals ook soms planeten met elkaar doen.
Het geheel blijft echter in evenwicht (toch?).

@52

Als het zo simpel is, waarom geef je het dan niet even aan? Ben ook wel geinteresseerd.

Heb gelezen over de bubble theorie. Waarbij iedere bubbel zijn eigen universum heeft. Bubbels fracties van elkaar 'leven' en net zoals sterrenstelsels met elkaar kunnen correleren. Bubbels ontstaan spontaan, gaan in elkaar op, of splitsen. Maar ja, waar bevinden die bubbels zich dan weer in. In een nog grotere bubbel, die zich ook weer tussen andere bubbels bevindt, etc etc.

@55 Ik heb nooit gezegd dat het simpel is :)

Het is niet simpel en niet snel uit te leggen, voor mij iig. Wat ook zo is, er worden wel specifieke vragen gesteld maar helaas weet ik niet elk antwoord met specifieke cijfers. Ook ik zal dit moeten naslaan om m'n geheugen op te frissen en dan wordt er hier ook verwacht dat ik een samenvatting vertel.

Die bubbel theorie is op dit moment in overweging ja maar volgens mij niet 1 van de meest gangbare.

Het probleem is vooral dat wanneer je bijna op "tijd 0" bent gekomen de huidige natuurkunde wetten niet meer werken, alles zit zo dicht op elkaar dat alles uiteen is gevallen in de elementaire deeltjes en dat zelfs de krachten die wij kennen niet meer verschillen maar 1 en hetzelfde zijn. (Electromagnetisme, Weak Force, Strong Force, Zwaartekracht).

Kosmische inflatie is een aanvulling op de big bang theorie die nog dichter bij tijd 0 blijft kloppen. Ondanks de naam Big Bang gaat deze theorie namelijk niet over het ontstaan zelf, maar over wat er vlak erna gebeurt.

Het is zeker geen makkelijk veld om over te lezen (zeker wanneer je echt met de wiskunde bezig bent) maar bijvoorbeeld Brian Greene weet het toch duidelijk te maken voor de leek. Lang niet alles is zeker in dit gebied maar wat men weet en de bijbehorende theorien zijn geen wilde gokken maar theorien die de feiten kunnen verklaren.

@54 : Je vergelijking komt inderdaad wel in de buurt maar dit is eigenlijk alleen een schaal vergelijking.

Electronen bewegen niet om de kern als de aarde om de zon. Helaas zou ik willen zeggen. Op die schaal heeft quantum mechanica een heel grote invloed. Electronen bewegen in een dualiteit van golven en deeltjes. Een electron heeft alleen een kans om ergens te zijn maar kan overal zijn totdat je hem meet, alleen dan is het een partikel, ervoor beweegt het om de kern in een golf van waarschijnlijkheid zoals beschreven in golfmechanica.

Quantum mechanica is zeer vreem en gaat tegen alle gezond verstand in, maar toch is na lang onderzoek en vele tests gebleken dat het wel klopt, ook in voorgenoemd boek wordt hier dieper op ingegaan.

@38: Doh open deur, elke cosmologische bron / wetenschapper zal je dat zeggen. Er is een meting dat de uitdijing versnelt, dit levert energie op (door de negatieve zwaartekrachts energie), en dat heeft een naam gekregen: dark energy. Hoe/wat, niemand die het nog weet.

@57 Bovendien zijn elektronen ook aan te slaan door licht, waardoor ze een andere energie toestand krijgen en tijdelijk naar een andere schil gaan. Zie je met planeten ook zelden gebeuren.

@23 och, als er een onderwerp is waar je over na moet denken, kom jij eer met "alle nerds verzamelen!" Dat is gewoon omdat jij te simpel bent.

@59 Theorethisch is het wel mogelijk, maar de kans is idd vrij klein :D

Electronen hebben idd vaste banen die ze kunnen nemen, niks ertussen, maar nog steeds is het alleen mogelijk de kans vast te stellen dat een electron zich ergens bevindt, dit is niet met zekerheid te doen. De quantum wereld is heel bizar.

Maar dat is niet het enige bizarre, algemene en speciale relativiteit is ook vrij bizar, met erbij dus het fenomeen ruimtetijd. Mocht m-theorie waar zijn hebben we er weer iets bizars bij in de vorm van snaren en branen in een universum van 11 dimensies.

@61 los daarvan, het rond draaien van een electron rond een kern (alhoewel dat niet gebeurd, want golffuncties etc) is alleen nog maar de s-orbital, dan zijn er ook nog de drie p-orbitals en in die vorm heb ik ook nog geen planeten rond een zon zien draaien, met een waarschijnlijkheid dat ze zich aan beide kanten van de zon kunnen bevinden met een node in het midden met waarschijnlijk = 0 waar ze dus niet kunnen komen maar toch van de ene kant naar de andere kant kunnen.

En dan heb je nog de pi-orbitals, dat zou wel gaaf zijn, een soort van geconjungeerd pi-systeem zonnestelsel, met unlocalised planeten die een 'binding' aan gaan met andere zonnen. Met een beetje mazzel zijn ze nog fluorescent ook.

@62 En gefeliciteerd, je hebt mijn kennislimiet overschreden :D

Ik vind dit alles erg interessant maar uiteindelijk heb ik er nog maar 1 boek over gelezen. (Greene-Fabric of the Cosmos) Zeker aangezien ik vooral boeken over evolutionaire biologie lees was dit wel ff wennen en buiten dan moet ik eigenlijk mn wiskunde eens op een hoger niveau trekken.

Maar over die verschillende 'orbitals' weet ik dus niks. Alleen ff gechecked op wiki, en ik kan wel een uitgebreidere uitleg gebruiken :)

@63 haha, ik ben bang dat ik je dan moet door verwijzen naar een boek over organische chemie.
Aromatische systemen hebben in ieder geval niet gelokaliseerde elektronen (misschien dat je dat weet van scheikunde, benzeen bv). Vaak zijn deze fluorescent, dwz absorberen licht/uv en een elektron gaat naar een aangeslagen toestand en valt weer terug en straalt weer licht uit van een iets lagere golflengte/energie.

@allen: wat een heerlijke dialoog met jezelf ga je weer aan op nujij.nl... Vergeet je niet te werken?

Technisch .

#55

Ik heb de bijbel gelezen en daar wordt iets heel anders beweerd.

Dat gelul over Bubble universa valt net als multiversa of tijdreizen omdat sommige uitwerkingen van de quantummechanica deze mogelijkhied niet direct ontkennenonder het kopje SF.

OOK als een quantumfysicus zoiets zegt.

@67 De schepping bestaat 7000 jaar? Jammer voor je dat sommige beschavingen ouder zijn.

@67

Klopt helemaal. En de aarde is plat en je moet niet te ver doorvaren, want anders val je in een groot zwart gat. Het gat van @49 ;-)

@65 Heb je de computer ontdekt in de sociale werkplaats? Als je het niet begrijpt kan je ook gewoon een vraag stellen...Dom lullen kan ik ook.

Verder kan iemand me ook een antwoord geven? @39 of moet ik aan de hand van de 2 plusjes aannemen dat ik goed zit. :)...Alvast bedankt

@69 ;-) @67 :-o Ja en de zon draait om de aarde. De aarde is het middelpunt van het heelal waar alles omheen draait. En Jeruzalem is de meest centrale stad op de platte schijf van de aarde. Onder de schijf woont de duivel.

@Taco: De versnelling is overal gelijk. Voor ons lijkt het optisch dat sterrenstelsels dichter op elkaar zitten maar hoe verder weg ze zijn des te kleiner lijkt de afstand ertussen. Tot je het gaat meten natuurlijk :)

Het is met het uitdijen niet zo dat alleen de buitekant wordt uitgerekt. Afstanden worden overal steeds groter. Voor een vergelijking:

Pak een ballon (rond) en markeer deze met stippen. Wanneer je hem opblaast zie je de afstand tussen stippen overal met de zelfde snelheid en afstand toe nemen. Maar in het helaal worden die stippen niet groter, de zwaartekracht zorgt ervoor dat sterrenstelsels de zelfde grootte houden.

http://www.astro.ucla.edu/~wright/balloon0.html

Om het duidelijk te maken

Kan iemand mij vertellen hoe het kan dat onderzoekers de bron van het licht kunnen achterhalen. Ligt buigt door zwaartekracht, een voorbeeld hiervan is de Einsteinring (briljante man is het toch). Is het dan niet mogelijk dat het licht wat de lenzen van de telescoop bereikt ongeveer een even directe route heeft gevolgd door de ruimte als de kronkelende sondereis van de Messenger naar Mercurius? Sterker nog, is het niet onmogelijk dat licht wat miljarden jaren onderweg is een recht pad volgt door het zwaartekracht labyrint van het heelal? Stel dat het licht vele bochten heeft gemaakt, dan kan het zijn dat die bochten door de buiging van het licht bij een gewone uitdijing van het heelal een exponentiële uitwerking hebben op de gemeten afstand.

Zo opgelost, niks geen dubieuze materie, volgende vraag graag. :)

@72 DrWaltman..Bedankt :)

Gelukkig komt er zo af en toe ook nog eens wat hardere wetenschap langs.

#1

Daar is na de ontdekking van die uitdijing (zo' n 20 jaar geleden als ik me niet vergis) al voor gecompenseerd, en met deze informatie kun je de boel nog scherper stellen.

Voorlopig.

Hoe dat het lijkt of elk punt in de ruimte (sterrenstelsels etc) van ons vandaan aan het verwijderen is, verwijs ik je naar

http://www.denachtwaker.nl/post/3530721913/lawr...

Vanaf 9 minuten 55. Dan wordt alles duidelijk en beter uitgelegd dan wat voor post in deze thread.

En dan te bedenken dat we al een oneindig aantal big-bangs moeten hebben gehad.

Iedere keer een plof, dan uitzetten,inkrimpen en weer plof.

Iedere keer hetzelfde , alleen anders.

@78 hoezo dan?

we are a small bubble in a bigger bubble contained within another larger bubble that is somewhere in a gigantic bubble that is a small part of a bigger bubble within another greater bubble surrounded by a bubble
Our known solar system.
sun and near neighbours.
the milky way
the known universe