ik geef niet, want men kan niet voorkomen dat mijn organen naar slechte mensen gaan.

Ja, als beide partijen dat wensen is het prima. [ echter als je een nieuw hart krijgt ligt dit toch wat lastig ]

Rare kop, als je donor bent ben je, volgens mij, al overleden.

@1 dat ben ik totaal met je eens...... Je weet nooit waar je organen heen gaan.... Maar als anderen mensen dat wel willen, zou ik zegge prima, als het voor een stukje troost is.........

@3 eventueel uitgezonderd voor nieren, maar gelijk heb je

Wat is de LEVERtijd?

Laten we zeggen, dat 90% van de mensen 'goed' is.

Dan laat je de goeden lijden onder de 'slechten'.

En hoe moet dat nu, als bijvoorbeeld je partner of één van je kinderen een donororgaan nodig heeft?

En dat een geschikte donor komt te overlijden, maar dat deze geschikte donor dezelfde mening is toebedeeld als jij?

Slecht idee.
Om de nieuwsgierigheid van ontvanger te bevredigen gaan we het leed bij de nabestaande van de donor oprakelen?
Verder loopt de ontvanger het risico dat de nabestaanden ineens geld willen zien oid.
Zelf ben ik geregistreerd donor, en zelfs iemand met een mongolen idee als reactie @1 mag wat mij betreft in aanmerking komen voor mijn organen. En mijn bloed, want bloeddonor ben ik ook al.
Maar ja, als je God bent en tussen goed en kwaad onderscheid kunt maken, ben je onsterfelijk en heb je geen organen nodig of te geef.

Wat een onzin! Dan loop je dus als donor het risico dat je je nabestaanden gaat opzadelen met lastige ontvangers van jouw organen of hun familie. De beste manier om nog minder geregistreerde donoren te krijgen.

Sorry, maar het moet vrij staan om dat te doen.

@1 Maar je neemt misschien ook wel een goed mens iets af.. en het lijkt mij dat als een " slecht mens " een orgaan van iemand ontvangt, dat diegene de nabestaande van de donor niet eens willen zien, dus hoezo slecht idee? Als beide partijen erachter staan is er toch niks slechts aan?

@1 En als je een orgaan nodig hebt wil je dan ook niet ontvangen?

Ik heb in 2008 een donor lever ontvangen,ik wil de nabestaanden best ontmoeten,en het maakt mij niet uit van wie ik hem heb,ik was zelf ook donor,het had mij niets uitgemaakt naar wie mijn organen waren gegaan!!!!

@2 Inderdaad, maar dan alleen wanneer beide(!) partijen spontaan(!) met deze wens komen.
Zelfs het verzoek tot contact mag naar mijn mening niet worden voorgelegd aan een partij, wanneer die vanwege rouw (of wat de reden ook is) hier nog niet aan toe is.

@14 Geheel mee eens!!!

@12

Zo denk ik d'r ook over...

Je wilt wél een orgaan ontvangen als dat nodig blijkt? (Tuurlijk wil je dat...)
Wees dan ook bereid om te geven...

Eigenlijk heel simpel...

@1 Volstrekt gelijk! En stel je eens voor er zijn ook BNN ers die deze organen zelf op gaan vreten...!

wil er wel een als ik ziek ben maar wil heel de kist in

#1

Gelukkig geef jij niet. Als donor, doneer je zonder onderscheid des aanziens aan iedereen die er behoefte aan heeft

@18

Niemand wil uberhaupt jouw onderdelen troll...

iedereen moet eigenlijk donor worden ,geen gelul ,want wel willen ontvangen maar niet geven dat is pas bekrompen

Het donorsysteem moet een systeem worden waaraan je automatisch meedoet tenzij je ervan distantieert. En in dat laatste geval doe je dus niet mee.

beide partijen moeten dit expliciet willen, anders gewoon niet.

@23 sluit ik me bij aan. Een website waar men zich kan registreren en daarmee te kennen kan geven dat men donor of gedoneerde wil leren kennen is toch prima. Bij een "match" kunnen partijen elkaar ontmoeten.Iedereen blij.

@24 @23 Ik ben het eens met de stelling dat beide partijen dat expliciet moeten willen... echter, registratie vooraf om aan te geven wat je (nu) wil lijkt mij niet verstandig... zodra een dierbare komt te overlijden kan de gedachte heel anders zijn, er kan altijd twijfel ontstaan. Een eventueel vooraf vastgelegde wens moet in ieder geval kunnen worden herzien.

Wat is de meerwaarde?

Niet eens dus

Als een 'slecht' persoon een orgaan krijgt van een 'goed' persoon, kan hij er aardig van opknappen.

Natuurlijk moeten die mensen, als ze willen, bij elkaar worden gebracht. Heel troostend voor de nabestaanden en voor de 'drager' mooi om te zien wie er in hem 'huist'.

@18
En daarom zou het eerlijker zijn als de organen op de eerste plaats naar mensen gaan die zelf ook donor zijn.
Ikzelf zou zelfs nog een stapje verder willen gaan. Het maakt me niet uit aan welke vorm van religie, bijgeloof of egoisme je ook lijdt maar iedereen zou verplicht moeten worden om je medemens te helpen. Ook met het geven van organen (na je dood uiteraard)

@1 als je een nier nodig hebt, dan sta je zeker wel vooraan? Ik gun je een plaats onderaan de wachtlijst

Volgens mij is de donor op dat ene moment vaak al ............ dan heeft het geen nut volgens mij......

Hallo bovenstaanden... lezen jullie de vraag wel? het discussiepunt was niet, moet ik wel of niet doneren, maar moeten nabestaanden donorontvangers kunnen ontmoeten...
Mijn idee hierover is dit: Ik denk dat elk individueel geval individueel besproken moet worden. Soms is die behoefte er wel soms niet. Het moet dus wel mogelijk zijn maar het verzoek moet zowel door ontvanger als familie van de donateur afgewezen kunnen worden.

Een orgaandonatie is een medische behandeling als ieder ander. Alleen is de levering van grondstoffen afhankelijk van een al dan niet levend persoon en daar wordt dan een lading aan toegekend die er volgens mij niet is. Ik zou als ik in een gevangenis werkte ook medicijnen aan een gevangene geven die hij nodig had dus voor mijn orgaan geldt dat ook. Het is gewoon een medische behandeling en meer niet. Er wordt een soort mystieke sfeer omheen geschapen om het dilemma voor mensen om een orgaan af te staan eerder groter wordt dan kleiner. Allemaal nog restanten van het christendom en enkele andere achterlijke godsdiensten. Het komt voort uit de behoefte van mensen om zichzelf bijzonder en belangrijk te vinden ten opzichte van zowel andere mensen als bijvoorbeeld dieren. Waarom er over orgaandonatie iedere keer een discussie moet worden gestart, zolang als ik leef, begrijp ik daarom ook helemaal niet. Het is net het midden-oosten conflict. Dat is ook al mijn hele leven op televisie zonder enige noemenswaardige ontwikkeling. Gewoon wel of geen orgaan geven en NOOIT meer over zeiken. Het is jouw orgaan wat je weggeeft dus je hoeft er met niemand over in discussie....Ja het zijn er misschien te weinig maar daar staat weer tegenover dat er mensen teveel zijn dus dat kun je dan mooi tegen elkaar wegstrepen.

Jammer weer die standaardreacties over wie wel het donororgaan zou mogen ontvangen. Die mensen weten niet wat geven is. Donor zijn betekent onvoorwaardelijk, zonder aanziens des persoons, een ander mens helpen. Geven betekent niets terugverwachten. Donor zijn is geen ruilhandel, en je hebt geen eisen aan de ontvanger te stellen. Van mij mag een alcoholische zwerver met liefde mijn organen hebben, ongeacht wie hij is of of hij zelf donor is.

Ik wil niemand ontmoeten, ik wil geen organen geven, maar ook niet ontvangen! Als mijn tijd daar is is die daar, einde discussie wat mij betreft! Niet egoïstisch maar realistisch

@36 als je een paar uur aan de nierdialyse hangt, wil ik je grote smoel nog wel een keer horen

@36 Zo denk ik er ook over (op dit moment althans).
Neemt niet weg dat ik om kan draaien als een blad aan een boom.
Een menselijke eigenschap geloof ik.
@37 U komt wat zuur over. Is niet goed voor je 'gezondheid'.

@7 Ik vind wat #1 aankaart ook belangrijk. Natuurlijk, als je dood bent dan weet je er niks van, maar ik geef mijn organen ook liever niet aan een verkrachter, seriemoordenaar, of iemand die zijn vrouw regelmatig in elkaar mept.
Als ze in het systeem nou opnemen dat wie veroordeeld is voor een zwaar vergrijp (zeden, geweld, dood en verderf) dat die van jou de organen niet kan krijgen, dan denk ik dat het aantal mensen dat zich als donor laat registreren enorm zal toenemen.
Andere discussie:
Wat als iemand zijn hele leven gerookt heeft en zijn longen zijn naar de Filistijnen, wil jij je longen aan die persoon laten geven ?? Ik eerlijk gezegd niet, geef ze aan iemand die buiten zijn/haar schuld slechte longen heeft !

@38 Ja inderdaad, als Magere Hein aan de deur staat te rammelen, dan kunnen mensen ineens een andere mening krijgen. Lastig om dat vantevoren te moeten beslissen, en dat hoeft ook niet, zolang je zelf nog kunt communiceren. Maar wat als je naasten die beslissing voor jou moeten nemen, dan maak je het hen wel moeilijk. Derhalve is het beter dit met je naasten tijdig te bespreken (net als een niet-reanimeren-verklaring bijv.). Dan neem je die zware last van de schouders van mensen die het toch al heel moeilijk zullen hebben als jouw tijd gekomen lijkt / is. Lastig ding he ? Vind ik ook hoor.

@26: die wordt bepaald door de betrokken mensen in kwestie. Alleen zij kunnen aangeven wat de evt meerwaarde zou kunnen zijn. Buitenstaanders niet.
Ik zou zelf heel graag de nabestaanden van mijn donor willen ontmoeten, puur en alleen om ze te bedanken en om te horen wat voor een persoon het eigenlijk was die zijn onderdeel aan mij heeft gegeven.

@35: ben ik met je eens.
Ik val echter méér over ondoordachte onderbuikbekrompenheid in @1 dan over een donor die een tegenreactie geeft door op te werpen dat een "weigerdonor" wellicht zelf ook valt onder de 'slechte mensen'.

@34 ik wou plussen! sorry! ik ben het helemaal met je eens..

Ik zou daar niet in mee willen gaan. Als ik kijk hoe het mij zelf zou overkomen: stel, mijn kind krijgt een orgaan van een ander. Zonder was hij dood gegaan, met heeft hij het overleefd. Als ik dan, met toestemming van de familie van de donor, contact met hun heb, zou ik ze ELK gesprek alleen maar gaan zitten bedanken! Je wilt er echt heel veel voor terug doen als je je kind bijna dood heb zien gaan, maar het net nog hebt zien redden.

En mensen zoals @1 zouden denk ik nog eisen en iemand onder druk zetten om maar van alles te geven aan de familie van de donor.... Trouwens, @1: dan neem je zeker ook zelf geen donor aan als het nodig is?

Verder, ik begrijp dat het voor nabestaanden ook wel een positief iets kan brengen. Maar dan zou er eigenlijk een instantie moeten zijn waarin je iemand persoonlijk, maar anoniem, kan laten weten wat er gebeurd is doordat jij of je kind een nier/lever etc. hebt ontvangen. Kan je tch bedanken, als je daar behoefte aan hebt. Maar je maakt niets extra's los, wat mogelijk een soort van verplichting word naar elkaar toe omdat "degene toch maar jouw leven heeft gered...". Lijkt mij psychische heel zwaar. Je weet soms op het moment zelf pas wat goed was, maar ik denk dat het eerder een belasting voor 1 van de partijen kan worden dan echt een meerwaarde.
Daarom, doe het dan anoniem. Heb je toch iets gedaan om te bedanken, en zit je er niet aan vast.

Ik vind het echt walgelijk dat andere mensen kunnen zeggen/bedenken dat er een bepaalde groep mensen in deze samenleving zijn die maar vooral helemaal niets waard zijn! Hoe arrogant ben je! Hoe hoog schat je jezelf wel niet in zeg!! Ik ben goed, ik verdien een donornier... jij bent slecht, jij verdient het niet??? Ik lees alcoholisten, rokers, verkrachters etc...
Ik begrijp werkelijk niets meer van Nederlanders. Aan de ene kant moet werkelijk alles kunnen (drugs moet je kunnen gebruiken, alcohol moet je kunnen gebruiken zoveel als je wil...Klemzuipen op feestjes... maakt het uit??) Maar als er dan gevolgen zijn.. Jonge jongens die door problemen daar makkelijk invallen... Verdienen zij geen orgaan?? Wie is hier dan hypocriet zeg! Als het ene gedoogd is, en allemaal moet kunnen, moet het andere ook.

Stelletje egoïstische mensen die zelf alles natuurlijk goed doen. Je rijd nooit door het rood, jij gaat nooit vreemd.... Ook niet soms alleen in je hersens als je een reclamebord ziet of een andere leuke vrouw? Denk daar is over na! Je bent zelf net zo slecht!

En trouwens, wat is goed en wat is slecht? Ik zou @1 namelijk bestempelen als "slecht" (bij wijze van). Maar jij bent zelf wel goed vind je....
Beetje jammer, zou je mijn orgaan niet kunnen krijgen. Das toch ziek joh? Ja,sorry, maar hier kan ik echt niet tegen. Een bepaalde mening hebben okey, maar dit slaat nergens op.

Ik vind dat het de keus moet zijn van de donor (in geval van van overlijden, de nabestaanden) en ontvanger. Zij moeten zelf kunnen beslissen hoe ze dit in willen vullen.

ik geef niet en doe niet mee.. je hebt alles meegekregen in je leven en daar moet je het mee doen. op is op, iedereen moet zelf beslissen maar ik geef het niet en hoef het ook niet

Dat moeten beide partijen zelf kunnen mogen beslissen.... Uit ervaring kan ik volmondig ja zeggen.. Maar iemand anders kan daar totaal anders tegenover staan. Zo'n beslissing is heel persoonlijk, en van twee partijen.

Nee niet mee eens, laat me cremeren zodat niemand mijn graf hoeft onderhouden. eens gegeven blijft gegeven. Heb wel een donorcodicil.

@38: reactie @37 zuur? Hahaha, je zou van zo iemand je organen krijgen, zou je dan net zo gaan spreken! Grapje hoor, maar wat een reaktie, zo spreek je toch niet tegen iemand! Ik heb nog altijd een mond en geen smoel.

Dit is heel persoonlijk, de een wil het wel en de ander niet. Maar beide partijen moeten het eens zijn om elkaar te ontmoeten.

@25. Vooraf vastleggen of je donor wilt zijn (of niet) is heel belangrijk. Maar voor de duidelijkheid: je kunt natuurlijk niet vooraf vastleggen dat je later als ontvanger of nabestaande van een donor met elkaar in contact wil kunnen komen. Deze website wil de mogelijkheid bieden aan mensen die al nabestaande of getransplanteerde zijn.

slechte zaak, vriendschap is niet eeuwig durend en het maakt partijen afhankelijk en chanteerbaar

Prima idee, van die website. Mensen die hebben ontvangen of nabestaanden van iemand die heeft afgestaan kunnen dan helemaal zelf besluiten of ze het willen of niet. En willen ze het niet, dan zullen ze het ook nooit weten.

ik bouw liever drinkwaterpompen in de Sahara,dan dat ik 1 armzalig leventje red van iemand die op natuurlijke wijze aan zijn eind komt.
Die drinkwaterpompen redden honderden,zij het niet duizenden levens,terwijl je organen gaan naar iemand die met fluwelen handschoentjes is grootgebracht,in ons rijke westen,waar we nu zelfs de dood proberen te slim af te zijn,door met geld te smijten!

Ik wil alleen geven aan mensen die ook een donor codicil hebben. Anders is het nutteloos. Zo dwing je ook niet donoren tot het goed nadenken of ze wel of niet donor willen worden.

Ik vind ook dat je alleen mag ontvangen als je zelf ook donor bent!!! Verder vind ik persoonlijk dat als ik bijv. een nieuwe nier zou krijgen ik aan kan geven dat ik graag met de donor(familie) in contact wil komen. Hier moet de chirurg zijn adm.ass. maar wat voor doen. Wil de familie niet, dan kunnen ze dit schriftelijk kenbaar maken, desnoods anoniem. De chirurg kan dan bij een controle na een halfjaar of zo, mij hierover informeren zonder dat ik hoef te weten wie de gulle gever is geweest. Wil de donor(familie) dit wel? Dan kan via de chirurg (of wie dan ook aldaar) de adresgegevens uitgewisseld worden. Zo moeilijk is dat toch niet? Tja ze moeten iets ander werk erbij nemen maar daar kunnen ze werkelozen voor inhuren, toch? Iederen blij!

"Rare kop, als je donor bent ben je, volgens mij, al overleden."

De nabestaanden ook, waarover het o.a. gaat in de omschrijving ?

Samenbrengen?
Gebeurt al...

@60
Ha ha, ik moest het wel twee keer lezen maar ik vat 'm.
Leuk.

Goed plan!

Ik zie er het nut niet van in. Als ik op de sloop een auto-onderdeel koop interesseert het me toch ook geen hol van wie die sloopwagen geweest is?

@3 in de meeste gevallen is de donor overleden maar als je een nier doneert hoef je niet perse dood te zijn. Ik denk dat nabestaanden en ontvangers zelf moeten kunnen beslissen of ze elkaar willen ontmoeten dus op zich is het wel een goed idee. Aan de andere kant kan het ook verkeerd uitpakken als blijkt dat bijvoorbeeld longen zijn gegaan naar iemand die na de operatie vrolijk verder gaat.

Is de vraag of ik vind dat donoren en ontvangers bij elkaar gebracht moeten worden? Wat maakt mijn mening hierin voor verschil? Is het niet logischer dat zij dat zelf bekijken, regelen, doen zonder dat ik daar iets mee te maken heb?

Vaak is de volwassen donor de initiator van het doneren; Of nabestaanden indien zij hierin toestemmen na overlijden van de donor.
Zeker als nabestaanden van kinderen aangeven dit te willen; Waarom niet?
Kortom er zijn veel situaties.
Naar mijn idee is het enkel maar emotie, maar de overheid mag dit zeker niet verbieden. (Meschien helpt het wel in het verwerkingsproces, voor ouders van overleden kinderen.)

Kortom; Overheid laat het aan de mensen zelf over ! Er zijn al te veel regeltjes.

Zal leuk worden. Krijgt Geertje Wilders het hart van een Marokkaan. En dat gaat elkaar dan ontmoeten? Geweldig!!!

#63 Wauw die is nieuw voor mij: een donor vergelijken met een sloopwagen.

Het zou inderdaad de keuze van de mensen zelf moeten zijn.

Voor de discussie van wie wel en niet krijgt, is dit niet het juiste forum. Er zijn tal van beslissingen om geen donor te zijn. Ik kan bijvoorbeeld geen donor zijn vanwege een aantal allergieen. Dit is te gevaarlijk voor de ontvanger (ivm afstoting en te hoge immuunresponses icm immunosuppressors welke gebruikt worden bij transplants).

@68.
wel nieuw, maar de mens is natuurlijk ook maar een biologische machine. En als ik naar sommige mensen kijk, is de term "sloopwagen" wel weer terecht...

@8 "mongolenidee'"? U bedoelt toch niet mensen met syndroom van Down?
alhoewel ik best het karakter van hen getransplanteerd zou willen zien bij velen....dan zag de samenleving er heel anders uit.

wat mij betreft is het samenbrengen van donor/ontvanger geen probleem, mensen kunnen zelf die keuze maken voor wel of niet...allemaal heel simpel lijkt me.

@13 ik een nier, via cross over.. dus van een levende donor..

ik weet dat de donor dus hier ergens in NL rondloopt, zou hem/haar best eens willen ontmoeten.

@18 waarom ?

Ik ben het wel eens met de stelling dat het samenbrengen van donoren en ontvangers mogelijk moet zijn. ....mensen mogen dat zelf aangeven indien zij donor zijn, vindt ik....ook wat bijvoorbeeld bij spermadonors het geval is.
Daar kan een overheid toch geen beslissingen over nemen?!

Als zowel de nabestaanden van de donor als de ontvanger aangeven behoefte te hebben aan onderling contact, waarom zou wie dan ook daar dan een spaak in willen steken.

Persoonlijk zou ik het een slecht idee vinden, maar goed, dat lijkt me nou niet de norm voor wat anderen moeten doen of laten.

Zelf ben ik er geen grote voorstander van om (nabestaanden van) donor en ontvanger samen te brengen, al kan ik best begrijpen dat daar voor beide partijen regelmatig interesse/behoefte in is. Als e.e.a. niet anoniem is kun je soms tegen onvoorziene problemen aanlopen.

Moeilijke dingen die je tegen kunt komen: stel de lever van een geliefde is naar een ex-alcoholist gegaan, en de familie van de donor hebben het daar erg moeilijk mee omdat ze een idyllischer voorstelling hadden met degene die werd geholpen met het orgaan. Of het blijkt na transplantatie slecht te gaan, en het orgaan stoot af, of de ontvanger overlijdt door complicaties: ook een 'tegenvaller'.

Ander voorbeeld: donorfamilie en ontvanger worden in contact gebracht, beide partijen hebben positieve ervaring, maar de donorfamilie wil graag langdurig contact houden, en eigenlijk wil de ontvanger door met zijn/haar leven en wil dat liever niet maar durft dat niet te communiceren omdat hij/zij niet óndankbaar'wil overkomen.

Het is zeker niet zwart/wit, en er zouden hele waardevolle contacten kunnen ontstaan tussen donor en ontvangerpartij, maar zeker niet zonder risico's. Ik denk dat die risico's zo slecht in te schatten zijn, dat het wellicht beter is om het anoniem te laten zodat je alleen weet dat íemand zo goed is geweest zijn/haar orgaan af te staan, en dan daar íemand al dan niet voor lange termijn mee wordt geholpen of zelfs het leven wordt gered.

Regelmatig komt aan de orde dat er te weinig donororganen beschikbaar komen. En steeds worden zwaarwegende principiële redenen aangevoerd waarom de Nederlandse regelgeving wel of niet de juiste is. Wat is dan die regelgeving? Het Nederlandse systeem gaat uit van een positieve verklaring waarin men zich beschikbaar stelt als donor. Dit in tegenstelling tot het in veel landen toegepaste systeem dat men donor is tenzij men door middel van een verklaring heeft aangegeven geen donor te willen zijn.
En wat zijn dan volgens degenen die de discussie voeren die zwaarwichtige overwegingen? Welnu, er zijn godsdienstige redenen. Men dient het lichaam ongeschonden te begraven in afwachting van …., enz. Het mag duidelijk zijn dat degenen die het vorenstaande geloven, volledig moeten worden gesteund in hun mening. Maar ….. is men op dit punt zo principieel dan zal men er geen enkele moeite mee hebben om een negatieve donorbeschikking in te vullen. Deze mensen weten immers ook heel goed de weg te vinden als het er om gaat als “gemoedsbezwaarde” in de fiscale en sociale wetgeving te worden aangemerkt. Er zijn ongetwijfeld nog andere goede redenen om af te zien van het donorschap.
Maar nu al die anderen. Hoe is het met hun principes gesteld? Is het terecht dat allerlei deskundigen zich inspannen om te doorgronden waarom zij geen donor zijn? Of moeten we gewoon concluderen dat de massa van de bevolking gewoon te gemakzuchtig is om de moeite te nemen een positieve donorbeschikking in te leveren. Als dit laatste het geval is, wat is het dan toch dramatisch dat tientallen, wellicht honderden mensen gered hadden kunnen worden maar dat zij het slachtoffer zijn geworden van gemakzucht en desinteresse van de medemens. Daarom kan er maar een conclusie zijn: wijzig de wet en laat iedereen donor zijn met als uitzondering degene die een negatieve verklaring heeft afgegeven. Of zou dat te veel donoren opleveren en een ongewenst overschrijding van transplantatiebudgetten tot gevolg hebben?

Eens....het zou nabestaanden en ontvangers enorm helpen, bovendien, als beide aangeven een bedankje te willen of geven dan is dat toch mooi?
Het MOET niet, het MAG!

Prima. Orgaandonoren moeten er echter niet zijn voor de slechten onder ons.

@79
En jij mag bepalen wie slecht is? Die definitie is zo persoonlijk. Wat heb jij liever: iemand die een orgaan krijgt, maar daarna gaat leven en een gemiddelde tijd met zijn gegeven kans heeft of iemand die niets meer durft uit angst en daardoor misschien (!) net een jaartje langer erbij krijgt, maar nauwelijks meer een leven heeft.

Ik denk dat het niet verstandig is om bij donoren en ontvangers namen uit te wisselen. Je kúnt op dit moment de nabestaanden al bedanken, maar wel via een anonieme brief.

De reden dat dit ooit is ingevoerd, is om ervoor te zorgen dat de ontvanger zich niet gedwongen voelt naar de maatstaven van de nabestaanden van de donoren. Je krijgt dan inderdaad dan bijv. wat @79 zegt: als iemand je 'slecht' vindt, zal je de hele tijd de nabestaanden in je nek voelen hijgen en de druk ís al groot bij ontvangers.

niet eens. dat zou de deur openzetten naar betaalde donorhandel, en de rijken zouden een orgaan kunnen krijgen en armen niet. nog meer verschil in ons land, dit is al genoeg zo.

Ik heb eens op tv een reportage gezien over een 18 jarige jongen die door moord om het leven kwam. een 50 jarige man kreeg zijn hart. De moeder van de jongen wilde heel graag het hart van zijn zoon horen kloppen. Het was heel mooi en emotioneel om te zien en ik denk dat veel nabestaande hier echt iets aan kunnen hebben om het geheel af te sluiten mits beide partijen er voor openstaan natuurlijk. Het lijkt mij ook fijn om het hart van een overlede dierbare te kunnen horen kloppen.

Ik vindt dat als donor het recht hebben om iedere geval, zelf instaat ben om te kiezen: wel of niet benaderd kan worden (jijzelf als je nog leeft/nabestanden). Wel ben ik van mening dat je (voor het overlijden) zeker een aantal keren een gesprek moeten hebben met je familie. Laat hun horen hoe je over denkt en voel, maar geeft hun ook de ruimte voor hun mening. Samen kan een beslissing over gemaakt worden.

Verder wat zijn goede mensen? En wat zijn slechte mensen?
Is iemand meteen slecht wanneer hij/zij iets heeft gedaan waar hij/zij spijt van heeft? Ja, hij verkocht een klap aan zijn vrouw in het verleden, maar ik geloof erin dat mensen meerdere kansen verdienen, om te kunnen veranderen. Als donor moet je open kunnen en willen staat dat iedereen een gelijkwaardige behandeling krijgt.

Wat maakt het uit dat iemand iets in het verleden heeft gedaan, waar jij nooit achter kan staan? Mensen worden niet slecht/fout geboren, alleen gemaakt. Hun hebben als kinderen, verschillende dingen mee gemaakt, waardoor ze nu een keuze maken, die de rest 'niet snapt'. Dat zegt niet, dat er geen hoop meer voor ze is. Verder hebben hun ook familie, die om ze rouwen wanneer ze overlijden. Als jijzelf dood bent, wil je dan niet iedere geval, een andere familie hun leed/pijn besparen?

Het helemaal niet donor worden omdat men angst/twijfels heeft of het bij de goede mensen komen, kan ook de dood betekenen voor anderen, die wachten op jouw orgaan.

Als men zo gaat denken, hoef je ook geen geld te geven aan de goededoelen. Want hoe weet jij of het geld inderdaad wordt gebruikt voor het goede doel? Ja, het wordt gezegt maar zie je hetzelf? Meeste gevallen niet, daar moet je gewoon op vertrouwen. Dan zal ik zeggen, heb vertrouwen in de medemensen om je heen.

@83 Dan zal ik zeggen, heb vertrouwen in de medemensen om je heen.

lachen

@1 beetje aso van je, ik begrijp wel waarom je het niet zou willen. Maar de kans dat een 'goed' persoon een orgaan krijgt verminder je zo ook natuurlijk.
Als een 'slecht' persoon bovenaan het lijstje staat krijgt die sowieso een orgaan voordat de 'goede' er een krijgt.

@1 Ik geef geen organen had genoeg geweest.

Mensen die organen nodig hebben verkeren zowieso in slechte staat.

Dus als je vriendenkring niet zo groot is kun je het wel vergeten met je orgaan?

Ik hoorde ergens dat van de Rest "voelde" dat hij een vrouwenhart had gekregen. Tja, 50 % kans voegde hij er eerlijkheidshalve nog aan toe. Het is sowieso bespottelijk. Ten eerste: gevoel vormt zich in je hersenen. Ten tweede: Alsof er verschil zou zijn tussen een mannenhart en een vrouwenhart.
Al die zogenaamde verschillen tussen mannen en vrouwen zijn vnl cultureel bepaald. Lees Margaret Mead er eens op na bijvoorbeeld. Die wist dat al ruim 50 jaar geleden.

.......dat vrouwen romantischer, gevoeliger en mysterieuzer zouden zijn (en een dito hart zouden bezitten hahaha!) , is een romantische gevoelige en mysterieuze mythe door mannen in standgehouden....vnl omdat ze er geil van worden.

Overbevolking, hongersnood... Survival of the fittest...

"ik geef niet, want men kan niet voorkomen dat mijn organen naar slechte mensen gaan."

Zo voorkom je eveneens dat je organen naar "goede" mensen gaan. Kennelijk moeten die overlijden om het risico dat een "slecht" persoon een orgaan krijgt te vermijden ?

Moeten ambulancebroeders, artsen en chirurgen ook maar stoppen met werken, om te voorkomen dat ze het leven van een "slecht" persoon redden ?

@1 dus als jouw kind een hart nodig is en er komt er een beschikbaar van een jonge zware crimineel dan weiger je omdat je het andersom (jouw organen naar een crimineel) niet wil? Hmmm
Maakt mijn niet uit, ben donor maar hoef niet noodzakelijkerwijs de ontvanger van mijn orgaan (@3 een long een nier, nee je hoeft niet dood te zijn om donor te zijn) te ontmoeten. Geen behoefte aan van de rare emotionele momenten.

Als beide partijen instemmen kan dat al.... maar niet iedereen is er dol op omdat longen ook worden gegeven aan niet te stoppen kettingrokers en je hart kan misschien ook wel naar een moslim gaan en dat is vervelend als je er niet van houdt.

Ik ben geen orgaandonor,want mensen met veel poen krijgen altijd voorrang.
Ook met organen.

@94
Dat is dus pertinent niet waar!

Ik ben sinds 1998 geregistreerd als orgaandonor en aan wie mijn organen worden ingebracht kan mij niets schelen de medici bepalen dat wel wie het meest geschikt is.Dat een ontvanger zijn of haar dankbaarheid zou willen tonen aan de nabestaanden kan ik mij voorstellen.Doch deze kunnen het misschien wel helemaal niet met de donor eens zijn geweest.Bedenk wel dat er altijd figuren zijn die hier een financieel slaatje uit willen slaan.Als je dan toch je dankbaarheid wilt tonen doneer dan een bedrag aan bv de clinic clowns
die hiermede een beetje ontspanning brengen aan de kleine patiëntjes zodat
zij even kunnen lachen.

@Ruud #94
ga ergens anders je leugens zitten verspreiden of zitten trollen.

On-topic:
ik ben er heel makkelijk in: als ik dood ben, mogen ze eruit halen wat ze kunnen gebruiken. Of mijn nabestaanden de ontvangers willen/moeten ontmoeten laat ik aan hen over, en aan de ontvangers natuurlijk. Het mag geen verplichting zijn, voor geen van beiden!

Ik zeg: doen, als beide partijen het hiermee eens zijn. Mensen kunnen toch zelf kiezen of ze het wel of niet willen? Ik snap niet goed wat de reden van de overheid is om dit af te houden. Zelf ben ik donor, en als mijn nabestaanden degene willen ontmoeten die een orgaan van mij heeft ontvangen en de ontvangen wilt dat ook, zie ik er geen probleem in...

Ik heb 5 jaar geleden mijn nier afgestaan aan mijn zus,dus zowiezo heb je dan contact tussen ontvanger en donor,en zelfs dan is het niet altijd makkelijk. De relatie was voorheen goed en is nog goed,maar wel veranderd,Je houdt elkaar continue in de gaten,als er 1 van ons pijn in de rug heeft denk je het zal toch niet ??? ....Nabestaanden van een (overleden) donor willen vaak weten wie het orgaan heeft,het kan rust geven ,maar ook onrust.

Ik hoef de ontvanger van mijn organen niet te zien als ik dood ben hoor, en andersom, als ik ooit in de positie kom dat ik het nodig heb en geluk heb dat er een donor voor mij is, hoef ik die ook niet te zien.

@1

Als je niet wilt geven heb je ook geen recht een te ontvangen.....

Het lijkt misschien een mooi idee maar ik denk ook dat het vies tegen kan vallen. Stel je voor dat er een orgaan van je overleden man naar een of andere egoistisch tokkiefiguur is gegaan...........dat had je dan liever niet geweten toch?

@1 of medestanders. Wie bepaalt er of iemand een goed mens is? omdat je je geld aan dat circus van serious request geeft of opkomt voor het milieu?

maar om te reageren op het bericht. Uit het bericht maak ik op dat sommige mensen er toch zeker behoefte aan hebben. Waarom mensen niet zelf laten beslissen en met wederzijdse overeenstemming pas een ontmoeting regelen.

@103
En wat als ontvanger niet wil, maar nabestaanden wel? Of als nabestaanden op het geweten gaan spelen van ontvanger en zo proberen 'diensten' (of anders) te ontvangen? Nabestaanden die ontvanger continue in de gaten houden of hij/zij wel leeft naar de gewenste maatstaven van hen?

Ik zal nooit een orgaan accepteren en degene die ze eventueel van mij krijgen, wens ik er veel plezier mee.

Topic is 17 dagen geleden geplaatst en staat nog steeds onder de tab nieuw?

Deze topic staat wel erg lang bovenaan....nu weten we het wel.

Lang lopend inactief draadje...
Ik doneer, al is het alleen maar om mezelf nuttig te maken na mijn dood.
Ook mijn nieren zijn pas beschikbaar als ik gevoelloos ben.

ik geef jou mijn hart dan krijg ik van jou een nier?

@108 mooi gezegde

wat een k.u.t. manier van formulering van de vraag.. dit lijkt wel een val

wil je donor zijn? JA/NEE. klaar! niet opeens een mist optrekken rondom deze vraag door te stellen dat er een taboe is, en oh wat erg en triest en wat nog meer. Mensen die Nee beantwoorden wantrouwen het en/of willen het niet, punt. Hoe kan het ook anders als er gekken als die saudie's rondlopen en gejat orgaan kopen alsof het uit een supermarkt komt. En waarom zou je langer willen leven? Je lichaam heeft het begeven, laat het gaan. Ga niet in tegen de wetten van de natuur!

Hoe lang blijft deze onzin nog staan?

"Deze lever werd mede mogelijk gemaakt door..."

Uiteraard zou dit per 'geval' bekeken moeten worden. Niet alle nabestaanden zijn hier tot toe in staat, al denken ze zelf wel. Deze mensen zouden wel goede begeleiding moeten krijgen. Maar ik ben zeker voor om dit mogelijk te maken.
Een aantal maanden geleden is hier een jongen verongelukt. Met één ruk uit het leven van zijn ouders, zusje en broertje getrokken, ze hebben geen afscheid kunnen nemen, ineens was hij er niet meer. Hij was ook donor en ze hebben een aantal van zijn organen kunnen gebruiken. Ik kan me voorstellen dat zijn ouders willen zien hoe hun zoon voortleeft, hoe hij de mensen heeft geholpen, zoals hij dat graag had gewild.

Kan deze kop niet 's weg na 5 weken?

Waarom maken we ons het zelf zo moeilijk? Iedereen automatisch donor tenzij je dit niet wil. Simpel en doeltreffend en het aardige is het werkt al in andere landen.

Dit relevante artikel heb ik net geplaatst op nu.nl
http://www.activistpost.com/2012/01/haiti-seven...
Me moeten meer in de gaaten gaan houden waar ons donatie geld heen gaat, want nu wordt het gebruikt voor niet veel goeds..Slechts een minimum van het totaal..