Ach, het is overal hetzelfde, ook hier in nederland. Mooie beloftes voor de verkiezingen, de harde en dure realiteit erna.

En de kiezer is een "simple mind"

Nee maar, een tijdje terug beweerde meneer Groenhuizen nog dat de Nederlanders niet genoeg aandacht hadden voor de Amerikaanse verkiezingen, en nu beweert hij dat de verkiezingen bol staan van de leugens.

Wat een geflipflop! Is meneer Groenhuizen soms zelf kandidaat?

Dit is in geen enkel land anders. Dit komt uiteraard door de kiezer, die liever op imago and op inhoud stemt. Wij als kiezers stemmen natuurlijk het liefst op de kandidaat met de mooiste beloftes. Hoe die betaald moeten worden klagen we achteraf wel over.

Zoek op Youtube eens "Eight people sipping wine in kettering" op. (4e documentaire uit een reeks van 4, die overigens allemaal erg de moeite waard zijn).

Dit om een beeld te vormen hoe de politiek manieren zoekt en vindt om mensen en verkiezingen voor zich te winnen.
De volgende keer dat je een politicus over democratie (of welk ander onderwerp dan ook) hoort spreken kijk je er toch anders naar.

Waarom noemt hij ze bij de voornaam, zijn ze z'n vrienden ofzo?

Belastingverlaging kan meer belastinggeld betekenen als het een een sterkere economie tot gevolg heeft. Verder kun je het de politieke spelers amper aanrekenen dat ze kiezen voor onrealistische agenda's als antwoord op onrealistische verwachtingen van kiezers; die zullen immers voor de concurrent kiezen als die een beter aanbod - hoe onrealistisch ook - heeft. Wie twijfelt aan hoe dit werk moet eens opletten hoe normaal zakendoen in elkaar steekt. Welkom tot de werkelijke wereld.

Begint Groenhuizen nu werkelijk wat minder enthousiast te worden over het beloofde land Amerika? Het lijkt er wel op.

En politici valt niets te verwijten als ze tegen de kiezers liegen. Ze liegen omdat het werkt, en het werkt omdat de meeste kiezers randdebielen zijn.

Ja Charles, met plezier heb ik je boek :"Amerikanen zijn niet gek", gelezen.
Het was een geschenk en uit respect voor de schenker heb ik het uitgelezen. En.............het viel me mee Charles. Ik had verwacht dat je een americanofiel was geworden, verdwaasd door de amerikaanse droom, onder de indruk van de "greatest nation on earth, with the greatest people on earth".
Charles, politiek bedrijven en liegen tot het uiterste is toch heel normaal? Een feit van algemene bekendheid?
Of overschat ik nu de gemiddelde mens, de gemiddelde kiezer?
Ik vrees van wel, maar Charles, breng het onder de aandacht, maak het tot je missie om uit te leggen en te verklaren dat politici liegen.
En dat niet alleen, zij zijn de eerste en rechtstreeks verantwoordelijken voor alle oorlogen, economische crises etc. Ze zijn zelfs verantwoordelijk voor vele natuurrampen, zoals aardverschuivingen door ontbossingen, of overstromingen in verband met het bouwen van stuwdammen, of milieurampen door over- irrigatie van landbouwgronden, het toestaan van onvoorstelbare hoeveelheden landbouwgif.
We eten het, drinken het en we ademen het in, het tast ons genetisch materiaal aan op steeds grotere schaal.
Maak het tot je missie Charles, wordt de nederlandse Michael Moore.
Vertel het de burger, de kiezer, vertel het de goedwillende en hardwerkende burger: politici liegen, ze zijn niet te vertrouwen, ze maken oorlog, de verhogen de prijzen, ze vergiftigen ons, soms laten ze ons verhongeren, of aan allerlei ziektes onnodig doodgaan.............laten we ze tegenhouden...............nu het nog niet te laat is.

Helaas Charles, met alle respect, ik vind deze column een klein stukje schijnheiligheid. Om dit nu in deze campagne naar voren te brengen (hoeveel heb je er nu van dichtbij gevolgd? toch zeker een stuk of 4?) vraagt om een diepere motivatie.

We weten allemaal (en vele reacties schrijven er al over) dat beloftes houden in de politiek "lastig" is, zacht gezegd. Wat ik me nou echt afvraag van een journalist die lang in de VS gewoond heeft: hoe beoordeel je het veranderde en verscherpte taalgebruik van de huidige Amerikaanse regering? Vind je ook niet dat de huidige campagnes vooral ook een reactie zijn op de openbare misleiding en groffe baldadigheid van regeringsfunctionarissen? Niets is ons vreemd, maar de toon schijnt definitief te zijn veranderd, in de negatieve zin.

Is het echt verassend dat politici beloftes maken die men misschien niet waar kunnen maken? Of klinkt het gewoon leuk om de woorden "jokkebrok" en "witte huis" met elkaar te verbinden? Klinkt in mijn oren populistische. Wanneer gaan we in op de diepere problematiek, vooral op het gebied van taalgebruik in het huidige Amerikaanse politieke landschap?

In het Engels hebben we hier een journalistieke term voor: sound bites. Laten we er toch alsjeblieft mee ophouden en weer wat meer kwaliteit wensen van ons eigen werk.

"Jokkebrokkerij" ?
De firma Leugen & Bedrog bedoel je, Charles.
Waarom toch altijd die vergoelijkende eufemismen? Je hebt een column en kunt vrijwel alles zeggen. Niet dan?

Maar echt veel liegt men pas, vlak vóór men een oorlog begint, om de oorlog te kunnen beginnen.

Hee Charles (Quote: "Ik volg de verkiezingen op de voet"), volgens mij is Ron Paul ook nog in de race voor de Republikeinen. Heb je hem al op een leugentje kunnen betrappen? Waarom noem je hem helemaal niet? Heb je wel van hem gehoord?

Ik zie het nut er niet van in om de schrijver van deze column af te zeiken. Zijn point is dat heel veel Amerikanen zich laten inpalmen door wat met name de democratische presidentskandidaten beweren in hun campagnes om de kiezer voor zich te winnen. Dat gebeurt op grote schaal en iedereen tuint er met open ogen in. Er zal waarschijnlijk niet veel veranderen onder de democratische vlag. 'Real change' roepen ze, terwijl de enige echte verandering is, dat de Amerikanen geen enkele associatie (meer) willen hebben met George W. Bush. Echte verandering is Ron Paul. Wat dat betreft ben ik het met BenHur eens; waarom hoor ik geen geluiden over hem van Charles Groenhuijsen of van welke journalist dan ook??