De conclusies van het Donselaar rapport baren opzien door één grote hoofdlijn; de kwalificatie “nieuw rechts radicaal”
Om tot de kern van de definitie te komen is het van belang de woorden op zichzelf en in algehele context te duiden;

Nieuw: aankomend -ander -groen -hedendaags -nieuwbakken -ongekend -richtingverandering -realistisch -ongewoon

rechts :De aanduiding rechts wordt gebruikt om de politieke richting van partijen, personen en organisaties te karakteriseren. De betekenis die eraan wordt gegeven kan van land tot land verschillen, en kan in de loop der tijd veranderen.
De termen links, rechts, centrumlinks, centrumrechts, enz. suggereren dat alle politieke partijen vrij eenvoudig gepositioneerd kunnen worden in een spectrum dat varieert van extreem links tot extreem rechts. In de praktijk kan zo'n indeling niet zonder meer op basis van de standpunten gemaakt worden, omdat de betekenissen van "links" en "rechts" altijd afhangen van de context van de betreffende partij of organisatie.
Ook binnen een partij of organisatie onderscheidt men vaak "rechtse" en "linkse" stromingen. De uiteinden daarvan worden met linker- dan wel rechtervleugel aangeduid.

Radicaal: geheel en grondig
Gelet op bovenstaande definities zou ik geen moeite hebben wanneer men mij als "nieuw rechts radicaal" zou bestempelen. Om als aankomend of richtingsveranderende partij te worden geclassificeerd welk “geheel en grondig” in het vaandel heeft staan is mijns inziens niets op tegen. Echter de negatieve wanklank uit het verleden geeft de gehanteerde term van Donselaar een negatieve bijklank.
Associaties met het verleden geven termen rechts in combinatie met radicaal een naargeestige lading. Maar ook aan gebeurtenissen met een vrij recentelijke verleden.
Passend in de trend van het Donselaar Rapport miste ik een verwijzing voor bovenstaande gewraakte term naar het Kabinet dat zitting had en deels nu heeft t.t.v. de aanvang Irak-oorlog. Immers, inmiddels is duidelijk gebleken dat er geen legitieme reden is geweest om uberhaupt een inval te doen of deze op welke wijze dan ook te ondersteunen.
Het CDA kan van geluk spreken dat de conclusie van Donselaar geen betrekking heeft op de situatie van toen; de goedkeuring en ondersteuning van de Irak-inval is het optimum voorbeeld van nieuw (vernieuwende inval) rechts ( partij afhankelijk, maar oorlog/geweld wordt ongetwijfeld doorsnee rechts gekwalifiseerd) en radicaal ( Oorlog is grondig en regime geheel ten val gebracht) georienteerd zijn. Ik kan me voorstellen dat CDA stemmers hier zeer onzeker van worden.