De gestoorde fundamentalistische haatheks Yvette Lont van REGERINGSPARTIJ Christen Unie die vindt dat homo's "geestelijk dood" moeten heeft nu een zogenaamde "excuusbrief" geschreven naar de Gaykrant.

(eerder op Nujij: http://www.nujij.nl/alle-fundi-s-blijven-met-hu... )

Lees het zieke briefje hieronder en wordt ook kotsmisselijk net als ik:

Langs deze weg wil ik reageren op reacties op het artikel in het ND waarin ik reageer op uitspraken van prof. dr. J Hoek, hoogleraar gereformeerde spiritualiteit van de Gereformeerde Bond aan de Protestantse Theologische Universiteit.

Als een vrouw die regelmatig spreekt in Christelijke gemeenten heb ik gemeend op dr. Hoek te reageren, omdat ik van mening ben dat er anders omgegaan moet worden met homoseksuelen (m/v), maar wel met de juiste bijbelse waarden. In onze eigen kerkelijke gemeente komen homoseksuelen en travestieten die voelen dat er meer is in het leven dan hun dagelijkse activiteiten en op zoek zijn naar zingeving. Als hun geestelijk leiders heten wij ze van harte welkom. Ze worden begeleid in vergeving en herstel van o.a. verwondde emoties en gebroken relaties, zoals iedere andere bezoeker. Verder krijgen ze begeleiding in aanvaarding in wie ze zijn in hun homoseksuele geaardheid. Door ons worden ze geaccepteerd hoe en wie ze zijn.

Naar mijn mening zijn over het algemeen de Evangelische gemeenten hier vaker gastvrijer in geweest, dan menig Gereformeerde kerk. Inderdaad moet er een omslag gemaakt worden, om als kerken uit te reiken naar mensen die verdriet en pijn hebben en dan moet de seksuele geaardheid niet een blokkade vormen. God houdt van iedereen en wil ook dat een ieder tot Hem komt, omdat Hij zegt: "Kom, zoals je bent".
De gemeente van God is geen gebouw, maar het zijn de mensen die er komen. Die mensen moet worden onderwezen dat homoseksuele gemeenteleden andere gevoelens hebben, maar dat ze er echt mogen wezen. Ik ben daarom blij met de discussie waarbij de kerken zich standpunten aan het vormen zijn aangaande het beleid rond homoseksuelen.

Voor de duidelijkheid, mijn reactie was als een geestelijk leider opgesteld, die dagelijks mensen begeleidt en die ook vaak jonge mannen spreekt die door oudere mannen seksueel zijn benaderd en die hierdoor in een identiteitscrises zijn beland. Dit keur ik ten zeerste af, of dit nou een jonge vrouw of een jonge man betreft.
De homofiele seksuele daad noem ik zonde, geen ziekte. Zonde wil zeggen: iedere vrijwillige overtreding van Goddelijke of zedelijke wetten. God zegt zelf dat Hij de zondaar lief heeft, maar de zonde haat. Dus zo ook ik , als Zijn dienstknecht.

Zonde brengt namelijk scheiding tussen God en mens, vandaar dat Hij het haat. Hij wil graag dat wij in Zijn tegenwoordigheid zijn en blijven. Als door zonde deze verbinding wordt verbroken heeft Hij daar veel verdriet van. Hij wil ons niet missen, maar liefhebben en zorg dragen en beschermen.
Toen ik de term 'geestelijke dood' gebruikte, bedoelde ik dit gescheiden zijn van God. Als de verbinding met God verbroken is, ben je geestelijk gezien 'dood'. In een christelijke krant heb ik deze geestelijke term gebruikt. Ik betreur dat dit in jullie kringen zoveel verwarring en boosheid heeft opgeleverd. Het was niet mijn bedoeling om te kwetsen. Ik neem bovendien grote afstand van het idee dat ik homoseksuelen zelfs de geestelijke dood zou toewensen. Integendeel, ik wens ieder mens het leven toe.

Dus nogmaals, ik wens niemand te verketteren oid. Wij leven gelukkig niet meer in de middeleeuwen, anders was ik als (ex) prostituee als eerste op de brandstapel gelegd, maar bij Jezus Christus heb ik vergeving en genade ontvagen om mijn leven en mezelf een nieuwe kans te geven. En die ga ik niet verspelen door anderen te brandmerken, maar ik ben wel verplicht om als Zijn dienstknecht, Gods wetten en regels zover en zoveel ik kan, na te leven, onderstrepen en onderzoeken.

Verder wil ik mijn verbijstering uiten over de negatieve, discriminerende, beledigende en rasicistische e-mails die ik ontvangen heb. Ik ervaar dat de pijn diep ziet. "hurt people, hurt other people". De oplossing is echter niet om kwaad met kwaad te vergelden, maar te vergeven en blijven zoeken naar dialoog. Langs deze weg wil ik een ieder vergeven die mij alle kwade en verschrikkelijke ziekten en vele manieren van dood en verderf hebben gewenst.

Ik betreur dat ik met de uitdrukking 'geestelijke dood' er niet geslaagd ben mijn geestelijke kijk op welke zonde dan ook te verduidelijken. Ik hoop met deze brief meer inzicht te hebben verschaft.

In mijn rol als politica, tot slot, zal ik mij blijven inzetten tegen elke vorm van discriminatie, geweld en intolerantie in onze samenleving tegen wie dan ook.

Hoogachtend,
Yvette Lont