Terechte beslissing van de Haagse rechtbank. Dat verre famililid van de heer Goudstikker (die op ZEER verdachte wijze aan zijn eind kwam tijdens zijn vlucht naar Engeland in 1940) heeft al genoeg geld binnengehaald. Wil dat wijf nu ook nog voor niets de andere helft van het schilderij, waaropzij geen enkel reckt kan doen gelden? Laat ze maar gaan rechten!

De erfgenamen hebben recht op de erfenis.
Maar terecht dat het Nederlandse deel niet verkocht mag worden.
Nu kunnen we het nog hier houden.
Anders zal het wel heel ergens anders terecht komen.
Het is een prachtig stuk Nederlandse cultuur.

@ #1:

Wat een betiteling voor deze mevrouw die jij vast niet kent.
Bovendien wil ze het helemaal niet gratis maar ze wil het kopen.

Goudstikker was een joodse kunsthandelaar en kunstverzamelaar.
Hij wilde vluchten naar Engeland, maar daar werd het schip niet toegelaten en toen zou de reis naar Zuid- Amerika gaan.
Op die reis is Goudstikker om het leven gekomen door een val in het ruim.
Zijn lichaam mocht in Liverpool aan land gebracht worden en begraven.
Goudstikker liet zijn kunst achter onder de hoede van het personeel.
Dus metde reis van Goudstikker was NIETS verdachts aan de hand.

de Duitsers hebben de kunstverzameling in beslag genomen.
Na de oorlog hebben de nazaten om de kunst geprocedeerd om het ( deels) terug te krijgen.
In de 19e eeuw werd het schilderij waar het hier om gaat al in 2 stukken gesneden en afzonderlijk verkocht.
Het enen deel kwam in handen van een Nederlander, het andere deel in handen van Goudstikker.

Dus het museum en die mevrouw hebben allebei recht op een helft.
Zij mag terecht een poging doen om de andere helft te kopen.
Het museum mag dat ook doen.

Bedankt nujij voor de aanvulling en jij ook Janet.

@Op die reis is Goudstikker om het leven gekomen door een val in het ruim.
@ Dus metde reis van Goudstikker was NIETS verdachts aan de hand.

behalve dan dat een rijke pief midden op zee in een ruim gedonderd is ....waar haal je uit dat er niets verdachts was ?

Uhh... maar weer doormidden snijden?

@2. Hoe komt u erbij dat ik mevrouw Von Saher niet persoonlijk (en goed) zou kennen? Juist daarom noemde ik haar "wijf". Voorts heb ik van u echt geen lesje in contemporaine kunstgeschiedenis nodig; ik ben waarschijnlijk meer vergeten dan u in uw leven hierover nog kunt leren.
Overigens ken ik u niet en dat wens ik zo te houden! Wat geeft u het recht mij zomaar te tutoyeren?

@6 ook al probeert u zich in uw taalgebruik enig niveau aan te meten, met de term "wijf" verlaagt u zichzelf tot een niveau waarop u niet meer kunt verwachten met u aangesproken te worden.