Wil ik gelijk even een vraag stellen over de eerste passage uit de bijbel die mij te boven gaat....
Eerste dag!....
"God zei: ‘Er moet licht komen,’ en er was licht. God zag dat het licht goed was, en hij scheidde het licht van de duisternis; het licht noemde hij dag, de duisternis noemde hij nacht. Het werd avond en het werd morgen. De eerste dag." Oke tot dusverre... En dan...
Vierde dag!(?)
God zei: ‘Er moeten lichten aan het hemelgewelf komen om de dag te scheiden van de nacht. Ze moeten de seizoenen aangeven en de dagen en de jaren, en ze moeten dienen als lampen aan het hemelgewelf, om licht te geven op de aarde.’ En zo gebeurde het. God maakte de twee grote lichten, het grootste om over de dag te heersen, het kleinere om over de nacht te heersen, en ook de sterren. Hij plaatste ze aan het hemelgewelf om licht te geven op de aarde, om te heersen over de dag en de nacht en om het licht te scheiden van de duisternis. En God zag dat het goed was. Het werd avond en het werd morgen. De vierde dag....

Ik krijg vragen... Op dag 1 maakt hij licht, (de zon) maar op dag vier maakt hij pas de twee grote lichten, 1 voor de nacht (de maan) en 1 voor de dag (de zon). maar die is er toch allang denk ik dan...? Hoe wordt dit uitgelegd?

Die tekst is 3000+ jaar oud, wisten die mensen toen veel.
Wat ze opschreven is een vertelling over hoe machtig God wel niet moet zijn, met bewoordingen en verbeeldingsvermogens van die tijd: God heef alles gemaakt, Hij deed het zelfs door slechts "te spreken" en slechts in 6 dagen. Dat moet heel wat voorgesteld hebben, in die tijd.

Hedentendage weten we dat evolutie de gangbare term is. Tevens weten we ook (middels de evolutie-theorie) meer precies hóé de vólgorde van zaken is, daar had men toen geen idee van, en ze omschreven het dus bijv. aldus Genesis.

Niet iedere gelovige neemt de bijbel 100 % letterlijk. De bijbel is een bundel verhalen, geschiedschrijving, filosofie en theologie geschreven in een tijdsperiode van bijna 2000 jaar (tussen de oudst bekende teksten en die van ca. 100 na Christus).
Door verschillende schrijvers uit verschillende landen in verschillende talen (Aramees , Hebreeuws, Grieks etc).
Van de bijbelboeken bestaan verschillende versies, waarvan er dan een is uitgekozen. De tekst die de machthebber van toen het beste uitkwam. Ook het selectieproces welk religieus geschrift wel en niet in de bijbel thuishoort is een politieke discussie geweest. Ook tussen de varianten van het Christendom speelt dat nog. Rooms-Katholieken hebben vijf Bijbelboeken meer dan Protestanten.
Daarnaast is de bijbel vertaald in moderne talen. Ook dan gaat er heel veel oorspronkelijke betekenis verloren. Als ik mijn zoon Nederlandse teksten uit de jaren 70 laat lezen (happening, sit-in, gebeuren) begrijpt hij er de helft niet van zonder uitleg. We moeten niet doen alsof we teksten van 3000 jaar geleden in een totaal andere cultuur dan de onze eventjes één op één kunnen vertalen.

Ik vind dat je de bijbel meer serieus neemt als je wat van de achtergronden leert dan wanneer je doet alsof het een 100 % nauwkeurig spoorboekje is dat gisteren uit de hemel is neergedaald.

@lonki

De verhalen uit de bijbel zijn natuurlijk niet ineens 3000 duizend jaar geleden ineens uit de lucht gevallen. De bijbel is een voortborduursel op eerdere religies. Misschien is het zinvol om eens wat studie naar mythologie te doen ( te beginnen bij de mesopotamiers). Dan zie je wat de overeenkomsten zijn en dat de bijbel feitelijk helemaal geen nieuw verhaal is en het christendom niet echt een 'nieuwe' religie is.

@ambtenaar

Maar dan vertel je je zoon toch hopelijk wel dat happenings en sit-ins meer bij de jaren '60 horen? ;-)

#4. Kan best kloppen.
Je ziet al wat een paar decennia voor de nauwkeurigheid van mijn verhaal heeft gedaan :)

laat staan wat er gebeurt met een verhaal wanneer er enige duizenden jaren overheen gaan, haha

@TS geloven is niet hetzelfde als de bijbel letterlijk nemen, of zelfs de bijbel ooit gelezen hebben. :-)

@4 Je noemt feiten op waarvan ik natuurlijk op de hoogte.
Ik vraag dan ook niet naar de 'geschiedenis/of absolute verklaring' van de bijbel.
Ik vraag hoe de moderne gelovige mens in deze tijd de teksten voorzichzelf(!) verklaren. (En die dit dan willen uitleggen)
Ik kan me nl niet voorstellen dat gelovige mensen die vraagtekens zetten bij sommige passage uit de bijbel (en ik denk dat die er wel zijn), deze desondanks toch als leidraad zien.

@7 Ik wil dan ook niet echt een geloofsdiscussie, deze resulteren meestal in heen en weer geroep en verwijten en op de persoon spelen.

Waar ik opuit ben; om maar even een voorbeeldje te noemen, is:
Als ik (of anderen) een passage aanhaal die ik raar/vreemd/schokkend of weet ik veel wat vind.
Ik dan antwoorden kan krijgen van gelovigen die dat helemaal niet vinden of die daar een verklaring voor hebben zodat het weer in hun leven past.

@9

Ok, ik zal je topic een stem geven, het wil niet echt vlotten met je discussie helaas. ( ben ook wel benieuwd)

Helaas, het zal er wel nooit van komen denk ik dan maar.
Maar bedankt voor je stem. ;-)

Beste Lonki,

Bijzonder dat je je zo opstelt. Ik weet uit ervaring dat alle Christenen niet alles begrijpen wat er in de bijbel staat. Dit vakje biedt weinig ruimte voor lange verhalen, maar dat hoeft ook niet. Ik zou je willen adviseren eens mee te doen aan een introductie tot het Christendom. Schrik niet :) Ik heb dat zelf ook gedaan. In zo'n cursus, bijvoorbeeld de "Alphacursus" kun je heel laagdrempelig en toegankelijk in 10 avonden de basis van de bijbel leren kennen en met gelovigen praten en discussiëren. Niemand verplicht je daar tot iets.

Probeer dat gewoon eens, je hebt niks te verliezen toch, behalve een beetje tijd misschien :)

Ik raad het je echt aan. Ik ben een wetenschapper en ik geloof in God.