als we over de cultuursector hebben, hebben we vaak over de kwestbaarheid (fonds afhankelijkheid) ervan, alsof we een cultuursector hebben ontwikkeld die vanaf de geboorte al gehandicapt is, sterker nog, spastisch....

met deze metafoor in de hand, vraag ik me af, of de pragmatische lijn (hoe lopen fondsenwervingen-via loterijen), of de economische lijn (geld kun je innen bij entree-kassa) gevolgd kan worden...

wat vindt u:
1. is de cultuursector reeds vanaf geboorte spastisch, en krijgt het restaurantwezen ook fondsen van loterijen (indirect ondersteund voor fondsen werving)

2. waarom krijgt een museum subsidie en een restaurant niet

3. ik weet wel dat uitgaan eten een ingevoerde cultuur is, en op dit moment nog niet door velen gebezigd wordt, maar dat geldt ook voor museum bezoek

graag uw reactie, met als basis het artikel