ik zelf ga aan een nieuwe trend meedoen, ik stop met de mobiele telefoon, nog niet eens uit gezondheids-overwegingen maar gewoon uit pure irritatie dat dat ding mij brengt, zodra mijn abbo is verlopen, zal ik een heerlijk rustig leven tegemoed gaan, dat ik dan niet "sociaal" meer ben zal me eerlijk gezegd een worst zijn:-)

@1 Het is absurd hoe afhankelijk mensen zijn van hun mobiel. En dat het praktisch iedere keer de nieuwste van de nieuwste moet zijn. Ik heb heel lang met een zgn. "oud bakkie" (model "koelkast") gedaan en ik zag geen dringende reden om dit te veranderen. Eerlijk genoeg vond ik het zo nu en dan wel lekker ff niet bereikbaar te zijn. Mijn mobiel was wel een noodzaak aangezien ik geen vaste lijn telefoon had of heb.

Moet je voor de grap eens een keertje met het openbaar vervoer gaan reizen. Dat is op zich al geen pretje, maar moet je eens naar de andere mensen kijken die daar gebruik van maken: ALLEEN MAAR DEBIELEN! Ik zweer het je, vroeger maakte je nog wel eens een praatje met iemand of zo, of keek je lekker uit het raam om van de mooie Nederlandse luchten te genieten, maar tegenwoordig zit iedereen gebiologeerd als een Josti-malloot met z'n vieze vingers over een nog viezer schermpje te vegen en gaat alles wat er om ze heen gebeurt compleet langs ze heen! Nog nooit zo'n grote verzameling ongeïnteresseerde klootviolen gezien als in de trein, op het perron in de bus. Al schijnen schoolpleinen tegenwoordig precies hetzelfde te zijn. Deze mensen begeven zich echt aan de onderkant van de maatschappij.

mijn mobile gebruik ik alleen in geval van nood.

Ik vindt het irritante ondingen.

@3 Onderhand is dat wel het grootste deel van de maatschappij. Het is niet alleen in het OV dat men geheel gefocust is op hun mobiel, ook in het onderwijs, winkel e.d. maak je dit veelvuldig mee. Zo nu en dan maak ik er mij ook wel schuldig aan, even snel dit smsje sturen of dit bericht inspreken. Toen ik jong was waren mijn ouders vanwege ervarinen in de omgeving (mensen die ca. 100 -200 gulden per maand verbelden naar iemand die ze praktisch elke dag zagen).niet happig op het idee dat wij een mobieltje incl. abonnement zouden krijgen.

Zelfs vrij jonge kinderen moeten schijnbaar al een mobiel hebben. In veel gevallen in de trant van dat is veiliger voor ze (als er wat is kunnen ze bellen). Maar dan hoeft het toch niet gelijk een hypermodern toestel te zijn. Me dunkt dat een simpel toestelletje met prepaid kaart al voldoende is. Onlangs hoorde ik wel een mooie, een jongen van 7, die een 2dehands mobieltje + (prepaid) abonnementje had gekregen en wiens grootouders hem niet konden bereiken. Zij probeerden hem gewoon voor de gein te bellen, naast het normale contact. Bleek dat die jongen al zo lang geen gebruik had gemaakt van zijn mobieltje dat zijn nummer vervallen en ik geloof zelfs al weer vergeven was. Heerlijk zo'n nuchtere jongen die al het gedoe om die mobieltjes niet snapt :-)
Hoe hebben wij het als kinderen vroeger eigenlijk gedaan zonder mobiel. Was het toen zo veiliger???

@2 ja ik heb het ook heel lang volgehouden met de koelkast;)
nu heb ik een hele simpele en hierna niets meer, jaren geleden redde ik me ook prima zonder dat ding, daar was ik gewoon op ingesteld, en als je niet thuis was om bereikbaar te zijn, was dat prima, nu wordt het gewoon van je verwacht dat je altijd, overal en voor werkelijk alles, bereikbaar bent, tenminste in mijn geval is dat zo, dat ga ik dus binnenkort drastisch de kop indrukken.
ik snap trouwens best dat het ding handig is voor als je een drukke baan van huis hebt, of kinderen, of geen vaste lijn.
maar ik zit niet in die situatie, dus ik doe m' lekker weg.

Over 20 jaar zullen we het weten wie er meer gezondheidsproblemen hebben: de mensen met of zonder mobiel.

Ik heb wel een tamelijk state-of-the-art mobieltje, vind het gewoon leuke dingen; ik ben nu eenmaal - puur uit interesse en voorheen ook beroepsmatig - wel een beetje van de gadgets. Vind het wel onzin om het duurste van het duurste te hebben, dus is het een simpel Android-toestelletje.

Om niet bereikbaar te zijn, is heel eenvoudig: uitzetten, dat ding. En dat doe ik dus regelmatig. Ik wil niet overal en altijd bereikbaar zijn. Dat heb je gelukkig helemaal zelf in de hand. "Ik kan je niet bereiken"..... Ja, en? Ik ben kennelijk met iets anders bezig, probeer het later maar eens weer.

Overal en altijd internetten? Echt niet! Het ding kan het internet op, maar ik gebruik het niet of nauwelijks. Ik gooi niet mijn hele hebben en houwen op het internet. Niemand hoeft te weten of ik onderweg ben naar... of aanwezig ben bij... Ik doe niet aan status-updates op Hyves, Twitter of Facebook. Niet via mijn pc, niet via mijn mobiel.

Zie je, het kan wel: zo'n ding hebben, maar je leven er niet door laten bepalen.

@8 Het kan wel, maar jammer genoeg gebeurt het zo weinig. Al meerdere malen een etentje of dergelijk gehad waarbij 1 of meerdere personen vaak met hun Androidje en aanverwant bezig was. Als je er dan wat van zegt, dan moet het even......

Bedenk me net dat een van de enige keren dat ik wenste dat ik een nieuwere en uitgebreidere (en "betere") mobiel had was toen ik in het buitenland zat er in Nederland een noodgeval in de familie was. Ze wilde niet dat ik eerder terug kwam, maar voor het contact enzo wil je toch de best mogelijke verbinding.