Mijn advies : geef geen rooie cent meer aan dit soort achterlijke akties !!!
Beter als je goed wilt doen om het aan een lokale vereniging te schenken of aan bejaarden die het niet breed hebben.

Sowieso vindt ik dat de overheid organisaties moet verplichten iedere cent te verantwoorden , er gaat veel te veel geld in mooi kantoren en salarissen zitten.

Zie je wel, heb ik er toch goed aangedaan om persoonlijk geen cent af te staan. (Ja wij hebben meebetaald via de regering)

Als je na 6 maanden nog steeds nergens bent en geld moet op langere termijn worden uitgesmeerd dan kun je er van uit gaan dat ze (niet de inwoners !!) de komende jaren lekker zullen boeren op dat geld !

Al het geld gaat naar de verkeerde mensen.
Mijn advies is ook geef geen cent meer aan dit soort acties en organisaties.

Mijn advies is: lees het artikel en probeer eens in de lange termijn te denken. Denk je nou werkelijk dat een hulporganisatie geen geld nodig heeft voor een kantoor waarin de medewerkers dingen kunnen regelen? En denk je dat er huizen van briefgeld gemaakt kunnen worden?

Er ligd in een Brusselse kluis nog miljoenen opgehaald gel;d voor de slachtoffers van de orkaan Mitch, ik geloof 1994 !! en ancere akties

Die hele ophaal circus is een grote dievebende.

Wie heeft er geklaagd in Haiiti, de corrupte machthebbers aldaar??

3FM #dj in een glazen huis POPPENKAST!! ben benieuwd welke "DOEL" ze dit jaar kiezen

Bank giro loterij precies het zelfde
we worden door de MEDIA zwaar gemanipuleerd
We kopen Massaal Loten om de Illusie TE WINNEN
Lotto buitenland zie je de ballen nog rollen
Lotto Nederland komt het meteen in beeld
etcetc

de president en zijn handlangers zijn blijkbaar van mening dat het geld
niet snel genoeg op hun rekeningen komt. Vandaar zielig doen dan komt het wel.
Ook is het raar dat er nooit iets op TV komt van de rest van Haiti. Daar wonen
mensen in weelde zonder één probleem. Wij hier zien alleen wat men ons wil
laten zien.

Ik hoorde dat slecht 2% was aangekomen, dus wat is er dan met andere 98% gebeurt? Nog niet aangekomen of hebben mensen zich dat in de zakken gestoken?

zie je sukkels noemen het nou al acherlijke acties...
als dat christen unie "eendje" nou meteen het geld voor noodhulp bestempeld, kunnen we zaken doen, zelfs de noodhulp is niet naar behoren uitgevoerd.. maar ja rouvoetjes.... niet zeiken nou doordrukken en dat kan gewoon
en al dat gezeur over manipuleren ga zelf eens maanden onder plastic leven droplulletjes... oh ja jullie stemmen ook op die c partijtjes of dat p dingetje?
denk GVD even na.....

Hoe egoïstisch Nederland is gewoden... IK. WIJ. IK. WIJ.. IK IK IK....

Ik schaam mij diep

De verdeling is in volle gang, maar ik wil een beetje meer als jij.

eens met #4

Het gaat uiteindelijk niet simpelweg om het overmaken van 4 miljard.
We willen toch juist met zijn allen weten waar het aan besteed wordt??
Dat betekent dus dat er concrete zaken moeten worden ondernomen en dat er pas geld wordt uitgekeerd als er ook daadwerkelijk wat mee gedaan wordt.

Waarom wordt alles nu altijd negatief uitgelegd?
Als ze simpelweg het geld ineens overmaken met de boodschap: doe er mee wat je goeddunkt, is iedereen boos omdat er geen controle is over hoe het besteed wordt.
Nu wordt het pas betaald op het moment dat het ook daadwerkelijk in haiti wordt besteed aan concrete projecten en dan is iedereen ineens boos omdat het blijkbaar niet nodig zou zijn.

Noodhulp is toch relatief goedkoop. Een tent kost immers slechts een fractie van de kosten van een huis.
Verreweg het grootste gedeelte van de hulp is bedoeld om de infrastructuur van het land weer op te bouwen. En dat doe je niet in 1 dag. of in 1 maand of in 1 jaar.

Het is in deze dus helemaal niet relevant welk percentage al is uitgegeven.
De vraag is of de mensen nu de noodhulp krijgen die ze nodig hebben. En daanaast of er voldoende voortgang is in het opzetten van projecten om de structuur weer op orde te krijgen.
En natuurlijk wil je die structuur zo snel mogelijk op orde.
Leven in een tent is -zacht gezegd- geen pretje. En daarbij: elke euro aan noodhulp gaat ten laste van het budget voor structurele verbetering.
Dus je wilt die noodhulp zo snel mogelijk omzetten in opbouw.

Maar dan komen we toch ook weer terug op onze eis dat we willen weten waarvoor we betalen en dat structurele projecten pas worden betaalt als het plan duidelijk is en helder is waarvoor precies betaalt wordt.
Dat is, naast de blijkbaar zeer trage besluitvorming in haiti, ook een reden waarom we het geld nog hier hebben staan.

We leven in een facade land. Het moet allemaal warm en sociaal lijken, maar in werkelijkheid is Nederland koud en kil.

@ goosehunt
voor noodhulp ligt er een duidelijk plan geen probleem
noodhulp is ook direct geen tussen stations... geen derde lokale partijen.
dus als de nood hulp niet 100 procent slaagt?
ligt het probleem ergens anders...
en voor de sukkels nogmaals vertrouw geen mannen in jurken in ambt
en de wereld ziet er beter uit....
ja heelf hulp projecten gaan fout kinder misbruikt etc... maar dat zijn mannen in jurken die moet je uitsluiten in dit soort projecten en de rest is echt flauwekul...

"Hij vindt dat meer mensen een zogeheten prefab-woning moeten krijgen, zodat ze niet meer in tenten hoeven te zitten."

Kleine, aarbevingbestendige prefabs is genoeg voor deze mensen die het grootste gedeelte van de tijd buiten vertoeven. Als die in grote getale vervaardigd worden zijn ze ook nog goedkoop. Hoeveel mensen kun je zo op korte termijn helpen........?

Maar......DE REGERING daar in Haïti krijgt het na al die jaren n i e t voor mekaar op de hulp te reguleren........ waarom niet??? IK vermoed omdat er niet genoeg aan zit voor de machthebbers zelf......

Net als in Somalië destijds...... schepen vol met eten voor de slachtoffers van hongersnoden........ die wegrotten in de havens omdat corrupte politici de zaken frustreerden........ nu zijn er 25.000 van die mensen hier, in HOLland.........

Neem een goed doel op in je testament...... dát is de gedachte, dát is het idee...

Nada, Geen stuiver meer. Ik heb twee héél goede kennissen die zelf met projekten bezig zijn in "ontwikkelingslanden". Het geld komt rechtsreeks bij hen en we zien met het jaar wat er ter plaatse gebeurt en dát is veel.

In Haïti zijn 25 boten gefinancierd en gemaakt door een lokaal bedrijf onder auspiciën van twee strenge westerse globetrotters na harde afspraken. Daardoor hebben 300 g e z i n n e n weer een bron van inkomsten gekregen. Dit hebben slechts t w e e mensen tot stand gebracht met eigen inzameling in een tijdbestek van een half jaar. Ik bedoel maar, wat kan je dan doen met 111 miljoen......!!!!!!!

laat het door de overheid verplichten en duidelijk financieel overzicht te publiceren wat er met het geld is gebeurt, en dit door een groep wijze mannen beoordelen?

Hoe zit het met de rente van het geld? Hier kunnen ook mooie dingen mee worden gedaan!! Daar hoor ik niemand over.
Graag wil ik ook periodiek inzicht hebben, waar het geld naar toe gaat.
Nu heb ik het idee dat het geld in een bodemloze put terrecht komt, ik heb geen vertrouwen in de regering van dat land.

'Hulp aan Haïti wel in volle gang' < ja ja, en een directeur met een salaris van 700.000 zeker

Voordewind is zeer betrokken, hij gaat zelf kijken...... EIND augustus, moet natuurlijk eerst zelf op vakantie, Die haitianen kunnen nog wel een weekje of vijf wachten. Maar dan krijgen ze ook wat.... kijker 12317.

Dit is een verhaal uit de serie van Strijkstok en Doofpot.

Noodhulp...
Verhalen zoals die van het echtpaar dat vandaag in de weekendbijlage rapporteert over de toestand in Haiti, zijn bijna moedeloosmakend. Er is de maanden na de aardbeving van 12 januari nog zo weinig opgeruimd, laat staan opnieuw opgebouwd. Er zijn nog maar 1300 tentenkampen en vooruitzichten op verbetering zijn er nauwelijks.

Deze week ontstond enige opschudding over het feit dat nog maar een fractie van de op een internationale donorconferentie toegezegde miljarden is uitgegeven. Ook van de 111 miljoen euro die de samenwerkende hulporganisaties kregen aan giften van Nederlanders is op dit moment niet veel meer dan 20 miljoen euro besteed.

Dat wekt in eerste instantie gevoelens van verontwaardiging op, maar eigenlijk was al op het moment van de aardbeving duidelijk dat zelfs het verlenen van de meest acute noodhulp in Haiti een moeizame en langdurige zaak zou worden. Het land lag al voor de aardbeving grotendeels in puin, zowel bestuurlijk als sociaal-economisch en infrastructureel. Die uitgangssituatie heeft de gevolgen van de natuurramp vele malen vergroot, en de wederopbouw is om diezelfde reden zeer complex. Dat werd pijnlijk duidelijk toen zes weken na de ramp ook in Chili een zware aardbeving plaatsvond. Het verschil was niet de kracht van de beving (die was in Chili zelfs sterker), maar de kwaliteit van bestuur en infrastructuur: de overheid in Santiago is goed georganiseerd en de bouwvoorschriften hebben ervoor gezorgd dat de meeste huizen bestand zijn tegen schokken en er adequate rampenplannen liggen die snel herstel mogelijk maken. De gevolgen van de beving in Chili waren maar een fractie van die in Haiti.

Het behoeft geen discussie dat het lenigen van de acute nood voor Haitianen geboden is. Maar het is goed te beseffen dat het niet meer is dan een pleister op de wonde en dat genezing van de patiënt, om aan de beeldspraak vast te houden, allerminst gegarandeerd is.

...en ontwikkelingshulp
De realiteit is dat het bijeenvergaren van veel geld voor actuele hulp na een ramp meestal nog wel gaat – maar het blijvend kunnen reserveren van voldoende geld en hulp gericht op duurzame ontwikkeling, is een veel moeizamer operatie. Bovendien is het moeilijk om te bedenken wat voor concrete langetermijnstappen gezet moeten worden en hoe die uitgevoerd kunnen worden. Hoe stimuleert of dwingt de buitenwacht af dat een landsbestuur en lokale overheden kundig en minder corrupt worden? Hoe school je het ambtenarenapparaat en leert dat efficiënter en daadkrachtiger werken? Hoe stimuleer je werkgelegenheid, bedrijvigheid, hoe verbeter je de infrastructuur en de landbouw, hoe maak je plannen voor ruimtelijke ordening in een land dat aan puin ligt – en dat allemaal op een schaal en wijze die past bij dat specifieke land?

Die problemen klemmen temeer omdat een traditie van zestig jaar ontwikkelingswerk niet onomstotelijk duidelijk heeft kunnen maken dat hulp van buitenaf werkt. Weliswaar is in veel landen de situatie enorm verbeterd - honger is afgenomen, onderwijs beter en toegankelijker, ziekten zijn uitgebannen of beter te behandelen -, maar nergens is sprake van een een-op-een-verband met de hulp uit het Westen. De landen met de grootste groei, China en India, deden dat goeddeels op eigen kracht, terwijl veel van de landen die de meeste hulp ontvingen, nog altijd achteraan in de rij staan.

Er klinken, zeker sinds de economische crisis toesloeg, pleidooien voor het terugschroeven van de 0,8 procent van het bruto nationaal product die Nederland uitgeeft voor ontwikkelingsbeleid (in 2010 is dat zo’n 4,7 miljard). De scepsis over de effecten van hulp groeit, net als het aantal Nederlanders dat vindt dat ontwikkelingshulp verminderd moet worden.

Maar het blijvend verlenen van hulp aan ontwikkelingslanden – tegenwoordig met een terecht gevoel voor enige bescheidenheid ‘partnerlanden’ genoemd - is noodzakelijk en onontkoombaar. Ook voor wie de morele of humanitaire noodzaak daarvan niet inziet en die vindt dat een land primair verantwoordelijk is voor zijn eigen burgers. Landen zijn op talloze terreinen zo verknoopt geraakt met elkaar dat eigenbelang nog maar moeilijk te scheiden is van andermans belang. Dan gaat het niet alleen om import en export, maar ook om groeiende drinkwatertekorten, haperende voedseldistributie, migratiestromen, biodiversiteit, milieuvervuiling en klimaatproblemen. Als de snel groeiende wereldbevolking zich niet op duurzame wijze leert ontwikkelen, zullen de nu rijke westerse landen daar direct de negatieve gevolgen van ondervinden.

Het blijft een knellende vraag hoe die ontwikkeling gestimuleerd kan worden. Of dat zo rigoureus moet als de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid begin dit jaar voorstelde is de vraag (de aanbeveling luidde het aantal donorlanden terug te brengen naar tien). Maar de ambities kunnen niet hoog genoeg zijn.

Dit is het commentaar van Friesdagblad op 17/07/2010
http://www.frieschdagblad.nl/index.asp?artID=50907

Stuur je commentaar rechtstreeks in het Frans naar Le Nouvelliste, een krant in Port-au-Prince in Haïti. Dat help misschien meer....

Hier kun je je commentaar geven (selecteer bij Department: Rédaction),
http://www.lenouvelliste.com/contact/

Mocht je Frans wat zijn vastgeroest, hier is een vertaalmachine http://nicetranslator.com/