Dat is altijd al belangrijk geweest en niets nieuws...dus...

Dat is geen probleem maar wat ik vaak merk is dat deze stijl gepaard gaat met een tekort aan het consequent aangeven van grenzen. En dat is misschien wel het allerbelangrijkste in de opvoeding.

@1, voor sommige mensen wel, dus vandaar even dit positieve bericht.

@2, Ben ik helemaal met je eens, je poot stijf houden, nee is nee en ja is ja.

Punt is dat nee eigenlijk negatief is. Echter slechts negatief op korte termijn. Juist op lange termijn positief. Kan best veel vergen van een ouder. Zo zijn er ook ouders die zich achter dit positieve gedoe kunnen verschuilen zodat ze maar geen nee hoeven te verkopen met als gevolg dat het 'positieve' kind alles bepaalt. Erg funest, afhankelijk van het karakter waarmee ze geboren worden.

Leuke topic man!!

Consequent zijn is moeilijk omdat iedereen ook maar een mens is met een jachtige agenda in een gezin met nog meer jachtige agenda's, het schort dan aan tijd om consequent te blijven.
Maar ben het eens met de woorden dat positief blijven beter werkt dan repressie, dat is altijd zo. Op welk niveau dan ook.

Tuurlijk! Alles positief! ALs hij het buurjongetje in elkaar heeft getimmerd, dan zeggen we daar niets van, dan heeft dat toch echt aan het buurjongetje gelegen, want onze Jan-Julius wordt alleen positief benadert en die doet dat niet... Blijf dromen! Opvoeden werkt alleen als het zoveel als mogelijk op het echte leven lijkt, anders krijgen ze als volwassene echt de shock van hun leven als ze met de realiteit in contact komen.
Ik ben voor een beloning van overheidswege voor 10 jaar goed burgerschap: keurig belasting betalen, geen bekeuringen, name it.. Dan gaat het leven lijken op de opvoeding.

@6
zeg dat maar tegen Lucassen, Sharpe, Wilders, Graus, Hernandez en al die anderen die ons ''rolmodel'' zijn en nog toegejuicht worden ook.
over opvoeden gesproken... pfff.

ja ja illusies illusies

@ 8 Santa you're right!

Af en toe moeten ze gewoon klappen hebben..

@7

"Toegejuigd" schrijf je met een "d", je krijgt van mij een min!

een kind op z'n tijd corrigeren is ook heel nuttig en met dat overdreven positieve gedoe denken ze dat ze alles kunnen en nooit wat fout doen, daar komen ze dan pas achter als ze in het echte leven komen te staan

Of thee-drinken met Cohen als ze iets heel negatiefs gedaan hebben, Job geeft er wel weer een positieve draai aan :

Lijkt mij dat je gewoon alles moet uitleggen waarom iets wel of niet kan/mag.
Als je het goed uitlegt zou een kind iets niet meer willen als het ook niet kan/mag.
Dus Nee niet op dat gammele keukentrapje klimmen om iets uit het kastje net naast het gasfornuis te pakken terwijl mama staat te koken.... WANT dat kan je jurkje in aanraking komen met het vuur van het gasfornis en dan vliegt je jurkje in de brand, en jij dus ook. Dus als je iets uit dat kastje wil terwijl er iets op het vuur staat moet je het maar even aan mama vragen. Dus wat wil je pakken? Oh een snoepje, nou NEE die krijg je nu niet, WANT we gaan zo eten, mama is al aan het koken, daarom mag je dus ook niet nu zelf op het keukentrapje klimmen.

2 keer nee, maar met uitleg, en ik denk dat het kind het wel zal snappen zo.

ik bepaal zelf wel hoe ik mijn kind opvoed, daarom is het ook mijn kind...

@14

De arrogantie....

Ik vermoed dat u niet open staat voor een tip maar toch geef ik er een.

Er is echt niets van u bij. Het is namelijk geen bezit. En als u het daar niet mee eens bent zit er structureel al iets goed fout.

Ik wens u succes.

@15 - de tip is dus koffiedrinken, alleen positief zijn. nou ik zal je eens wat vertellen, het positieve is er al 10 jaar uit, alles wat iedereen nog tegenkomt is negatief. of je moet overvallen, schietpartijen en capuchon terroristen tot het positieve benoemen.

ik voed mijn kind op, op mijn manier. dezelfde manier waarmee ik groot gebracht ben, respect maar vooral liefde. daar hebben wij geen hulp bij nodig want mijn kind weet inmiddels wat wel kan en wat niet kan, daar kunnen een hoop positievelingen nog een puntje aan zuigen gezien onze negatieve staat.

Dat klinkt geruststellend. Behalve voor dat bezitterige gedeelte. :-)

@17 - Hoezo? sinds ik de keuze heb gemaakt om een kind ter wereld te zetten heb ik daar ook alle verantwoordelijkheid voor genomen. dit houd dus inderdaad in dat mijn kind tot zijn volwassenheid in mijn bezit is. je moet dit niet verkeerd opvatten maar bedoel het meer van het is mijn bezit dus zorg ik er zelf voor.

als mijn kind vervelend is en oude vrouwtjes lastig valt kan hij een rode kont verwachten, als mijn kind zijn best doet op school kan hij daarintegen leuke dingen verwachten.

zo ging het bij mij vroeger ook, verklootte ik het kon ik rennen voor paps die maat 44 had, toen ik goede dingen deed kreeg ik een vakanties, autorijbewijs en noem verder maar op.

het allerbelangrijkste is eerlijk zijn, straight talking is bij ons het belangrijkste, ligt er wat op je hart gooi je dit eruit.

mijn kind is dus mijn bezit, ik ben tot zijn 21ste verantwoordelijk voor hem dus ja t is daarom mijn bezit. na zijn 21ste mag hij zelf bepalen wat hij wilt, nu mag ik hem hierbij nog sturen.

Inderdaad....U mag het kind sturen en u mag het verzorgen. Dat u bewust bent van de verantwoordelijkheid siert u. Dat is mijns inziens een verplichting die u zelf geschept heeft door te kiezen voor een kind. Dit betekend echter niet dat u een kind bezit. Het hele woord bezitten doet ook echt tekort aan de relatie met uw kind. U 'bezit' een auto of andere 'dingen'.

Zo te lezen staan we aan dezelfde kant. U geniet uiteraard vrijheid voor eigen bewoording. Maar we begrijpen elkaar prima.

@19 - Vind alleen dat "Mag" zo onduidelijk, ik vind dat iets dergelijks zou moeten.

als iedereen dat zou moeten zouden de problemen met de jeugd niet zo groot zijn geworden.

tevens geeft de staat dergelijke jeugd al een leuke beloning mee in de vorm van boetes zodat ze al lekker met schulden hun leven kunnen starten (soort van wennen zeg maar)

vroeger konden we lekker onze brommertjes opvoeren, werd je gepakt ging alles eraf. maar boetes? neuhh...

tegenwoordig laten we alles erop zitten, geven we de jongeren lekker veel boetes zodat ze alvast wat kunnen wennen aan het normale leven. schulden opbouwen tot je er bij neervalt.

en het dan nog raar vinden dat de jeugd verbitterd?

positief opvoeden zie ik als naar je kind luisteren. Het kind heeft recht op een eigen mening.
Een kind wil gehoord worden als het met een pestverhaal uit school komt of als het 's ochtends een paarse broek met rood shirt aan wil. Ik heb het niet over de buurvrouw uitschelden of nog ergere dingen! Dat moet je corrigeren met opvoeden.
Begrijp me goed: dit alles binnen de grenzen die jij als ouder stelt. Uitleggen waarom je iets vindt helpt om begrip en commitment van je kind te kweken.
De basis voor een goede relatie met je kind en daarmee opgroeien met zelfvertrouwen, zorg voor een ander en geluk.