Jemig wat zal dat moeilijk zijn voor dit meisje. Elke dag worden nagekeken, uitgelachen of mensen en kinderen die bang voor har zijn, en dat zal haar hele leven lang zo blijven.....
Ik hoop dat op termijn iets aan haar gezicht kan worden gedaan met implantaten/opvulling zodat ze nog een redelijk normaal bestaan kan leiden.

Treurig word ik hier van, wat erg voor haar.

Ik bedoel dit niet slecht, maar om zo door het leven te moeten gaan is bijna onmogelijk.

Als haar gezicht met plastische chirurgie weer goed kunnen maken zeg oke

Maar als je het mij vraagt of ik zo zou willen leven zeg ik nee, klinkt hard maar ik zou het niet willen leven als ik de keus zelf had kunnen maken zoals bij dit meisje, maar die keuze kun je niet maken als je zo geboren wordt.

Zelf heb ik een handicap (mis een onderarm) dus ik weet hoe hard de mensen kunnen zijn.

Ik heb geen woorden hoe dat meisje zo verder kan leven. Ik ben het met de reactie hierboven helemaal eens, het beste is om een nieuw gezicht voor haar te maken. Ze heeft het echt nodig om echt een leven op te bouwen.

Héél nare aandoening en ik ga het bericht niet lezen, maar ik ga er zondermeer vanuit, dat ze éérst volgroeid moet zijn en dat ze dàn pas in aanmerking komt 'voor een gezicht'. Een goede uitdaging voor de medische wetenschap.

Hopelijk is er ergens een specialist die dit artikel leest en alvast (financiele) voorbereidingen treft om dit over 11+ jaar tot zijn persoonlijke project te maken.

Mijn man volg al heel lang haar blog. Het is een vrolijk gezelig jong meisje die volop in het leven staat ook al heeft ze beperkingen. Het is absoluut niet makkelijk voor haar en haar familie. Maar het zijn knokkers.Voor mij is een voorbeeld hoe het ook kan zijn als ik weer eens mopper over een pijntje hier of daar.

@6 Precies ik wilde ook op haar blog attenderen. Leuke familie die heel inspirerend met haar problemen omgaat.

http://www.julianawetmore.net/