Het slaan is vaak een uiting van de situatie waar de ouders inzitten danwel het zelf hebben van een laag IQ (wat uitmond in meer slaan omdat er minder intellectueel vermogen is om zaken anders op te lossen, zie @389), grotendeels tenminste. Dit kan bijvoorbeeld zijn stress, geldproblemen, emotionele problemen, sociale problemen, alcoholgebruik, algemene ontevredenheid, etc. etc. En juist die omstandigheden hebben ook invloed op het kind en waarschijnlijk ook wle op het IQ. Het slaan zelf heeft denk ik veel minder invloed. Anders moeten we onze kinderen ook maar van judo, taekwondo, (kick)boksen e.d. afhalen. Het zijn de omstandigheden en het mileu die het slaan veroorzaken wat het kind schaad, niet de tik opzich. Maar da's uiteraard maar mijn mening........

@395
De jongens hadden vanaf 0 al niet geslagen moeten worden, maar gewoon opgevoed. Ik wil alleen aangeven dat slaan geen oplossing is of preventie van crimineel gedrag. En de meeste worden later wel volwassen. Ze willen toch een vrouw enzo. En die hebben het niet zo op rotjochies. En importeren uit Marokko gaat ook niet zonder baan. Want drugs inkomsten tellen niet bij de IND.

Ben van mening dat je ook streng kan zijn zonder te slaan. mijn moeder hoefde me maar 1 blik te geven en ik wist genoeg. en ze heeft nooit geslagen. Gewoon duidelijk zijn nee is nee en niet met zeuren ja.

Nou ik ben vaak geslagen, maar had ze ook altijd verdiend... Het heeft bij mij ook echt geen negatief effect gehad, ik ben ook van mening dat een corrigerende tik gewoon moet kunnen.

ik ken nog de periode als mijn kind wat wilde doen wat niet mocht dan ging het zo van... uuuuuuuuh dat mag niet! of een x een keelgeluidje maken of streng met uit mijn ogen kijken, vinger om hoog... pfffffff ach zo nu en dan een corrigerende tik maar slaan neee!!! En aan gezien ik nu een puberende kind heb gaat het nu op een andere manier...... achter het behang plakken!! :)

Dat hier überhaupt een onderzoek voor nodig is.

Kan het toch niet weerstaan dit.. =P

@395 "en dat een pakslaag invloed heeft op iemand zijn IQ is ook ONZIN."

De wetenschap spreekt voor zichzelf:
http://www.sciencedaily.com/releases/2009/09/09...

Er zijn simpele logische redenen waardoor dit zo kan zijn.. Bijvoorbeeld, bij het slaan ben je niet aan het overleggen en redeneren, waardoor je kind weinig oefening krijgt met cognitieve vaardigheden, en dus z'n intellect zich minder ontwikkelt. Hij mag namelijk niet zelf denken, alleen doen wat hem is opgedragen. En dat moet hij ook op school doen.. Blijft er weinig ruimte voor denken en creativiteit over..

@380 En grappig dat toch niemand hier zegt dat ze zelf nooit zijn geslagen maar dat het wel goed is en hun kind wel gaan slaan. Allemaal ontwijkingen van de vraag. Zegt ook wel wat he.

@378 "Dankzij mijn opvoeding wist ik wat normen en waarden waren wist ik dat ik respect moest hebben voor anderen om respect te krijgen"

Klopt. Maar slaan is verre van respect. Je kan iemand niet in elkaar beuken en zeggen dat ze respect voor je moeten hebben, en dat is bij kinderen ook zo. Respect verdien je, dat kun je niet opdringen. Je kunt alleen angst opdringen. In jou geval, er zijn ook onderzoeken geweest dat aanpassing van opvoeding ook de schade teniet doet. Dus als je bijvoorbeeld geslagen bent tot je 5e en je daarna nooit meer geslagen bent en gewoon 'geweldloos' verder bent opgevoedt, dan is er weinig kans op negatieve effecten op lange termijn.

Betekent niet dat je het moet doen tot de 5e ofzo.. Maar betekent dat de schade ongedaan kan worden gemaakt. Het zorgt voor schade. Dat is duidelijk in een grote lijst van onderzoeken.

Slaan is altijd machtsvertoon en laf. Maar helaas kun je het niet voorkomen. De achtergrond en opvoeding van de ouders die opvoeden is daarin leidend. Hoe dan ook vaak wordeb de kinderen dingen verweten die zij aan hebben geleers van hun ouders. Mensen zouden beter moeteb nadenken voor dat ze kindereb op de werels zetten. Misschieb toch een verplichte cursus voor aan staande

Pedagogisch gezwets. Je durft bijna je kind niet meer op te voeden. Ik heb als kind regelmatig klappen gehad. Niet altijd terecht, maar ik heb er niks ergs aan over gehouden hoor. Als ik dagelijks zie hoe het gros van de basisschool jeugd zich gedraagd, wenste ik dat die tik weer mocht. Brutaal, respectloos, ongehoorzaam en aggressief zijn er steeds meer. Ongelooflijk! Dus laten we weer gaan opvoeden! Afranselen is wat anders maar wie niet wilt luisteren moet maar voelen. Erger dan lichamelijke berisping vind ik psychische mishandeling. Dat zit dieper geworteld dan even een tik.

Ouders zo als ook alle adoptief ouders moeteb doen. Zou enorm schillen in het aantal mishandelde kinderen

@401 Skippy_1979
Bij sporten als Judo en Taekwondo en dergelijke krijg je geen klappen op het hoofd. Ook bij (kick) boksen normaal gesproken niet, het is voor het grootste gedeelte trainen, trainen en nog eens trainen.
Bij wedstrijden wordt bescherming gedragen.

Ik kan me niet voorstellen dat een paar trappen/klappen tegen je been of arm je iq omlaag brengt.
Als iemand regelmatig klappen op zijn hoofd krijgt zal het wel schade opleveren denk ik. Lijkt me logisch.

Een corrigerende tik geven aan iedere persoon buiten kinderen zou als onacceptabel gelden, terwijl die af en toe net zo goed nodig zouden zijn in een ideale situatie. Toch halen we dat niet in ons hoofd. Waarom wel bij kinderen?

@402 hahahahaha goeie:D
die opvoeding waarbij ook klappen worden gebruikt werkt effectief op jonge leeftijd. want je weet dat als je iets doet wat niet mag dat je dan een klap krijgt. Sommige kinderen boeit het niet of hun ouders gaan zeggen nee mag niet, die blijven eigenwijs. zulke kinderen kan een tik bij helpen.

maar of een kind nou met of zonder klappen is opgevoed heeft geen effect op hoe een kind zich later gedraagt.

ik heb bijvoorbeeld een buurjongen die nog nooit in zn leven is aangeraakt door zn ouders. Maar hij was wel de persoon van wie wij vroeger allemaal als eerst leerden schelden, leerden wat jointjes waren, wat drinken was, dat we bijdehand konden doen tegen ouderen die wij niet kenden.

na een bepaalde leeftijd,of je nou klappen hebt gehad of niet, kunnen je ouders weinig doen aan jou gedrag. Dan ligt het allemaal aan jezelf of je er wel tegen kan om je ouders teleur te stellen, en dingen te doen wat je ouders afkeuren.

@411
Ik kan me niet voorstellen dat een paar trappen/klappen tegen je been of arm je iq omlaag brengt.
Ik bedoel dus in een situatie waarbij je aan het sporten bent.
Door je ouders/opvoeders geslagen worden is natuurlijk psychologisch een ander verhaal.
Dat zijn de mensen waar je als kind afhankelijk van bent, en waarbij je je veilig moet kunnen voelen.

@414

Dat zeg je correct. Lees mijn (lange) reactie op @399 .

ik vraag mij af hoe diegenen die mensen min geven dan het met hun kinderen doen want blijkbaar doe/ deed ik het ook niet goed. Ondanks dat mijn kind zo nu en dan toen een corrigerende tik kreeg en al die andere vormen van laten weten dat iets niet mocht zit ze wel op de havo. En van dat achter het behang plakken neem dat maar niet zo zwaar minners want zonde van al dat behang. Tjonge jonge drama makers!!! Tegenwoordig mag je zekers niets meer als ouders zijnde??? Ook niet meer je tong gekscherend uitsteken naar je kind?? pfffffff... gelukkig hoor ik van mijn familie vrienden collega's dat ik mijn kind goed opvoed en dat wij altijd leuk op een komisch manier met elkaar omgaan, wij samen hebben onze humor zoals wij dat saampjes altijd in koor zeggen!!!

@409 "Ik heb als kind regelmatig klappen gehad. Niet altijd terecht, maar ik heb er niks ergs aan over gehouden hoor."

Hoe weet je dat? Je hebt geen referentie om te vergelijken. Dat je uiteindelijk wel "gewoon" bent, betekent niet dat je niet beter had kunnen zijn.

Het gaat altijd over ouders die een tik uitdelen.maar nooit over de leiding in een internaat die een klap in het gezicht geven. Wat ook gebeurd.

@415 Mooi werk Tweetsweet op @399 !!!

Het is niet zo zeer het slaan zelf dat schade teweeg brengt, maar vooral de verborgen boodschappen die het kind gelijkertijd meekrijgt.

Slaan is dus veel meer een vorm van emotioneel mishandeling dan lichamelijke mishandeling.

Emotionele mishandeling is veel erger, al is slaan meestal ook een vorm van emotionele mishandeling.

@128 Als m'n opa niet had gerookt, was ie 84 jaar geworden ipv 74.. pffff.

@420 Precies! Het is heel ironisch om welke redenen ouders kinderen slaan, en dan nog durven zeggen dat zij hun zus/broertje niet mogen slaan, of andere kinderen niet mogen slaan. En als ze dat wel doen, krijgen ze een klap??? O.o En dan vragen we ons af waarom de wereld zo'n chaos is... Kinderen worden vol met conflictende en verwarrende informatie opgevoed.

Het is ook apart dat mensen het slaan proberen te rechtvaardigen. Of je het corrigerende tik of meppen of slaan noemt, het is en blijft hetzelfde. Men doet ook alsof het voor het goede van het kind is.. Maar wanneer slaan ouders nou eigenlijk? Ze slaan wanneer ze boos zijn, wanneer hun geduld op is geraakt, wanneer het kind hun met iets confronteert waar zij geen antwoord op hebben, wanneer ze zelf in een gestressde situatie zitten etc.. Het is in de meeste gevallen machtsmisbruik, en gebrek aan zelfcontrole, waardoor de ouders gaan slaan. Het is meer om de emotionele lading op het kind af te schuiven, zodat je geen verantwoordelijkheid hoeft te nemen voor je eigen tekorten.

Ach, je moet een ondersheid maken tussen soms een draai om de oren of een tik op de billen en een kind mishandelen. Soms is een tik het enige dat een kind doet beseffen dat de maat vol is. Praten alleen werkt nu eenmaal niet bij iedereen. Ook niet volwassenen :-)

Ik ben geen voorstander van geweld, begrijp mij niet verkeerd. En ik ben het vroeger ook niet alijd eens geweest met de tik die ik kreeg. Over een ben ik het zeker niet eens, ik was 100% onschuldig die keer :-) Maarom nu te zeggen dat het niet goed met mij gekomen is omdat ik wel eens een tik heb gekregen die ik ook verdiende, nee. Ik Neem het mijn ouders ook niet kwalijk (behalve van die ene keer dan). Thuis werd er ook uitgelegd waarom iets niet mocht of fout was. Als je dan meerderemalen gewaarschuwd was, ja dan kreeg je straf en soms was dat een tik.

"Ik werd ook geslagen en met mij is het toch nog goedgekomen"

Doet met denken aan de rokende ouders van een zwaar zieke baby van 2 maanden, die allebei ook rookten tijdens de zwangerschap. "Zou je daar niet eens mee stoppen?" "Nee, mijn ma deed da' ook en me' mij is't elegaar goed gekomen!".

Uh huh... juist.

Ik snap best dat je je kind een keer een tik verkoopt als 'ie het bloed al een uur onder je nagels vandaan heeft gehaald, maar het is nog steeds een nederlaag. Zet 'm op de gang of op een andere plek die hij of zij niet leuk vind. 5 minuten op de gang koelt zelfs de meest driftige kleuter redelijk af. En soms moet het wat langer duren.

Overigens gaat het onderzoek niet over "1x in je leven een tik krijgen" maar over de structurele manier van opvoeden met klappen. Daarvan is echt al heel lang bekend dat dat met honden en kinderen beide geen goed resultaat geeft.

We tolereren het niet dat volwassenen elkaar een corrigerende tik uitdelen, maar wel dat een volwassene een kind een corrigerende tik uitdeelt onder het mom opvoeding.

Slaan heeft een negatieve lading en associeer ik daarom met een minimaal lichte mate van mishandeling uit frustratie/onmacht van de ouder.
De wijze waarop de ouder reageert en zich uit, kan dan makkelijk een negatief effect kop het kind hebben qua emotionele vorming.
Hard slaan kan natuurlijk zelfs fysieke schade toebrengen. Ik denk dat geen ouder zijn bloedeigen kind dermate zou slaan bij z'n volle verstand.

Ik zie persoonlijk echter geen probleem tegen een corrigerende tik op bijvoorbeeld de billen (niet het hoofd), met daarbij een verklaring waarom die corrigerende tik gegeven wordt. Natuurlijk dient dit niet de standaard correctie te zijn in mijn ogen, eerst zul je proberen door uitleggen, en vervolgens waarschuwen het kind te corrigeren.

Ik merk in mijn kinderen dat er gewoon verschil is tussen kinderen. Onze oudste luisterde als dreumes al zonder verdere waarschuwingen. Onze jongste juist niet, die heeft een compleet ander karakter, al vanaf baby af. Die luistert gewoon niet naar waarschuwingen, maar reageert beter op straf, hoewel dat zelden een lijfstraf (als een tik op de billen) hoeft te zijn.

Ik ben zelf 1000% tegen mishandeling. Ook tegen slaan uit frustratie, dat is in feite ook mishandeling. Maar een weloverwogen corrigerende tik moet kunnen. De vraag is alleen waar je JURIDISCH de grens trekt tussen zo'n tik en kindermishandeling. Bij gevallen van kindermishandeling moet iemand zich niet kunnen verschuilen achter het argument van een corrigerende tik. Misschien dat er daarom voor is gekozen om zelfs de (komt-ie weer:) corrigerende tik te verbieden, maar dat is speculatie mijnerzijds.

Nou sorry maar ik ben ook opgegroeid met een corrigerende tik, en ik ben ook goed terecht gekomen.
Vroeger "mocht" dat nog.
Nu als je ze met 1 vinger 1 tikje geeft ben je al een kinderbull......

@427 aanvulling op mezelf.
Familie van me heeft alles maar dan ook ALLES volgens de boekjes van nu geprobeerd bij haar dochter, en NIKS helpt.
Kind word alleen maar eigenwijzer en brutaler met de dag!
Als je met der "een goed gesprekje gaat voeren waarom het niet mag" lacht ze je recht in je gezicht uit.
Strafbank helpt niet, gaat ze vrolijk zitten en liedjes zingen.
Speelgoed afpakken bijwijze van straf... ze presteerde het dat haar hele kamer leeg was! en nog vrolijk zingen op bed....
Wat moet je dan nog doen?

@407 sorry maar een populatie nemen van 17000 studenten uit 32 landen en deze een onderzoek op laten uitvoeren. Daarna zeggen dat de IQ zoveel procent verlaagt bij ieder kind op de wereld die een pak slaag krijgt zegt me niks.

weetje wat ook volgens onderzoeken IQ verlaagt:
-roken
-mangaan in drinkwater
-fluoride in drinkwater
-comazuipen
-fastfood
-internetverslaving
-dieet tijdens zwangerschap
-stress tijdens zwangerschap
-vieze lucht
-veel smsen en emailen
-nagel bijten

ff googelen en je krijgt al deze voorbeelden

ik bedoel maarrr:D is hier dan ook nog rekening mee gehouden bij dat onderzoek?:D(als we toch iedere onderzoek moeten geloven)

ik denk dat er dan veel mensen met een iq van -20 rondlopen of er moesten mensen geweest zijn die een iq van 300 gehad moeten hebben als alles goed ging.

@424
Doet met denken aan de rokende ouders van een zwaar zieke baby van 2 maanden, die allebei ook rookten tijdens de zwangerschap. "Zou je daar niet eens mee stoppen?" "Nee, mijn ma deed da' ook en me' mij is't elegaar goed gekomen!". "
Krijgen we dat weer.
Mn schoonzus en ik waren allebij tegelijk zwanger.
Zelfde dag uitgerekend notabene!
Ik ben direct gestopt met roken. mijn kind kwam te klein te wereld!
Zij heeft gewoon gerookt, en haar kind was perfect volgens de norm en is hij nog!
Dat gezemel......

Klopt dit onderzoek. Ik heb vroeger veel corrigerende tikken gehad en nu ben ik een conservatieve racist.............

Ik heb vroeger naast een corrigerende tik ook heus wel eens een flink pak rammel gehad. Hoe is dan m'n IQ van 143 te verklaren?

het is allemaal verschrikkelijk.....wat een kwats
niks mis met een corrigerende tik,nee niet op het hoofd.

De rest die het allemaal niets vind lekker pappen en nathouden en vooral gaan discussieren.

@422 Inderdaad, onmacht is meestal de reden dat ouders gaan slaan.
Maar het vervelende is dat een kind nog niet in staat is dat op waarde te schatten en de klap als zo vernederend zal ervaren en zo op de persoon dat daarmee ook de kans groot is dat het deze daad automatisch zal interpreteren als een verbreking van de liefde van de ouders. En het ergste wat je een kind kan aandoen is hem het idee geven dat zijn ouders hem niet meer liefhebben.

Dus ALS, in het gunstigste geval, het voor een kind al duidelijk is wat de werkelijke reden was voor dat de ouders hem sloegen, dan nog zal hij het voor zichzelf vertalen als "Ik deed iets wat mijn ouders niet leuk vonden, maar ze houden sowieso niet van mij." En ja, hoe aantrekkelijk is het dan nog voor een kind de ouders tevreden te stellen, behalve dan om blauwe plekken te voorkomen?

Mottuh ze maar luisteruh! ;)

Met honing bereik je meer dan met azijn....;-)

Ik ben vroeger redelijk streng opgevoed (voor mijn generatie), dat wil zeggen een draai aan m'n armen of een corrigerende tik. Maar geen echt pak slaag. Dus ik kan niet zeggen dat ik ooit geslagen ben, maar ze lieten het zeker wel merken als ik iets goed fout had gedaan.

Misschien moeten ze ook eens onderzoek doen naar het tegenovergestelde. Want ik ben van mening dat er héél veel kinderen tegenwoordig oververwend worden. Geen nee meer kennen, omdat ze altijd hun zin krijgen. Dik zijn omdat ze geen groenten hoeven eten als ze daar geen zin in hebben. Ik heb ooit mensen gekend waarvan hun 1jarige kind leek om een michelin-poppetje en de moeder zei dat hij 8 boterhammen per dag at! En dan als argument inbrengen: maar hij blijft maar om meer vragen!

Agressie is de oplossing niet, maar misschien is het eens tijd dat mensen ook gaan inzien dat enorm verwennen ook niet goed is. De gulden middenweg zogezegd vind ik beter: streng maar rechtvaardig.

Een kind tot moest slaan : kind ontwikkelt zich niet, sla je angst en onzekerheid in
Corrigerende tik : kind leert

Er zijn talloze kids die over hun ouders heenlopen, die gaan zo naïef 't leven in. Ontwikkelen zich echt slecht.

Ik zeg niet dat je je kind niet kan opvoeden zonder corrigerende tikken, maar voor de ene ouder is dit makkelijker dan de ander. Sommige ouders hebben geen andere machtsmiddelen, als jij weinig geld hebt heb je ook weinig om je kind mee te chanteren. Hoeveel ouders gebruiken een dreiging als ..Geen computer , niet buiten spelen. Als je een kind hebt die z'n kamer heerlijk vindt en geen luxe gadgets heeft waar hij van houdt wordt het al een stuk lastiger.

Ik denk dat dit ook een kwestie is van op tijd zijn met opvoeden en dat ouders te makkelijk doen. Scheidingen veroorzaken vaak ook een minder striktere opvoeding (uit eigen ervaring en observatie) ouders boeit 't wat minder op zo'n moment en beide ouders willen de leukste ouder zijn in veel gevallen.

maargoed ik ga er vanuit dat het over wat heftigere tikken en veelvuldig gaat als ik 't bericht zo lees

ik vind dat het gewoon moet kunnen. das het grote probleem dat het nu zo'n zooitje is dat kinderen een vrije opvoeding hebben of met andere woorden geen opvoeding. wie niet horen wil moet maar voelen! een flink pak slaag is niks mis mee is nog gezond ook

@417: u bent een typisch gevalletje: 'het maakt niet uit wat een ander zegt, ik verzin wel weer iets om gelijk te hebben'.

Accepteer gewoon dat u ongelijk heeft en dat mensen niet per definitie de goot inglijden omdat ze eens een corrigerende tik hebben gehad.

Wie zegt dat zij die nooit zo'n tik hebben gehad niet beter waren als ze die wel hadden gehad?

Ik wordt wel triest van al de mensen die echt geloven dat de corrigerende tik een oplossing is om een kind echt te latdn gehoorzamen. Een corrigerende tik werkt ja, maar creeert en geeft geen respect. Imo is het een uiting van een ouder die het niet redt om echt op te voeden, dan maar op de wat makkelijkere manier, maar die wel schade brengt. De uitwerking van lichamelijke straf kan varieren, kinderen die in zichzelf keren en angstig worden of kinderdn die juist zich meer afzetten, zich er sterker door voelen worden (rebellie), maar wel schade kunnen oplopen in het ontwikkelen van relaties. Ik heb zelf tikken gehad, en mijn iq is bovengemiddeld, maar ben ook erg onzeker met name richting autoriteit. Dat weet ik, ben slim genoeg om het te snappen, maar die schade is er niet zomaar uit. En ik heb respect (teveel zelfs soms) maar mijn respect is oprechter als ik dat voel voor iemands gedrag dan vanuit angst. Wij slaan niet, straffen zelfs niet (en belonen ook niet want dat kan ook ondermijnend werken, compliment hoort erbij, maar echt belonen werkt vaak juist averechts, je leert dingen niet meer voor jezelf te doen), en onze dochter is een autonome, slimme en eigenwijze peuter, toch luistert ze en leert ze en wat je geeft krijg je terug. Ik zeg dankjewel, zij zegt het ook, geleerd van voorbeeld. (fysiek) straffen en belonen met stickers zijn tools voor de ouders, als ze gewoon niet meer weten hoe het echte opvoeden moet of moeite hebben met consequent en geduldig te zijn. Zegt niet dat het godd is, het is een soort het beste ervan proberen te maken maar niet de meest uitgebalanceerde en onschadelijke weg in het grootbrengen van kinderen.
En slaan is lichamelijke en emotionele mishandeling. En moet zeggen, emotioneel is ook mijn inziens de ergste, maar ook dus de emotionele effecten van slaan/tikken. En bij mij is het ook bij pak op de broek gebleven even een uithaal of tik en niet eens zo vaak, maar ik was een introvert kind die sneller angst ontwikkelde dan rebellie.

Altijd weer interessant hoe aan "slaan" een opvoedkundig-correcte lading wordt gegeven door er het label "corrigerende tik" op te plakken. Dán mag het blijkbaar wel. Lekker jezelf voor de gek blijven houden hoor!

Na jarenlange opvoedervaring ben ik uiteindelijk tot de slotconclusie gekomen dat het bij opvoeden voor het allergrootste deel gaat om het geven van het goede voorbeeld. Natuurlijk bedenken ouders allemaal regels waar hun grut zich aan dient te houden, maar die zijn eigenlijk vooral voor de ouders zelf, zodat die hun leven een beetje behapbaar kunnen houden. Tsja, en dan past fysieke straf natuurlijk totaal niet in het plaatje van "het goede voorbeeld" want terwijl we ons kroost proberen bij te brengen dat ze de dingen bij voorkeur niet met harde hand oplossen, is dat wel wat we zelf doen met die "corrigerende tik". Het is eigenlijk zo logisch allemaal...

@328 laat ze eens een boek van thomas gorden lezen. Mijn dochter is ook pienter en al snel wijs, is geen automatisch volgzaam kindje (je hebt volgers en leiders en creatievelingen, we leren als kind allemaal te volgen maar sluit dit wel goed aan op ieders karakter?) Bij mijb dochter werkt het zo, respect krijg je door het te geven, en ze is leergierig en als je open en transparant handelt dat pikt ze dat makkelijk op, machtstrijd, onzekerheid etc stuit alleen maar op onzekerheid en rebellie. Je kan er tegen in gaan en gehoorzaamheid afdwingen, kost een hoop energie en frustratie en levert een kind op wat compleet over de rooie gaat en nog niet luistert. Terwijl in eerlijkheid spreken en handelen, wow, dat werkt gewoon! Had het niet verwacht dat die dingen zo simpel zijn aangezien ik zelf heb meegekregen dat kinderen maar moeten luisteren en dat ze dat bij voorbaat niet doen, maar dan moet je ook wel weten welke taal je moet spreken.

@328 laat ze eens een boek van thomas gorden lezen. Mijn dochter is ook pienter en al snel wijs, is geen automatisch volgzaam kindje (je hebt volgers en leiders en creatievelingen, we leren als kind allemaal te volgen maar sluit dit wel goed aan op ieders karakter?) Bij mijb dochter werkt het zo, respect krijg je door het te geven, en ze is leergierig en als je open en transparant handelt dat pikt ze dat makkelijk op, machtstrijd, onzekerheid etc stuit alleen maar op onzekerheid en rebellie. Je kan er tegen in gaan en gehoorzaamheid afdwingen, kost een hoop energie en frustratie en levert een kind op wat compleet over de rooie gaat en nog niet luistert. Terwijl in eerlijkheid spreken en handelen, wow, dat werkt gewoon! Had het niet verwacht dat die dingen zo simpel zijn aangezien ik zelf heb meegekregen dat kinderen maar moeten luisteren en dat ze dat bij voorbaat niet doen, maar dan moet je ook wel weten welke taal je moet spreken.

Sorry; dubbel!

@443 inderdaad, voorleven zoals het zo mooi genoemd wordt. Ik kan afdwingen dat kind aan tafel blijft zitten,maar wat als een ouder steeds of voortijdig van tafel loopt? Dat geeft onrust en je geeft een signaal af dat dat zo hoort

Zoals een gebroken pols of brandende handpalm?

@445; @328=428

Vroegere generaties kregen gewoon een tik, dus het klopt dat het schadelijk is, het zijn mensen geworden die hun kind anno 2012 niet meer een tik geven.....kom op zeg, een kind een tik geven is iets van oudsher, het is een reactie op een actie en heeft niks te maken met expres het kind willen pijnigen! De hele dierenwereld corrigeert hun kroost met een tik, snauw, grom of iets dergelijks en begin nu niet dat dieren "domme beesten" zijn. Als jij je lieve baby leeuwtje in leven wilt houden in een wereld van krokodillen en aasgieren en het lukt je ook nog, dan ben je niet echt fout bezig lijkt me....

@449
In diezelfde dierenwereld komt het ook regelmatig voor dat één van de ouders hun jongen doden en eventueel ook opeten. Heb je de reacties hier wel eens gelezen als een ouder zijn kinderen ombrengt?

Misschien toch niet zo'n goed vergelijk denk ik.....

Waarom willen die mensen altijd hun instinct ondermijnen?... Hun eigen altijd op de borst slaan "kijk eens... ik kan mijn kind opvoeden zonder ook maar 1 keer een tik te geven" Gelul... Een mens én dier zit nu eenmaal zo in elkaar. Zelfde geldt voor vegetariërs... hallo, een mens is gewoon een alles eter hoor... Al duizenden jaren zo. Ik train jeugd elftallen bij het voetbal. Jongens en meiden teams van 9 tot 13 jaar. Geloof mij... de grootste etters zijn altijd de kinderen die zogenaamd een vrije opvoeding hebben, of nooit een (normale) tik krijgen. Daar zit hét verschil... een corrigerende tik is géén slaan!!!!! actie = reactie. Zo werkt het op het schoolplein, en zo werkt het ook op het werk...

Criteria, definities en gedegen onderzoek hoeven blijkbaar niet in dit onderzoek, want het is al aangetoond de controversie voorbij te zijn.
Ik twijfel nog eerder aan het IQ van de professor die beweert dat in dit onderzoek geen controversie te vinden is. Waarom kan ik, die geen professor is, dan wel een argument ertegen maken?
Waarom is de studie niet gedaan op tweelingen waarvan de een eenmalig billenkoek heeft gekregen in zijn leven en de ander nooit?
Volgens zijn onderzoek zou dit namelijk al een paar punten verschil maken in IQ.
Dat lijkt me toch niet zo moeilijk te testen. Waarom heeft hij dat dan niet zo gedaan voordat hij met deze uitspraak komt?
Maar meneer is professor dus de controversie voorbij blijkbaar.
Daarnaast doet nu.nl aan stemmingmakerij (zie foto's) en merk ik op dat elk nieuwsblad er een andere draai aan geeft.
Bij trouw wordt gesproken over mishandeling, op nu.nl slaan (todat ze een blauw oog krijgt blijkbaar) en op amerikaanse nieuwssites hebben ze het over billenkoek.
Maar ja, da's ook allemaal geen verschil toch?
Billenkoek, mishandeling, slaan, allemaal hetzelfde.

weet iemand hoe dat tijdschrift heet?

Ik durf het bijna niet te zeggen, maar ben blij dat ik en m'n broertjes van tijd tot tijd een flink pak slaag kregen van onze ouders. Dankzij hun liefdevolle opvoeding en hun goede voorbeelden hoe je met elkaar diende om te gaan, zijn wij prima terecht gekomen. Vaak denk ik deden en durfden andere dat nu ook maar eens zo. Als je ziet hoe mensen met een pistool over de bali springen om de hartwerkende mens van zijn geld of bezittingen te beroven, vraag ik mij af wat zij voor opvoeding hebben gehad. Mijn handen kriebelen dan om ze alsnog het pak slaag te geven dat ze vroeger tekort zijn gekomen.

@454 Wie zegt dat de overvallers slaag te kort zijn gekomen? Het kan zij dat zij juist veel geslagen zijn in het verleden.

Hoewel ik enkele malen een verdiend pak slaag heb gehad, heb ik toch een (gemeten) IQ van 131. Het heeft me geen schade toegebracht, integendeel.
Er zou heel wat minder jeugdrotzooi zijn als slaan nog wel werd toegestaan, mits met mate natuurlijk.
Waarom zou een corrigerende tik zo funest zijn? Kinderen zijn nu eenmaal heel verschillend. Je moet niet het kind met het badwater weggooien.

Er speelt zoveel mee... Onmacht, frustratie, werkdruk, vermoeidheid. Elk kind is anders, elke ouder weet het beter (zeker over anderen).
Er is geen opvoedingshandleiding, want dat werkt nu eenmaal niet. Zelf ouders met meerdere kinderen zullen weten dat het tweede kind anders is en alles wat ze dachten te weten, moet opnieuw worden ontdekt.
Er zijn alleen richtijnen en tips. Voor de rest kun je het je uitzoeken. En meestal is dat nodig ook, want lang niet elke hulpverlener, psycholoog of deskundige is goed opgeleid en heeft evenveel kennis en kunde.
Je kan het alleen maar doen met zoveel mogelijk empathie en liefde (maar je mag best een keer een hekel hebben aan je eigen kind). Slaan, nee liver niet. Helaas gaan de meesten wel eens over de schreef uit frustratie of wat dan ook. Dat heb ik ook wel eens gedaan. Helaas. Het ergst is wanneer je je realiseerd dat het je eigen frustratie is die je op een ander afreageerd. Waar de grens ligt hangt van jezelf af. Kunt alleen maar opppassen dat je deze niet verlegd. En daarna ontzettend spijt.

Frappant in de berichten hierboven:
1. bijna alle mensen die vroeger een pak slaag (toen heette dat nog geen corrigerende tik) kregen die vergoeilijken als ze het ook zelf doen.
2. er is geen een die zegt, ik heb vroeger nooit een tik of schop gehad maar het is priam als het een keertje gebeurd.
3. Als er een tik wordt gegeven is het altijd het schuld van het kind, het luistert niet, doet iets gevaarlijks of haalt je het bloed onder de nagels vandaan. Gevolgd met: "als ik geen tik geef dan wordt het een verwend kind. Kijk maar naar andere kinderen". Terwijl diegenen die geen tikken verkopen zeggen: duidelijkheid en consequent zijn, ik geef de grens aan en geef het goede voorbeeld (voorleven). Toch wordt door de tikkengevers gedacht dat "'verwende" kinderen geen tikken krijgen, ze staan er alleen niet bij stil dat dat waarschijnlijk niet in het openbaar gebeurd.
3. Bij het geven van tikken gebeurd dat op de billen. Dat is een erogene zone. Heeft iemand er ooit aangedacht dat daarmee het eerste verband wordt gelegd tussen agressiviteit en seksualiteit?
4. Van diegene die tikken heeft gekregen: wie heeft hier een zon goede band met zijn ouders dat hij/zij voor de gezelligheid naar het ouderlijk huis gaat en ook lastige zaken kan bespreken met zijn ouders.
5. Waarom zijn er zovelen die roepen dat ze en tikken heben gekregen en hoogbegaafd zijn, zonder dat ze een goede slimme inhoudelijke biijdragen aan deze discussie kunnen geven?

Ik lees telkens over: mijn kind dit en mijn kind dat. Dan denk ik: ja duh... met 1 kind zal het allemaal best wel lukken zonder tikken. Maar heb je er drie of vier, dan zit je regelmatig in een situatie waarin je snel moet beslissen en als je baby de fles/borst krijgt terwijl je peuter geplaagd wordt door je kleuter terwijl het eten staat aan te branden, ga je echt niet 'overleggen' met je kleuter! Als een boze stem dan niet helpt moet je snel de situatie oplossen en dat is dan vaak stevig beetpakken met al dan niet een tik en op de gang oid. Natuurlijk besef je pas iets later dat je kleuter aandacht vroeg en kun je, als de rust is weergekeerd er even met hem over praten. Dit lijkt me zo alles bij elkaar een normale situatie.
En als je jouw situatie met 1 kind gaat vergelijken met die van vroeger, vaak gezinnen met meerdere kinderen, dan vergelijk je appels met peren. Je kunt daar niet helemaal over oordelen, dat hangt helemaal van de emotionele/sociale draagkracht van de ouders af, en van de draaglast van de kinderen.

@452: jij denkt dat het ethisch verantwoordelijk is om een onderzoeksituatie zo in te zetten dat een bij tweeling in een gezin (je moet ze niet uit elkaar halen want dan spelen zoveel andere zaken mee) een ingrijpende onderscheid wordt gemaakt tussen het ene en het andere? Jouw aangereikt voorbeeld is niet te meten.

Voor de mensen die zeggen dat ze geslagen zijn (of een corrigerende tik hebben gehad) en er geen schade aan hebben opgelopen: je kunt jezelf niet analyseren en geen verlijking maken. En met één voorbeeld heb je echt niet genoeg materiaal om 100 onderzoeken onderuit te halen.

Ik denk dat mensen die hun kinderen slaan zelf een lager IQ hebben, en dus hun kinderen ook..

Verder werden vroeger alle kinderen geslagen, en daar hoorde je nooit iemand over.. Het probleem is dat nu tegen die kinderen gezegd wordt dat dit ontzettend fout is, en daarom vinden de kinderen het zo erg..

Ga maar eens na.. het is veel minder erg als dat voor het kind normaal gevonden wordt, dan als het kind altijd hoort dat het SUPER erg is, en hij ineens een tik krijgt.

Ik ben alsnog tegen het slaan van kinderen, want het is goed om ze te leren dat ze hun problemen met hun mond oplossen, maar de óórzaak van waarom slaan slecht is, is puur en alleen omdat we dat met z'n allen zeggen.. Als we allemaal zouden zeggen dat het normaal was, zou het geen problemen opleveren.

(ik heb het hier over een corrigerende tik, niet over mishandeling natuurlijk)

Weer een geweldig artikel waarbij een corrigerende tik en grof ongepast geweld weer op 1 hoop gegooit word. Altijd prachtig voer voor de onderbuikers.
De titel geeft al aan wat een overbodig non-onderzoek het is. Als iemand verrot word geslagen, hoe groot is de kans dat er langdurig of blijvende schade ontstaat? Heb ik geen drs of dr titel voor nodig.

Zo´n onderzoek zegt mij iig helemaal niets, als je dat grafiekje ziet, is het na 1 klap al flink raak qua daling van het IQ, nou dat gaat er bij mij niet in.
Fysiek reageren op een "krachtmeting/uitdaging" is een dierlijk instinct. En we mogen dan misschien het intelligentste wezen op aarde zijn, het zou me niets verbazen als dat er gewoon nog zit.
Ik snap niet dat mensen het verschil niet (willen) zien tussen een corrigerende tik en mishandeling, terwijl daar toch echt een wereld van verschil tussen zit.
Ik ben opgevoed met een corrigerende tik, mijn partner is mishandeld, en hoewel dat uiteraard een traumatische jeugd was, hebben we beiden een intelligentie van 129. Mijn partners EQ daarentegen....ja, die heeft schade opgelopen, angst voor confrontatie, slecht zelfbeeld, prestratiedrang etc...
En ik denk eigenlijk dat dat nog erger is dan een "lager IQ".

Wie een hond opvoeden kan,kan ook een KLEIN kind opvoeden.
Qua I.Q. zitten ze op hetzelfde niveau,soms moet je werken met prikkels.
Een tikje op de kont kan geen kwaad.

Mishandeling veroorzaakt langdurige schade. Een keer een pak voor je broek omdat je te ver bent gegaan niet.

Ik heb in mijn hele leven ms twee keer een pak(je) voor de broek gehad beide keren wist ik dt ik veeeeeeeel te ver was gegaan. Mijn zusje beet altijd als peuter heel hard. Na een aantal keer uitleggen, voorleven hielp het nog niet echt. Mijn moeder heeft haar toen hard in haar mollige peuterarmpje teruggebeten. Ze heeft het nooit weer gedaan! Mishandeling? Of gewoon ingrijpen?

Mensen hou eens op met elkaars opvoedtechnieken te veroordelen! Vooral omdat het vanuit de gedachte gedaan wordt dat je het zelf er veel beter vanaf brengt.

@464: Juist! Alleen hoog IQ is onvoldoende om te slagen in het leven, het EQ moet ook redelijk zijn, en juist dat lijdt eronder. Ik zie ook een duidelijk verschil tussen een corrigerende tik op de vingers als het kind aan iets zit op een leeftijd dat er nog niet met woorden te communiceren valt, vooral als erop gelet wordt dat er nooit een tik wordt uitgedeeld terwijl men kwaad is, aan de ene kant, en mishandeling aan de andere kant.

De corrigerende tik is heel goed te rijmen met "goed genoeg" ouderschap. Mishandeling is gewoon een van de vele symptomen van inadequaat ouderschap algemeen, en uiteraard gaat dat gepaard met een lager IQ en vooral EQ dan had gekund.

Ik vraag me af of dat lagere IQ daadwerkelijk een causaal verband heeft met het slaan. ( ik heb het niet over een corrigerende tik)
Kinderen die mishandeld worden, komen statistisch gezien vaker uit lagere milieus, waarvan het IQ iets lager ligt.
Een tik uitdelen komt vaak voort uit het gevoel en uit een emotionele reactie en er is in de meeste gevallen geen overweging gemaakt of de tik gegeven zou worden of niet. Over het algemeen is een opvoeding uit gevoel beter dan een opvoeding uit het boekje, mits de zaken binnen de perken blijven.

In mijn jeugd ben ik ook een aantal keer over de knie gegaan. Niets negatiefs aan overgehouden. Dr. titel een aantal jaar terug gehaald, MENSA lid. Af en toe een corrigerende tik kan prima. Niet op het hoofd uiteraard, maar met platte hand op de kont. Het is meer de schrik dat het nu serieus is dan dat het bedoelt is om schade aan te richten.

Wat wil men nu eigenlijk, in de huizen van mensen camera's gaan neerhangen om te controleren of er geslagen wordt? Want hoe wil je anders afdwingen, dat de legbatterij-kippen voor de volgende generatie belastingbetalers optimale produkten afleveren?

In Engeland is er al een jaar ofzo een project aan de gang, waarbij ouders de keus krijgen: ofwel camera's en microfoons in huis, ofwel kinderen afgepakt. Daar is een grens overschreden, naar mijn mening, die heel erg slecht terug te draaien valt. Als er een schaap over de dam is, volgen er meer. Als de eerste groep eenmaal om een "goede" reden permanent in het eigen huis gevolgd mag worden, is het gemakkelijker te verkopen over de volgende groep.

Men doet dat ook bij voorkeur bij mensen die een beetje grof overkomen, qua spraak enzo, zodat het publiek al snel "ja" zit te knikken. Natuurlijk moeten er resultaten geboekt worden "dankzij het camera-toezicht". Dus pikt men er mensen uit die het helemaal niet zo slecht doen, maar vrij grof zijn. Die wordt dan een paar "verfijningen" bijgebracht en kijk, dankzij de camera: resultaat.

Argument pro camera is er, dan zijn we er weer.

Een klap in het gezicht moet kunnen vind.

@458

1. Ikzelf heb ook een corrigerende tik gehad (daar gaan we weer met dat argument), waarbij mij duidelijk werd uitgelegd waarom dat gebeurde. Ik beschouw mijn ouders als slimme, succesvolle mensen die weten waar ze het over hebben. Let wel, de corrigerende tik was in mijn geval een pets op de billen. De uitleg moet uiteraard hand in hand gaan met de tik, anders heeft het kind een tik gehad zonder te weten waarom. Het heeft me geleerd dat ik geen narigheid uit kan halen zonder dat hier gevolgen voor zijn, zoals dat eigenlijk in de hele maatschappij is/zou moeten zijn (andere discussie). Ben ik hierdoor getaumatiseerd? Ik zou zeggen van niet. Ik heb slechtere herinneringen aan het pestgedrag van mijn klasgenootjes omdat ik een bril had.
Let wel, ze zijn gestopt met het geven van de tikken na mijn 8e, omdat ze zagen dat ik verder was in mijn ontwikkeling en er beter met mij geredeneerd kon worden. Toen is mij geleerd dat de volgzaamheid zoals ik die altijd had geleerd van mijn ouders af en toe ook wel wat minder kon.

Als men corrigerende tikken af moet kunnen lezen aan de hoeveelheid blauwe plekken had men mij daar weg kunnen halen, als kind loop je tegen dingen aan, val je en stoot je je meer dan als volwassene, zo groeien we nu eenmaal.

2. Hier kan ik niet voor spreken. Doe ik dus ook niet

3. Tsja, hier zijn zowel ouders als kind schuldig, helaas VAKER de ouders dan de kinderen. Mijn ouders stelden duidelijke grenzen die nog ruim binnen het veilige waren. Het was heel spannend om hier een heel klein beetje overheen te gaan. Dit kwam me dan op een verbale reprimande te staan of waarschuwingen. Ging ik er enorm overheen (ik heb als 5 jarige een keer mijn moeders rozen afgeknipt uit woede) dan volgde er een tik. Wederom met uitleg waarom ik deze kreeg. Dit was echter omdat andere zaken als me naar mijn kamer sturen (stond vol LEGO) of naar bed sturen (ik ging slapen) niet werkten. Andere manieren van time-out werkten ook niet, dat werd besteed aan liedjes. Het was voor mijn in elk geval duidelijk dat als er gezegd werd dat ik iets niet mocht doen en er werd een straf bij genoemd, dan werd die straf ook uitgevoerd in geval van overtreding. Zeer consequente ouders, zeer goed.

3: Weet ik niet genoeg van af om iets zinnigs over te melden. Ik kan alleen maar zeggen dat ik een prima seksleven heb

4: Juist mijn ouders helpen mij nu met het bespreken van mijn problemen. Na mijn vrij heftige puberfase ben ik in gaan zien dat ze het eigenlijk helemaal niet zo verkeerd hadden gedaan, omdat ik zag hoe mijn enkele van mijn leeftijdsgenoten zich goede cijfers de grond in boorden met alcohol en drugs (geen idee of dit volledig te danken/wijten is aan een vrije opvoeding, maar er was een patroon zichtbaar). Doordat zij na iedere tik ook bespraken wat het probleem was en waarom ik de tik kreeg, heb ik hier geen enkel probleem mee. Gezelligheid? Zeker wel, hoewel er altijd een zekere spanning is als vader en zoon allebei denken het het beste te weten. Gelukkig is mijn moeder er dan bij om het wat te sussen.

5. Ik hoop dat ik dat zojuist gedaan heb. Twee jaar op de PABO gezeten waar ik gek werd van het pedagogische gepraat en altijd maar met kinderen moeten praten zonder daadwerkelijk iets te bereiken.

Let wel, er is voor mij een verschil tussen kinderen slaan (meerdere tikken/slagen) en een corrigerende tik (één keer, met uitleg waarom) en begrijp terdege dat dit verschil moeilijk aan te tonen is en ook dat het niet op ieder kind hetzelfde effect heeft. Natuurlijk zullen er kinderen zijn die beter reageren op praten dan anderen en het overgrote deel zal nooit een tik nodig hebben als er gewoon weer met rust, consequentheid en regelmaat opgevoed wordt met duidelijke grenzen. Ouders zijn hierin ook het voorbeeld.

Mozes wat een betoog... en dat op woensdagmorgen.

@ 458 De billen een erogene zone????? Misschien bij jou! Zegt meer over jouw sexuele voorkeur dan een bewezen feit! Maar ok, nu voor alle anti-tik gevers hier: Vroeger smeerde ik 5 keer nagellak op de vloerbedekking, 10 keer foei gezegt, maar de elfde keer kreeg ik een mep op mn vingers: daarna nooit meer met nagellak op het kleed gesmeert......leg dat eens uit....en wanneer beseffen mensen nou eens dat een kind in elkaar dreunen met volle kracht totaal iets anders is dan een tik geven????

@471 ...Speciaal een klap in het gezicht is natuurlijk zééér vernederend voor een kind.
Zeker wanneer er geslagen wordt, door Volwassenen, in het bijzijn van andere mensen/vriendjes/vriendinnetjes.
Dit kan het kind het gevoel geven dat het niets waard is..en het zodoende ook de intellectuele prestaties beïnvloed lijkt mij onvermijdelijk.

Leg het kind over de knie en geef desnoods een tik op de billen..maar nooit in het gezicht (bedenk bij jezelf hoe jij dat zou vinden)

@474: Je meent het. Dat soort geklets kreeg ik ook over mij heen in de volgende situatie:

Een kind van 2, dat normaliter op mij gesteld was, had de irritatie die haar moeder en pleegouders naar mij toe voelden, blijkbaar in de gaten gekregen. Ik zit daar op visite, met ook mijn kind van 2 erbij. Kind a duikt, onder dekking van het lichaam van mijn kind dat naast mij staat, onder de leuning van de stoel door waarop ik zit en, terwijl zij mij verwachtingsvol recht in de ogen kijkt, bijt mij snoeihard, dwars door mijn broek heen, in mijn bovenbeen, een hele blauwe rij tanden had ik later.

Ik bedenk mij geen seconde, leun naar haar toe en geef haar met de volle hand een tik op haar wang, natuurlijk niet hard genoeg om schade te doen. Waarom? Omdat ik wist, dat de moeder en pleeg-ouders ogenblikkelijk het kind in bescherming zouden nemen. En inderdaad, men beweerde doodleuk dat het mijn eigen kind was geweest, dat mij beet, of in ieder geval dat ik het niet duidelijk had waargenomen. Pardon? Ook terwijl ik zeg, dat het kind en ik elkaar recht in het gezicht keken terwijl ze me beet? Terwijl ze het alle drie zagen gebeuren, ze keken ernaar? Toen kreeg ik de zoetsappige opmerking, "ja maar haar gezichtje, waarmee ze haar persoonlijkheid uitdrukt, hoe KUN je!" Nou gewoon, dit kind weet dat ze er bij mij niet meer mee wegkomt door haar omgeving te misbruiken, ze heeft de straf meteen te pakken, niet meer terug te draaien, manipulaties verder zinloos.

Ik ben vertrokken en heb die lieden nooit meer ene blik waardig gekeurd.

Ik heb liever een iets minder briljant maar beschaafd kind wat de grenzen kent, dan een super intelligent onhandelbaar kreng. Een corrigerende tik op het achterwerk of de vingers is niks mis mee.

Het lijkt er een beetje op alsof mensen die hun kinderen een ´corrigerende tik´ geven zich met man en macht proberen te verdedigen omdat ze zien dat het wetenschappelijke bewijs voor de positieve effecten van dit opvoedkundig fenomeen sneller in elkaar begint te zakken dan de Griekse solvabiliteit.

Kinderen slaan is gewoon niet goed. Punt. Een kleuter kan geen onderscheid maken tussen een corrigerende tik en een klap. Het is een kleuter. Je kind niet slaan betekent niet dat je je kind alles maar moet geven of overal ja op moet zeggen. Er is ook nog zoiets als een gulden middenweg.

@475

Dus de volgende keer als een volwassen iemand duidelijk over de schreef gaat (bijvoorbeeld een partner of collega) dan doe je hetzelfde neem ik aan? Sterker nog, de klap zou dan harder moeten zijn aangezien we het dan hebben over mensen die inmiddels volgroeide hersenen hebben en veel beter in staat zijn goed/kwaad te onderscheiden.

@475: een hele rare situatie. Als dit het contactmoment tussen moeder en haar kind (waar dan ook pleegouders bij waren). Wat doe jij daar dan? Dat is HET moment tussen moeder en kind, en dat zit jij daarbij terwijl zij zich bij jou ongemakkelijk voelen? Dan nog, een kind van twee in een pleegzorgplaatsing, die heeft heel wat meegemaakt zonder te nog te kunnen begrijpen hoe en waarom. Het is logisch dat zo'n kind iets impulsiefs doet wat niet doordacht is. En dan sla jij een kind van twee in zijn gezicht? ongelofelijke bullebak dat je er bent!
Naturlijk gaat het over jou, en wat jou overkomt, je kunt het niet eens uit een ander perspectief dan die van jezelf zien. Je kunt je niet verplaatsen in een ander. Hoe kon jij daar in hemelsnaam erbij zijn? Ik kan me niet voorstellen dat je uitgenodigd was! Daar zal vast een hoop eigen gereidheid van jouw kant inzitten.
En dan de manier waarop je het schrijft..... oef, dat jij het slachtoffer bent. En dan heb jij ze daarna geen blik meer waardig gegund? Jij mag niet meer in de buurt komen van dat kind!

@467

Graag een bron dat slaan het EQ zou verhogen. Graag ook een bron dat een minder IQ niet correleert met grotere baldadigheid, criminaliteit enzovoorts.

@462

"Verder werden vroeger alle kinderen geslagen, en daar hoorde je nooit iemand over.."

Hetzelfde kan gezegd worden over kinderarbeid en verkrachting (binnen het huwelijk).

@477, Dat is de grootste larie die er is. Een corrigerende tik is er niet om schade aan te richten of zelfs echt pijn te doen, maar om het kind te laten schrikken. Je hebt direct de volle aandacht en je kleuter weet dat het menens is. Als je direct na de tik vertelt "Je mag niet op het behang tekenen" dan weet een kleuter precies wat er bedoeld wordt.

@482

Je blijft herhalen vanuit de onderbuik terwijl de wetenschap je denkbeelden allang onderuit gehaald heeft.

De logica is een beetje van: "Dat er overweldigend wetenschappelijk bewijs is voor X betekent niet dat dat waar is als ik -voel- dat het niet zo is". Het is onzin, het is arrogant en het is bovenal stupide. Dit onderzoek gaat echt niet over zware kindermishandeling ofzo, voor zover dat nog niet duidelijk is.

Corrigerende tikken horen niet en ieder volwassen persoon die er een (al dan niet TERECHT) zou krijgen zou compleet uit zijn slof schieten als het hem zou overkomen.

Straffen móet, daar komen we niet onderuit zowel bij kinderen als bij volwassen. Helaas zit de mens niet anders in elkaar.

En ja straffen hou in dat de GESTRAFDE zich moet onderwerpen aan de macht/het gezag van de degene die straft en daar fysiek en/of geestelijk onder zal lijden, met het oogmerk dat de straf in de toekomst zal voorkomen dat ongewenst gedrag zich herhaald.

Lijkt mij dat een kind dat BEWUST de "regels" overtreedt en daarvoor gestraft word (fysiek of anderzins) niet emotioneel of mentaal daaronder zal lijden omdat het zich slachtoffer voelt van "machtsmisbruik". Het kind weet drommels goed dat het fout is geweest en moet er terdege bewust van worden gemaakt dat zijn foute handelen voor hem aangename consequenties kunnen hebben en dat er gezaghebbende "instanties" zijn die de straffen mógen en zullen opleggen.

Een tik tot een goed pak voor de broek lijkt mij alleszins een redelijke straf,of nablijven, strafwerk, of niet uit huis mogen voor een bepaalde periode het zijn allemaal straffen. Er is mijns inziens geen essentieel verschil tussen lijf- en niet lijfstraffen. Het gaat erom dat een kind zich bewust dien te worden dat bepaalde gedraging waarvan het bewust is dat die niet mogen kunnen lijden tot onaangename gevolgen op gelegd door daartoe geautoriseerde instanties. Dit is helaas noodzakelijk gezien de aard van de mens en ja bij de ene zal het wat vaker nodig zijn dan bij de andere.

Zo ongelofelijk boos op (het verhaal van) HG Wolf @275.

''Ze vindt het dan ook onbegrijpelijk dat overheden niet handelen naar de uitkomsten van de onderzoeken. ''
Zal ik het dan even toelichten? Overheden zijn niet gebaat bij een intelligente bevolking! Het plebs moet dom gehouden worden, luisteren, ja en amen zeggen en vooral hard werken.

@416

"gelukkig hoor ik van mijn familie vrienden collega's dat ik mijn kind goed opvoed"

Dan is het goed. Wie zijn er nou objectiever dan familie, vrienden en collega's?

Er is niets mis mee om een vervelend kind als het nodig is een pak voor de broek te geven. Kindermishandeling NEE op tijd ongewenst gedrag afstraffen JA.

@negolokke Slaan is onmacht of luiheid. Als je geen andere straf kan verzinnen omdat je het IQ hebt van een kamerplant, of je te lui bent een normale straf te verzinnen voor je kind, ga je je kind slaan. Slaan is altijd slecht, en er is nooit een excuus voor. Daarnaast is het de minst effectieve vorm van straffen. Niet doen dus...

Verkijk je niet op de relatie tussen een laag IQ en meer slaan. Vanuit mijn werk weet ik dat het overal voor komt. Het grote verschil is dat mensen met een hoog IQ het vaak beter weten te verbergen en men het niet van deze mensen verwacht!

@489

Hadden de wetenschappers die de honderden onderzoeken hebben uitgevoerd waaruit het tegendeel wat jij zegt blijkt nou maar eerder met jou gesproken en dit goed onderbouwde betoog gelezen. Dan was deze wetenschappelijke flater nooit naar buiten gekomen.

Overigens is het essentieel dat een kind (niet alleen bij kinderen trouwens) helder en duidelijk voor ogen word gehouden wat de consequenties kunnen zijn van bepaalde handelingen. Praat dus in eerste instantie met het kind en legt ook uit dat als het volhard in ongewenst gedrag er straf op zal volgen (al of niet fysiek) . wat ook duidelijk wát de straf zal zijn voor bepaalde overtredingen.
In dit kader is dus duidelijk dat "spontane" woede uitbarstingen van een ouder waarin het kind word geslagen (een klap in het gezicht) uit den boze zijn. Ja een ouder is ook maar een mens maar zo een uitbarsting is duidelijk fout gedrag en een ouder dient zich naderhand te verontschuldigen bij een kind voor zo een gedrag.
Over kindermishandeling hebben we het al helemaal niet. Dat heeft absoluut niets te maken met straffen binnen een opvoedkundig kader. Dit is zeer ongewenst gedrag van een ouder die daar zelf hardhandig voor gestraft dient te worden.

#409: Een aantal kromme conclusies niet?

Slaan is niet het zelfde als opvoeden. Juist verre daarvan. Wij voeden kinderen ook nauwelijks meer op. Daarom zijn veel kinderen brutaal. Niet omdat ze geen klappen hebben gehad.

Best wel ernstig dat mensen zeggen "het moet kunnen, omdat IK ook klappen heb gehad vroeger en IK er niet veel aan heb overgehouden. Daarom mogen ALLE kinderen geslagen worden.

Walgelijk gewoon.

@485
Het lijkt mij anders totaal niet dat een jong kind bewust de "regels" overtreedt en dat het daarvoor gestraft moet worden (fysiek of anderzins), en dat het niet emotioneel of mentaal daaronder zal lijden omdat het zich slachtoffer voelt van "machtsmisbruik".

Een jong kind weet vaak nog helemaal niet goed dat het fout is geweest, en moet er terdege d.m.v. een op een communicatie tussen volwassene en kind van bewust worden gemaakt dat het in de ogen van volwassenen foute handelen voor het kind onaangename consequenties zou kunnen hebben als gevolg, en dat er ook gezaghebbende "instanties" kunnen zijn die niet fysieke straffen die bij de leeftijd van het kind passen mógen uitvoeren en zullen opleggen.

Kinderen daarbij fysiek laten aanraken door volwassenen op welke manier dan ook, uitgezonderd het zachtjes vasthouden bij de armpjes om een een op een communicatie tussen volwassene en kind te kunnen te fixeren, kan fikse schade opleveren aan de emotionele, mentale, en intelligentie gezondheid in de hersenen van het jonge kind.

En er is bij jonge kinderen heel wat cognitieve gedrags therapie voor nodig op latere leeftijd, om de toegepaste fysieke straffen die uitgevoerd zijn door gezaghebbende instanties die gebruik maken van machtsmisbruik, emotioneel en mentaal te kunnen verwerken, zodat de intelligentie zich na jaren enigsinds kan herstellen tot een normaal denk niveau

Ik dacht dat er een rem op de zinloze onderzoekjes gezet ging worden.
'Kind slaan kan langdurige schade veroorzaken'. Duh! Veroorzaakt het geen fysieke schade dan wel mentale schade. Wat is het doel van het onderzoek precies? Het tot stand brengen van een set argumenten tegen het mishandelen van een kind? Is dat nodig?

@484
Helemaal in de roos!

@1 Een milde vorm van zinvol geweld moet kunnen. Ik heb er geen schade van opgelopen, en ik weet nu wel wat wel en niet kan en wat de regels zijn.

Weet ook dat een kind vaak de ouders nadoen. Ga jij veel vloeken, gaan zij ook vloeken. Ga jij hard schreeuwen, gaan zij hard schreeuwen. Ga jij tikken uitdelen, gaan zij ook tikken uitdelen. Op een kinderdagverblijf hebben ze vaak een heel goed idee over hoe het er thuis bij de kinderen er aan toe gaat.

Dit onderzoek gaat over mishandelen, dat is wat anders dan een tik op de vingers. Dat mishandeling leidt tot schadelijke gevolgen had ik je zonder zo'n onderzoek ook wel kunnen vertellen.

Wat dit onderzoek vooral uitwijst is dat er nogal hysterisch gedaan wordt over dat een corrigerende tik vroeg of laat altijd uitmondt in mishandeling - hetgeen uiteraard niet het geval is. Wat je er wel mee bereikt is dat je de grens tussen opvoeden en mishandelen erg diffuus maakt, waardoor je ouders simpelweg in een mijnenveld plaatst: wat is nog 'opvoeden', en wat 'mishandelen'?

'Vroeger' keek een kind (vaak, niet altijd) wel uit om over de schreef te gaan, want dan kreeg het een tik. Nu niet meer, nu is een preekje aanhoren en sorry zeggen genoeg. Daar leert een kind niks van. Het is voor het kind in ieder geval volkomen onduidelijk waar nu de grenzen liggen, omdat de 'straf' toch geen afschrikwekkende of leerwerking heeft.

Ik kan me voorstellen dat een 'professionele opvoeder' met dit soort wazige toestanden nog enigszins uit de voeten kan; een 'gewone' ouder kan dat niet. Wat je met dit soort onderzoeken vooral doet is ouders heel erg onzeker maken over hoe ze hun kind moeten / mogen / kunnen aanpakken om te voorkomen dat het wangedrag gaat vertonen. Een kind voelt dat feilloos aan, met als gevolg dat het wangedrag gaat vertonen - en dan staan we natuurlijk weer met z'n allen naar de ouders te wijzen die het toch vooral heel erg slecht hebben gedaan, zonder erbij na te denken dat 'we' met z'n allen dusdanige omstandigheden hebben geschapen dat zo'n ouder het bijna nooit goed *kan* doen.

@498
"een milde vorm van zinvol geweld"??
Dat klinkt als "op een vriendelijke manier uitroeien".

Nomaals of jij schade hebt opgelopen kun je niet zelf beoordelen

@501
"of jij schade hebt opgelopen kun je niet zelf beoordelen"

Natuurlijk wel. Als je normaal functioneert is er niets aan de hand. Wanneer je dat soort dingen alleen maar overlaat aan mensen die er hun beroep van hebben gemaakt om bij mensen problemen te vinden zullen die uiteraard problemen vinden. Dat hoeft nog niet te zeggen dat er wat aan de hand is.

@495
Een jong kind weet donders goed dat iets niet mag!

Mijn neefje ging na zijn timeout de kamer weer in en calculeerde de tweede timeout in! Had het er voor over om nogmaals op de stoel gezet te worden als dat betekende dat hij nog even een keer de vuilnisbak kon omgooien.

Jonge kinderen kunnen je aankijken en iets toch doen, wetende dat het niet mag.

Slaan? Nee! Maar kom op, het zijn geen engeltjes! Kinderen zijn continu bezig met uitzoeken tot hoever ze mogen gaan. Niks mis mee overigens.

Dus een peuter die bijt (zoals mijn zusje in @466) en blijft bijten moet je steeds maar weer uitleggen dat het niet mag? Na het zelf voelen hoeveel pijn dat doet heeft ze het nooit meer gedaan! Ik vind dat geen kindermishandeling.

@495.Dat is ook precies wat ik betoog. Praat met het kind en maak het duidelijk wat er voor gedrag word verwacht en wat er voor straf op staat als het zich niet aan conformeert.

Als het kind dan nog BEWUST blijft volharden in het foutief gedrag dient gestraft te worden. Ook een kind is instaat willens en wetens de regels te overtreden vergist je daar niet in! Kinderen zijn geen kleine engeltjes!

En elke staf is onaangenaam dat is immers de essentie van een straf. Of het nu fysiek is of anderszins is om het even.

Het mishandelen van een kind, fysiek of anderszins, is uiteraard altijd uit den boze in denk dat je daaraan refereert. Het lijkt mij duidelijk dat buiten proportioneel en excessief straffen (dus naar aanleiding van fout gedrag) als ook kindermishandeling kan worden gekwalificeerd.

Een maatschappij kan alleen functioneren als bewust foutief handelen word bestraft; zowel bij kinderen als volwassen. Uiteraard moet een kind eerst op worden gewezen wat voor gedrag van hem verwacht word. Rechtvaardig en billijk straffen is geen macht MISbruik maar machtsGEBRUIK. In een ideale wereld met volmaakte mensen zou dat niet nodig zijn maar helaas daar leven we niet in.

@495

Een jong kind heeft ook helemaal geen tik nodig om gecorrigeerd te worden. Daarbij is 'Foei!' zeggen vaak voldoende. Juist oudere kinderen, die een heel goed besef hebben van wat wel en niet mag, zijn hier niet (meer) vatbaar voor. Die kun je wel op een andere manier straffen dan fysiek, maar het hele idee dat een tik op de vingers iemands toekomst volledig in de vernieling helpt is er juist de oorzaak van dat er niet meer wordt opgevoed.

Anders was Einstein nog slimmer geweest.

@503. Jij zeg "slaan nee". Ik vraag mij dan af wat voor straf je dan geeft bij zulk gedrag? Of vind je dat er überhaupt niet gestraft moet worden? Ik zelf zie niet het verschil tussen een tik of naar de kamer sturen of in de hoek laten staan of niet een vriend uit mogen nodig om te spelen. Het is in de belevenis van het kind om het even! Ik denk dat als het mag kiezen dat het misschien zelf die tik prefereert ;).

@503
Dus jij zegt: "je mag niet bijten" en dan doe je het vervolgens zelf? Klinkt niet echt consequent.

ff de knuppel in het hoenderhok, mensen die kinderen een corrigerde tik geven, zijn niet bij machte hun kind op te voeden en dienen uit de ouderlijke macht ontzet te worden.

@502
Dat je van jezelf vind dat je normaal funktioneert, is ook moeilijk te beoordelen, een gek zegt immers ook: ik ben niet gek. Maar ook al vinden anderen dat je normaal funktioneert, dan weet je nog steeds niet of je beter had gefunktioneerd als je niet geslagen was.

Het is zoals mensen die zeggen: roken is niet schadelijk: mijn Opa heeft ze hele leven gerookt en is toch mooi 90 jaar geworden...

@509
:D
... en dienen zelf een tik voor iedere tik die ze uitdelen. :)

Het artikel handelt over mishandeling en de daar aan gerelateerde achterstand van IQ. De discussie wordt nu gevoerd of slaan in het algemeen wel of niet is geaccepteerd en waarom wel/ niet.
Dat fysieke mishandeling slecht is voor de ontwikkeling van een kind, is een feit. Dat een tik op de vingers invloed heeft op de ontwikkeling staat niet ter discussie.
Aan de term pedagogische tik, is ook moeilijk een definitie te geven. Als een kind na de vierde keer nog niet luistert en blijft doorgaan, zullen er wellicht ouders zijn die het kind een tik op de vingers geven, waarna het kind vaak weet dat het echt niet mag en daarna wel uitkijkt. Of deze tik uit pedagogische motieven is gegeven, valt moeilijk te zeggen. Zo'n tik komt vaak ook voort uit het gevoel. Ik denk zelf dat kinderen meer hebben aan een opvoeding uit gevoel van ouders ( mist het beperkt blijft) dan een opvoeding zonder "tikken" die indruist tegen de gevoelens van ouders.

Je kunt iemand(een kind) slaan, zodat deze minstens de 1ste hulp post moet bezoeken, en misschien zelfs enkele dagen/weken opgenomen moet worden. Of je kunt een (corrigerende) tik uitdelen. Er is een wereld van verschil tussen die 2 uitersten. Reaguurders, die beweren dat slaan een teken van onmacht is: dat kan best zo zijn, maar ik schat in dat u geen kinderen heeft.

Wat IQ ontwikkeling betreft, ik schat dat onderzoek niet zo hoog. Slaan en geweld is van alle tijden, al vanaf sinds we in berenvellen rondliepen. We zijn als diersoort echt niet minder intelligent geworden door dat geweld, integendeel, denk ik. Wat mijzelf betreft: ik heb een bovengemiddeld IQ, mijn 1ste zushje idem, mijn 2de zusje is wat minder slim. Gek toch, dat mijn eerste zusje en ik zo nu en dan slaag kregen, en juist mijn tweede zusje in dat opzicht ontzien werd...
Tis allemaal niet zo zwart-wit.

Gewoon ouderwets aanpakken.
Iedereen die een pak rammel kreeg, heeft het goed gedaan dus op langer termijn ben je wat ongevoeliger voor de narigheden in de samenleving.
Kortom, je staat sterker in je schoenen en deinst niet terug voor een tegenslag.
Dat is mijn ervaring en nl is geen land om je kind op te voeden.

@500
Er bestaan voor gewone ouders ook online video trainings cursussen die gegeven worden door professionele opvoeders, over hoe je een kind op een normale wijze gezellig zonder stress kan opvoeden en bijsturen in het gedrag, waarbij helemaal geen corrigerende tikken uitgedeeld hoeven te worden.

Misschien zijn dat soort online video cursussen wel handig voor jonge ouders die vandaag de dag denken door de onderzoeksresultaten van de honderd onderzoeken naar kindermishandeling, dat ze het bijna nooit goed *kunnen* doen.

Kinderen gezellig zonder stress en corrigerende tikken opvoeden dat kun je namelijk leren, net zoals een professionele opvoeder dat kan.
http://www.opvoedenkunjeleren.nl/NL/home/1-0-10...

@503
Ja, het beste kun je het ongewenste bijt gedrag negeren, en blijven uitleggen aan de peuter dat dit niet aanvaardbaar is als acceptabel gedrag om aandacht te kunnen trekken.
Ook al lijkt het voor jou dat zo'n kind als je zusje je bewust keer op keer gebeten heeft.De peuter doet dat niet bewust om iemand pijn te doen maar om aandacht te trekken.
zo'n jong peuterkind weet totaal niet wat de consequenties kunnen zijn voor diegene die gebeten wordt.Namelijk dat diegene pijn daardoor krijgt.Het observeert alleen maar de aandachts reactie die het bijt gedrag uitlokt.

En is het aan de opvoeder van de peuter, om keer op keer de peuter uit de situatie weg te halen, en te blijven wijzen op het onaangepaste gedrag wat de peuter vertoont.
Consequent blijven van de opvoeder is daarbij van groot belang, om het onaangepaste negatieve bijtgedrag van de peuter door het te negeren en de herhaling van het weghalen uit de situatie om te kunnen zetten naar een positieve manier van aandacht vragen.

@504
Je hebt gelijk kleine kinderen zijn totaal geen engeltjes, maar ze zijn zich niet bewust van de consequenties en de gevolgen die hun negatieve gedragingen kunnen hebben op hun omgeving.
En dat negatieve gedrag valt allemaal af te leren, door een opvoeder, door positief gewenst gedrag aan te leren aan een kind, zonder fysieke straffen of corrigerende tikken daarbij te hoeven uitdelen.

Conclusie na het lezen van 500+ reakties: ondanks ons vermeende en door ons zelf geprezen hoge niveau van beschaving meppen we er in Nederland nog steeds lustig op los.

@508. Het is natuurlijk "Je mag niet zonder aanleiding zomaar iemand bijten en als je het toch doet kan je worden gestraft daarvoor".
Met een beet terug bijvoorbeeld.

na mijn statement op @509 kwam er ergens een reaktie dat ik dan wel geen kinderen zou hebben, die heb ik wel hoor en ik kan mij levendig voorstellen dat er een corrigerende tik whatever that means uitgedeeld wordt, maar het blijft onmacht en een gebrek aan zelfbeheersing en ik blijf bij mijn statement.

Volgens mij heb je hetzelfde probleem bij geestelijk straffen. Waar ligt die grens? Laten ze daar ook een onderzoek naar doen? Mijn vader sloeg nooit, maar was vaak een onredelijke klootzak en ik had daarom geen respect voor hem. Dit neem je ook mee.
Volgens mij moet er een soort balans zijn. Redelijk, liefde/warmte en uitleg.(ook buitenhuis) Bescherming voor jezelf bij gevaar(dit komt veel voor bij jongere kinderen)
En die corrigerende tik bij jonge kinderen kan echt geen kwaad. Mits er daarna gezegd wordt wat ie fout deed. Een klein kind stevig vast houden bij de arm doet ook pijn. Is ook fysieke kracht. Veel pijner dan die tik tegen die luier.
Ik had vroeger een lerares, die kneep haar vingers bij mijn mondhoeken als ik iets kwam vragen. Ik snap nu nog steeds niet waarom ze dat deed en daarom weet ik het nu nog.
Ik heb mijn kinderen te vroeg geleerd dat slaan niet goed is. Gevolg is dat ze niet terug durven te slaan als ze zelf geslagen worden. Gevolg: vaak het pispaaltje en zijn veel gepest. Naar mijn gevoel heb ik hierin een fout gemaakt.
Dus wanneer doe je het goed. Vanuit de natuur gaan jongens van 10-12 jaar elkaar uitdagen. Wie is de sterkste, snelste enz. Fysieke krachtmetingen. Zoals vechten, stoeien enz. Het is algemeen bekend dat jongens zich moeilijker kunnen ontwikkelen, omdat we ze te meisjesachtig behandelen. Slechte zaadontwikkeling door te weinig testeron opbouw kan ook een gevolg daarvan zijn.
Dus ik denk toch dat we te overdrijven met het begrip slaan. En we het weer als een natuurlijk proces moeten gaan bekijken. De oudere generatie deed het zo slecht nog niet bij opvoeding.
Ik zie ouders in de winkel tig keer zeggen dat kinderen moeten ophouden. daar word ik ook niet goed van.
Ik heb weleens spelende kinderen erop gewezen(gewoon met praten, maar wel de derde keer met verheffende stem, want ze luisterenden niet) dat ze niet bij de roltrap moeten spelen. Begon er 1 te janken. Ouders kwamen toen wel naar hun kinderen en keken boos naar mij, terwijl ik wilde voorkomen dat er ongelukken gebeuren. Ik werkte in die winkel dus ik ben ook verantwoordelijk voor de mensen die in de winkel vertoeven. Vaak ongelukken bij de roltrap gezien en ernstige met dood tot gevolg gelezen in de krant. Dat geldt ook bij brand, overval enz. Maar het lijkt wel dat we op elk gebied een verstoorde relatie hebben gecreeerd. (mishandeling bij ambulancebroeders tot gevolg)
Mijn kinderen komen vaak doodmoe uit school. Gaan op tijd naar bed. Maar worden doodmoe, omdat het de hele dag een tering lawaai/drukte in de klas was. Ik had daar vroeger bijna geen last van, want het was bij de meeste leraren doodstil in de klas. En ja en bij de ene leraar die geen gezag had, daar kon ik me ook niet meer concentreren en kwam doodmoe uit die klas.
Dus ik vind dat we ons eens moeten afvragen wat er allemaal fout gaat. En dan moet je weer helemaal terug kijken hoe het vroeger was. Bemoeien we ons alleen nog als iets slecht gaat( zonder duidelijke achtergrond informatie) en hoe ontvangen mensen goed bedoelde kritiek. Veel kinderen reageren alleen nog assertief met de mond. Normaal met elkaar praten is er niet meer bij. He kutje, hoe gaat het? Dit zinnetje kan verkeerd uitvallen, ook al is het je beste vriendin. Zeg je er iets van, dan ben je een zeikerd en heb je kans dat je verbannen wordt of uit de groep wordt gegooid.
Mogen we eigenlijk nog wel fouten maken? Mogen we nog corrigeren? En wanneer mag je nog voor jezelf opkomen? En gaan we ons niet steeds krampachtiger gedragen, zodat het juist uit de hand loopt? Of is het gewoon teveel gevraagd dat we werken en opvoeden gewoon niet meer kunnen combineren. Je kunt immers niet op 2 plaatsen tegelijk zijn.
Geestelijke mishandeling kan net zo erg zijn of misschien wel erger als fysieke mishandeling. Een kind niet naar het eindbal van de school laten gaan omdat ze de afwas niet heeft gedaan. Vind ik een zware geestelijke straf, want dat feest is er maar 1 keer. Ik denk dat grensbepaling op redelijkheid een belangrijker aspect is, dan die corrigerende tik tegen de luier bij kleintjes. oudere kinderen een tik geven helpt niet meer en doe je gewoon niet meer. Maar hoeft ook niet meer, vaak is een streng gezicht met woorden al genoeg. Een groot kind stevig bij de arm pakken doe je dan ook niet meer. Het zijn fases. Hoe komt het dat kinderen steeds engere dingen doen om een kick te krijgen? Volgens mij moet je toch de hele maatschappij betrekken en niet alleen naar de opvoeding van ouders kijken. Opa en oma's speelden vroeger ook een grotere rol bij de opvoeding. Nu zien veel kinderen hun opa en oma's sporadisch of hebben geen grootouders meer, omdat ouders later kinderen krijgen. Vreemde ogen dwongen vaak respect af. Veel kinderen zijn daar nog geeneens gevoelig meer voor. We staan steeds verder af van de natuur. Volgens mij is dat ook een oorzaak. Vroeger was het zinnetje: Wacht maar tot vaders thuis komt al genoeg zeggend voor een kind als moeders dat verkondigde. Rollenpatronen in een gezin zijn erg veranderd. Dus duidelijkheid/structuur is voor kinderen ook niet meer zo afgebakend en geborgenheidsgevoel kan daardoor bij een kind afnemen en kan zich dan daardoor onhandelbaar gedragen. Onderwijs is verandert. Van dingen uit je hoofd leren is daar nog zelfstandig werken bij gekomen. Die laatste kan veel tijd in beslag nemen. Alle vaardigheden komen bij elk vak voor. Verslagen maken, spreekbeurten, tekenen enz. En zelfs voor gym moet je tegenwoordig een voldoende halen om over te gaan. En thuis te zelfstandig moeten zijn, omdat ouders er niet zijn. Omgang met andere kinderen is ook ingewikkelder geworden. Meer culturen. Iedereen is meer op zichzelf(minder empathie), tweedeling, terrorismeangst enz. En als iemand een keer iemand helpt word je onderhand heilig verklaard. Dit zijn tekenen dat we steeds verder van de natuurwetten staan. En elke volwassene heeft dit wel eens gevoeld. Hoe moet het dan voor kind voelen? Niet meer de tijd krijgen of fouten mogen maken om zichzelf in eigen tempo te kunnen ontwikkelen, zonder dat afgestraft wordt? Ik vergeet de wekker in te stellen en mijn kind moet de volgende dag 1 uur eerder op school zijn voor straf. Terwijl ik netjes de school heb geinformeerd dat ie iets later komt en dat het mijn schuld was.( die straf is gebaseerd op het feit dat kinderen zelf de wekker zetten) En deze manier wekt het dus frustratie bij mijn kind op. Mijn kinderen vinden het fijn om gewekt te worden met goedemorgen ipv. de wekker. Met de wekker wakker worden leren ze vanzelf wel een keer. Ik ben zo ook groot geworden. En ben in mijn leven misschien 1 keer te laat gekomen. Op school en op werk. Met andere woorden waarom moet ik mijn kinderen al zo vroeg wakker laten worden met de wekker. Mag ik dat nog zelf bepalen of moet ik me dan schikken aan de moderne school regels? Kortom een verwarrende situatie. Gedwongen zelfstandigheid? Geen steun/hulp krijgen van vreemden buitenhuis? Kinderen die overspoelt worden door testen en dit gebeurt steeds meer op jongere leeftijd. Ik vraag me vaak af waar we eigenlijk mee bezig zijn? En zijn al die beperkingen niet het gevolg van een te hoge latmaatschappij in combinatie met te weinig empathie, hulp, structuur, gezag, stress, veel prikkels, onveiligheidsgevoel, veranderingen enz. op alle vlakken? Met daarnaast allerlei verboden. Volgens mij is de balans zoek in algemene zin.

Het onderzoek heeft het over anti socialistisch gedrag, maar volgens mij is een individualistische samenleving een betere verklaring voor.

Voorkomen dat je die tik moet uitdelen doe je door liefde te geven.
En liefde geef je door meer tijd met elkaar door te brengen. Ja u leest het goed meer tijd doorbrengen want soms is een beetje liefde alles wat een kind vraagt.

zie post 401:

Precies wat ik wilde schrijven

Elke echt wetenschapper weet dat dit het juiste antwoord moet zijn.

Professor Joan Durant van de Universiteit van Manitoba moet zijn titel inleveren. Mag zich niet eens een wetenschapper noemen.

Helaas zijn er tegenwoordig meer van dit soort wetenschappers dan echt wetenschappers. Alleen maar een proefschrift of onderzoek publiceren om het publiceren. En dan de meest kortzichtige conclusies trekken die er maar zijn. Een teken van niet de moeite nemen om verder na te denken.

@440 Is dit weer zo'n gevalletje van "u mag niet slaan maar ik wel"?

als je 1 keer een goede schop onder je kont krijgt is een blik daarna meestal wel voldoende ;)
ik hoefde vroeger ook wel eens een paar treden de trap op niet te nemen (als je begrijpt wat ik bedoel) maar toch steekt mijn IQ nogal uit boven het gemiddelde
je kind helemaal afrossen is natuurlijk uit den boze, maar een keer een tik geven lijkt mij niet meer als normaal

Wat een gezeur zeg, mijn kind kreeg/ krijgt een corrigerende tik, zit op de havo heeft geen problemen normale gedrag van een puber en staat nu naast mij en zegt zelfs:OMGEEEEEEEE wat een gezeik!!! ik heb respect voor je mams en jij voor mij en ik ben er niet aan kapot gegaan kan mij niet eens herinneren van vroeger van tikken op mijn vingers. OVERDREEEEEEEEEEVVEE zoals een puber het zegt. Punt bel de kinderbescherming doe iets dan hier dom zitten zeiken over een corrigerende tik, volgens mij zijn diegenen die daar zo fel op van die types die zweven en een goede klap van de molenwiek hebben gekregen!!!!

@449 klopt, daar heb ik ook wel achter gestaan; alleen als mensheid zijn we inmiddels behoorlijk gedragsgestoord geraakt. Kijk maar eens naar apen in een kooi vs apen in de natuur; dat is een geheel andere situatie!
Daarnaast zitten we ook nog met wat nasleep aan psychische schade van wat oorlogjes, wat generatie op generatie onbewust toch wordt doorgegeven.
(Gaat misschien wat ver, maar denk er maar eens over na, ik denk dat we dat over een paar eeuwen achetraf wel kunnen vast stellen, daar willen we nu nog niet aan).
We zijn als volwassene zelf vaak nog niet emotioneel volledig ontwikkelt, teveel pijntjes nog mee, waardoor we niet geduldig en met liefde voorzichtig een knauwtje geven om een grens aan te geven, maar zonder hechting meteen bam; er staat een onthechting vaak tussen ouder en kind in, omdat we zijn gegaan van groepsdier naar individueel persoon en nog weinig empathie en zorg naar kinderen hebben instinctmatig gezien.

@451 Ik ondermijn mijn instinct niet, ik heb voorgekauwd, ik ben een langvoedster en heb mijn kind gedragen, en mijn kind slaapt bij me.
Allemaal not done en redelijk taboe in deze maatschappij; en nu moet ik wel tikken omdat dat beter uitkomt? Omdat dat instinct is?
Er is nog meer instinct, maar dat zijn we grotendeels kwijt. Iets wat wel nog meer bij dat ouderschap hoort.

En ik zie een aantal keer vrije opvoeding vallen; ik ben het ermee eens dat je echt een probleem gaat creeeren als je grenzeloos gaat opvoeden, maar dit is heel wat anders dan opvoeden zonder straffen.
Ik doe het zonder straffen en belonen, maar wel met grenzen. Maar waarom moet ik extra kracht bijzetten om die grens te handhaven? Omdat ikzelf te zwak ben om die te hanteren dus maar te tikken of schreeuwen?
Zonder straffen dus, zonder schreeuwen, en zonder een corrigerende tik, en zonder ineens van nee ja te maken.
Grenzen stellen is helemaal niet eng, dat biedt ook veiligheid, alleen de manier waarop en welke grenzen, dat is waar we het kunnen verknallen.

@514, spreek eens voor jezelf; dat is dus je reinste kul!
Zowel mijn vriend en ik hebben tikken gehad (corrigerende tik zoals velen het noemen, vaak voortkomend uit ongeduld en onmacht en stress); maar beiden zijn we geen rebelse kinderen geweest; wat heeft gedaan? Juist sociaal en emotioneel erg kwetsbaar gemaakt! Het maakt het leven wel lastiger doordat je steeds weer tegen dat stukje moet vechten.
Nu worden we ouder en snappen we waar het vandaan komt, dus je werkt er steeds meer aan, maar het is wel een extra hindernis die genomen moet worden.
Het ligt ook erg aan het karakter van het kind wat de uitwerking is.

@515
Het was anders erg nuttig dat ze ervaren heeft hoeveel pijn dat deed bij de ander. En, ondanks dat ik het best een beetje zielig voor haar vond, erg rechtvaardig dat er werd opgetreden.

Mijn zusje en ik lachen er nu nog steeds om en hebben nergens liefde moeten ontberen.

Er is verschil tussen slaan uit onmacht en een kleine tik op de vingers.

@484 Het vergelijk met de reactie van een volwassene gaat compleet mank, ik snap niet dat je dat er bij blijft halen. Natuurlijk zal je een volwassene niet met een tik kunnen corrigeren. Een normaal functionerende volwassene staat open voor rede, daar kan je een gesprek mee aanknopen.

Het is een waanidee dat een 2-jarige kleuter een volwaardige gesprekspartner is waarmee je altijd met rede kunt praten. Ook dat is wetenschappelijk aangetoond. Kleuters hebben veel te weinig levens ervaring om oorzaak en gevolg te kunnen bevatten. Ze staan daarom niet altijd open voor normale mondelinge correcties en aanwijzingen. Een tik op de vingers biedt dan uitkomst, en daar blijf ik bij.

Ik geloof best dat de wetenschap kan bewijzen dat een dreun op het hoofd schade aanricht, maar dat staat in geen enkele verhouding met een tik op de vingers.

@521 hoe weet je dat er tegenwoordig meer van dit soort wetenschappers zijn! Heb je dit wetenschappelijk onderzocht? of roep jij ook maar net als velen! Er zijn wel 10 duizenden wetenschappers en op het moment dat een paar wetenschappers in opspraak raken de boel belazeren en breed worden uitgemeten in de krant dan deugen ineens bijna alle wetenschappers niet! Nuance mensen daar draait het om! Ik snap best dat het aantrekkelijk is om in termen van zwart/wit, goed/fout te denken houdt het overzichtelijk! Maar lieve mensen wordt wakker het leven bestaat vooral uit vele grijstinten! En iedereen die anders beweert ook in de politiek dat kan maar die mensen houden vooral zichzelf voor de gek!

@404 Het negatieve effect bij jou is dat jij nu óók vindt dat een tik moet kunnen..

niemad zal een kind willen mishandelen, maar het gebeurt wel in vele gezinnen en dat moet je onder ogen zien. Soms is het machteloosheid of een kind is onhandelbaar en de hulpverlening is vaak pet, want ze kijken de andere kant op.Ook kunnen kids verzinnen en het wordt dan gevaarlijk voor de ouders, want hulpverleners van tegenwoordig zijn niet helmaal zuiver en vaak ook onkundig. Een zeer pijnlijk onderwerp, maar beter is wel dat de ouders de kids goed opvoeden en ze maken samen goede afspraken over straf, die soms wel nodig is. De staat en de wet moet optreden als de ouders over de streep gaan. Maar te overgevoelig moet je hier niet optreden, maar houdt de realiteit in de gaten, want die is niet niet leuk of prettig.

De relatie klopt niet. Het is een correlatie, die natuurlijk wel klopt. Het slaan gebeurt waarschijnlijk over het algemeen bij ouders die geen controle hebben over hun emoties en geen betere manier weten van opvoeden. En veel kinderen lijken op hun ouders. Zelfs met een "goede" opvoeding, weet je niet of dat dan wel gaat werken. Hoe dan ook, de vraag is dus of je de IQ-punten er uit mept, of dat ze er al niet in zaten om te beginnen. BS-onderzoek.

Een kind slaan kan langdurige schade tot gevolg hebben?

Je moet natuurlijk ook niet met blote handen slaan, nogal wiedes.

(geintje)

@407: Om maar even verder te gaan met onze discussie van vannacht (vond ik wel een leuke discussie, lag alleen half te slapen op mijn toetsenbord, vandaar dat ik in bed verder ging):

"Klopt. Maar slaan is verre van respect. Je kan iemand niet in elkaar beuken en zeggen dat ze respect voor je moeten hebben, en dat is bij kinderen ook zo."

Waar heb je mij zien typen dat ik een kind in elkaar beuk, of zelf door mijn ouders in elkaar gebeukt ben?

"er zijn ook onderzoeken geweest dat aanpassing van opvoeding ook de schade teniet doet."

Zozo nog zo'n onderzoek. Ik lees haast elke dag wel een of ander onderzoek in de krant, voor geen van die onderzoeken ben ik ooit gevraagt. Bij de meeste onderzoeken vragen 1000 man en ze denken dat die representatief zijn voor de gehele NL/wereld bevolking. Sorry maar dat soort onderzoeken lees ik, ik lach erom en zet het uit mijn kop, want ik kan het nergens in mijn leefomgeving plaatsen.

"Dus als je bijvoorbeeld geslagen bent tot je 5e en je daarna nooit meer geslagen bent en gewoon 'geweldloos' verder bent opgevoedt, dan is er weinig kans op negatieve effecten op lange termijn."

De enige lange termijn effecten waar ik nu nog steeds last van heb zijn het pesten uit mijn jeugd, door, juist die verwaande rotjochies die alles mochten van papie en mamie.

Waar ik me kwaad om kan maken zijn psychische invloeden op kinderen. Ouders die tegen hun kinderen bijvoorbeeld zeggen dat ze normaal moeten doen. Op het kind komt dat over als 'je bent niet normaal'. Maar ook godsdienst zie ik als psychische schade, ze worden van kinds af aan al bang gemaakt voor een almachtig fabeltje. Ik vind dat ouders daar pas mee zouden mogen beginnen wanneer kinderen enig besef kunnen hebben wat het is en als het kind dan besluit er niet in te willen geloven is dat prima, wil hij er wel in geloven is dat ook prima. Een kind van 4 dat op school al kerkliederen moet zingen en al leerd dat god voor hun eten heeft gezorgt vind ik gewoon zielig, als ik dat zie heb ik echt zin om zo'n kind eens flink de waarheid te vertellen.

Overigens heb ik niets op het geloof tegen, mensen gaan hun gang maar als ze in sprookjes willen geloven, zolang ze mij er maar niet mee lastig vallen.

Bovenstaande vind ik erger voor een kind dan een corrigerende tik of schop onder wanneer het kind iets fout doet en dat ook weet, maar gewoon niet wil luisteren.

@533 Blackie85

Ben het wel met je eens, zolang een corrigerende tik maar niet in woede of enorme boosheid word uitgedeeld.
Zelfbeheersing mag een ouder op zo'n moment nooit verliezen.

Kinderen die naar de ouders luisteren omdat ze bang zijn voor de ouders is niet gezond.
Maar jij snapt wel wat ik bedoel.

Ik heb alle reacties gelezen, dat heeft me veel tijd gekost, maar waar ik maar niet uit kom is dit: áls slaan van een kind invloed zou hebben op het IQ van een kind, daarbij gekeken naar de mate van slaan in het verleden door ouders of opvoeders, daar ook nog eens bij opgeteld dat het slaan van kinderen al eeuwen aan de gang is...neem me niet kwalijk, maar dan zouden er hier dus qua IQ gemeten toch een aantal Neanderthalers achter de computer zitten?

Als ik vroeger met een zelfgemaakte pijl en boog een pijl rakelings langs het oog van mijn zus schoot, kreeg ik een tik voor de billen. Hetzelfde verhaal voor het afbreken van een autoantenne, waar ik me ook nog eens moest verontschuldigen bij de eigenaar met een van mijn eigen zakgeld gekocht bloemetje. Het feit dat ik me deze dingen nog kan herinneren toont wel aan dat de corrigerende tikken bij mij enig moreel besef tot stand hebben gebracht.

@424 maar dat is eigenlijk een beetje de hamvraag. Hoezo is op de gang zetten niet erger dan een tik? Omdat er geen fysiek contact bij komt kijken? Uit onderzoek is namelijk ook gebleken dat strafmethodes waar isolatie bij komt kijken (in de hoek zetten, etc.) óók slecht zijn voor het kind. Als kind had ik liever een klap gehad, dan op de gang gezet te worden hoor.

Dat is ook in de hondenwereld een discussie; tot hoever mag je corrigeren? Er is nu een hele sterke hype dat elke vorm van correctie slecht is; alleen belonen van goede dingen, en negeren van slechte dingen. Of dit wel een goede methode is, is een tweede, en daar is discussie over. Dat is bij kinderen ook zo.

Ik heb als kind absoluut tikken/klappen gehad. Ik zou dat zelf niet herhalen met mijn kinderen, want ik vind het niet constructief. En constructieve discussie is voor mij altijd een gemis geweest. Ouders gaan er te vaak van uit dat zij gelijk hebben. Dat zij dat dan ook hebben maakt voor het kind niet uit, die ondervindt er emotionele stress aan, voelt zich niet gehoord en wordt gedwongen in situaties waar hij niet in wil zitten of zich niet in kan vinden (ouder: "we hebben afgesproken dat je niet later dan tot 8 uur op de computer mag!" .. nee, dat hebben ze helemaal niet afgesproken, dat heeft de ouder bepaalt en het kind had er verder niks over in te brengen en voelt zich boos worden door het onrecht, waarna ruzie, waarna eventueel klappen, etc.).

Wat in elk geval wel zeker is, er bestaat geen 1 enkele goede opvoedmethode. Dat zal per gezin, per kind, per achtergrond, per cultuur en per wat wel en niet werkt verschillen. Bij mijn zusje was een corrigerende tik heel erg effectief. Bij mij werkte huisarrest denk ik het allerbeste. Je wil een straf hebben, waarbij het kind goed begrijpt waar het fout zat, waarom, en zonder dat je daar woede en onbegrip bij creeert. Mijn zusje opsluiten zou woede creeeren, terwijl ze van een tik schrok, terwijl dat bij mij andersom was. Zolang dit binnen context gebeurt (het kind begrijpt wat het fout deed, waarom de correctie was, en vooral: hoe kan een kind het nu wel beter doen), en het welzijn van het kind niet wordt aangetast, vind ik dat zowel een corrigerende tik, als huisarrest, als welke andere straf dan ook (nogmaals, zolang het welzijn van het kind niet wordt aangetast (structureel in elkaar rammen, structureel emotionele schade (pesten)), uithongeren, etc.: denk aan Harry Potter bij zijn oom en tante). aanvaardbaar.

@528 wat een goede reactie. :)

@535 dan zouden er hier dus qua IQ gemeten toch een aantal Neanderthalers achter de computer zitten?

als je soms kijkt naar taalniveau en de enorme scheldpartijen hier bij nujij.nl dan krijg je wel eens de indruk dat die stelling klopt

@535 Een juiste conclusie

@536

Als je een pijl langs het gezicht van je zus schiet ben je volgens mij gewoon niet helemaal in orde. Een metertje naar links/rechts en je had je zus vermoord.

Net als dat afbreken van die antenne. Waar slaat het op om zoiets te doen?
Blijf gewoon met je poten van andermans spullen af.

Je hebt die tikken meer dan verdiend.

Yep .
gewoon lekker haaks om slaan als ze het verdiend hebben !

Je slaat je computertje toch ook verrot als hij niet doet wat jij wil !!


( cynism mode off )

Wat een onzin.
Ik denk dat bijna alle baby-boomers wel eens een pak slaag van hun ouders hebben gehad. Dat was (en is) eigenlijk heel gewoon en is iets heel anders dan mishandeling.
Er is volgens mij nog niemand gestoord door geworden.

mooi dus dan kan je dus je kind recht naar de PVV meppen...

pedagogisch gelul.. een gezonde tik op de billen of om de oren is niks mis mee

@545
Helemaal gelijk ik waarschuwde maar 3 keer en dan was het pats 3x raden ik hoefde maar te tellen van 1 2 ... en ze gingen dat doen wat ik van ze vroeg kom op zeg.Nee lekker hun gang laten gaan moet je eens zien waar je na jaren dan staat ja dan lachen ze je vierkant uit en nu hebben ze tot op de dag van vandaag respect voor ons.één is verpleegkundige en de andere bedrijfsleider.Ik ben nooit een ouder geweest van maar waarschuwen dan nemen ze een loopje met je.Ik gaf ze ook wel eens straf maar dan wel een straf die alleen hun trof want een straf voor de hele familie zat niemand op te wachten.

Zo, en hier eindigt de discussie. Eindconclusie: We vinden dat er een groot verschil is tussen slaan, dat als mishandeling wordt beschouwd, en een corrigerende tik die als pedagogisch verantwoordt wordt gezien. Dat lijkt me een gezonde redenering, en ik denk daarom dat we het helemaal niet zo slecht doen met zijn allen.

@547: Nee hoor. De discussie eindigt niet. Nooit. Iedereen weet het beter. Gelukkig gaat straks vast één politicus voor iedereen besluiten hoe het zal werken voor iedereen en elk kind. Weg met de verschillen. Iedereen is toch gelijk?

Uhhm ik voed dus ook zeer pedagogisch onverantwoord op *oeps* sorry kiddies!
@546 ook hier tellen tot 2, als was in mijn handen... soms helpt een nee of mag niet niet...
En nee, dan kan ik het met mijn mond niet af, best sip, maar wanneer je mijn dochter leert kennen zal iedereen begrijpen waarom.
Die is voor de duvel nog niet benauwd, lekker eigenwijs, goed gebekt en dat is dan 3 jaar.
Het gebeurt niet vaak, meestal is een stemverheffing voldoende, maar soms.... dan is een tik best nodig, of even bij de arm pakken.
Met mijn IQ is ook niks mis en heb vroeger ook best wat 'corrigerende tikken' ontvangen.

@549 mag hopen dat jeugdzorg binnenkort bij je op de stoep staat.

kan heel traumatisch zijn
ben 58 jaar heb vroeger heel veel klappen gehad ook niet altijd terecht
vindt daar nog steeds de gevolgen van als ik lees dat een kind mishandelt is en wordt.
mijn ouders leven nog JAMMER genoeg
zal de dag dat ze overlijden een feestje geven.
en mogen weg rotten in hel.want daar is ze bang voor.

@ 549 je zou ook eens naar je dochter kunnen luisteren
maar dat kunnen de ouders tegenwoordig niet meer
alleen ike ike ike en de rest kan stikken
want zo is het nu met deze moeders en vaders
wel kinderen maar mogen geen eigen mening meer hebben .

volgens een hoop lezers is (gelet op de reactie sin diverse draadjes) daarentegen het slaan/onthoofden/castreren van volwassenen dé ideale en enig denkbare oplossing tegen alle overtredingen..

slaan=onmacht.

Ik werd vroeger zwaar mishandeld door mijn vader liep vanaf mijn 13e weg iedere keer als de politie mij vond smeekte ik of ze mij alsjeblieft niet terug wilde brengen....
Op mijn 6e had ik al zelfmoord ideeën, ik heb een IQ van 126 maar nooit verder gekomen dan de mavo, door psychische problemen kan ik niet werken..
Mijn vader sloeg me als ik te luidruchtig speelde, als ik gevallen was en er een scheur in mijn broek zat, als ik 5 minuten te laat was, of als ik in zijn weg liep.
Doordat ik steeds weg liep en daardoor gedwongen was op straat te leven kwam ik in aanraking drugs, op mijn 16e werd ik opgepakt.
Voor een kind zijn alle klappen verschrikkelijk en wanneer word een corrigerende tik mishandeling?
Het enige waar ik mijn vader dankbaar voor ben is dat ik besta, ik heb nu zelf kinderen en ik moet er niet aan denken ze zo te behandelen als mijn vader mij behandelde.
Ook moet ik er niet aan denken dat mijn kinderen net zo'n hekel aan mij krijgen als dat ik aan mijn vader heb, hij heeft mij kapot gemaakt ik kon zo veel meer dan ik gedaan heb, als ik maar een normale opvoeding gehad had.
Het stukje klopt wel ik heb 4 broertjes en 3 zusjes en er is er maar 1 goed recht gekomen, wat ook alleen maar kwam omdat hij een toevluchtsoord had bij zijn 13 jaar oudere vriendin die hem motiveerde beter te wezen dan zijn vader.
De rest had dat geluk niet en zit dus ook op speciaal onderwijs hebben een achterstand of psychische problemen.
Dus ja, als je je onkunde dan wilt tonen door een tik uit te delen als je kind een keer niet luistert, denk dan aan mijn verhaal, ik hoop dat je een andere optie probeert.
De jeugd en huidige situatie waar ik in zit wens ik niemand toe.

@555 dank. Het is altijd makkelijk praten als buitenstaander, maar het komt een stuk dichterbij als je het het verhaal van een slachtoffer hoort. Sterkte en doe je verhaal aan kinderen en ouders, zodat ze misschien beseffen wat ze aanrichten met geweld.