Verwijderd door redactie

Het bijzondere verhaal van Michel Kraay: ‘Banken, verzekeraars, media (onder meer het programma van Peter R. de Vries) – allemaal maakten ze gebruik van de informatie die Michel K. op illegale wijze vergaarde. K. werd gepakt en kreeg celstraf. De andere betrokkenen bij dit informatieschandaal lijken buiten schot te blijven.’ Aldus opende ik een artikel in HP/De Tijd. We waren het eerste gedrukte medium dat aandacht aan de zaak van K. besteedde. Een zaak die handelt over de gespannen verhouding tussen de privacy-wetgeving enerzijds en journalistiek en het bestrijden van criminaliteit zoals bank- en verzekeringsfraude anderzijds. Inmiddels mogen we Michel K. gewoon Michel Kraay noemen, hij heeft een eigen website waarop hij zijn dossier heeft gepubliceerd. (http://www.michelkraay.nl/index.php) Daar vindt u ook diverse artikelen die over de zaak gaan, onder anderen mijn verhaal De Zondebok uit HP/De Tijd. Ga er eens heen, het is interessante kost.
http://www.michelkraay.nl/images/media/HP%20de%...

Het College Bescherming Persoonsgegevens: ,,Wij maken ons er druk over omdat het raakt aan het vertrouwen van de burger. Als je financiële gegevens achterlaat bij het UWV, een bank en belastingdienst, dan ga je ervan uit dat de informatie daar blijft. Het idee dat je voor een paar honderd euro binnen 24 uur informatie over de vader van het vriendje van je dochter kunt boven laten halen inclusief, uitkering, strafrechtelijk verleden, kentekens, inkomen of schulden, daar maken wij ons druk over.''
http://www.nujij.nl/hebben-burgers-enig-benul-w...

Michel Kraay en Mariendijk Intermediair BV gespecialiseerd in diepgaande recherches, achterhaalde tien jaar lang in opdracht van vrijwel alle grote Nederlandse advocatenkantoren, verzekeringsmaatschappijen en banken niet openbare privé-gegevens over bankrekeningen, belastingschulden, uitkeringen, autobezit, huurschulden, inkomen of strafblad. De advocatenkantoren Pels Rijcken & Droogleever Fortuijn (de landsadvocaat), De Brauw Blackstone Westbroek e.a. wonnen een Big Brother Award wegens het opdracht geven en het 'helen' van allerlei vertrouwelijke informatie van meer dan 100.000 burgers en bedrijven. Maar ook de Ing Groep, ABN-AMRO bank, Bouwfonds, Fortis Amev, Panorama, Tros Radar, Peter R. de Vries, etc behoorden tot de opdrachtgevers. (http://www.michelkraay.nl/images/pdf_strafdossi... De vertrouwelijke gegevens werden verkregen door naar allerlei denkbare (overheids)instanties en bedrijven te bellen en zich uit te geven voor een ander. (http://www.michelkraay.nl/images/pdf_strafdossi...
Het College Bescherming Persoonsgegevens heeft opdrachten gezien waar expliciet in stond dat de opdrachtgevers langs reguliere weg niet in staat was om aan de informatie te komen. De opdrachtgevers handelden strafbaar door uitlokking van schending van de geheimhoudingsplicht, opzet- cq schuldheling en door illegaal verkregen gegevens te verwerken. (http://www.nrc.nl/dossiers/privacy/nieuwsarchie... “Als je informatie gaat vragen over iemands belastinggegevens, kenteken, bankrekeningen, banksaldi, justitiële veroordelingen en inkomsten dan weet je dat je informatie aan het vragen bent, die je zonder toestemming van de betrokkene zelf niet kunt krijgen. Advocaten, banken en verzekeraars horen te weten dat ze om informatie vragen die alleen onrechtmatig verkregen kan worden”, aldus het college bescherming persoonsgegevens. (http://www.nrc.nl/dossiers/privacy/de_consument... ) Oud-directeur Rick Verreijdt van Mariendijk: “De landsadvocaat, een van onze grotere opdrachtgevers vroeg nooit hoe wij aan onze gegevens kwamen. We kregen wel steeds nieuwe opdrachten.” (http://www.nrc.nl/dossiers/privacy/de_burger/ar... Maar het Openbaar Ministerie heeft de opdrachtgevers, die in zekere zin allemaal medeplichtig waren nooit vervolgd. (http://www.michelkraay.nl/curieuze-klanten.php) Prof. Dr. Bob Hoogenboom, hoogleraar Fraudewetenschappen aan de Nyenrode Universiteit en lid van de raad van advies van de stichting maatschappij, veiligheid en politie: “De opdrachtgevers konden weten dat de informatie illegaal verkregen was. Die bedrijven hebben boter op hun hoofd. Enerzijds benadrukken ze het belang van eerlijk en transparant bestuur en zakelijke ethiek, anderzijds maken ze gebruik van dit soort schimmige methodes om aan informatie te komen.” Alleen al vanwege hun maatschappelijke positie en beroepsethiek moesten de opdrachtgevers weten dat privé-en bedrijfsgegevens uit niet openbare bronnen alleen maar onwettig te verkrijgen zijn. Illustratief voorbeeld is Jhr. Mr. A.W. Beelaerts van Blokland, die rechter is bij het Gerechtshof en lid van het college van Afgevaardigden van de Orde van advocaten. Voorheen was hij Deken van de Orde van advocaten bij de Hoge Raad der Nederlanden en lid van een aantal overlegorganen van de Orde van advocaten. Als curator vraagt Jhr. Mr. A.W. Beelaerts van Blokland dat de bedrijven onderzocht moeten worden op correcte afdracht van premies- en loonbelasting. Een ander onethisch toonbeeld is mr Frank Warendorf, werkzaam als advocaat bij de landsadvocaat, Pels Rijcken & Droogleever Fortuijn, wiens praktijk vooral bestaat uit kostenverhaalsacties voor de Staat. Maar ook mr Georg Huith die na voltooiing van zijn studie Nederlands recht in 1998 als advocaat begint bij de landsadvocaat. In 2002 stapt hij over naar Nauta Dutilh en schrijft het kantoor op 19 februari 2002 aan Mariëndijk Intermediair BV: Uit de informatie moet zoals gebruikelijk de bankrekening(en) van… en of hij auto(s) heeft. Wanneer u nader wilt overleggen dan verzoek ik u rechtstreeks contact op te nemen met mr. G. Huith. (http://www.michelkraay.nl/michel-kraay-opdracht... Zie opdracht 7). In 2006 is mr Georg Huith naar het kantoor van de landsadvocaat teruggekeerd. De conclusie is dat bureaus wel - maar sporadisch - worden aangepakt en de opdrachtgevers niet. "Op die manier blijven de opdrachtgevers dus buiten schot. Nochtans is daartegen wel wat in te brengen", zo schrijft universitair docent J.J.C. Kabel van de Universiteit van Amsterdam in de wetenschappelijke bundel 'Privacyregulering in theorie en praktijk' in de druk van 2007. "Indien de onderzoeksopdracht door de opdrachtgever gedetailleerd wordt voorgeschreven, kan worden aangenomen dat deze in ieder geval het doel van de verwerking heeft vastgesteld." En volgens de Wet Bescherming Persoonsgegevens (artikel 1 sub d) is degene die 'doel en middelen van de verwerking' vaststelt de verantwoordelijke. En dat 'gedetailleerd voorschrijven' gebeurde maar al te vaak. De meeste opdrachtgevers van de bureaus geven specifiek aan welke informatie ze willen ontvangen en geven daarbij zoveel mogelijk gegevens die ze zelf al over de te onderzoeken personen hebben. Kabel: "Dat pleit op zijn minst voor een gedeelde verantwoordelijkheid, zo men al niet een volledige verantwoordelijkheid zou kunnen bepleiten voor de opdrachtgever en het bureau vervolgens als bewerker zou kunnen kwalificeren."

Ik vind het echt heel ernstig dat dit blijkbaar een onderwerp is dat blijkbaar geen aandacht vereist. Dat mensen nog steeds niet beseffen dat dit altijd kwaad kan, ook als je geen schulden of strafblad hebt en dat dit het begin nog maar is. Alles staat straks in computers en alles is met geld te koop. De Films "The Net" en "Enemy of the State" leken wel fictie, maar het zal niet lang meer duren of ze kunnen bij non-fictie komen te staan.

@5
Nee natuurlijk maken mensen zich hier niet druk om; een dubbel paspoort is véél belangrijker..

De gemiddelde stalker weet al heel lang dat dit een makkie is, dat bedrijven hier op grote schaal gebruik van maken is toch nog nieuw voor me. Weer een stukje minder naïef. Welke partij gaat hier kamervragen over stellen?

Hmmm, had hier de bekende figuren verwacht die NUNIET en aluhoedjes staan te roepen.

Voordat ik het vergeet, het valt best mee, stel je niet aan, ooh ben jij dan zo'n figuur die denkt dat die belangrijk is en meer van deze loze kreten.

Ontopic:

Er kan flink worden verdiend aan wat voor informatie dan ook, het begint erop te lijken dat dit geaccepteerd wordt, ook door de overheid.

@8 De overheid was zelf ook klant.
Ex-rechercheur klapt uit school door Bart Mos
Den Haag - Landsadvocaat Pels Rijcken & Droogleever Fortuijn en diverse ministeries moeten zich grote zorgen maken.

Voormalig particulier rechercheur Michel Kraay publiceert komende week alle opdrachten die hij de afgelopen jaren kreeg van deze instanties om vertrouwelijke informatie over privépersonen te achterhalen. Dit kondigde de ex-rechercheur gisteren aan tijdens het hoger beroep in de strafzaak tegen het Zoetermeerse onderzoeksbureau Mariëndijk. Uit de pikante te publiceren stukken blijkt onder meer dat Pels Rijcken & Droogleever Fortuijn opdracht gaf om diepgaand onderzoek te doen naar een medewerkster van het eigen advocatenkantoor.

Zelfs het ministerie van Justitie schakelde recherchebureau Mariëndijk in om financiële informatie over verdachten te achterhalen.

De twee directeuren van het bewuste onderzoeksbureau Dennis Esajas en Rick Verreijdt hoorden gisteren negentien maanden celstraf tegen zich eisen omdat zij jarenlang illegaal informatie zouden hebben verzameld in opdracht van gerenommeerde advocatenbureaus, overheidsinstanties en verzekeringsmaatschappijen. Hun advocaten eisten vrijspraak, mede omdat geen van de chique opdrachtgevers ooit vervolgd is, terwijl die toch dondersgoed wisten dat de gevraagde informatie niet op reguliere wijze te achterhalen was.

Onderzoeker Kraay, eerder veroordeeld tot een halfjaar gevangenisstraf wegens zijn betrokkenheid bij het onderzoeksbureau, wil met de publicatie over zijn opdrachtgevers (www.michelkraay.nl) een discussie aanzwengelen over dit soort recherchewerk, maar zegt ook te strijden voor waarheidsvinding. "Ik ben de hypocriete houding van deze instanties meer dan zat. Jarenlang heb ik me ingespannen om informatie over fraudeurs, moordenaars en verkrachters voor ze te achterhalen. Ik werkte voor de Nederlandse staat, voor ministeries en voor onderzoeksjournalisten zoals Peter R. de Vries. En strafvervolging is daarvoor mijn dank", brieste Kraay tijdens de zitting.

#9

Daar kijk ik niet van op.

Zoals al gezegd in #8, er kan flink aan verdiend worden.

Vooral door het niet betalen van schadeclaims, etc... door bedrijven en overheid.

Privacy is een luchtbel zodra er economische belangen mee gemoeid zijn.

dat sinds ik in een papiermolen belastingdienst en UWV zit..
ik in de avond (!) privehulp opgedrongen krijg van belastinginspecteur aan de deur en UWV-ers die op m'n social netwerk "friends" willen worden, nare sujetten met foute agenda, maar ik ben in hun regio afhankelijk van hun beslissingen en niet meewerken leidt tot "helaas zijn uw papieren zoek" kunt u opnieuw aangifte doen"... pesterijen van de voorbeeldige ambtenaar die zo een aantal alleenstaande moeders van de wijk in zijn greep houdt - privacy? ja, ik zocht hem ook in dit verhaal

@11 jouw formulieren ook steeds kwijt?
Ik vul ze gewoon niet meer in, ze weten toch alles al........

@4 lekker een het knippen en plakken, je kunt ook een link plaatsen ipv te doen alsof je heel slim bent

Dat is al járen zo, ik kijk nergens meer van op, maar mensen zijn zelf ook vaak onvoorzichtig met het verschaffen van hun gegevens, vaak is het besef niet aanwezig wat men kan doen met een ander zijn of haar gegevens, en mocht je zelf niet met je gegevens rondstrooienn dan doen bovengenoemde instanties het wel, ik kijk er in ieder geval niet van op maar ben er ook zeker niet blij mee.@13, ik zou me er niet al te druk over maken, zulke mensen zijn en blijven er, niks van aan trekken joh, doe ik ook niet!!