Wetten die de privacy aantasten worden snel door het parlement geloodst. Actiegroepen die zich druk maken over grondrechten zijn er nauwelijks. „Nederlanders leven in een mentale verzorgingsstaat.”

Opeens zat er een agent met zijn hand tussen de benen van Marcel Boogers. Hij was ’s avonds op weg naar een feest in Tilburg, en kwam in een preventief-fouilleergebied terecht. „Ik vond het belachelijk dat hij mij lastig viel, maar dacht ook, als ik mij kwaad maak, zit ik zo op het bureau. Je ondergaat het dan maar braaf.”

Preventief fouilleren, cameratoezicht, legitimatieplicht. Maatregelen die de burgerrechten van Nederlanders inperken worden vrij geruisloos ingevoerd. De wetten worden met gemak door de Eerste en Tweede Kamer geloodst. Waarschuwingen van deskundigen en (links)-liberale politici, die Nederland steeds vaker typeren als controlestaat, wekken weinig interesse. Actiegroepen die zich druk maken om burgerrechten en privacy leiden vaak een kwijnend of comateus bestaan – terwijl in bijvoorbeeld de Verenigde Staten tientallen burgerrechtengroepen actief zijn.