“Wij bieden als school de juiste middelen en vaardigheden aan. Maar de ouders blijven ten volle verantwoordelijk voor de ontwikkeling van hun kind”

En zo is het, en niet anders!

“Als beide ouders druk zijn en van hun kinderen te horen krijgen dat het op school goed gaat, is het belangrijk dat ze in contact staan met de school.”

Tijd moet je maken, zeker voor je kinderen! Wil je dat niet, moet je niet aan kinderen beginnen!!!

Ik pleit al jaren voor een goed contact tussen ouders en school. Indien de ouders niet willen of kunnen, dan zoek je ze op. Het is heel goed om voor de herfstvakantie alle ouders gesproken te hebben. En zeker als je bij ze thuis bent geweest. Geef leerkrachten desnoods wat extra ruimte om dit te doen, het is beter dan te investeren in een psycholoog die nog nooit een klas met leerlingen heeft gemanaged. Leg de expertise bij de docenten en maak beleid op het contact met de ouders. Wijs ouders op hun verplichtingen, wees pro-actief, niet te vrijblijvend en schroom niet om ze te bezoeken. Ik heb er in ieder geval zeer goede ervaringen mee. Leerlingen vinden het nl ook leuk als je een keer bij ze thuis komt. Je hebt er het hele jaar plezier van als leerkracht. Wordt de leerkracht dan meer een maatschappelijk werker? Misschien wel, maar als hij/zij daar de ruimte voor krijgt, dan kan het zeker goed werken.

Daar heeft Ilse Gabriëls dan ook volledig gelijk in!

Aan mij hebben ze niks gevraagd en ik vind het onzin om een psycholoog op school neer te zetten!
Als er problemen of onduidelijkheden zijn dan benader ik school zelf en zorg voor en oplossing met school.

En als mijn kind dusdanige problemen zou hebben dan ben ik in staat om zelf hulp te zoeken voor mijn kind.

Kloof tussen ouders en school.....het is maar net hoe je er zelf in staat als ouder en hoe betrokken je bent bij je kind.

tjonge jonge...Een psycholoog kan de kloof tussen ouders en school niet dichten
....zou 't ....welk IQ heeft degene die dit allemaal verzint, op het moment van de berichtgeving vorige week hadden ze kunnen lezen en horen dat het niet zou werken maarja wie luistert er nu eens een x.....neuhhh we gooien eerst even heel veel geld over de balk en dan na een paar jaar komen wij er een x achter dat het eigenlijk toch niet werkt....pfffffffffff...ik wordt er zo moe van ..net als in de jaren '90 toen moesten LTS, MTS, MAVO, HAVO verdwijnen in een grotere groep en ja hoor na een tig aantal jaren kwam men er achter dat de kinderen toch niet zo goed leerden....wat is er nu eigenlijk mis met het onderwijs van weleer....als dat slecht was dan waren er nu geen mensen meer die wat weten en veel snapten, begrepen....

nog wat ...als je vroeger wat had uitgevreten dan kreeg je op school straf(wie kent dat nog tegenwoordig) en als je thuis kwam kreeg je nog een lesje van je ouders want die bemoeiden zich er ook mee met jou leven......maarja ouders en school hebben het zo druk met zich zelf....

mijn ervaring als ouders gescheiden zijn met een kind op speciaal onderwijs en bijzonder onderwijs is dat de communicatie zeer stroef vanuit school verloopt en er niet meegedacht wordt. ja je bent als ouders verantwoordelijk maar wij hebben niet veel keus door bijvoorbeeld je kind naar een andere school te doen omdat je al blij mag zijn als je een plekje krijgt...kregen opmerkingen dat ouders van gescheiden kinderen nu eenmaal niet geinteresseerd zijn dus dat ze die niet benaderen....wij aangegeven dat we wel betrokken en geinteresseerd zijn en graag helpen, communicatie ontvangen enz en dan kwam het verhaal het kost te veel geld om jullie ook een brief te sturen, wij geld aangeboden en zelfs enveloppen met adres plus postzegel en toen kwamen ze met eigen regels dat weekendouders de informatie fysiek op school moeten komen ophalen terwijl je volgens de wet gelijkelijk geinformeerd moet worden als de ouder waar het kind staat ingeschreven, wij de directeur hierin aangeschreven en nu met moeite mogen we mee naar de ouderavonden....wat nou geen kloof? wel denk ik dat niet een psycholoog maar een soort ombudsman of mediator zich met klachten over het onderwijs moet gaan bezighouden want je kunt na de leerkracht en de directeur niet veel verder...

Waarom heb ik een heel artikel lang de mening gelezen van een paar willekeurige docenten? Zo kan ik ook wel een tegenovergesteld artikel schrijven met mensen die denken dat het wel mogelijk is! Kom op zeg!

Laat ze ook eens van de nederlandse taal afblijven zodat ouders hetzelfde nederlands leren als hun kinderen.Elke paar jaar komt er weer n nieuwe spelling,belachelijk.Gewoon weer iemand met n zinloos baantje die tonnen kost.Hoe kun je dan verwachten dat ze hun kroost bij kunnen staan met bijv huiswerk.Maar ben t eens dat ouders verantwoordelijk zijn voor hun kroost en als je die verantwooding niet neemt of wilt nemen moeten ze geen kinderen nemen.

Wij (mijn vrouw en ik) hebben jarenlang voor school allerlei zaken gedaan, zoals MR, OR, ouderraad en websitebeheer. In al die jaren zag je eigenlijk altijd alleen maar dezelfde ouders op school meehelpen en (heel belangrijk!!) interesse in hun kinderen tonen door op de 10-minutengesprekken te komen.
Van de ouders, die je op school nooit zag, hoorde je wel altijd de de grootste klachten over de school, terwijl ze er nooit waren.
Je zet geen kinderen op de wereld om ze door school op te laten voeden (want daar komt het bij sommigen best op neer). En daar helpt geen psycholoog of wat dan ook aan mee.

@4: je meld dat je naar school gaat bij problemen of onduidelijkheden. Dat is uiteraard prima en dat doen wij ook. Maar ga je soms ook 'zomaar' eens met je kind mee om gewoon even aan de leerkracht te vragen hoe het gaat. Gewoon om half negen voor de lessen beginnen? Doe je dat wel eens? Dan laat je ook aan school merken dat je als ouder(s) het beste met je kind voor hebt en interesse toont in wat school te bieden heeft.

@6 "nog wat ...als je vroeger wat had uitgevreten dan kreeg je op school straf(wie kent dat nog tegenwoordig) en als je thuis kwam kreeg je nog een lesje van je ouders want die bemoeiden zich er ook mee met jou leven......maarja ouders en school hebben het zo druk met zich zelf...."

En als er al eens straf gegeven wordt, dan komen diezelfde ouders naar school om de leerkracht/directie eens (populistisch gezegd) over het bureau te trekken, waar hij/zij het lef vandaan haalde om het kind straf te geven.......

Laten we allemaal weer normaal gaan doen...ouders gaan hun kinderen weer opvoeden....onderwijzers gaan gewoon weer lesgeven....alle rompslomp er omheen wegsturen....zorgen dat je kind weer gewoon naar huis kan na schooltijd.....opvang weg ermee.....kost handenvol gemeenschapsgeld....de "ogen" en "aters" moeten zich maar bezig houden met degenen die het echt nodig hebben. Kortom....het onderwijs weer teruggeven aan de onderwijzer......de zorg weer aan de verplegers....niks meer, niks minder

Mijn ervaring is dat scholen geen tijd hebben voor een gesprek ofzo. Af en toe een 10-min gesprek en daar blijft het bij.
Kleinere scholen zorgt ook voor meer persoonlijk contact. Maar tegenwoordig moet alles in het kader van de bezuiniging groter en groter.

Groter is niet altijd beter!))

Helaas zie ik meer en meer dat leerkrachten soms een beetje bang zijn voor ouders. Zij durven de ouders niet aan te spreken op hun verantwoordelijkheid.
Nu is het zo dat ouders er mee wegkomen als zij nooit iets van zich laten horen.
Vaak is het best interessant om erachter te komen waarom zij zo onzichtbaar zijn. En het is zeker niet altijd desinteresse of een te drukke baan.
En als je het een beetje goed aanpakt dan zijn ze blij dat er iemand in gesprek met ze gaat. Alles is beter dan het maar laten zoals het is. De kinderen zijn nl de dupe en dan herhaalt de geschiedenis zich weer over 25 jaar.

@1
Op zich is dit natuurlijk heel belangrijk, maar ik vind als het goed gaat op scholen mogen de contacten wat minder zijn , zodat er wat meer tijd over is voor meer contacten bij ouders van kinderen waar het slecht gaat.

@10 Ja.....dat doe ik regelmatig, en met de mentor en domeinoudste van mijn zoon heb ik of telefonisch contact of via de email.
Allebei mijn kinderen zitten op een school die goed benaderbaar zijn en openstaan voor oudercontact.

Helaas heb ik het ook anders mee gemaakt met een lagere school, en om nog even terug te komen op je verhaal......ook ik wilde mezelf nuttig maken op school, helaas kwam ik niet tussen de "kliek" van ouders die alles op eisten.
Begrijpelijk want hun kinderen konden anderen naar het leven staan en de boel verzieken maar door de inzetten van pa en ma op school kwamen ze er mee weg.
Zo heb ik het ook mogen ervaren jammer genoeg, reden voor mij om de jongste daar weg te halen toen de oudste naar het VO ging.

Er worden veel verantwoordelijkheden bij basisschooldocenten gelegd. Ze leren de kinderen normen en waarden, zorgen op sommige scholen voor ontbijt en zorgen dat kinderen hun medicijnen krijgen. Het is goed voor een docent om tot op zekere hoogte betrokken te raken bij hun leerlingen, maar ze moeten niet degenen zijn die de kinderen opvoeden. Als de docenten minder betrokken worden in de daadwerkelijk opvoeding van de kinderen zullen er misschien ook minder strubbelingen zijn tussen ouders en docenten (want minder wederzijdse kritiek).

Wat betreft de autochtone opvoeders dit: zij zijn geboren in de jaren 80, de flower power tijd. hierin was alles mogelijk. Er werd gerookt(stickies en nog erger) vrije sex,geluierd, kortom een tijd van veel plezier en weinig verantwoordelijkheden. Deze jeugd moet nu hun kinderen opvoeden.Het was te voorspellen dat dit op een mislukking uit zou draaien. Ik wil absoluut niet generalisen,want er waren ook goede onder. wat betreft de autochtone "Nederlanders" hebben de ouders die het Nederlands niet machtig waren en dus niet geintegreerd waren, grote moeite hun kinderen, die in twee werelden leven, onder controle te houden. Daarom deze excessen. Ook hier wil ik niet iedereen over een kam scheren. de beide groeperingen lieten de opvoeding over aan de school. En ja zo werkt dat niet.

@18 bedoel je de jaren 60 misschien?

@18
De flower power tijd waren de jaren 60/70

Sgol is kudt!

@21 misschien ben je er te snel mee gestopt om het leuk te gaan vinden of had je echt een hekel aan Nederlands :)

@9 als ze die regel in de middeleeuwen hadden ingevoerd hadden we allemaal nog even de naamvallen moeten leren. Kortom...onzin

@18
Ook al bedoel je de jaren 60/70 dan ben ik nog niet met je eens, want onze dochter is zeer goed terecht gekomen. Ze heeft N.L Rechten afgestudeerd en heeft er een beste betaalde baan aan over gehouden. En dat allemaal voor elkaar gekregen terwijl ik maar heel weinig contact met haar scholen heb gehad. Mooie tijd die Flower Power !!!

"De verantwoordelijkheid ligt ten volle bij de ouders, stelt Ilse Gabriëls".

dus het kind wordt gepest op school, is dus de verantwoordelijkheid van de ouders en niet het probleem van de leraar? Ik vind dat wel snel en makkelijker naar de ouders schuiven.

School heeft ook een pedagogische taak. Dat lees je wel vaak in kamerstukken. wellicht ouders ook een taak hebben, maar de maatschappij vraagt om te gaan werken, is het dus aan beide kanten de verantwoording. Ik ga niet in het juridische vraagstuk en dat wil ik in mijn antwoord buitenwege laten.

@9 helemaal gelijk. Ik schrijf nog steeds zoals ik het geleerd heb. Niks mis mee.

Waarom wordt er haast automatisch vanuit gegaan dat een fout altijd bij de ouders ligt. Als een school de fout in gaat helpt een psycholoog niet. Scholen moet weer eens doen wat ze horen te doen. Les geven. Opvoeden is mijn taak. Rekenen is ver beneden peil. Leraren snappen het vaak zelf niet eens meer. Willen ze kinderen opvoeden, kunnen leerkrachten altijd zelf nog ouder worden.

Leerkrachten moeten weer onderwezen worden in pedagogie, heb je die pestprotocollen ook niet nodig.

"... stoort zich aan het feit dat collega's negatief doen over hun sector."

Prima als je de beste docent van Nederland bent, maar probeer een waardige winnaar te zijn.

Kinderen die voortdurend pesten, voor de volle klas een pak slaag geven. Volwassenen 10 jaar in de bak.

@29 Wat een uitspraak hè... Ik heb het gevoel dat mijn sector (het onderwijs dus) er juist zo beroerd aan toe is omdat iedereen soft met stroop smeert (bij elkander, bij leidinggevenden én bij leerlingen).
Het onderwijs is m.i. een verrotte sector:de doelen irreëel, de middelen onvoldoende, het docentenniveau te laag en de ouders op een verkeerde wijze betrokken (als in menen dat school een afhaalchinees is).

Ik wil een leraar niet nog meer overbelasten als ouder, dus ik meld alles keurig als ik denk dat een leraar dat moet weten, maar ik merk helaas dat sommige leraren het niet melden als er volgens hun een probleem. Ik ben zeker niet van plan om wekelijks achter een leraar aan te lopen, om te vragen of er een probleem is. Communicatie moet van beide kanten komen. Overigens 90% van de leraren doet het wel goed.

@7
Met verbazing gelezen hoe het bij u in het speciaal onderwijs aan toe gaat.
Ik ben zelf ook werkzaam in het speciaal onderwijs en bij ons versturen we post aan gescheiden ouders standaard dubbel als ouders dit wensen. Zonder extra kosten.

Het schrijf verkeer in het schriftje gaat met het kind mee naar huis, hierbij is het de verantwoording van de ouders om dit met elkaar te delen. Het kost gewoon veel te veel tijd om elke dag het schriftje te copieren en dit per post te versturen.

Over het algemeen vinden we dat gescheiden ouders hun eigen belangen even aan de kant moeten kunnen zetten voor hun kinderen in het geval van ouderavonden en hier zelf afspraken over moeten maken. Incidenteel wordt er een aparte afspraak gemaakt voor de ouderavonden. Maar dat is dan meestal wel de good wil van de betreffende docent. De docent is dit niet verplicht. Maar in sommige situaties kun je, je nu eenmaal voorstellen dat gezamenlijk aan tafel zitten (tijdelijk) niet gaat. Maar dan moet de docent hier wel van op de hoogte zijn. Vaak is het zo hoe beter het contact met de docent hoe meer er kan. Een ouder die nooit van zich laat horen en ineens stel op sprong een afspraak wil maken buiten de regulieren tijden om, kan nu eenmaal minder medewerking verwachten dan een ouder die altijd aanwezig is en een keertje niet kan. Het gaat twee kanten op. Verder vragen wij ouders naar een voorkeurtijd en proberen hier zo veel mogelijk rekening mee te houden. Natuurlijk is het niet standaard dat we ouders op andere dagen laten komen. Er moet wel een begrijpelijke reden voor zijn. (Ouders kunnen ver van te voren al zien in de shoolgids dat er een ouderavond staat gepland)

houd de mens dom en ze stellen geen vragen

wel denk ik dat niet een psycholoog maar een soort ombudsman of mediator zich met klachten over het onderwijs moet gaan bezighouden want je kunt na de leerkracht en de directeur niet veel verder...

Vergat nog even te schrijven dat elke school een MR heeft. Deze bestaat uit een oudergeleding en een personeelsgeleding (50/50) Hier kunt u dit ook voorleggen. U had dit kunnen weten als u de schoolgids had gelezen. Het valt mij wel op dat veel ouders dit niet doen. Terwijl er wel belangrijke zaken in staan die nuttig kunnen zijn. (ook bij klachten afhandeling!)

Sorry hoor, maar de ouders vertrouwen de school de kinderen toe. Om de kinderen op leiden omdat ze zelf hard moeten werken om brood op de plank te krijgen. Niet omdat ze te bedonderd z<ijn tijd en geld en energie in hun kinderen te steken.

Echter, op het moment dat de kinderen op school zijn, zijn ze wel de verantwoordelijkehid van scfhool want ik kan toch echt maar op 1 plek te gelijk zijn. En als die snotapen wat uitspoken hoor ik het graag, dan krijgen ze toch echt wel op hun ....

Dus, beetje vreemd artikel met de ouders zijn altijd verantwoordelijk. Misschien wel de beste juf, maar geen ouder geweest zeker....

weg met de psycholoog.. denks soms eerders dat die geen die voor de klas staat er een nodig heeft. want ik zie t zelf allemaal gebeuren. voorheen op de gewone basis school kleuters buiten aan het stompen/slaan juffie's op een bankje aan de thee! er was tevens geen of wienig kontakt met de school zelf. ook rond half 9 in de ochtend is er geen tijd. mijn kind werd zo gepest dat ze nu op het sbo zit, vorige school wilde ook psychologische hulp inschakelen, ik heb toen gezegd schakel dat maar in voor de pesters. nu ze op sbo zit heeft ze een logboekje wat elke dag mee naar huis gaat en waar zowel de leerkwachten als ouders iets in kunnen schrijven indoen nodig uiteraard. bij dringende gevallen belt de juf mij gewoon op!!
maar ten allertijde blijf ik als moeder verantwoordelijk voor mijn eigen kind en niet de school of welke opvangplek dan ook!

@ 7.
Ouders van gescheiden kinderen?

"De verantwoordelijkheid ligt ten volle bij de ouders, stelt Ilse Gabriëls".
Daar ligt ,ik denk,de kneep.Mijn kinderen zijn al jaren van de school af.Met alle scholen die zij bezocht hebben kon ik geen brug slaan met het onderwijzend personeel.Het ging toen al fout met de taal en rekenen.Als ouder had je je niet te bemoeien met het lesgeven maar te luisteren naar de mensen die het beter wisten!Het zal er nooit beter op worden omdat er nu ook een dossier vanaf de geboorte aangelegd gaat worden.Je kunt dan als ouder het beste heel meegaand reageren als je het beste voor je kind wilt.

Onderwijs is een systeem. Daarachter verschuilt men zich. Logisch, de oorzaak van dit steeds maar vernieuwende systeem is de overheid. Bezuinigen, ontkenning, verpaupering, managen ipv les geven, regeles, veel regels, taal en reken achteruitgang.... Jaja, het ligt bij de ouders.

Niets nieuws onder de zon.
Er waren altijd al 3 soorten ouders: zij die voor ieder wissewasje voor de deur stonden, zij die nooit voor de deur stonden , zelfs niet op verzoek en zij die gewoon op spreekavonden kwamen en zich melden als er werkelijk iets was.

De kinderen van de lastste groep deden het op school ook het beste.

@ #39

Ik kan me voorstellen dat het met een leerkracht niet zo klikt.
Maar met alle en op alle scholen??????
Ga je dan niet eens denken:" Zou ik misschien......"??

misschien ook een kwestie van prioriteiten?
kinderen hebben nu eenmaal begeleiding, aandacht en zorg nodig.

praat met ze over hun dag
zorg ervoor dat ze huiswerk maken
luister naar hun mishab maar ga niet in op ieder ruzietje op school en dan direct naar de school rennen om verhaal te halen.
zet die verdammter computer en tv uit
laat ze spelen, knutselen, lezen, sporten, nodig vriendjes/vriendinnetjes uit
geef en vraag informatie aan school over zaken die spelen. email is super handig daarvoor.

dat kost idd meer moeite en meer tijd, maar de opbrengst is enorm

daar hebben we geen psycholoog voor nodig maar gezond boeren verstand

Het is per school heel wisselend: op de basisschool nooit problemen gehad met overleg: we waren altijd welkom. Op het VO pech gehad met een mentor die volgens ons niet eens een lesbevoegdheid zou mogen hebben zo slecht, daar viel simpelweg niet mee te communiceren omdat we gefundeerde kritiek hadden die hij niet kon weerleggen. Gevolg: hij belde nooit terug, beantwoordde mails niet, etc. alles moest via zijn meerdere wat op een gegeven moment een erg nare sfeer geeft.

Maar nu gaat het weer als een trein. Sommige leerjaren moet je gewoon doorworstelen met je kind.

"........ moet per individu gekeken worden of een psycholoog van toegevoegde waarde is. "
In EERSTE instantie is dit wel van toepassing bij sommige managementleden van sommige scholen....