Vroeger waren fascistische schrijfsels nog nuttig. Zoals Rowan Atkinson ooit zei: "Soft and thoroughly absorbing". Tegenwoordig hebben ze alleen nog amusements waarde. Waar schrijvers als "dr"nomad zichzelf als als grote leider in "hun strijd" zien krijgen woedend trillende mederechtselingen als Stefan Mellema slapeloze nachten van de oproep tot strijd. Vooral doorgaan jongens, zo kom je er wel!