Ik kan me gewoon niet voorstellen dat er zoveel kinderen met adhd rondlopen.
http://www.emergis.nl/kennisbank/aantal-kindere...
Als je de aantallen mag geloven zit er in elke klas wel een kind met adhd.

Nou hadden wij vroeger (goede oude seventies) geen adhd. Wij hadden "drukke" kinderen in de klas. Zo was er Jan (ik zal geen echte namen noemen). Jan kon zo maar opeens opspringen en naar het schoolbord lopen. Dan tekende hij er iets op of zo. En opstaan en iets schreeuwen deed hij ook, daarbij gebruik makend van alle ledematen. Jan was altijd druk. Maar het was wel ONZE Jan. Zo hadden we ook Gabi. "Die Gabi" was Duitse en onwijs stil en verlegen. Ik heb had niet de indruk dat Jan nou ongelukkiger was dan Gabi. Eerder andersom. Gabi kreeg veel te weinig aandacht.

Tegenwoordig krijgt Jan een stempel en Ritalin. Onze Gabi blijft gewoon onze Gabi. Tot iemand besluit dat er CDSD bestaat (Courage Deficit Shyness Disorder) en gaan alle Gabi's aan de uppers.

Past zij ook weer in het plaatje dat wij als ouders van perfecte kinderen hebben.