Onzin

nee helaas geen onzin Nice

Onderzoek in Antwerpen ??
In Belgie zijn sociale uitkeringen anders geregeld dan bij ons alsmede de wetgeving t.a.v. alimentatie ... geldt dus voor Belgie en hoeft niet voor ons te gelden

@guppie...maar vrouwen werken toch ook en plukken vaak de man kaal na een scheiding..ik zie het niet hoor

Nou nice, dat moet je m'n moeder dan maar eens vertellen.... die werkt zich letterlijk bijna dood en moet maandelijks vechten voor een paar extra eurotjes van m'n vader. En als ie de kans heeft om niet te betalen, dan doet ie dat niet hoor.

En zij zijn echt niet de enigen die het op zo'n manier "geregeld" hebben...

@Guppie...oke dat wist ik niet...ben al helemaal stil...

Ik oordeel wellicht iets te snel

ietsiepietsie maar hoor... ;-)

Tsja Guppie.....Ik zit dus aan de andere kant van het verhaal. En zowel jouw reactie als het bericht zijn.....ONZIN. Niet van toepassing voor Nederland iig.

@Guppie..;-))

@Whimpey; je moet niet met mij willen praten, ik ben immers DOM in jouw ogen?

Overigens is mijn reactie wel degelijk van toepassing voor Nederland.

@ Whimpey ...Dan had je het beter moeten regelen...en guppie praat geen poep hoor

Whimpey: ben jij mijn vader?

Het probleem is als mensen gaan trouwen alleen de romantische kant zien. Natuurlijk moet je trouwdag een grote roze wolk zijn, maar het heeft ook een zakelijke kant. Voor je gaat trouwen kan je een bezoek brengen aan een notaris. Heel veel zaken zijn vooraf goed te regelen.
Ik ben ook gescheiden en kan niet zeggen dat ik financieel een probleem ondervonden heb. Ik durf niet te zeggen dat mijn ex-partner er op vooruit gegaan is, zo close gaan we niet met elkaar om. Wat betreft de kinderen ik krijg voor hen alimentatie en daarnaast betaalt hij netjes mee aan de "duurdere" consumptie artikelen.
Ik denk dat vrouwen na een echtscheiding door emotionele toestanden vergeten om voor zich zelf op te komen. Een goede advokaat kan dan hulp bieden.

@Anita_01; in het geval van mijn ouders bleken de huwelijkse voorwaarden vooral in het voordeel van mijn vader uit te vallen. Zo kon het gebeuren dat hij het koophuis kon houden en ook de opbrengst daarvan toen hij het later verkocht, terwijl mijn moeder en m'n broertje na de scheiding in een vervallen anti-kraak-boerderijtje moesten wonen.

Mijn moeder is 61 en werkt fulltime in de horeca en woont in een klein huurflatje. Mijn vader is inmiddels met pensioen en woont in een prachtig nieuw appartement.

Als je de huwelijks voorwaarden op een eerlijke manier wil inbrengen, moet je jaarlijks naar de notaris om een jaar rekening op te laten maken. Wanneer de ene partner bijvoorbeeld voor de kinderen zorgt en daardoor geen betaalde baan hebt, kan deze wel door een deling aan eigen vermogen komen. Ik kan het zo ook niet precies uitleggen, maar daarom ben ik waarschijnlijk geen notaris geworden.

Het was en is echter een beetje taboe om dat soort zaken te regelen zolang alles nog koek en ei.

En uiteraard komt het gewoon voor dat de een buiten de boot valt. Is natuurlijk heel spijtig, vooral omdat een scheiding altijd al met veel emotie gepaard gaat.

Overigens gebied de eerlijkheid mij te zeggen, dat ik na mijn scheiding een leuke partner vond met en goed inkomen.

@ Anita. Dan heb je geboft, want velen moeten hun strijd alleen voeren.

@ Guppie, rook hem eruit. !!!!

Dat is ook wat ik probeer te zeggen Truus. De echtscheiding gaat veelal met emotie gepaard. Daarnaast hebben gezamelijke vrienden geen zin om partij te kiezen, dus laten die ook niets meer van zich horen.
Ik ben van nature geen type wat over zich heen laat lopen, maar er zijn genoeg vrouwen die hulp en een luisterend oor kunnen gebruiken.
Vaak zijn vrouwen niet op de hoogte welke instanties er zijn die hen kunnen bijstaan. Het is een beetje taboe om er openlijk over te praten en dat moet eigen doorbroken worden

"Ik ben van nature geen type wat over zich heen laat lopen, maar er zijn genoeg vrouwen die hulp en een luisterend oor kunnen gebruiken."

Dat zinnetje staat een beetje stom, maar ik kan dat achetraf niet meer wijzigen. Iedereen kan natuurlijk een luisterend oor gebruiken

@Anita, ga naar het Carla Wissmann instituut, deze strijden voor betere de rechten van de vrouw.

misschien is dat de reden dat al die vrouwen hun kerles tot op het hemd toe proberen uit te kleden?
Laat ze gewoon fulltime aan het werk gaan, hun eigen kinderen niet als eigendom beschouwen zodat er ook ruimte voor de man komt, en co-oudeschap voorstellen met gelijke rechten en plichten.

Iedereen gaat erop achteruit bij een scheiding, vooral kinderen.
En als de kinderen ook nog worden opgezet tegen de niet verzorgende maar vaak enkel bezoekende en alimentatiebetalende ouder dan spreken we over kinderachtig pesten over de hoofden van al dat kleine grut wat in liefde is gemaakt maar nu met haat wordt stukgemaakt.
De andere ouder zwart maken is hetzelfde als je eigen kind continue zwart maken. Deze zijn namelijk ontstaan door 2 ouders niet een.
Vaak is er helemaal geen echte financiële draagkracht meer na een scheiding, maar omdat nu uit te leggen dat (vader) niet wil betalen..Als er wel financiële ruimte is wordt deze gewoon geïnt door het LBIO. En vaak zal de verzorgende ouder perse willen vasthouden aan de rol van verzorgende ouder, wat vaak inhoud dat een carriére niet meer zal plaats vinden. De mogelijkheid van beide in deeltijd werken en kijken naar co-ouderschap ontgaat velen. Maar uit onderzoek blijkt dat dat de carriére perspectieven en ook het inkomen maar vooral het geluk van de kinderen het meeste goed doet.

Bij vrouwen waarbij de man geen alimentatie of slechts een heel klein beetje kán betalen misschien, maar heel veel vrouwen profiteren er enorm van. Door het wegvallen van een echtgenoot kunnen ze vaak aanspraak maken op allerlei subsidies en tegemoetkomingen: de kinderbijslag (omdat de kinderen meestal bij de moeder gaan wonen), één ouder-toeslag, kinderkorting, huursubsidie én een vaak ruim gesteld bedrag aan kinderalimentatie. Wij hebben het in de directe omgeving gezien en beleefd... De moeders hoefden niet eens te gaan werken om mét kinderen een ruimer inkomen te hebben dan de vader. Niet normaal! En veelal kwam het niet eens ten goede aan de kinderen maar ging het op aan eigen luxe. En voor er gedacht wordt: dit zal wel een man zijn, nee... ik ben een gescheiden vrouw die haar boontjes zelf dopte en niet financieëel afhankelijk wilde zijn van haar ex-man. Ik ben gaan werken... zouden meer mensen moeten doen.

@Anita; mijn ouders trouwden in 1966, onder huwelijkse voorwaarden dus. In 1996 zijn ze uit elkaar gegaan. Het was een eenzijdige beslissing van mijn moeder en derhalve vond mijn vader het nodig om "wraak" te nemen waar hij kon.....
Gelukkig waren mijn zus en ik toen al het huis uit en m'n broer was 16 of 17, dus dat scheelde wel.

We hebben nog gewoon contact met m'n vader hoor, maar het contact met m'n moeder is "warmer" als je begrijpt wat ik bedoel.

Huwelijkse voorwaarden vind ik alleen gunstig, als een partner al een bezit heeft, en ook uit zakelijke overwegingen.
Maar als je samen gaat starten, en je hebt beiden geen bezit, dan trouw je toch in gemeenschap van goederen?, mits je een eigen bedrijf hebt, dan kan je beter uit zakelijke overwegingen onder huwelijkse voorwaarden trouwen.

@ Hoeksteen Ik ben het helemaal met je eens, ik vind ook dat je als vrouw zijnde ook je eigen boontjes moet kunnen doppen. Derhalve vind ik ook dat een vader daar waar kan, een financiele bijdrage voor de verzorging van de kinderen op zich moet nemen. En een allimenta is echt niet altijd toerijkend.
In mijn geval betekent dat dat de vader zijn kinderen ook speelgoed, games, maar ook kleding geeft.
Verder is overigens voor de allimentatie-betalende partij wel aftrekbaar voor de belasting.

@Guppie ik begrijp wat je bedoel, mijn ouders zijn in 1973 gescheiden en alles was nog niet zo goed geregeld die tijd. Met mijn vader heb ik weer contact, maar mijn moeder, tja het is en blijft mijn moedertje.

@Clazina Als je gaat trouwen is dat niet alleen een romantische overweging, maar het is ook een zakelijke aangelegeheid. Ook als je allebei starters bent, kan het geen kwaad om regels te maken en niet alleen voor als het fout gaat. Zo kun je ook vaststellen wie erfgenaam wordt als de ander komt te overlijden en er zijn kinderen in het spel. Of wat gebeurt er met een erfenis uit jouw familie als jij komt te overlijden?
Het klinkt allemaal alsof je elkaar niet vertrouwt, maar ik denk juist op het moment als je goed met elkaar kunt praten je bepaalde beslissingen moet nemen.

Juist je kan maar beter goeie spelregels hanteren, de romantiek is er toch wel.

@Anita_01 #27

Kinderalimentatie is maar voor een beperkt gedeelte aftrekbaar voor de alimentatieplichtige.

Ik denk dat scheiden over het algemeen wel funest is voor het inkomen van de vrouw.
Daar is in Nederland ook onderzoek naar gedaan en ik zie het om me heen.
Als er kleine kinderen zijn heeft de vrouw hooguit een parttime baantje en de oudere vrouw met grote kinderen, daar is het over het algemeen hetzelfde mee gesteld.
Pas na een behoorlijke tijd heeft de vrouw een betere baan of is weer opnieuw getrouwd
Door de handenbindertjes is de man vaak veel eerder weer "onder de pannen" dan de vrouw