Helemaal mee eens!

Ik ben zelf ook groot gebracht door alleen mijn moeder. Toen ik pas geboren was kreeg mijn moeder te horen dat er een grote kans was dat de kinderbescherming wel even langs zou komen! Wat een onzin zeg! Ze zijn dan wel niet langs geweest maar het is al belachelijk dat ze overwegen dat te doen, puur omdat je een alleenstaande ouder bent.

Wat je tegenwoordig leest, gezinsdrama hier, gezinsdrama daar...
was daar maar eens langs gegaan! Ik wil dan niet zeggen dat je het daarmee had kunnen voorkomen, maar wie weet waren er dan toch dingen gesignaleerd.

"Ook scheidingen van getrouwde ouders zijn niet goed voor de schoolresultaten en het gedrag van de kinderen."

Wat mij betreft mag zo'n bericht daarmee beginnen......

Alleraardigst onderzoek maar voor de Nederlandse samenleving van weinig tot generlei waarde omdat de CULTUUR hier ontzettend verschilt met die van Amerika. Daarom zie je daar ook veel meer mensen met last van overgewicht, vroegtijdige gangvorming en wat dies meer zij.
Laten we het dus het liefst NIET als voorbeeld nemen en al helemaal niet als zaligmakend afdoen (al is het maar om er geen excuus aan te verbinden)! Zeker in de uiterst conservatieve Nederlandse vormen (conservatief is ten opzichte van andere landen, niet binnen de Nederlandse samenleving zelve) is de zeer wisselende vorm van sameleving niet het storende element in de familiaire sfeer, maar blijft het de wijze van opvoeding danwel het ontbreken ervan.
Waarom ? Ik spreek uit eigen ervaring ! Onze 2 kindjes genieten volop van de twee verschillende huiselijke omstandigheden en bloeien in beide situaties telkens weer op. Zowel dus bij mij als alleenstaande vader alsook bij de moeder met nieuwe vriend (nu toch al weer ruim 4 jaar).

Gelukkig zijn er vele uitzonderingen op dat op zeer beperkte schaal gehouden onderzoek. Want wie meent dat slechts 5000 maatgevend zijn in een omgeving met xx miljoen huishoudens, heeft kennelijk erg zijn/haar best gedaan om professioneel over te komen. Waarschijnlijk is ze gesponserd geworden door een instituut die gewoon onderzoeken wil "verkopen" aan overheidsinstanties en daarmee kredietwaardigheid wil verdienen !

Zonde van de tijd en geldverspilling ! Absoluut niet geloofwaardig !

Ter aanvulling:

Het wil dus NIET zeggen dat de gezinssamenstelling bepalend is ... maar het onderzoek is niet deugend !

Precies @1 maar zo werkt de kinderbescherming voor alleenstaande ouders. Voor hen betekend een alleenstaande ouder niet meer dan ellende waarna ongekende heksenjachten volgen en wat heeft het kind eraan? Het houdt er een ouder aan over die niet meer zodanig als ouder kan functioneren. Is dat in het belang van het kind?

Is een compleet gezin beter in de zin van stabiel zijn maar geen stabiliteit kunnen bieden dan een alleenstaande ouder die die stabiliteit wel kan bieden? Een plaatje vader en moeder met kinderen is hét ideaal plaatje maar hoeft niet persee stabiliteit in te houden.

Een kind is beter af bij een alleenstaande ouder dan bij ouders die steeds weer ruzie hebben. Dan liever een alleenstaande ouder waar het kind zich geborgen voelt en waar het liefde van krijgt. Een alleenstaande ouder die ook weet wat verantwoording is.

Kinderbescherming????? Is alleen maar een hoop ellende. Zogenaamde afgestudeerden psychologen (meestal linkse vrouwen) die alles beter weten en zelf te lelijk of te zelfingenomen om een gezin te hebben die over andermans kinderen gaan beslissen wat goed voor hun is. Daarbij hebben ze een pracht van een salaris wat hun in hun ogen nog belangrijker maken wat hun zogenaamde taak betreft. Denk dat ze 's avonds in bed heerlijk met zichzelf liggen te spelen en tevreden zijn met hun leven over wat voor een verantwoordelijke taak ze eigenlijk wel niet hebben!!!!!!! Pleur op en ga over je eigen leven verantwoordelijk nemen ipv over iemands ander.

Zonder 2 ouders kun je geen stabiliteit hebben tenzij de eenouder in een uitkering zit. En dan nog zal het kind vragen stellen over de andere ouder en het als een gemis ervaren.

Volgens onderzoekster Claire Kamp Dush gaat de theorie niet op als het éénoudergezin wisselt van samenstelling, bijvoorbeeld doordat de ouder een partner krijgt. :-))

Volgens mij maakt de gezinssamenstelling niks uit, evenals of er opnieuw wordt getrouwd.
Een kind heeft een aantal 'basics' nodig en dat zijn veiligheid, liefde en begeleiding in de ontwikkeling.
Helaas krijgen kinderen dat al vaak niet in een 'normale' gezinssituatie

@8 En onderzoekster Claire Kamp Dush (een vrouw natuurlijk) heeft de wijsheid in pacht????? Een kind opvoeden is NIET moeilijk het wordt door onze maatschappij moeilijk GEMAAKT. Hoe druk hebben onze voorouders zich gemaakt met het opvoeden van kinderen? En wat is er van onze ouders terechtgekomen???? Toen waren er nog geen zogenaamde pedagogische deskundigen. Liefde, knuffelen,aandacht en veiligheid is wat een kind nodig heeft, dan komt meestal alles wel goed terecht

@4, een steekproef onder 5000 mensen is wel degelijk steekhoudend. Zolang de groep een goede doorsnee van de bevolking verbeeldt, dat dan weer wel.
Het onderzoek bevestigt wat we al weten. Hoe goed je een scheiding ook doorvoert, de kinderen zullen er altijd last mee hebben. Wel denk ik dat, hoe jonger de kinderen zijn, hoe minder last ze ervan hebben. Ook denk ik dat het heel belangrijk is hoe je zelf met zo'n scheiding om gaat. Ga je door "as usual" en geeft je de indruk dat dit bij het leven hoort of is er zichtbaar verdriet en laat je zien dat het leven moeilijk is?
Hoe dan ook, scheiden doet lijden en vaak lijden de kinderen het meest. Helaas.

Overigens geloof ik niet dat er dan maar niet gescheiden moet worden, kinderen leiden volgens mij nog meer in een situatie waarin steeds ruzie en spanning of liefdeloosheid heerst.

Ach..wat is stabiliteit vandaag de dag. Heb je 2 ouders....zijn ze nooit thuis omdat ze beiden carrière moeten maken en full time werken.

#12 daar gaan we weer hè :-p

Er zijn legio kinderen, die wel ouders hebben, maar totaal niks aan de ouders hebben, gewoon omdat de ouders ze niet de nodige zorg geven...

@12 @13 @14 Allemaal gelijk!

Dat is onzin @12. Ook twee werkende ouders kunnen voor rust en stabiliteit zorgen, het gaat om de kwaliteit en niet de kwantiteit. Trouwens, alleenstaande ouders moeten ook werken, dus dat kan het probleem niet zijn. Daarbij is het ook nog eens zo dat vaak beide ouders móeten werken om het hoofd een beetje redelijk boven water te houden.

@10 hoe oud ben jij dan wel niet en uit welk land? alsof onze grootouders tijd hadden, ken je dat plaatje niet: pappa, o dat is die man die zondags het vlees snijdt? daar zijn onze ouders mee opgegroeid, ga daar alsjeblieft geen hemel op aarde van maken, liefde knuffels, toemaar, eerder armoe, werkloosheid

alleenstaande ouders, geen ruzie....

weet je hoeveel rust dat al geeft voor een kind!

En zo veegt een ieder het eigen straatje schoon! Hypocrieten! Kijk eens om je heen, Sommige mensen zouden zich nooit mogen voortplanten.

maar een een ouder gezin is meestal de vrouw als ouder...en als die bv na een scheiding wisselende mannen over de vloer krijgt, zal een jong kind daar wel iets van merken, misschien met serieuze vragen , maar nog omhullende antwoorden eromheen. Als het kind in de puberfase geraakt komen de moeilijke vragen..

@16 Beide ouders MOETEN werken?? Soms ja. Soms gaat die vlieger op. Helaas niet waar ik werk. DE dokter werkt en de echtgeneute uiteraard ook. Want tja...een huisvrouwtje is zo minderwaerdig he? Een kind wil gewoon een ouder thuis en niet alleen 's avonds even bij het eten om vervolgens naar bed te moeten.

mijn zoon zei ooit na de scheiding: dit is verrijking, ik heb nu alles dubbel, 2 huizen, 2kamers en 2 ouders nu wel gelukkig zijn en idd hij komt nix te kort. woont inmiddels op kamers en studeert geneeskunde. lucky guy!

@22 Scheiden met zn allen dus?

@17 en.........? Inderdaad, ik ben 56 en woon momenteel in Spanje. Maar wat heeft armoede en werkeloosheid (hoeveel zijn er nu niet werkeloos?) met liefde geven en opvoeden te maken?????

Verwijderd door redactie

Gelul...Ieder kind heeft gewoon een vader en moeder nodig..Al zolang de mens bestaat..Waarom denk je dat Nederland is, wat het nu is...!?

#25

Helemaal gelijk..:)

@2
and what about scheidingen van niet getrouwde ouders? ;)

'n Liefdevolle omgeving, stabiliteit, is belangrijk voor 'n kind om in op te groeien, of dat nou met 2 ouders is, of 1, die dit creëert, dat doet er dus niet toe. Het ideaal beeld is 2 ouders, maar als die relatie niet blijkt te werken, ben je beter af alleen, weet ik uit eigen ervaring.

Wat ik frappant vind, is dat het onderzoek uitwees dat dit niet het geval was bij afro Amerikanen. Daar drukt de man 'n grotere stempel op het gezin blijkbaar, al hoewel als hij er niet is, is hij er toch niet? Wat doen wij anders dan zij dan..
Dat zou ik interessant vinden om te lezen.

@17 dat wordt toch ook juist bedoeld.....

vroeger kon je een schop onder je kont krijgen en geen "foei" volgens mij zijn de meeste ouderen daar niet slechter van geworden...

kortom, ik denk dat je moet kijken naar volwassenen van een jaar of 35 die, ondanks hun geweldig goede of geweldig slechte opvoeding toch een redelijk normaal leventje hebben. We moeten er niet meer van maken dan het is.

Groot wordt je toch wel en met tegenslagen leer je omgaan als je die meemaakt.

Ik heb de voorkeur voor 2 ouders, dan wel 1 ouder die deze opvoed capaciteiten bezit. Maar met z'n tweeën hou je het toch wel wat makkelijker vol denk ik. Je moet haast wel een uber ouder zijn als je alleen je kinderen opvoedt.

En een scheiding kan nooit goed zijn voor een kind, hoeveel argumenten je ook hoort over de 'voordelen' van een scheiding.

@26 onzin. in vroeger dagen van oorlog en ellende werden de kids ook groot.
Hoeveel vaders waren of soldaat of visser oid.? Die vaders zijn er nooit en toch zijn het "traditionele" gezinnen. Als vader er dan is dan is het extra leuk en als ie weer weg moet...tja dan gaat het gewone leven weer door en moeders kon alles prima aan.

Weer zo'n onderzoek waar je helemaal niets aan hebt. Ik begrijp dan ook niet wat de nieuwswaarde van dit onderzoek is. De Amerikanen zijn bezeten van dergelijke onderzoeken, maken overal statistieken van, die heel dikwijls foutief worden geïnterpreteerd met alle gevolgen van dien.

Stabiliteit voor kinderen wordt bepaald door de omgeving waarin ze opgroeien, en dat kan net zo goed uit een of twee ouders bestaan. Aandacht, liefde, zorg en bescherming hebben kinderen nodig, niet meer en niet minder dan dat.

@7 Onzin, een éénouder kan prima werken èn een stabiele thuissituatie bieden. In de bijstand kom je nou eenmaal niet omdat je een knokker of stabiele persoonlijkheid bent.

@32 Volgens mij zeg jij precies hetzelfde als uit het door jou verguisde onderzoek komt...

kinderen worden tegenwoordig alleen nog maar opgevoed door kinderdag verblijven, school en buitenschoolse opvang want de ouders hebben geen tijd meer, ze moeten allebei werken, want ze moeten een nieuwe auto voor de deur hebben 3 keer per jaar op vakantie kunnen. Waardeloze ontwikkeling, doe gewoon eens met wat minder en neem de zorg voor je kinderen zelf op je nek.

Sorry hoor maar dat moest er even uit, ik baal echt van deze ontwikkeling als de ouders gewoon eens wat meer tijd aan hun kinderen zouden besteden werd het al een stuk beter.

@33, in de bijstand kom je nou eenmaal niet omdat je een knokker of stabiele persoonlijkheid bent? Check again, zou ik zeggen. Er zijn wel degelijk mensen die ondanks alles in de bijstand komen, ik was er eentje van en met een beetje pech gebeurt het me over 4 maanden weer. Ik hoop het niet en ik ga er niet van uit, maar het kan maar zo gebeuren. En geloof me, ik ben een knokker en ik ben stabiel, ik voed in mijn eentje twee kinderen op. En ja, ik moet werken en ze zijn redelijk vaak alleen. Maar ik heb ze wel zo opgevoed dat ze ook zelfstandig zijn en me vertellen wanneer ze me wel en niet nodig hebben.
Nou heb ik gelukkig gezonde kinderen zonder ADHD, PDD-Nos of andere toestanden, maar dan nog. Wat kinderen nodig hebben, is liefde en aandacht. En bovenal duidelijkheid. Wat kan wel, wat kan niet, wie is er wanneer, wat gaan we wanneer doen. Zeggen wat je doet en doen wat je zegt.

@11
''Hoe dan ook, scheiden doet lijden en vaak lijden de kinderen het meest. ''
Je spreekt jezelf tegen.

Ik ken kinderen die al jong een echtscheiding meegemaakt hebben en nu emotioneel zo gehandicapt zijn dat ze zelf geen langdurige relatie kunnen onderhouden.

Andere kinderen die door voortdurend gekibbel van hun ouders de brui gaven aan hun studie. Kinderen groeien het beste op in een harmonieus gezin met 2 ouders.

@16
''Ook twee werkende ouders kunnen voor rust en stabiliteit zorgen, het gaat om de kwaliteit en niet de kwantiteit.''

Het gaat om allebei.

@18
En weet je ook hoeveel verdriet???

@36 Het was niet mijn bedoeling om iedereen die in de bijstand zit over één kam te scheren... Verder vind ik me helemaal in jou verhaal. Ik voed er zelf één op naast een baan van 36 uur. En die is inderdaad ook stukken steviger en zelfstandiger dan veel kinderen uit volledige gezinnen die ik om me heen zie. Kinderen moet je niet tè beschermt op willen voeden!

plusje hoor Anne66, laat je maar niet gek maken, het zijn altijd mannen die vinden dat vrouwen thuis moeten blijven, kunnen zij lekker de baas blijven spelen want zij brengen het geld immers binnen

Het onderzoek steekt gescheiden ouders een veer in hun hoed.

De meeste mensen zijn hun huwelijksbelofte al gauw vergeten. Vooral: ''in voor en tegenspoed'' beklijft niet.

Stabiliteit in een 2-oudergezin is nog steeds de beste garantie voor een kind dat het harmonieus op kan groeien. Al het andere is behelpen en toeval moet het goed maken. Volgens mij gaat het vaker verkeerd dan dat het goed afloopt.

Nou de vader van mijn kind en ik zijn al jaren uit elkaar, en we vinden elkaar ondertussen ook echt niet meer aardig:S Maar we voeden wel samen ons kind op. De ene week woont mijn jongetje bij papa en de andere bij mama. Daar heeft onze zoon zelf voor gekozen. We hebben nog een keer tijdelijk samengewoond, omdat papa ff geen andere woonruimte had (vandaar dat we elkaar nu Echt niet meer aardig vinden) maar onze zoon vond het geen succes (Nou jullie mogen niet meer in 1 huis wonen hoor!! Dat is helemaal niet leuk!)

Nu is zijn vader dus gelukkig weer verhuisd, en ik heb nu sinds een half jaar een nieuwe vriend. Maar ik heb mijn zoon vanaf het begin daarbij betrokken. En uitgelegd wat er aan de hand was, en stukje bij beetje is hij daar aan gewend en hij vindt het prima, want mama blijft toch altijd van hem houden en dat weet hij wel( Mama houdt van jou...Jaaaa mama dat weet ik wel) Open en eerlijk, en heel veel knuffels en aandacht, dat hebben kinderen nodig. En regelmaat inderdaad. En "regelmaat" heeft vele vormen,waaronder Co ouderschap. Je moet daar als ouder dingen voor laten (je moet wel in de zelfde stad/dorp wonen ivm school bijvoorbeeld,zeker tot de middelbare schooltijd is aangebroken) maar mijn kind zal mij in ieder geval nooit kunnen verwijten dat hij nooit de kans heeft gekregen om zijn vader te leren kennen (zoals ik bij mijn moeder nog dagelijks doe).

@35 Ik moet ook fulltime werken om alle lasten te kunnen betalen, en dan is mijn jongetje bij mijn beste vriendin, die wel in omstandigheden verkeerd dat ze thuis kan zijn met de kinderen.Haar kinderen zijn dik bevriend met die van mij en hij vind het daar heerlijk. Mijn zoon weet ook waarom mama moet werken, dat heb ik hem gewoon uitgelegd. Hij heeft daar vrede mee, want hij heeft toch liever wel een dak boven zijn hoofd en een volle maag. Ik breng hem wel elke dag (in mama week) naar school minstens 2 keer kan ik hem zelf halen. Ik merk echter dat ik er meer last van heb dat ik er niet kan zijn dan hij....

@39 Dat verdriet is er natuurlijk ook, het leven is nou eenmaal niet altijd rozegeur en manenschijn, ook voor kinderen niet. Toch komt het meeste verdriet dat ik bij kinderen van gescheiden ouders zie voort uit spanningen en ruzies tussen beide gescheiden echtelieden. Ik ben zelf gescheiden en éénouder, en prijs me gelukkig met een prima verstandhouding met mijn ex. We komen regelmatig bij elkaar over de vloer en passen nog prima door één deur. We zijn nu beiden stukken gelukkiger en stabieler dan toen we nog samen leefden, en daardoor veel beter in staat om ons kind een stabiele prettige opvoeding te geven.

#35
wilt u dat cliche nu eens in de prullenbak gooien.
Dat is allang niet meer zo.

#42
nee hoor. Alsof er maar een handjevol gescheiden is tegenwoordig.
Een op de drie dacht ik?
En u beweert dat al die kinderen bij voorbaat ongelukkig zouden zijn?
Lees #22

Leuk onderzoek maar ik vraag me dan af, welke maatstaven zijn hier genomen om het welzijn van het kind te meten ? Op welke manier is er naar de ontwikkeling van het kind gekeken en hoelang zijn deze kinderen gevolgd.

De invloed van de opvoeding kun je alleen evalueren als je een kind ook lange tijd volgt als deze het gezin verlaten heeft.

@35 Of ik die post zelf heb geplaatst! Werken....werken...werken...cariere...loopbaan.....geld...geld.....geld. en......O shit...we hebben nog kinderen.

Natuurlijk is het fijn om een vader en Moeder te hebben...maar dan wel in een gezin waar alles( harmonieus) is gaat het niet meer door een of andere oorzaak en de ouders gaan uit elkaar dan heerst er weer rust..en dat komt het kind ook ten goede.Mijn mening is dat alleenstaande Moeders de kinderen ook heel goed op kunnen voeden,en ook Vaders,maar een compleet gezin met vader en Moeder is wel zo gezellig.

@17 Ga jij af op een reclamefilmpje van 5 jaar geleden

"Rust, reinheid en regelmaat. En veel liefde en knuffels. Een gezonde dosis aandacht. Duidelijkheid.

Dat hebben kinderen nodig! "

Juist En daarom is het zo belangrijk dat Abortus gewoon legaal blijft en niet zwaar tegengewerkt word. Immers, een ongewenst kind krijgt die bovenstaande zaken niet.

Was het maar zo dat bij een scheiding het belang van de kinderen het zwaarst weegt. Zo'n onderzoek is leuk en aardig maar zolang mensen scheiden omdat ze zichzelf een betere partner gunnen dan hun huidige (en die valt achteraf nogal eens tegen) zou je meer hebben aan gewoon boerenverstand. De beste ouders zijn diegenen die zichzelf ook in een minder ideale situatie kunnen schikken in het belang van het kind.

@52

Er zijn ook "minder ideale" situaties die dusdanig slecht zijn dat je naar de situatie schikken niet meer mogelijk en ook niet in het belang van het kind is.
Op zo´n moment kan het voor het kind juist beter zijn dat er wel een scheiding plaats vind.

MIjn moeder was er altijd. een al al aandacht, zal te hele tijd op mijn nek.
Verschrikkelijk. Niks mis mee dat beide ouders werken. Zolang de tijd die samen gespendeert maar oprecht en gezellig is.

Kinderen is hun waarde laten, zelf laten ontdekken en begeleiden waar nodig.
En uiteraard doen liefde en een knuffel wonderen!
DAT hebben kinderen nodig.

@ soy yo: Soms is een scheiding de enige oplossing. Mijn bedoeling is ook niet om een verwijt te maken aan alle mensen die gescheiden zijn.
Maar ik zie in mijn omgeving ook relaties waar door één van beide partners uit onvrede een proces in gang gezet wordt dat niet te stoppen en onomkeerbaar is maar dat achteraf niet nodig was geweest.
Ieder huisje heeft zijn kruisje, en waar je het niet kunt zien, daar zitter er misschien wel tien.

Bij elkaar blijven voor de kinderen is het ergste wat ouders kunnen doen.
Dat levert een constante spanning op die kinderen haarfijn aanvoelen.

@42, dit artikel steekt helemaal geen veren in de reet van gescheiden ouders. Dit artikel gaat over eenoudergezinnen. Dat is het uitgangspunt. Mensen, die zonder partner een kind nemen of adopteren. Misschien moet je het artikel nog eens lezen.

ben alleenstaande ouder en mijn dochter van 16 laat dagelijks weten dat ze de allergelukkigste is....

Uit ondezoek bleek dat jongens die op de basisschool alleen maar juffen hebben gehad halve meiden werden, ja zelfs mietjes werden.

Ik ben blij dat ik een vader heb gehad die van mij een man heeft gemaakt!

Veel reacties hier die mij inzicht geven in iemands gezinsleven (een verhaal maakt geen statistieken) of mij vertellen wat belangrijk is (maar dat weten we allemaal al, hoe je niet nog eens te posten.) Van mij eens heel iets anders: Onderbouwing van de claim dat een instabiele thuissituatie slecht is voor het kind. Hierbij gebruik ik een tabel van stressfactoren uit http://www.voorhethart.nl/index.php?pageid=5&su... waarbij ik een ouder zo zwaar tel als een partner.
Bij een instabiele thuissituatie denk ik aan ruzies en kansen op scheidingen (15 + 44 + 45 + 35 = 139 per jaar) of aan een alleenstaande ouder die steeds relaties krijgt (39 + 73 + 29 + 50 = 191 per jaar), erg veel stresspunten dus (ter vergelijking: Het overlijden van je partner kost 100 punten.) Dat lijkt mij niet zo goed voor de ontwikkeling van het kind, in vergelijking met een alleenstaande ouder in een armoedige stabiele situatie (38 + 31 = 69).

@57 Anne66

Leg eens uit, want ik vind het nergens.

Er staat juist wel dat men goed moet nadenken alverens weer een vaste relatie aan te gaan (samenwonen/trouwen).

Ik spreek uit ervaring,helaas of gelukkig.
Er is ook veel rottigheid in twee-oudergezinnen, oorzaak.........ouders "nemen" kinderen,poeieren deze af met duur speelgoed of ouders zijn teveel met zichzelf bezig.
Het is dus grote onzin!!! dat een 1oudergezin het minder goed zou doen dan een 2oudergezin,het gaat om de normen,waarden,liefde,aandacht,intensiteit en verbondenheid die ouders geven aan hun kroost.
En helaas ontbreekt het daar bij veel ouders nog al eens aan,oorzaak;
- teveel egoisme van de ouders.
- hun kroost niet durven straffen of veroordelen voor hun daden.
-"mijn kind doet niets verkeerd.
- ouders die geen zelfkennis hebben,laat staan dat over te moeten brengen naar
hun kroost.
- ouders die hun kroost niet complimenteren,knuffel of schouderklopje geven.
- Duur speelgoed i.p.v.liefde en aandacht.
- tollerantie & intollerantie van ouders.
En ga zo maar door voor ieder mens jong of oud is er niets belangrijker dan 3xR,Rust,Reinheid en Regelmaat.
Kortom,of het nu 1 ouder is of 2 ouders,hun gedrag bepaalt in veel gevallen het gedrag van hun kroost.
Verder heeft ook de buitenomgeving een belangrijke invloed en het is moeilijk daar als ouder zijnde zicht op te hebben,maar wanneer je bovengenoemde mee kunt geven,ben je al een heel eind op weg als ouder zijnde.

6, je bedoelt types zoals POT (haha) uit Leiden?

@49 als de vader leuk is? Issie altijd welkom, zo niet?... dan maar niet :)

@58 je bent 'n gezegend mens :)

Zie je wel, ieder gepassioneerd ouder kan het op zijn of haar manier oplossen.

@46
Je haalt uitzonderingen aan. Als ik gescheiden was zou ik dat ook zeggen.
Lees #8 en #37

@57
''De wetenschapster onderzocht bijna vijfduizend moeders en meer dan 11.000 kinderen. Ze ontdekte dat de theorie voor Afro-Amerikaanse gezinnen niet opging.
Daar doen kinderen die opgroeien met twee ouders het beter op school en hebben minder gedragsproblemen dan kinderen met één ouder.''

Wie zegt dat het onderzoek voor Nederland opgaat. De sociale omstandigheden hoeven maar enigszins anders te zijn en het klopt al niet meer.

Ik lees niets over lesbiennes met een partner en over homo's met een partner die een kind opvoeden.