ouderverstoting

Dit bericht plaats ik voor alle vaders die hun kind(eren) niet op vaderdag mogen zien.
De moeders begrijpen niet wat ze de kinderen tekort doen, ze hebben niet alleen de vader maar ook het kind tekort gedaan.
Twee volwassen mensen die eens van elkaar gehouden hebben, en uit die liefde zijn kinderen ontstaan, nu is vaak enkel haat over.
Natuurlijk zullen uitzonderingen bestaan, en waar de moeder wellicht een gegronde reden heeft maar toch,........................................wens ik deze vaders sterkte.

vaderdag?

Lik me klote. Een moeder die haar kinderen stiekum hersenspoelt en ze totaal niet aanspoort om naar hun vader te gaan.

Bah. Voor mij nooit meer vaderdag. Kan ik ook niet meer teleurgesteld worden

Hoewel ik alle medeleven wil uitspreken voor deze vaders, lijkt het me ook een goed idee om ook al die kinderen een hart onder de riem te steken, die de afgelopen week voor niets op school een knutselwerkje voor vader hebben gemaakt, omdat de vader juist totaal niet meer naar zijn kinderen omkijkt...

Die vaders begrijpen niet wat ze het kind, maar ook de moeders, aandoen. Vaders kunnen nog voor zichzelf opkomen. Kinderen niet. Liefde en betrokkenheid laat zich niet dwingen. Ook niet door de rechter.

Daarom pleit ik voor financiële zelfstandigheid van beide ouders, en geen alleenrecht voor de moeder, zoals nu nog veel te vaak wordt besloten door rechters. Geen coöperatie, dan onmiddellijke actie vanuit justitie. Alleen als vader of moeder niet in staat is voor de veiligheid van de kinderen te staan dan de verantwoording bij een ouder.

goedemorgen samen.
Ik kan jou frustratie heel goed begrijpen, er klopt ook geen meter van wat sommige vrouwen doen om hun ex te pakken. Zij zien het verschil niet tussen man/vrouw ouder/kind relatie . Het is ook opmerkelijk hoeveel vaders er na een scheiding beschuldigt worden van incest of mishandeling.Moeders die hun kinderen van hun vader vandaan houden beseffen ook niet hoeveel tijd ze stelen van hun kids met hun pappa. Er zou een sanctie op moeten staan. B.V Geen bezoek geen financiele ondersteuning. En dan tot slot Mijn kids zouden dolgraag hun vader willen zien, maar dat kan niet meer omdat hij overleden is. Laat dat besef doordringen bij ouders die hun kinderen de andere ouder het bezoekrecht ontzeggen.
Groetjes Lizz

#3 @Krek Ik voel dat het uit je hart komt deze opmerking, teleurstelling, verdriet en boosheid.
Geef de hoop nooit op, ik weet niet hoe oud je kinderen zijn, maar eens vinden ze de weg naar jou toe, geloof mij.
@lizzy40 veel sterkte

#7

Voordat je conclusies trekt. Ik heb co-ouderschap, dus ik zie ze genoeg. Alleen deze betreffende dag valt precies in de week dat ze bij hun moeder zijn. Die hun dus niet stimuleert om tijd uit trekken zodat ik iets leuks met ze kan doen en plaats daarvan dus de dag bij hun moeder en haar vriend door te brengen en met zijn dochter. Zien doe ik ze genoeg.

Voel me gewoon derde keuze vandaag. Dat terwijl ik gewoon vol voor ze zorg.

@8 Elk normaal (en dus redelijk) mens wisselt dan om lijkt me. Hetzelfde als je je verjaardag viert, wel zo leuk als de kinderen er zijn.

Betalen deze vaders ook op tijd de alimentatie?
Zoniet dan heeft de moeder op vaderdag de dag om wraak te nemen, niet leuk voor de kinderen, maar van het een komt het ander

@Krek
Inderdaad, het gevoel van derde keuze kan ik goed begrijpen, met een beetje fatsoen ging er ook voor jou een paar uurtjes af, sterkte vandaag

Goed artikel, hier had ik geen idee van...
Ik heb geen kinderen (ik ben volgens mij de enige vrouw op de wereld zonder kinderwens) dus nooit met zoiets te maken gehad.
Dat de rechtspraak in Nederland zo partijdig kan zijn vind ik stuitend.
Wij Hollanders, die altijd opkomen voor gelijke rechten?

Sterkte voor de vaders die dit lot treft.

@10
Dat lijkt me niet de issue hier...

#10

Alimentatie is geen kijkgeld.

@10 alimentatie, alleen kinderalimentatie is gerechtvaardigd tenzij de betaler er naar streeft de ex-partner te voorzien in levensonderhoud. Is het allemaal goed vastgelegd dan kan men snel genoeg geld innen via bijvoorbeeld LBIO als het echt uit de hand loopt.

Een ding wil ik vooropstellen, ik vindt het altijd frappant hoe snel mensen in de financiele problemen komen als men een paar maanden alimentatie mist. Heeft men geen reserves dan?

vindt=vind natuurlijk

Niet vaders, niet moeders, maar kinderen zijn slachtoffer van beroerde scheidingen.

@17
Van ALLE scheidingen, lijkt me.

Als je altijd goed voor de kinderen bent geweest als vader dan komt het goed, geloof me maar dat ze op een gegeven moment toch ook de kant van pa gaan kiezen,jammer dat kinderen altijd de dupe worden van echtscheidingen,en hou de deur voor de kinderen open, ze gaan op een gegeven moment wel inzien dat ze een Moeder, maar ook nog een vader hebben.dat geldt natuurlijk ook omgekeerd voor de Moeders.

15@ reserves? niet een sgenoeg om de maand rond te komen,reserves!!!!!!!!!!!

@8 krek
Ik kan me voorstellen hoe je je moet voelen, ik denk dat je het gvoel hebt dat jou kinderen met een andere man vaderdag zitten te vieren, terwijl jij recht hebt dat jou kinderen jou met een kleinigheidje verwennen, en jij de kinderen, ik heb het idee dat je verbittert bent, maar zoals ik in m,n vorige post al zei..als ze wat ouder zijn gaan ze het zelf wel inzien geloof me maar.ik wens je veel sterkte.

#21

Dat denk je heel goed

Vandaag ben ik inderdaad verbitterd en niet zo'n klein beetje ook. Morgen is het wel weer goed. Maar om die verbittering te voorkomen heb ik besloten om voortaan maar geen vaderdag meer te willen vieren. Dat is mijn manier om teleurstelling te voorkomen.
Maar goed woensdag zijn ze er weer voor een week. Dus daar kijk ik dan maar naar uit


Overigens denk ik dat er vele ouders die gescheiden zijn uiteindelijk zelf het besluit nemen om de kinderen niet meer te zien als de omgangsregeling al gebrekkig loopt. In plaats van elke keer hoop te hebben en dan weer diep teleurgesteld te worden

hoewel ik zelf kinderloos ben, kan ik me goed van sommigen hun frustraties voorstellen. Zelf maak ik helaas vaak mee dat de vaders tekort worden gedaan door krengen van exen die zich ook moeder zijn. ëén man

één man zelfs, die als hij zijn laptop opstart, hij de hyves pagina voor zich ziet. Met tranen in zijn ogen zegt hij: nu zie ik haar meerdere malen per dag. Zie ik de nieuwste foto's van mijn dochter. De moeder heeft verzonnen, dat de vader zich sexueel vergrepen heeft aan de dochter. De rechter heeft alles rechtgetrokken en zijn naam gerehabiliteerd. Nu de moeder nog, die haar dochter vergiftigd van alle haat over deze man. De moeder heeft het goed nu en de vader betaalt zoveel kinder alimentatie, dat hij bijna geen nieuw leven kan starten. Hij leeft nu van een voedselbank..want hij werd ook nog ziek/burn out en werkeloos...

@22
Ben het volkomen met je eens, en wou je hierbij dan ook even een hart onder de riem steken, kijk uit naar woensdag, dan heb je ze weer even voor jezelf, en je moet goed voor jezelf blijven zorgen, want kinderen voelen ook de spanning, ik weet niet hoe oud ze zijn, maar er komt een tijd dat ze erover gaan praten, maak jezelf geen verwijten,want vaak ga je je nog schuldig voelen ook, denk maar aan Woensdag en maak er een gezellige dag van, ze zullen het waarderen..enne..vaderdag is zo weer om, vanavond denk je er misschien weer iets anders over, kop op he.ik leef met je mee.

@21 Klopt. En als ze wat ouder zijn vragen ze ook aan hun vaders:
" Waarom moest mama altijd via advocaat allimentatie regelen ?"
Wat ze ook doen, is dat ze gaan kijken wat voor inkomsten papa had toendertijd,
terwijl ze zich goed kunnen herinneren dat ze niet op schoolrijsje mochten omdat mama dat niet kon betalen...

@25
Ja je hebt gelijk, later gaan ze dat zich allemaal afvragen, kinderen onthouden meer als wij denken, ze voelen ook goed als er spanning is, en later komen ze met vragen, gelukkig beseffen ze het vaak nog niet als ze klein zijn, maar later komen er toch vragen.waarom mamma dat reisje niet kon betalen, toch een teken dat ook bij kinderen dat koppie goed werkt, je denkt dat weten ze niet meer, maar mijn kinderen weten nog zoveel van vroeger toen ze zes waren daar sta je verstelt van.

@22 Krek, jij hebt co-ouderschap en dat is de beste voor de kinderen, maar ook voor de ouders. Maar, jij zegt dat sommige ouders besluit nemen om hun kinderen niet te zien "om niet teleurgesteld te worden". Dat vind ik egoïstisch; het gaat hier nl. om het belang van de kinderen.
Los daarvan, je kinderen zouden vandaag bij jou moeten zijn, vind ik!!!

Wij hebben ook co ouderschap en mijn zoon gaat zometeen eerder naar papa ivm Vaderdag (wel wilde hij nog graag vanochtend uitslapen en vandaar dus vanmiddag;)) ook al is het de laatste dag van mamaweek! Dat is toch heel normaal! @22 wat flauw dat je kind(eren) niet mogen komen vandaag!:S zie hierboven....

Kom Op! commerciele zooi is het, Moederdag en Vaderdag, op het gevoel spelen en zakken vullen.

Trouwens, zijn verjaardag valt ook al in mamaweek dit jaar, dus it's the least I can do! Die valt op maandag dus hij viert het de dag ervoor met papa (vorig jaar was het andersom). Ook Kerst en Oud en Nieuw doen we tussentijds wisselen. Hij viert Kerst het liefst met Mama en Oud en Nieuw met Papa maar dat valt dus precies verkeerd om!. Dus is ie tussendoor 1e Kd. bij mij en dan de week daarop O&N bij Papa. Werkt goed! Niet meer tussendoor wisseldagen want ons zoontje heeft Asperger en te veel onregelmatigheden is niet goed voor hem. Dit soort dingen plannen we ook ruim van te voren zodat onze zoon zich daar geestelijk op kan voorbereiden.

Mijn vader geef ik het kampioenschap van Feyenoord dit jaar en het Wereld kampioenschap van Oranje.

;)

...als ik de reacties hierboven zo eens lees prijs ik me gelukkig met mijn kids die me vandaag weer blij maakten met zelfgemaakte cadeautjes op school. Ik realiseer me dat het ook anders kan....

en @29..., het wordt een commerciële 'zooi' pas als je zelf er aan mee doet, je hebt dat zelf in de hand...

@32
Jij hebt geluk gehad, maar er zijn ook ouders die door wat voor omstandigheden ook uit elkaar moesten gaan, en zulke dagen word je daar weer op gewezen, vaak is het voor de kinderen beter, maar zulke dagen kan ik me goed voorstellen als je vrouw een andere partner hebt en je kunt je kinderen niet verwennen op vaderdag omdat ze niet mogen komen je het toch even voor je kiezen krijgt.

Mijn moeder had dit mij aangedaan, dus nu wil ik haar nooit meer zien.

mannen hebben altijd wel iets gedaan om dit te verdienen

Hufter gedrag van vrouwen.
Om je persoonlijke grieven over de rug van je eigen kinderen uit te vechten toont een mentaliteit om op te schijten. Als de man een gewelddadig verleden kent of iets soortgelijks is het wat anders maar meestal is het uit wraak.
En rechters zijn helaas al gauw geneigd om de vrouw gelijk te geven.

Volgens mij zit er hier ook zo'n laffe t**f te minnen zonder zich in de discussie te mengen.

Sorry dat ik van het onderwerp afwijk, maar wat bezielt de fotograaf hier?
Er staat notabene een naakt minderjarig kind op de voorzijde.

Ben ik nu oudbollig dat ik dit een beetje overkill vind???

Belachelijk om hier te minnen. Hier staan geen verzonnen verhaaltjes, maar persoonlijke ervaringen van reageerders!
Hoe nutteloos is je leven als je dat gaat minnen?

@39 Het bewijst dat er meer borderline vrouwen met een persoonlijke vendetta op Nujij zitten dan werd aangenomen.

#38 Van die foto snap ik ook niet helemaal, maar ja :-p

@40 zou kunnen ja..... of personen die deze kant van de medaille niet willen zien en zelf alleen maar huisje, boompje, beestje kennen?

Maar goed, het blijft natuurlijk triest. Net zoals het triest is als een kind wél naar een vader moet die niet deugt, en net zo triest als er ook moeders met moederdag hetzelfde mee maken (hoewel dat in de minderheid is volgens mij?)

Huftergedrag van vrouwen, huftergedrag van mannen
Er zijn zoveel variaties van huftergedrag dat ze nauwelijks op 1 bult te gooien zijn.
Zo ken ik een vader waarvan het kind zo vaak bij hem mag komen als het zelf wil en de vader het kind mag bezoeken zoveel hij wil. Mooi toch? Maar nu gaat de vader samen met het kind plannen maken om met de feestdagen leuke dingen te gaan doen en sluiten de moeder uit. Leuk he? Het hele jaar door mag de moeder voor het kind zorgen, maar tijdens de feestdagen zit ze alleen en als ze zegt dat het hele feest niet doorgaat omdat zij nu toevallig alleen de voogdij heeft dan heeft de moeder het in de ogen van het kind al het leuke mooi zitten te verpesten.

@36 @37 @40

Als je nu je reacties lees, wat denk je zelf: heeft het zin om met jou een discussie te beginnen over de vaders die op vaderdag hun kids niet mogen zien?

Er wordt tegenwoordig niet meer gepraat
of kunnen ook niet luisteren naar elkaar
en wie worden de dupe
jawel de kinderen die uit liefde voor elkaar ontstaan zijn
maar wat ik niet snap dat mensen gaan scheiden en gelijk weer met een andere man of vrouw aan komen zetten
waarom in vredesnaam gaan mensen dan uit elkaar
mijn advies is geven en nemen
heb vanaf 69 dezelfde man lief en leed gedeeld
en wat wij doen is praten en luisteren naar elkaar en soms water bij de wijn doen .
ik wens alle kindertjes sterkte
als je 16 bent mogen jullie je eigen wens doen en dan ga je op zoek naar diegene waar je wilt zijn .
en ik zeg tegen jullie dat het niet jullie schuld is dat je vader en moeder uit elkaar zijn
maar de schuld van volwassen die niet na denken.

@44 Je bent het misschien niet met de reacties eens, maar dat hoeft ook niet.
Het nutteloze minnen op sommige reacties stoort mij ook. Vooral als het iets is wat de persoon zelf mee maakt of heeft gemaakt.
Maar goed, dat hele plus-min systeem vind ik waardeloos :-p

@45
"Mijn moedr is er van de regels, mijn vader van het leuke".
Bij wie denk je dat de kinderen kiezen?

Maar een man mag niet huilen, ook al heeft hij verdriet

@46 Ik heb het zelf ook meegemaakt. Maar dat geeft mij geen recht om te roepen dat er hier veel bordeline mannen zitten.

#49 Ik weet ok niet of de bewuste reageerde dat als recht zag, of dat het zijn mening of visie was.
Daar kom je alleen achter door tegen reacties te geven lijkt mij, niet door alleen maar minnen te geven? Daarnaast zou je misschien die mening of dat recht kunnen wijzigen, door middel van communicatie dus.

ja, ik schrik ook van al die minnen hier. en waarom ik al die minnen krijg is me al helemaal niet duiodelijk. Feiten die ik schreef en echt gebeurd.

@51
Misschien omdat de man door veranderende omstandigheden herziening van de allimentatie aan kan vragen?

Het is opvallend en ronduit schokkend te noemen dat er hier mensen die verhalen uit eigen ervaring vertellen, door mensen (vrouwen?) die zichzelf niet bekend maken op z'n laffe manier gemind worden. Welk excuus heb je daarvoor? Of is er toch herkenning en probeer je je schuldgevoel weg te minnen? Kijk maar eens naar reactie #34 en ga bij jezelf te rade.

@53 Idd Toch heb ik @40 gemind, maar dat is te begrijpen, hoop ik.
Bovendien heb ik ook gezegd waarom. Jammer dat hij verder niet reageert.

@52

Deze man is laaggeletterd. Hij deed alles om maar niet door zijn ex te worden uitgescholden. Een klein hoopje mens was het destijds. Pas nu anno 2010 gaat het weer goed. Nou ja, goed? De schulden zijn op afbetaling en hij leeft van de voedselbank maar hij red het net. Hij lacht weer en geniet van het voetbal.

Maar hij ziet nog steeds zijn dochter niet.

Inderdaad "Klaproos", een hele wazige plus-minus ratio in dit topic. Mijn beste gok is dat het voornamelijk minnen zijn van moeders die (misschien terecht) geen goeie ervaring hebben gehad met dit soort papa-zien-regelingen...

ik begrijp ook niet zo goed waar al die minnetjes goed voor zijn.

Vooral nummer zes waar iemand iets vertelt over de vader van haar kinderen snap ik de minnetjes niet. En haar reactie is gewoon waarheid. Zelf heb ik ook een vriend die beschuldigd is van incest. Opgepakt op z'n werk. Omgangsregeling stop gezet. Aantonen dat het niet waar is. Kinderen werden geindoctrineerd door moeder. Toch is de omgangsregeling niet nieuw leven ingeblazen. Ondanks dat er van incest geen sprake was, is het beeld van de kinderen over hun vader zo beschadigd dat omgang niet in het belang van de kinderen is. Mission accomplished voor de moeder

@54 Jij bent ook de enige van de 7 minners die idd gereageerd heeft.
En dat is mijn punt eigenlijk. Minnen en plussen heeft volgens mij weinig nut, als er niet ook een reactie bij wordt gegeven.

Vaderdag kan vervelende dag zijn voor sommige vaders...

@56 Nou, bij @25 heb ik zo'n vermoeden dat de minners Papa's zijn.
Maar dat is gewoon herkenning en daarom vind ik het niet erg.

Om even op de topic tekst te reageren, dat zullen er veel zijn.

Vaders die heen en weer geslingerd worden, wel, niet, wel, niet. Die vaders zien hun kinderen niet alleen niet op Vaderdag maar soms helemaal niet.

Jammer, dan druk ik me nog zacht uit, dat de vaders daar de dupe van worden én de kinderen niet te vergeten, die kiezen daar niet voor, er word voor hun gekozen.

Ouders en dan vooral de 'boze' moeders zouden wijzer moeten zijn en het samen gewoon op een goede manier moeten regelen.

Er zijn vaders, dat zijn schatten, en die zeggen dan ook nog, op hun manier heel 'stoer' 'ach niets aan te doen' terwijl je wel weet, hoeveel pijn het hun doet.

@8
Hallo Krek,
Hoop dat je kids volgend jaar wel bij jou zijn.

Kotsmisselijk, hoe kinderachtig sommige ouders tegen elkaar kunnen doen.

Geef de kinderen eens een keer het goede voorbeeld.

"Papa de alimentatie niet betaald? Geen kinderen......" of woorden van gelijke strekking lees ik hierboven.

Waarom?

Of hebben de kinderen ook gewoon het recht om hun vader te zien?

Bah, bah en nog eens bah..........

@8

dat kan ik me heel goed voorstellen dat jij je, derde keuze voelt...hoe jong zijn je kinderen? Jammer dat er weinig empathie bij je ex is..om dit te begrijpen

Ik hoop intens dat alle papa's die hier gereageerd hebben , om hun frustratie over het niet meer mogen zien van hun kinderen omdat er on"waarheden" verteld worden door de exen, de komende tijd dit wel mogen.

Ik vind dit niet netjes van die dames, waarbij ik aanteken, dat dit soort aangiftes door moeders, de schade bij hun kinderen sterk vergroot. Dit is kindermishandeling van het puurste soort. Je zet de vader weg als een onmens.
Ik heb wat leesvoer voor dit soort dames en belanghebbenden. http://www.goudi.be/
Link: ouderverstoting.
De wetgeving hier in Nederland moet aangepast met aandacht voor PAS of oudersverstoting !
Professor Gardner was een expert op dit gebied....
Google maar eens . Herkenbaar voor elke vader , die geen omgangsregeling krijgt van de partner.

Ik ben niet een van de minners hierboven, maar wil wel graag een nuance aanbrengen bij alle emotionele verhalen, overigens zonder deze in twijfel te trekken.

Uiteraard is het sneu als een van beide ouders zijn/haar kind niet meer ziet, of al het kind wordt opgestookt. Mijn ervaring is wel dat in de meeste problematischescheidingen beide ouders zich schuldig maken aan zulk gedrag. slechts zelden komt de manipulatie etc. van 1 kant. Meestal verzanden de ouders in een oorlogstoestand waarbij ze niet meer in staat zijn hun eigen egoistische belang en wraakgevoel ondergeschikt te maken aan het belang van het kind. Ook veel vaders die zich als slachtoffer manifesteren zijn zelf medeschuldig aan de malaise waar vooral hun kind onder te lijjden heeft.

Misschien vind je hier http://www.bloggen.be/familieaalbersberg wat inspiratie en bemoediging, voor vaders, maar ook voor anderen

@66
Ik bestrijd dit ten zeerste ....Uw ervaring is gericht op uw waarneming ?

Mediation gesaboteerd , lange voorbereiding , nog wel bezoek om het weekend. Kinderen worden langzaam onthecht van hun omgeving. Subtiel , maar gemeen voorbereid.
Weggehaald van sport en vriendjes. School manipuleren.
En dan plotsklaps een aangifte bij de politie van mishandeling.
Smaad en laster aangifte niet mogelijk omdat de "verdachte " aan moet tonen dat elk voorval niet waar is.
Inschakeling van jeugdzorg , politie , De Raad van KInderbescherming.
Het leed is geschied , vader is gestigmatiseerd, maar krijgt zijn kinderen NIET te zien , omdat moeder dit niet meer trekt.
Kinderen worden gehoord, maar door de ellenlange procedures duurt het maanden voor er een uitspraak komt.
Wie is hier schuldig?
En wat denkt u dat het met de kinderen doet?
Lees u eens in in ouderverstoting of PASsyndroom.
En dan de ergste vorm....
En deze vader staat niet alleen, er zijn vele van deze casussen.

Ik breek een lans voor een andere wetgeving waar moeders niet per definitie het opvoedrecht krijgen.
Vaderdag is voor deze vaders een verdrietdag......
Ik wens hen sterkte.
( en niet alle gescheiden moeders zijn zo )
Maar er is wel een bepaalde gradatie in.

Wil degenen, die zo resoluut aan het minnen zijn , graag hun zienswijze eens meedelen en aangeven , waar ik fout zit ?

@66

Die ervaring deel ik niet met u. Ik ken alleen mijn eigen situatie zeer goed. Ik heb gestreefd naar co-ouderschap, ik heb de kinderen op de moment die ik had rust, regelmaat en liefde gegeven. Geen negatieve gesprekken over mama waar de kinderen bij zijn. Op feestdagen de tijd eerlijk verdelen. Op mama's verjaardag de kinderen naar mama, voor moederdag de kinderen een mooie tekening of knutselwerkje voor mama laten maken. Sterker nog, ik heb ze zelfs een keer ontbijt op bed laten maken en ze met een dienblad met ontbijt bij mama voor de deur gezet.

Dat ik die vrouw niet kan luchten, doet niets af aan het feit dat het de moeder van mijn kinderen is en dat zij van hun moeder houden. En dat verwacht ik ook van ze.

En dan ineens heb je een rechtszaak, waarbij er eerst getracht wordt de omgangsregeling te minderen? Waarom? Omdat moeder "van de kinderen hoort dat ze het bij papa niet zo fijn hebben". Heb ik dar ooit zo met ze ervaren? Nee. Iedereen uit mijn omgeving die mij met mijn kinderen heeft meegemaakt, herkent NIETS in de beweringen van de moeder. Want elk weekend als de kids naar huis gaan, krijg je van ze te horen "Is het weekend nu alweer voorbij?".

De rechtszaak brengt geen oplossing voor mama. Ik kan veel van de punten van #68 ondertekenen. Want enkele maanden later ben ik ineens verdachte in een kindermishandelingszaak, van mijn eigen kinderen. Een nieuwe zitting volgt, en nu zijn inmiddels Jeugdzorg, Raad van Kinderbescherming en politie betrokken. Desondanks eist de rechtbank dat de omgang gehandhaafd blijft totdat het onderzoek is afgerond. Maar moeder onttrekt zich aan de omgangsregeling. De betrokken instanties kunnen NIETS doen (lees nog maar eens goed het oorspronkelijke artikel hierboven door), en ik sta met lege handen. Moeder vertelt op het schoolplein over het monster wat zich vader noemt, vertelt dat ze zelf als kind seksueel misbruikt is en dat haar ex-man haar altijd manipuleerde. De school gaat naar haar verhalen handelen en spreekt daarmee al een oordeel uit zonder mij te verwittigen over de verhalen van moeder, of naar mijn kant van het verhaal te vragen.

En nu zit ik met vaderdag met lege handen, heb mijn kinderen in geen maanden meer gezien. Ik ben inmiddels vele duizenden euro's lichter door alle rechtszaken, zie mij geconfronteerd met een ex-vrouw die alle opgelegde adviezen aan haar laars lapt, en de kinderen op weerzinwekkende manier tegen mij opzet.

Degenen die roepen dat het om de kinderen gaat, hebben natuurlijk gelijk. Maar vergeet niet dat wanneer er betere wetgeving gaat komen tegen dit soort excessen, de kinderen altijd de winnaars zullen zijn! Degene die weigert mee te werken aan een duurzame oplossing, moet gestraft worden omdat dit kindermishandeling is.

Tot slot: Degenen die hierboven lopen te minnen, zullen mij ook wel gaan minnen. Ga gerust je gang. Maar bedenk wel dat deze min wat mij betreft voor jou tienmaal die waarde vertegenwoordigt.

@69

Inderdaad. Ik heb hierboven zeer zinvolle en eerlijke berichten gezien. En die worden afgestraft met zeer veel minnen????? Willen degenen die dat gedaan hebben, nou eens kort de moeite nemen om te motiveren WAAROM ze die min hebben toegekend? Dan hebben we tenminste een discussie.

@65

Met betrekking tot de laatste alinea: Er zijn ook vaders die er wel degelijk een potje van gemaakt hebben. Niet dat ik ze ken, maar dat betekent wel dat niet ALLE vaders die geen omgang met hun kinderen (meer) hebben onschuldig zijn. ;-)

Je hebt ook vaders die zich gewoon niet laten zien. Voor mij mag vaderdag en moederdag afgeschaft worden. Hoeveel kinderen hebben geen vader of moeder. Of je hebt 2 vaders of 2 moeders. Of je woont in een woongroep. Pleegkind, Stiefvader enz. Je hebt toch al verjaardagen. Of je kunt kinderen aanleren tussendoor iets voor hun ouders/verzorgers te laten knutselen of iets te doen. Het hele idee is achterhaald, door de vele andere samenstellingen van gezinnen. Nu lijkt het dat de commercie er meer belang mee heeft als de bedoeling erachter. Het kind lijdt er meer onder dan een volwassene. Deze kinderen worden op zo'n dag geconfronteerd dat ze anders zijn. Mensen die hun kind niet zien moeten in hun achterhoofd blijven houden dat deze kinderen op een dag als ze ouder worden zelf wel op zoek gaan naar hun ouders. Voor kinderen is de situatie ook vaak ingewikkeld en willen vaak daarom met 1 ouder omgaan.

@69, @71 Waarom zo'n ophef over die minnen?
Het zijn alleen maar mensen (mannen en vrouwen) die zich mss herkennen in zo'n verhaal. Dit is een draadje over welicht onze sterkste emotie: Liefde voor onze kinderen.

@73

Hoe komt u erbij te zeggen dat kinderen vaak maar met 1 ouder om willen gaan? NIETS is zo SCHADELIJK voor een kind als het ontbreken van één van de ouders! Daar kiezen kinderen zelf niet voor. Het zijn de ouders (en vaak de moeders, zie ook het artikel van mevrouw Bouazza die denken dat ze weten wat het beste is voor een kind.

Het is wetenschappelijk bewezen dat kinderen die 1 van de ouders niet meer mogen zien, daar later ook zeer veel schade van ondervinden. Daar zal een ouder die écht van zijn kinderen houdt ook echt niet op gaan wachten.

@74

Volgens mij zet je een min neer als jij je juist NIET herkent in iemands verhaal. Of begrijp ik het nu verkeerd? Kom dan in ieder geval met je eigen ervaring of motivatie waarom je het er niet mee eens bent, of laat anders het minnen achterwege.

http://users.telenet.be/SBO/SBO/het_pas_syndroo...

Lees dit eens ...
Herken je het ?
Je laatste zin dekt de lading absoluut niet....
Want als dat waar was, bestond dit syndroom niet.
quote:Hij doet het altijd fout…

Tegenover de programmerende ouder staat haar of zijn mikpunt: de verstoten ouder. Voor hem geldt dat hij het altijd fout doet. Als hij aandringt om de kinderen te ont moeten, wordt hij door de programmerende ouder en niet veel later ook door de kinderen beschuldigd van ‘lastig vallen’. En als hij welbewust afstand neemt en niets doet in de hoop dat de kinderen zo tot bezinning zullen komen dan ‘laat hij ze in de steek’, ook weer een kreet die door de kinderen in hun verstotingscampagne kan worden opgenomen.
quote
Doe mij een plezier en lees het linkje eens ....

Ik heb vaderdag alleen doorgebracht en ben daar niet verdrietig over. Vaderdag, moederdag, Valentijnsdag etc allemaal onzin, door de commercie uitgevonden, maar dat terzijde.

Vaders of moeders die hun kinderen niet te zien krijgen hebben dat aan zichzelf te danken. Je bent verantwoordelijk voor je eigen falen en niemand anders!

Ik ben gescheiden en we hebben een co-ouderschap-regeling. Ik heb goed contact met mijn ex over de kinderen, want dat hoort zo!. En denk nou niet dat ik ga zeggen: "we zijn als goede vrienden uit elkaar gegaan", want in die onzin geloof ik niet. We hebben 2 kinderen en daar heb je als ouder(s) voor te zorgen ieder 50% niet meer en niet minder!

@78
Q
Vaders of moeders die hun kinderen niet te zien krijgen hebben dat aan zichzelf te danken. Je bent verantwoordelijk voor je eigen falen en niemand anders!
Q
Oei, u durft veel te beweren......
U heeft geluk gehad , dat is wat ik u kan zeggen......
Als een partij niet meewerkt , verkeert u in dezelfde omstandigheid.

@78

U durft nogal wat te zeggen daar. Waar baseert u uw stelling op?

@79
Dames , kom eens uit de kast...
Alleen minnen geeft aan dat ik terdege gelijk heb!!!!!!!
Anders kwam er wel een redelijk tegenargument.

Minnen zonder tegenargument is instemmen.

@76 Uit je verhaal begrijp ik dat de moeder van je kinderen vindt, dat ze het niet zo fijn hebben bij jou. Er zijn zeker nog meer moeders die dat beweren en als ze dan jouw verhaal lezen worden ze geconfronteerd met de andere kant van het verhaal, nl die van de vader.

@83

En dan zet je een min neer? Waarom weigert zo'n moeder enige empathie te tonen voor het verhaal van de vader?

@68
Mijn ervaring komt voort uit mijn werk als advocaat, in het verleden heb ik echtscheidingen gedaan.

Het scenario dat u beschrijft komt ook voor en herken ik ook wel. Maar in de meeste gevallen waarin de scheiding problematisch verloopt zie ik schuld aan beide zijden. En so wie so is een echtscheiding een uitvloeisel van beslissingen en gedragingen van twee volwassen mensen. Mijn sympathie en zorg ligt altijd bij de kids. Zij zijn zonder schuld, hebben weinig tot geen inbreng. Des te schrijnender is hun situatie. Reden waarom ik gestopt ben met echtscheidingszaken - ik kon vaak moeilijk leven met het gedrag van de echtelieden, waarvan ik de belangen moest behartigen.

@80 Eigen ervaring

@86

Ik noem dat geluk!!!

@79 "Oei, u durft veel te beweren......
U heeft geluk gehad , dat is wat ik u kan zeggen......
Als een partij niet meewerkt , verkeert u in dezelfde omstandigheid. "

Geluk gehad? Ik ben gescheiden, dat is triest, heel triest. Dat heeft niets met geluk te maken. Als je kinderen hebt is zo'n scheiding nog triester en dan heb je er voor te zorgen dat het goed wordt afgehandeld. En als een partij niet meewerkt, dan ligt dat aan jullie volwassenen! Kinderen vragen er niet om.

Dat bedoel ik met je eigen verantwoordelijkheid.

@85
Waarom had ik dat vermoeden al...
dat u advocaat was.....
(te) Moeilijke materie , hè ???
Hier wordt wijsheid verlangd......
Koning Salomon , kent u dit bijbelse verhaal ?
Niet dat ik zo bijbels ben, maar het geeft wel wijsheid aan , wat ik heden ten dage zo mis.

@88
Uw partner heeft zich netjes gedragen.....
dat had ook anders gekund.
dat heeft niets met de reden van scheiding te maken...

@86

Ah. Dus als u zo'n situatie kent, dan zal dat wel voor iedereen gelden?

@90 Lees eens wat #85 zegt: beide partijen zijn fout. Dus klaproos, jij bent ook fout. Zo simpel is het, of wil je het niet begrijpen...

@91 Nee hoor, maar ik geef een antwoord op jouw vraag.

@daktari

Veel sterkte.

@88
En kinderen zijn altijd de dupe
Helemaal terecht.....
En daar heb je verantwoording voor, ook helemaal terecht .
Maar wat als de partner blijft saboteren uit wraak en rancune .
Achterbaks, ook dan legt u het af.
U heeft dus een nette ex-partner gehad.....

@33...dat ben ik helemaal met je eens NRKZ, dat moet voor een vader met alle goede bedoelingen een kwelling zijn als je koters op zo'n dag van je worden weggehouden. Dat komt helaas meer dan eens voor. Ik moet zeggen dat ik in mijn vrienden/kennissenkring ook andere voorbeelden zie. Daar waar ex-en prima in staat zijn om goede afspraken te maken en zelfs dingen samen met de kinderen te ondernemen. Daar neem ik m'n petje in ieder geval voor af. Ij stellen het belang van het kind voorop zoals dat eigenlijk moet zijn...

@85

Klinkt heel nobel. Maar als er meer oprecht zorg en sympathie voor de kinderen zou zijn geweest, dan zouden meer kinderen na een echtscheiding beider ouders kunnen blijven zien en zouden er minder vaders (en sommige moeders) op vaderdag alleen zitten (ongeacht of dit een commercieel feest is of niet).

@92

Dank je, krek!

#98 Dat moest natuurlijk #94 zijn...

@TS Sterkte vaders,
Tip: volgende keer wel graag een wat neutraler fotootje en website kiezen.

@93

Nou, dat was geen antwoord op mijn vraag hoor.

Je zegt in #78

"Vaders of moeders die hun kinderen niet te zien krijgen hebben dat aan zichzelf te danken. Je bent verantwoordelijk voor je eigen falen en niemand anders! "

Dat zeg je zonder mijn situatie te kennen. Dat vind ik persoonlijk nogal wat. Als je dan aangeeft dat je alleen je eigen ervaring als referentiekader gebruikt, dan is dat misschien wat karig en ga je met je stelling wat kort door de bocht.

Hier dubbel vaderdag. Eerst ontbijt op bed met zoon van 'ex', dochter en vrouw. Vanmiddag kadootje van moeder(ex) van zoon. Staat tegenover dat ik ook altijd een extra drukke moederdag heb.

Jammer dat sommige mensen niet meer met elkaar om kunnen gaan. (Je hebt een kind met elkaar ...)

@88

Ik denk dat klaproos bedoelde dat je geluk gehad hebt met je ex-partner en haar coöperatieve houding. Als je een ex als de mijne gehad had, dan denk ik niet dat je zo'n uitspraak als bij #78 had gedaan.

@102

+1, helemaal me eens! Het is je/ jullie gegund. Ik hoop dat mijn kinderen dat geluk ook weer mogen ervaren.

@104; ik hoop het ook voor je ;-)

@78 Wij waren meer van de 100%. Ondanks drie jaren waarin ook heftige ruzies zijn geweest, waren we het altijd over 1 ding eens; het is ONS kind. Samen beginnen, samen eindigen. Geen gezeik. En het wer

Tot slot nog even een boodschap voor de minnende moedertjes hier.

Wanneer je op een dag als oma na de scheiding van jouw kind je kleinkinderen niet meer te zien krijgt, denk dan nog maar eens terug aan deze discussie op Nujij.nl.

Grote kans dat je nu denkt dat je zoiets niet zal overkomen, of dat het aan die ander ligt. Maar geloof me, de schuld ligt dan dichter bij jezelf dan je zelf voor mogelijk houdt.

..kt. Nu heeft ons kind (en mijn dochter) een dubbele familie. Koele stiefmoeders- en vader, plenty ooms, tantes, oma's en opa's en meerdere familiedagen. Het kan wel!

(vervolg van 106, verkeerde toetsencombinatie.)

@103
1> Nogmaals, je praat niet over 'geluk' bij een scheiding.
2> Wie is nu verantwoordelijk voor jouw scheiding?

Al die klagers moeten in de spiegel kijken en zich afvragen wat ze fout hebben gedaan. Heb ik ook gedaan hoor.

#101

Dat is ook kort door de bocht. Dat soort kwesties zijn namelijk vaak erg complex van aars

Ik heb last van kleine pesterijtjes. Die pesterijtjes die vinden plaats bij zaken die niet precies vast liggen. Zoals tijden en dit soort zaken zoals vandaag. Het co-ouderschap staat echter als een huis want er is een overeenkomst. Daar valt niet aan te tornen. Het gaat echt heel goed met de kinderen. Maar met deze pesterijtjes weet ze precies mijn zwakke plek te vinden. Af en toe wordt het me teveel en word ik er woest, maar ze weet dat ik er niets over zeg tegen haar, omdat ik geen ruzie in de tent wil hebben om zodoende het co-ouderschap niet in gevaar te brengen. Na vandaag kan ik er weer even een flinke tijd tegen aan. De emmer is weer leeg

En uiteraard ben ik niet aardig geweest ten tijde van de scheiding (zelfs een etterbak, ben overigens niet degene geweest die de boel heeft belazerd). Maar we zijn nu jaren verder en inmiddels woont ze al weer jaren samen. Ik heb eerder het idee dat ze het co-ouderschap maar lastig vindt en het lastig vindt dat ik nog steeds in haar leven zit en daarom probeert middels kleine pesterijtjes mij uit de tent te lokken. Communicatie gaat via e-mail omdat ze niets anders wil.

Maar ik hou vol, omdat ik mijn kinderen ook een vader gun die meer dan vier dagen in de maand onderdeel van hun leven is

Jammer van zulke wrok. Ik snap ook niet waar het vandaan komt als je al weer zo lang een leven met iemand anders hebt.

Vaders en moeders die hun kind hun ouders of grootouders ontzeggen, krijgen daar op late leeftijd gegarandeerd grote spijt van.

@106

Hoe vanzelfsprekend het ook lijkt om er samen uit te moeten komen, als één partij weigert hieraan mee te werken, dan wordt het een lijdensweg waar de kinderen de dupe van zijn en waar de vader in de meeste gevallen aan het kortste eind trekt. Dus dat het jou en #78 gelukt is, is gewoon heel erg fijn voor jullie kinderen en jullie zelf.

@109

Een scheiding staat los van een gezonde omgang van de kinderen met beide ouders.

Als jouw spiegel van tropisch hardhout is, dan wordt mij een heleboel duidelijk.

@112 En dan nog worden je kinderen op een gegeven moment 16 en ouder. Dan zoeken ze je echt wel op hoor. Even aangenomen dat je geen mega-eikel bent..;-)

Maak er dan géén lijdensweg van. Blijf je zelf en een vader als het nodig is.

#114

Dat is makkelijk praten. Enig idee hoeveel je dan al gemist hebt als ouder zijnde?

@114

Dat doe ik ook niet. Maar je zou jezelf eens in moeten beelden dat jij op een dag je kinderen ineens niet meer mag zien, en dat jij een valse aangifte aan je broek hebt hangen wegens mishandeling of misbruik van je eigen kind. Als je dan ook nog eens van andere ouders en instanties verontrustende berichten binnenkrijgt over het welzijn van je kinderen, dan ga je ervoor knokken om ze uit die positie te halen. Je wilt ook niet de mooiste jaren van je kinderen missen omdat iemand met een stoornis jou dat recht met valse beschuldigingen ontneemt.

Ik houd er inmiddels rekening mee dat dat kan gebeuren. Maar voorlopig ga ik er nog niet mee akkoord. :-)

@96
Niet iedere ex stelt het belang van het kind voorop en dat is juist zo jammer, het zou eigenlijk zo moeten zijn dat er een speciale kinderdag komt waarin de ouders afspraken maken allebei een dag met het kind leuke dingen te gaan doen, vader en moederdag is toch maar voor de winkeliers.

Er zijn ook ouders waarbij een van de ouders bv door een verkeersongeluk of ziekte om het leven kwamen en dat is hard, heel hard als ze horen dat andere kinderen deze dagen wel vieren,hetzelfde als er vader of moederdag is en ze mogen hun kadootje niet afgeven.

Vaders of Moeders die hiermee te maken hebben of (krijgen) wens ik alle sterkte van de wereld toe, en vergeet niet dat jullie tijd ook komt als ze gaan beseffen dat ze een mamma en pappa hebben die ondanks dat het niet meer ging tussen hun altijd van hun blijven houden, dan komt de tijd dat ze zelf wel spontaan komen.

En daktari ik wens jou ook veel sterkte toe, en ondanks alles denk ook aan jezelf, uiteraard geldt dat ook voor andere ouders die met dit probleem te maken hebben..

@115, krek... een jaar of 16... (nog plm 50 te gaan?). Maar je hebt gelijk. Ik praat makkelijk omdat wij er wel goed uit zijn gekomen, ondanks veel frustraties. Maar houdt jezelf voor dat als je ex een eikel of een bitch is, het in ieder geval niet aan jou ligt. Vergeet vooral niet dat je kind uit 50% jou bestaat. Dus ik ben er van overtuigd dat het altijd goed komt.

@116 misschien toch verstandiger om even niets te doen. Je kind is je kind. En die bestaat uit jou, je ex en.. je kind. Beter dan de boel opgefokt verneuken. en wat betreft de mooiste jaren. Dat 3-jarige gezeur en gezeik is ook niet alle hoor. Mijn zoon is nu 15 en ik merk dat het nu écht interessenat begint te worden.

@110

Dat soort pesterijtjes, daar kan je boven staan. Het feit dat je een goede omgang hebt met je kinderen, en dat je ondanks je boosheid richting hun moeder, tóch het op kan brengen om positief over hun moeder te praten, dát maakt jou heel sterk! En je kinderen zullen dat onwaarschijnlijk waarderen van je. Als de kinderen dan weg zijn en je bent even alleen, pak dan een kussen o.i.d. om je frustratie op bot te vieren ;-)

Het is jammer dat jullie alleen schriftelijk kunnen communiceren. Voordeel daarvan is wel dat je alle feitjes in ieder geval vast hebt gelegd. Want ook al lijkt nu alles goed te gaan, het kan zomaar ineens anders zijn. En je bent zeker niet de eerste (en ook niet de laatste) waarbij dat zou gebeuren.

@117

Bedankt!!

#118

Oh natuurlijk. Maar ik heb natuurlijk eigenlijk niet te klagen met het co-ouderschap. Eigenlijk zeur ik een beetje op niets af :-)

@117 vader- en moederdag is in the eye of the beholder...

@120 Natuurlijk niet. Ik ken je situatie niet. Bovendien kan ik me heel goed voorstellen hoe frustrerend het is om je kinderen niet vaak genoeg te zien of een slechte relatie met de andere ouder te hebben. Maar wat ik altijd dacht in slechte tijden is 'Het is óók mijn kind en ik wacht wek tot íe 16 is. Dan zoekt 'ie mij wel op'. Met andere woorden heb ik altijd vertrouwen gehad in mijn kind, als het vetrouwen van mijn ex er niet was.

Don't get me wrong...

#4 plus

Ik denk dat de meeste mensen niet in de gaten hebben dat dit zowel bij vaders als moeders gebeurd. Ik weet het uit de casussen vanuit mijn werk. Heel erg schrijnend.
Mijn zoon (nu 17 jaar, toen wij scheidde 12 jaar) wil zijn vader zelf niet meer zien.
Dat heeft wel zijn reden. Mijn zoon heeft dat ook zelf bij de rechter geregeld, toen zijn vader er op aan wilde dringen dat hij hem moest zien omdat hij anders geen alimentatie wilde betalen.
Ondanks dat ik nooit een cent alimentatie van mijn ex gehad heb, zal ik de keus altijd aan mijn zoon laten.
Maar nog zal ik mijn kind als moeder zijnde hem niet bij zijn vader weghouden!
Voor mijn zoon vond ik het alleen maar heel erg dat zijn vader vanaf de eerste dag van de scheiding nooit meer aan hem heeft gedacht.
Geen verjaardags groet, helemaal niets.
Ik ga dit jaar trouwen en mijn zoon wil de achternaam hebben van mijn aanstaande man.
Vandaag stond mijn knul (17 jaar, 1.85 lang) samen met mijn aanstaande te huilen om een doos snoep die hij voor zijn "nieuwe" vader had gekocht.
Mijn zoon wilde perse laten weten hoe belangrijk hij is in zijn leven.
Super mooi....

Ik zie meerdere keren 16 jaar staan.
Maar kinderen mogen kiezen vanaf hun 12e.

@124 Zo zie je ook weer een keerzijde.Heel fijn dat je eigen zoon, zijn keuze mocht maken, en hiermee heel gelukkig is.
Ik gun elke vader hun vaderdag als ze ook echt bewust om hun kind geven, zoals meerderen vermelden in dit draadje.
Toch zijn er ook vaders, die alleen voor zich zelf kiezen, en ja ook moeders.
Het gaat om je eigen kinderen, als je kind geboren wordt, dan hoor je er voor je kind te zijn, kan je dat niet, of wil je dat niet meer, om welke redenen dan ook, dan kan ik begrijpen , dat een vader, of een moeder zegt, om het kind niet verder te schaden, einde.Het moet zo zijn dat een kind er geen schade eraan ondervindt, want het is niet hun fout. Als ouders dit beseffen, dan ziet de wereld voor het kind er veel beter uit.
Ik begrijp de liefhebbende vaders, op dit draadje, die echt er voor hun kinderen zijn! Mijn respect!

2010 Honderd jaar Vaderdag.



Voorwoord: Honderd jaar geleden werd op 19 juni voor het eerst Vaderdag gevierd en wel in Spokane in Amerika.
Het was een initiatief van Sonora Smart Dodd om haar vader te eren. Sonora’s vader werd tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog weduwnaar, toen zijn vrouw bij de geboorte van hun zesde kind overleed. Sonora vond het niet terecht, dat er wel een Moederdag was, maar geen speciale dag voor Vaders.

Het heeft 62 jaar geduurd voor Vaderdag officieel werd erkend door het congres. Dat gebeurde in 1972, toen Richard Nixon president was. In Nederland bestaat vaderdag sinds de jaren zestig.



Verder: Maar Vaderdag en ook Moederdag word een steeds groter probleem voor kinderen
Op iedere school,in elk klasje zitten wel een paar kinderen die hun ouder en of grootouders niet meer zien!

Vader of Moederdag het word een steeds groter probleem voor kinderen.
Het worden er ieder jaar meer, de voorspellingen zijn dat in Nederland na 2010 de meeste kinderen al bij geboorte geen vader met wettelijk gezag hebben (zie cijfers CBS). Vader of moederdag word een steeds groter probleem voor kinderen
Zij wonen vaak bij mama, maar zondag mogen zij misschien naar papa voor vaderdag.
Dan mogen ze hem misschien een cadeautje geven!
Dan heb je nog geluk,want voor heel veel kinderen en vaders is het niet zo een mooie dag!
Want voor de meeste kinderen van gescheiden ouders, is het behoorlijk ingewikkeld als er cadeautjes voor vaderdag worden gemaakt op school.
Op scholen wordt voor vaderdag ijverig gewerkt aan gedichtjes, tekeningen etc.
Maar wat als de kinderen hun papa niet meer mogen of kunnen zien vaak door de frustratie van een niet willende ouder. Kinderen denken daar heel veel over na.
Worden boos als hun klas genootjes iets maken voor vaderdag.
Het komt ook geregeld voor dat kinderen geschenkjes voor twee vaders moeten maken,een absurde situatie want je hebt maar een echte biologische vader en een biologische moeder!
Alleen al daarom zou vader en moederdag beter afgeschaft worden ,en er een ouder/verzorgersdag van gemaakt moeten worden!

Ons land word steeds meer vervuild
Het is een groot leed
Dat Kinderen heet
Ouders en Kinderen raken verloren
Maar de staat lijkt zich er niet om te bekoren
300000 Kinderen hebben 600000 ouders
600000 ouders hebben 1200000 ouders !
Moet ik verder nog iets zeggen
Nee de staat heeft ons wat uit te leggen
Hoe kon het zover komen
Dat deze Kinderen en ouders elkaar zijn verloren
Een maatschappelijk probleem
Waar vadertje staat zich om behoord te bekoren
Niet willende ouders blazen hoog van de toren
Zonder zich om de Kinderen te bekoren
Dus vadertje staat sta op
Anders raken er nog meer verloren
Gelijke rechten Gelijke plichten
Laat dat Co-ouderschap er wettelijk komen
En maak van Moeder Vaderdag
Maar Ouder, verzorgersdag
Dat is wat er moet komen
Dat is wat echt kan en mag
Want het lijkt zo vanzelfsprekend
Moeder en Vaderdag
Maar weet dat er heel veel kinderen
Niet weten waarom deze dag
Omdat hij of zij Moeder of Vader
Ineens nooit meer zag
Misschien zijn Moeder of Vader overleden
OF omdat het van Moeder of Vader niet meer mag
In ieder klasje zitten wel een paar Kindjes
Die vinden het gek,Die vinden het raar
Die zijn echt verdrietig op zo een dag
Zij hadden ook graag een Moeder en Vaderdag
Daarom vragen wij aan alle mensen
Stop met die Moeder en Vaderdag
En maak er iets moois van
Een ouderdag voor mama en papa
Heb je een ouder dan blijft het een mooie dag
En hoeven Kinderen niet steeds te denken
Ik zou graag wat maken als ik ze zag
Er is toch ook maar een Oma Opa-dag !

U kunt dit allemaal aanzienlijk reduceren.
Lees hier dus wat te doen.
Blijf vrienden voor het leven.
Zodat je de kinderen dat mee kan geven.
Zij zullen je dan belonen.
En het zal hun dan niet zo snel overkomen.
Kinderen leven met wat ze zien, beleven en leren.
Meer lezen: http://kinderombudsman.web-log.nl/kinderombudsm...

Die wijven zijn inderdaad niet heilig,ken er ook één en ze is het doodschoppen niet waard,ze is nog minder dan een hoop stront.
Vaders worden vaak door valse redenen door rechters of wat dan ook hun kinderen afgenomen of ontzegd.
Er is niets erger dan wijven die hun kinderen hersenspoelen en ze opzetten tegen vaders!!!!pfffff

Er zijn helaas ook moeders die in het zelfde schuitje zitten..
En straks zullen er weel veel kinderen zijn die niet op vakantie kunnen.
Kinderen die niet op vakantie kunnen door gekissebis van hun gescheiden ouders. Kinderombudsman Jos Aalders kreeg er afgelopen week vele tientallen telefoontjes over, meer dan 125 mails van kinderen, maar ook van hun droevige grootouders. “Het is hartverscheurend,” .
Meer lezen: http://www.telegraaf.nl/reiskrant/1424511/__Kin...

@12 je bent niet de enige hoor...als ik zie hoe dat mijn mijn stiefzoongaat ben ik blij ook geen kinderen te hebben uit mijn 1e huwelijk. Zou sowieso een ramp zijn geworden met de scheiding want ex is een kille die over lijken gaat en de scheiding zou dan helemaal een brok ellende zijn geworden.

@18 helaas gaat die stelling niet op. Mijn man is altijd goed geweest voor zijn zoon, betrok hem overal bij al was het een draak van een ventje waarmee ze al therapie nodig hadden toen hij pas 2 was, om zijn woedeaanvallen etc aan te kunnen. Ik leerde hem kennen toen het joch 12 was en wat me bij de 1e keer meteen tegen stond was dat hij altijd het laatste woord overal in moest hebben...typisch het ventje dat meestal zijn zin kreeg om erger te voorkomen.
Heb mijn man wel eens gezegd dat hij strenger en consequenter moest zijn maar hij wilde liever lief zijn voor zoon om hem niet kwijt te raken...
Helaas vertoont zoonlief, nu 17, steeds meer trekjes van moeders (volgens mijn man want ik ken haar niet) en de laatste jaren hoort of ziet mijn man hem dan ook alleen als zoonlief iets van hem moet. Aan vaderdag doet hij niet (2 jaar geleden waren we 2 weken daarvoor op een fair en ik maar hints geven 'hee dat is een leuk cadeautje voor vaderdag...) maar op de dag zelf geen briefje, telefoontje, helemaal niets. Met de jaarwisseling kan pa hem niet bereiken maar zoon zal ook niets laten horen, als hij de avond voor onze vakantie ineens binnen komt vallen omdat hij nog iets wil zal hij niet vragen waar we naar toe gaan, later ook niet vragen hoe het was al brengt pa nog een leuk iets mee van vakantie, met de verjaardag van pa of mij horen we niets, met verjaardag van zoonlief komt er niet eens een bedankje voor zijn cadeau, pa heeft risicovol werk en komt soms thuis met de nodige blauwe plekken en schrammen maar zoon zal nooit eens vragen hoe het met hem gaat of met het werk, met kerst horen we niets...maar als hij zijn kerstpakket niet thuis kan krijgen omdat het te groot is om met bromfiets te vervoeren hangt hij wel aan de bel...pa kun je even rijden? En pa stapt direct in de auto...
Nu is hij er echter ook klaar mee...als zoonlief sms't omdat hij weer iets nodig heeft, reageert hij niet meer of wimpelt het af. Pa loopt niet meer achter hem aan om nog eens te horen te krijgen hoe het met de opleiding gaat en hoort wel via ex-familie of via berichtjes op mSM hoe het daar loopt.
Zo moest hij er viavia achter komen dat zijn ex in het ziekenhuis lag en chemotherapie had. Maar beiden hielden dat stil, mocht mijn man niet weten. Maar wat als het fout was gegaan met moeders? Dan moet pa ineens klaar staan voor zoon terwijl hij van niets weet?
Nadat zoonlief mij ook een paar keer voor het karretje gespannen had en er nog geen bedankje af kon, en ik het teleurgestelde gezicht van mijn man zag toen hij met vaderdag weer niets hoorde, was ik helemaal klaar met hem.
Pa is dat nu inmiddels dus ook. Ondanks dat hij om die jongen geeft, ondanks dat hij vanaf de geboorte erg bij hem betrokken was, ondanks dat zoon hem verweet een slechte vader te zijn die nooit iets met hem deed toen hij zijn zin eens niet kreeg, laat hij hem nu los, wetende dat het toch niet beter zal worden.

Helaas dus...was je stelling maar waar....zou mijn man een hoop verdriet schelen...

Hoe tragisch allemaal!

@124

"toen zijn vader er op aan wilde dringen dat hij hem moest zien omdat hij anders geen alimentatie wilde betalen."

De arrogantie hé......het is geen kijk en luistergeld!!!!

@132

Precies. Afschaffen die echtscheidingsboete in zulke situaties!

@74 Ik was 12 en mijn ouders gingen scheiden. Na jaren geleefd te hebben tussen ruzie was ik blij dat het thuis wat rustiger was geworden. Ik had geen behoefte om mijn vader te zien. Ik was met mezelf bezig. Mijn vader was dat ook en wilde dat van mij niet inzien. Moet een kind dan de ogen van zijn vader openen. Gevolg was dat hij mijn moeder nog meer haatte en daarom haatte ik mijn vader weer. Mijn moeder heeft nog nooit mij weg gehouden bij mij vader. Dus hoe gefrusteerder jij bent, hoe minder een kind contact met jou wil hebben. Tip: schrijf een brief waarin jij uitlegt dat je het begrijpt, dat je de situatie ook vervelend vindt en dat je altijd voor haar of hem de deur openhoudt. Stuur een kaartje op belangrijke dagen ook al krijg je niks terug. Toen mijn vader een eigen leven aan het opbouwen was, heb ik weer contact met hem gekregen.

Goed, ik kreeg verder terug nogal wat reactie.

Ik reageer zo fel omdat ik het gewoon laf vind om over de rug van je kind(eren) je mislukte huwelijk uit te vechten.

Vaak als het tot een rechtzaak komt zal de rechter snel geneigd zijn om de kinderen aan de moeder te geven. Deze vrouwen misbruiken dit door het kind bij de vader weg te houden. De enige tegenreactie is niet betalen.

Ik zie hierboven verhalen van 2 kanten en het komt er vaak op neer dat de kinderen tussen 2 vechtende ouders in word gezet en een speelbal zijn van de grieven van de ouders naar elkaar toe.

Wat allimentatie betreft, men vraagt om gelijke rechten voor mannen en vrouwen, toch zie ik heel vaak de vrouwen direct allimentatie vragen en de man standaard betalen. Is dit in 2010 niet wat achterhaald? Als alleenstande vader wordt je ook geacht om gewoon door te werken maar een alleenstaande moeder is geen probleem om part-time te werken en allimentatie te eisen.

@135 "Als alleenstande vader wordt je ook geacht om gewoon door te werken maar een alleenstaande moeder is geen probleem om part-time te werken en allimentatie te eisen."

Als mijn vrouw € 2500,00 netto per maand verdient en ik ben huisman, ga scheiden en de kinderen blijven bij mij omdat mama werkt zal zij toch ook echt wel gaan betalen!

Het heeft niets met gelijke rechten te maken maar met onderhoud voor de kinderen, kleding, eten, en uitje!

@135

In dezelfde NRC bijlage als waaruit het artikel van de TS komt, staat over je laatste alinea ook een zeer interessant stuk. Ik zal eens kijken of ik van dat artikel de digitale versie kan achterhalen.

Overigens lijkt er heel voorzichtig een kentering te zijn in het oordeel van rechters. Zo heeft de rechter tijdens de laatste zitting het verweer van de moeder dat omgang van de kinderen met hun vader schadelijk zou zijn, resoluut van tafel geveegd. Zowel rechter als Raad van Kinderbescherming oordeelden dat het kind het recht op omgang met één van de ouders ontnemen VELE malen schadelijker is voor datzelfde kind.

Het probleem zit hem nu nog in de uitvoering (lang leve onze wetgeving), omdat de moeder tot op heden het oordeel van de rechter naast zich neergelegd heeft.

Wat een hoop ellende lees ik hierboven

Zelf ben ik gelukkig gescheiden, zoon woont bij mij, wilde hij zelf.
Geen allementatie voor mijn zoon en ook niet voor mij.
Ik ben financiele onafhankelijk en zo ook mijn ex-vrouw, omgangsregeling samen geregeld, we wonen nog in het zelfde dorp en zoonlief mag gaan en staan waar hij wil en waarneer hij wil.
Nog een jaar en dan is hij volwassen en mag hij het helemaal zelf regelen, en dat is wel een opluchting ondanks de goederegeling.

@136

Het klopt dat de vrouw moet gaan betalen wanneer haar inkomen hoger is dan bij de man.

Wat de strekking van de vraag is, is of jij in zo'n situatie als huisman elke dag thuis blijft zitten, of dat jij ook je handjes uit de mouwen gaat steken om een eigen inkomen te genereren. Of blijf je liever financieel afhankelijk van je ex-partner en ga jij je kinderen als pressiemiddel gebruiken om die gemakkelijke geldstroom veilig te blijven stellen?

2 Vrouwen uit mijn directe omgeving die ook gescheiden zijn, ontvangen geen alimentatie omdat ze daar ZELF voor gekozen hebben en graag hun eigen broek (of rok) ophouden. Daarbij hebben zij overigens een prima omgangsregeling met de vader.

@138 En zo hoort het. Maar helaas zegt leeftijd hier niets over volwassen gedrag en denkniveau.

@139

Ik heb van m'n leven nog nooit een dag thuisgezeten, en zal dat zeker niet doen.

Ik begrijp wel dat moeders of vaders het doen als het kind nog jong is en niet naar een kinderdagverblijf willen brengen.

Voor wat betreft de 2 vrouwen.......ik noem dat trots, maar slim?? Het gaat tenslotte niet om de vrouwen waar het geld voor is maar om de kinderen.....en ook mensen die alimentatie betalen kunnen goed met elkaar overweg (in veel gevallen dan)

Zei zouden dan veel beter kunnen kiezen voor een kinderrekening waar zij geld op storten....heeft het kind nog iets als zij het huis op latere leeftijd verlaat....

@141

Als je met een goede verstandhouding uit elkaar bent gegaan, en je hebt zaken over kosten van de kinderen vastgelegd in een convenant, daar kom je daar samen heus wel aan uit. Als ik geen alimentatie hoefde te betalen, zou ik ook geld op een spaarrekening storten voor als ze later gaan studeren of een kamer/ huisje gaan betrekken. In mijn geval gaat dat niet omdat de financiële ruimte er niet meer is door de hoogte van de alimentatie. Het is dus te hopen dat hun moeder een deel van dat geld apart zet voor later.

Veel gescheiden ouders die alimentatie betalen kunnen voor de buitenwereld goed met elkaar overweg. Erachter schuilt vaak een angst om de alimentatie ter sprake te brengen, bang dat men is om daardoor het contact met de kinderen kwijt te raken.

@40

Hoe verder we in deze discussie komen en hoe meer ik de scores zie, hoe meer ik vrees dat ik je gelijk moet gaan geven. Er wordt volop gemind en niet inhoudelijk gereageerd op de berichten die gemind worden. En dat is inderdaad laf.

@143 Zeker in dit soort draadjes zou ik het minnen en plussen niet te serieus nemen, dit zijn zulke gevoelige onderwerpen waarbij je altijd voor en tegenstanders hebt met jarenlange slepende ruzies of rechtszaken die je niet in een paar reacties naar je hand kunt zetten.

Mensen met kinderen waren ooit gelukkig en kozen voor een familie, als het later fout gaat en zij gaan scheiden is zo'n gemiste kans in het toch al korten leven.

@142 Ik hoop dat je je kind(eren) nog ziet....en dat het je goed gaat.

Mensen die hun kinderen gebruiken om haar/zijn ex te pakken zijn erger dan mensen waarover zij klagen zoals een je vaak ziet op draadjes hier!

En voor de verzuurde minners, je kunt wel een hekel aan hem hebben maar je bent zelf destijds zo dom geweest om met hem uit te gaan en uiteindelijk ja te zeggen.
Kortom, gebrek aan zelfreflectie. Vandaar de opmerking over borderline.
En om dan je kinderen te gebruiken als schaakstuk om iemand anders dwars te zetten is zoiets als een kind voor je houden als schild als er op je geschoten word.

@144

Daarin heb je absoluut gelijk. Ik zal ook zeker niet trachten om mensen naar mijn hand te zetten. Dat heeft geen zin, en daarvoor zit ik ook al te lang op internet om daar nog in te geloven. ;-)

Maar als je het ergens niet mee eens bent, geef dan aan waarom. Uiteindelijk zitten we hier denk ik allemaal als volwassen mensen te proberen onze kinderen voor zover mogelijk een onbekommerde jeugd te bezorgen, precies zoals je zelf ook zegt.

In mijn beleving ga je pas minnen in een discussie wanneer iemand loopt te schelden, beledigen, trollen of zich totaal niet met de inhoud bezig houdt. Ben je het ergens niet mee eens, ga dan niet minnen maar laat horen waarom je het er niet mee eens bent. Zo zal dat ook moeten wanneer je beslissingen neemt over de toekomst van je kinderen.

Tot slot mijn dank voor je persoonlijke wens!

Ik wens diegenen met gezond verstand veel succes en sterkte. De rest wens ik wijsheid en een goede mentale spiegel toe.
Verder houd ik me er maar buiten. Blijkbaar is persoonlijke wraak voor velen belangrijker dan een gelukkig kind.

@146 Ik ben niet zo'n plus en min-ner, laat het meestal aan andere over, maar bij deze een + bij 146 ;-)

@148 Haha, een minner.......nah jah

@113 Jij hebt het constant over discussies voeren, maarre wat is dit voor reactie? Je komt hier met een zeer eenzijdig zielig verhaal. Wie heeft bepaald dat jij je kinderen niet meer mag zien? De rechter? Nou, in dat geval is het zo klaar als een klontje.

@150

Waarom geef je zelf al een (verkeerd) antwoord op een vraag die je zelf gesteld hebt?

Dus, wil je het antwoord écht weten, of heeft het generaliseren en stigmatiseren je inmiddels een voldaan gevoel bezorgd?

@151 Pfff, ik kan me voorstellen waarom je ex zo moeilijk doet. Veel sterkte met je leven!

@135
Zo gemakkelijk is het verhaal alimentatie niet.
Ik heb nog nooit een cent alimentatie gekregen, omdat mijn ex er niet voor wilde werken.
Toen wij gingen scheiden is mijn ex gestopt met werken.
Dit terwijl hij wel eiste zijn zoon daarvoor te zien te krijgen (en inderdaad @132 het is geen kijk en luistergeld, daarom heb ik liever geen alimentatie dan dat mijn zoon ongelukkig is omdat hij naar zijn vader moet).
Zo had hij niet genoeg geld om iets bij te dragen in de opvoeding van onze (dus ook zijn) zoon.
De rechter kijkt namelijk naar de man zijn inkomsten.
Aan mij hebben ze nooit gevraagd of ik het wel kon redden met mijn geld.
Ik heb gelukkig hele goeie ouders, die mij na de scheiding hielpen mijn kind de spullen te kopen die hij nodig had.
En nee... hij kon niet op schoolreisjes of andere extra's.
Ik werkte mij rot, maar kon alleen het noodzakelijke betalen.
Wat ben je dan voor vader als je dit zo laat gebeuren?
Toen ik een nieuwe partner kreeg, heeft hij gelijk gezorgd dat mijn zoon niets te kort kwam.
Daarom ook dat emotionele verhaaltje bij mijn post op @124
Wat was voor mijn zoon belangrijk?
De liefde van een vader en het voorbeeld.
Niet het geld!

Partner alimentatie heb ik niet eens gevraagd, omdat ik niets meer met hem te maken wilde hebben.
Mijn ex heeft het wel van mij geeist via de rechter.
Zo kan het dus ook nog een keer.

niet voor alle vaders vaderdag !

Ach , Vaderdag, een commercieel bedachte dag voor de middenstand.
On topic - Ik ben ook zo'n Vader die zijn kinderen 22 jaren niet meer heeft gezien.
Wat me verbaasd is dat de omroepen zo maar aan een adres kunnen komen.
Als Vader krijg je geen inzicht in de verblijfplaats.
Heb door Opsporing Verzocht in die 22 jaar 1 keer mailcontact gehad waaruit is gebleken dat ex schoonouders en moeder de kinderen hebben geindoctrineert.
Vaderdag,... nooit meer. En als ik ooit kom te overlijden is er voor die kinderen ook niets meer. Trouwens zijn het nu volwassen vrouwen van 35 en 33 jaar.

@155

je zou eens kunnen googlen en wie weet...velen zitten op hyves..schoolbank..facebook..nu.nl

enne jammer dat je zo jong al niet meer je kinderen heb zien opgroeien.

@155

Precies wat #156 zegt: Probeer eens je geluk via de diverse sociale netwerken. Weet je of je kleinkinderen hebt? Zo ja, probeer eens te zoeken op hun namen. Ik maak namelijk uit je reactie op dat je graag hernieuwd contact wilt. Bereid je daarbij dan overigens wel voor op een mogelijke teleurstelling, wanneer je kinderen zouden laten blijken dit contact niet te willen.

Het gaat er niet eens zozeer om of je Vaderdag wel actief beleeft. Het is ook een moment voor vaders, die graag vader willen zijn en die kans niet krijgen of gekregen hebben, om hun stem te laten horen.

sneu voor de vaders die niet kunnen genieten van vaderdag.

@156 en @157.
Zoals jullie hadden kunnen lezen is dat al gebeurd via Opsporing Verzocht.
En inderdaad de teleurstelling was groot.
Neemt niet weg dat ik Moederdag, Valentijnsdag, Vaderdag en meer van dat soort dagen als commerciële aktiviteiten zie.
Mijn huidige vrouw maak ik ook anders dan op Valentijndag wel eens blij.
En ja, het is #$%^& dat ik mijn kinderen nooit heb zien groot worden.
En ja het is erg dat ik niet eens weet of ik kleinkinderen heb.
Maar om daar mijn hele leven bij stil te blijven staan heb ik geen zin in.
Het leven gaat door. Alhoewel als ik dit soort artikelen lees het wel weer even boven komt.

uhh hoort zon foto thuis op internet?

Mijn ex houdt de kleine ook weg bij mij. Simpelweg omdat mijn huidige vrouw haar niet aanstaat (zijn ex-collega's). Toen ik voor het werk een aantal jaar naar het buitenland moest had ik afspraken gemaakt met haar. Aanvankelijk kwam die kleine om de maand een maand naar mij (grote afstand NL-USA). Dat is even goed gegaan tot m'n ex een nieuwe vriend kreeg. En erger: een nieuwe schoonmoeder. Die heeft het zooitje heerlijk opgestookt.
De laatste keer dat ik een kaart stuurde kreeg ik hem terug met een briefje dat ze (mijn ex) geen contact meer wil. Is slecht voor het kind.
Datzelfde kind die ik huilend naast me had zitten in het vliegtuig omdat ze niet naar mama wilde maar bij papa wilde blijven.....
Maar ik was niet met haar getrouwd, dus heb NIETS te zeggen (ookal is het kind erkent).
Nu heb ik maar wat foto's van internet (haar school) gedownload. Zie ik ze tenminste nog eens.
Vaderdag was dus heel kil dit jaar.

Een verwekker hoeft geen vader te zijn !

Ieder verhaal heeft 2 kanten, waar 2 kijven hebben 2 schuld.
Wie zegt mij dat de vaders van de comments hierboven de waarheid spreken?

stop-passyndroom en een rechtspraak Nederland familierecht die al jaren meedoet aan die kinderbeschadiging aantoonbaar.

@162

Klopt. En er zijn vaders die graag veel meer dan alleen een verwekker willen zijn, maar die kans simpelweg niet krijgen. Daarbij worden zij ernstig gehinderd door een verouderde wetgeving.

Om tot een oplossing te komen, zullen er ook 2 mee moeten werken.

Niemand vertelt jou wie hier de waarheid spreekt. Dat bepaal jij zelf. Maar er zijn veel mensen die zich graag en makkelijk met anderen willen identificeren en daardoor klakkeloos een standpunt innemen, zonder de andere kant van het verhaal te wíllen weten.

@164

Ik neem pas een standpunt in als ik beide verhalen heb gehoord.
Niets ten nadele van jou maar je vertelt hier een zielig verhaal over je 'boze' ex. En ja hoor je wint een hoop zieltjes, maar ik ben dan benieuwd naar het verhaal van je ex. Misschien ben je helemaal niet de leuke vader die je pretendeert te zijn.

Nogmaals, ieder verhaal heeft 2 kanten maar er zijn er maar weinig die de hand in eigen boezem steken.

@165

Inderdaad, je kan pas een standpunt innemen wanneer je beide kanten van het verhaal ook echt kent, dus niet alleen van horen vertellen. Ik heb aan den lijve ervaren dat mensen graag geloven wat ze horen en er in mee gaan. Als jij dan aan de kant van de waarheid zit, en je wordt geconfronteerd met het gegeven dat mensen klakkeloos leugens voor waarheid aannemen en daar naar gaan handelen, dan zakt de wereld onder je voeten weg.

Ik denk dat je pas een afgewogen standpunt kan innemen, wanneer instanties die er verstand van hebben hun onderzoek afgerond hebben en een conclusie hebben uitgesproken en jij dat oordeel ter harte zal moeten nemen. Je moet als buitenstaander oppassen dat je je niet laat leiden door emotie of vooringenomenheid, zeker als je een situatie van iemand niet persoonlijk kent of hebt meegemaakt.

Voor deze ene keer mag jij van mij aannemen dat ik hier de waarheid spreek ;-) De betrokken hulpinstanties komen hier gelukkig ook 1 voor 1 achter, alleen kost alles zo ongelooflijk veel tijd. Ik kan je ook het verhaal van de moeder verklappen. Zij claimt dat ik mijn kinderen mishandeld heb. Nu de politie er inmiddels bijna achter is dat dit een onzinverhaal is, claimt moeder nu dat de kinderen hun vader haten en hem niet willen zien. Maar geloof me, zodat ik de kinderen 1 minuut zie zonder hun moeder erbij, zullen ze mij om de nek vliegen. En mocht je eraan twijfelen: Ja, er zijn moeders die zo doorgeslagen zijn dat ze dit soort praktijken erop nahouden. Het gebeurt zelfs meer dan je denkt. Het heeft zelfs een naam: PAS (Parental Alienation Syndrome), ofwel ouderverstoting.

http://nl.wikipedia.org/wiki/Ouderverstotingssy...

Wat voor mij nu telt, is dat de waarheid wordt bevestigd en dat de jongens vrij komen uit hun benarde positie. dat is eigenlijk het enige wat telt. Daar kan geen persoon tegenop die twijfelt aan mijn verhaal. ;-)