Een ''mooi'' middel om de mensen onder controle te houden.
De drie meest gebruikte pillen in Amerika zijn antidepressiva!

Er zijn mensen in mijn omgeving van nog geen twintig die deze
rotzooi gebruiken.

Mensen word wakker! Dit kan toch nooit de bedoeling zijn.

Het betekent en bevestigt dat vanwege -tijdsgebrek- middelen worden gegeven,
aangezien de stopwatch op een kwartier staat voor praten daar met een hulpverlener Nederland,
en dat betekent dat er wordt aangeknoeid op velerlei terrein in de zorg ook.

Laat het voorschrijven van dit soort middelen over aan de specialisten. Huisartsen, regelmatig zonder enige kennis van zaken, schrijven dit te pas en te onpas voor. Ongeluk behandel je niet met dit soort medicijnen, maar is helaas vaak de reden dat het wordt voorgeschreven.

Laat Klink dit maar niet horen..Die zal wel zeggen neem maar een glas warme melk..!

Vergeet niet dat er ook mensen zijn die wel degelijk baat hebben bij deze medicijnen, en dan vaak ook zonder nare bijwerkingen.

#1, Beste kwekkeboom, wees bij dat er voor verschillende kwalen verschillende medicatie is. Wanneer blijkt zoals Ts aangeeft dat het middel meer hinder geeft dan oplossingen vind ik ook dat je het moet herzien. Zolang er mensen echter wel bij gebaat zijn en weer een positieve draai aan hun leven kunnen geven lijkt mij dat je blij mag zijn dat die medicatie er is.

#2, Touchwood,
Je kan dergelijke gesprekken gewoon aanvragen bij een psycholoog en dan zit je gewoon net zoveel uren als dat je zelf wil, alleen zal je daar een bijdrage (afhankelijk van je ziektekostenverzekering) voor moeten betalen. Ik denk dat de meesten daar wel toe bereid zullen zijn.

is ook allemaal klerezooi; weg ermee; ga sporten als je licamelijk gezond bent; zoek iets vereatiefs als je niet wilt/kunt sporten; wandel met een hond regelmatig; ga de natuur in en heel jezelf; zoek het bij jezelf en niet bij een ander

Ik heb zelf meegedaan met deze opiniepeiling en vond de vraagstelling wel heel erg een bepaalde richting op wijzen. Wellicht de volgende keer een wat minder vooringenomen stelling innemen Radar?!

@argo: uw stelling suggereert dat mensen deze antidepressiva niet nodig hebben om gelukkig te zijn. Maar antidepressiva worden voor meer ziektebeelden voorgeschreven dan simpelweg "ongelukkig zijn". Wellicht kunt u zich eerst wat beter inlezen alvorens zo'n afwijzend relaas te plaatsen?

Het lijkt er inderdaad vaak op dat psychiaters antidepressiva voorschrijven om de patiënt (voor zijn omgeving) handelbaarder te maken.

Eigenlijk kan ik wel hard maken dat de mate waarin hulpverleners in de geestelijk gezondheidszorg antidepressiva voorschrijven omgekeerd evenredig is met hun competenties.
Oftewel, hoe groter de kwakzalver hoe meer antidepressiva deze 'dokter' voorschrijft.

@10: kunt u uw bronnen opgeven waarop u uw stelling baseert?

1 van de meest voorkomende bijwerkingen van antidepressiva is... jazeker, depressiviteit...

tsja...

Zeker net zo betrouwbaar als de ander "onderzoeken" van radar?

@11 Nee die zijn er niet omdat er geen onderzoek naar gedaan word. Zoals er wel meer dingen zijn die onderzocht zouden moeten worden.
Die onderzoeken gebeuren niet omdat het een blinde vlek is binnen de psychiatrie.

Ik baseer dit vooral op eigen waarnemingen en ervaringen. Ik steun al geruime tijd mensen met ernstige depressies en andere psychische aandoeningen waar de DSM4 mee vol staat. Ik krijg zonder medicatie of andere fratsen voor elkaar wat menig GGZ therapeut niet lukt.
Ik ken ook de voorgeschiedenis van deze mensen. Eigenlijk wil ik er nog eens rustig voor gaan zitten om op basis van mijn waarnemingen enkele aanbevelingen te doen aan minister Klink.

Het middel schiet z'n doel niet voorbij. Het werkt.

Wel is het zo dat veel medicijnen als bijwerking datgene schijnen te hebben waar tegen ze nu eigenlijk genomen worden...

Het nemen van medicatie onslaat je ook niet van het zelf kritisch blijven op wat je (daardoor) aan gedrag vertoont. Makkelijk is dat niet.
Maar per saldo functioneer je als het goed is op een beter niveau dan zonder de medicatie.

Destructieve gedachten, roekeloosheid, suicidale gedachten komen voor bij depressiviteit. De medicatie neemt die in principe weg maar niet altijd natuurlijk.
De werkzame stof is op een bepaald niveau in je lijf aanwezig. Als de 'aanslag' van depressiviteitsverschijnselen dat niveau overstijgt zullen ze toch echt gewoon door komen.
Als je een beetje tot zelfreflectie en zelfkritiek in staat bent merk je dat, net als wanneer de omgekeerde situatie het geval is.
Het is geen Haarlemmer Olie.

In het artikeltje wordt gesproken van 'kregen' (destructieve gedachten), 'werden' (roekeloos), 'kreeg' (suicidale gedachten).
Dat duidt op voorheen niet vertoond gedrag.
Is dan misschien een mogelijke conclusie dat men toch niet echt aan depressiviteit leed en dus de medicatie niet passend, mogelijk zelfs contraproductief is?
Het is geen Haarlemmer Olie.

Laat die rotzooi (en drugs!!!) uit je lijf.

Ga sporten, werkt geweldig.

Maar dat van die drugs mag in dit landje niet hardop gezegd worden, dikke l dus.

Zie voor informatie over antidepressiva de website van Peter Breggin, onafhankelijk Amerikaans psychiater die ook wel het geweten van de psychiatrie wordt genoemd.
Voor het geval ik hier geen websites mag noemen, alleen zijn achternaam dot com. Zijn website staat vol onafhankelijke informatie over welk psychiatrisch medicijn dan ook.

.

@16: voor u werkt sporten misschien. Maar is dit volgens u dan wel de "Haarlemmer Olie" van schrijver 15 (chip1956) voor alle mensen met psychiatrische ziektebeelden, die nu AD voorgeschreven krijgen?
Of zit het toch wat gecompliceerder in elkaar?

Er zijn hier mensen die blijkbaar denken dat AD worden voorgeschreven bij een dipje. Wellicht dat deze mensen zich eerst wat meer kunnen informeren alvorens van de toren af te blazen over de wel of niet werkzaamheid van deze middelen?!

Sporten is op zich niet zo'n hel gekke opmerking. Als je Ad en sporten met elkaar vergelijkt dan is sporten een veel gezondere manier om de balans in je neuro peptiden te herstellen. Maar net als met AD is sporten ook symptoom bestrijding.

Grappig altijd dat er mensen zonder kennis van zaken hier proberen hun gebrek aan eigenwaarde en lage zelfbeeld op proberen te poetsen door mensen te minnen.

Net als AD en andere (genots)middelen is de rush van een minnetje een tijdelijk gegeven, het is geen oplossing die de oorzaak achter deze behoefte anderen proberen neer te halen om jezelf beter te voelen weghaalt.

@19 AD is geen symptoom bestrijding, het zorgt ervoor dat je hersenen meer serotonine aanmaken. En inderdaad zoals @18 al zei, word dit niet zomaar bij 'een dipje' voorgeschreven. En wie zegt trouwens dat mensen nog in staat zijn om te sporten?

@21 Een dipje is geen zware depressie.
AD neemt de oorzaak van een depressie niet weg, ongeacht of deze depressie valt onder een dipje of duidelijk te classificeren als zware depressie.

@22 'Een dipje is geen zware depressie' Nee dat klopt, dat zeg ik toch ook niet?

AD worden niet alleen voorgeschreven tegen depressie.

@14: Zulke onderzoeken zijn er wel degelijk. Er is veel bekend over het gebruik van deze middelen. Jammer dat u uw stelling niet kunt staven.
@20: Ik kan me niet vinden in uw stelling dat AD een tijdelijke rush geven. Evenals uw suggestie dat AD aanverwant is aan genotsmiddelen. Door dit soort stellingname krijgen deze middelen hun slechte naam.
@22: er zijn ook oorzaken van depressies welke niet zijn weg te halen, namelijk het biologisch gegeven.

Sporten werkt beter bij depressiviteit, dan alleen medicatie. Beter is een combinatie van drie dingen: sporten, AD én therapie. Helaas is het waar dat mensen iets te snel AD voorgeschreven krijgen. Soms kan het zelfs tegen je werken. Ook is het beter om goed onder controle te blijven, liefst bij een psychiater. Huisartsen weten ook niet alles daarover.

Niet elke vorm van depressiviteit is te bestrijden met sporten. En zoals gezegd, AD heten dan wel anti-depressiva, doch zijn op meer vlakken inzetbaar dan alleen tegen depressies.

Ik wed dat het gebruik van antidepressiva pas sinds het aantreden van de kabinetten Balkenende de pan is uitgerezen.

Dit is een van de middelen om de Farmaffia winstgevend te houden.
Ik zou zeggen "Lang leve de Farmaffia"

@28: Kunt u wellicht met bewijzen onderbouwde alternatieven aanreiken voor behandeling van de clienten met psychische ziektebeelden welke op het moment gebaat zijn bij het gebruik van AD?

#20

U hecht waarde aan de plussen en minnen hier op het forum...? Sorry ik had u hoger ingeschat..!

@ 26
Jazeker, maar offlabel gebruik maakt meer kapot dan je lief is.
En dan bedoel ik geen alcohol......

Een van de meest NIET genoemde bijwerkingen van antidepressiva is het minder of geen zin meer hebben in seks.
Ik heb daar vorig jaar een seksuoloog in het AMC nog over horen zeggen: "De beste manier om je libido naar nul te krijgen is antidepressiva slikken".

@29 Wat reageer je gebeten Bessie ?
Zit je zelf vast in het cirkel die depressie heet of zijn er andere redenen waarom jij toch wel enigszins gepassioneerd reageert op de reacties van de mensen die hier reageren ?

@30 dank voor het compliment. ik ga niet zeggen dat het mij helemaal koud laat maar ik hecht er zeker niet teveel waarde aan. Zoals met meer zaken, balans is een goede zaak. Wat plusjes, wat minnetjes en je bent in balans.

Seroxat werk perfect voor mij alleen jammer dat je er half impotent van word.

@26: wellicht kunt u uw woorden verduidelijken? Welk offlabel gebruik en wat maakt het kapot?

Er wordt hier veel gesteld, echter valt het toch op dat er geen enkele stelling hard wordt gemaakt.

Wellicht is het bij de al dan niet terechte tegenstanders van AD al bekend dat elk middel voor- en nadelen kent? Mogelijke bijwerkingen zijn vermeld in de diverse bijsluiters van elk middel op de markt. Ik denk dat wat belangrijker is -belangrijker dan de soort bijwerkingen - , is de communicatie tussen arts en patiënt over deze mogelijke bijwerkingen.

@33: zeker, ik reageer vreselijk gebeten. Ik kan me vreselijk boos en verdrietig maken om het feit dat weer het resultaat van zo'n vooringenomen onderzoek van Radar in het landelijke nieuws wordt vermeld. De vloer wordt aangeveegd met een middel / middelen die ook levens redt, die ook ervoor zorgen dat mensen wel een goed leven kunnen leiden. Het etiket ligt alweer klaar. Er is 1 vrouw geweest die haar criminele activiteiten vergoeilijkte met het gebruik van AD, en nu plots is er dit onderzoek, zonder wetenschappelijke grond.
Zulke uitlaten, zulke programma's zijn er slechts voor de sensatie.
Zoals al eerder is gesuggereerd hierboven, is het onderzoek wel gehouden onder gebruikers van AD? Een ieder kan zo'n onderzoek invullen.
Ach laat ook maar, het publiek zal weer smullen, de kijkcijfers zijn weer gunstig, daar draait het toch allemaal om :-(

''Zeventig procent van de mensen kreeg destructieve gedachten of werd agressief. ''

Dat wil zeggen dat 7700 mensen van de 11000 hier last van kregen.
Verder staat in het artikel dat ongeveer 1 miljoen mensen ad gebruiken
Als het onderzoek representatief is voor het geheel wil dat dus zeggen dat er zo'n 700.000 mensen last hebben van de vernoemde klachten.Das geen kattepies.

@37 ''Dit blijkt uit een enquête van het consumentenprogramma Radar. Meer dan tweederde van de elfduizend mensen die de vragenlijst invulden gaven aan last van bijwerkingen te hebben.''

U denkt dus dat radar liegt?

@ 36 Hoe kun je een onderzoek hardmaken dat de hulpverleners nooit naar zichzelf in zullen stellen ?

De opmerkingen die ik hier gemaakt heb baseer ik op persoonlijk contact met, ik schat, 50 mensen waarmee ik regelmatig direct contact heb gehad of nog steeds heb. Daar omheen zit een grotere groep mensen waarmee ik op andere wijze heb gecommuniceerd.
In hoeverre deze groep representatief is voor mensen met een zware depressie weet ik niet, en dus kan ik dus ook niet zeggen of mijn waarnemingen wetenschappelijk verantwoord zijn. Al was het alleen maar omdat je met zoiets geen controle groep kunt hebben. Want hoe meet je iemands vooruitgang ? Uit het feit dat iemand lachend de deur uitloopt zoals ik sommige therapeuten hoor zeggen. Uit het feit dat mensen niet langer antidepressiva slikken ?
Dat vind ik persoonlijk een nogal magere waarneming, ik zie groei bij mensen maar ik monitor ze niet op een manier zoals je dat bij een wetenschappelijk onderzoek doet.
Voor een dergelijk onderzoek is veel geld nodig en aangezien ik deze hulp als mens aanbied en niet als therapeut zal dat er waarschijnlijk ook nooit gaan komen.

Wat een bull onderzoek..ik heb dit middel van een psychiater..en heeft gewoon ahw mijn leven gered...en nee niet agressief...maar dat was ik toch al niet..
Bessie @37 je hebt helemaal gelijk.
Laat ze maar kletsen ..totdat ze zelf , diep in de problemen zitten.
En NEE medicijnen zijn niet heiligmakend...maar een suikerpatient !!!
Weiger je toch ook geen insuline ???
Het zijn altijd degene die de beste oplossingen hebben, die absoluut niet weten hoe het voelt, als je met angsten en fobies zit...
En nee dat gun ik geen mens...

Ik heb vroeger ook veel antidepressiva geslikt, maar ik ben er gelukkig, DANK ZIJ EEN PSYCHIATER, van afgekomen.

Anders zou ik dit berichtje niet hebben kunnen schrijven .................

@41 De enquette is gehouden on gebruikers van ad,aldus het artikel.
Dus ook u denkt dat radar liegt?

@39: nee, het is absoluut niet mijn bedoeling te suggereren dat Radar liegt. Ik zet wel mijn vraagtekens bij de juistheid van het onderzoek, bij het waarheidsgehalte van de antwoorden van de ge-enqueteerden, en bij de suggestieve vraagstelling van het onderzoek.
Op geen enkele wijze controleert Radar haar groep ge-enqueteerden. Zij kunnen dit ook niet.
Ik heb daarom meer vertrouwen in onderzoeken op wetenschappelijke basis, gebaseerd op cijfers uit de geestelijke gezondheidszorg. Dit zijn harde cijfers, harde feiten.
Nu kan iedereen die een mening heeft over AD het onderzoek invullen en manipuleren.
En daarbij manipuleerde Radar het onderzoek door suggestieve vraagstelling.

Nee, dan liegen ze niet, maar het geheel is wel wat glibberig.

@40: vanwaar de stellling dat hulpverleners geen onderzoek naar zichzelf instellen? Dit is een sombere en vooringenomen visie.

@37 ik ben het met je eens dat het bij de onderzoeken van Radar maar de vraag is in hoeverre je kunt spreken van een onafhankelijk en representatief onderzoek. Iemand schreef hier al dat de vragen nogal leidend en vooringenomen overkwamen.

En ja ik ben mij er ook van bewust dat deze middelen ook levens redden. Het lijkt er misschien op of ik faliekant tegen het gebruik van antidepressiva ben, dat is maar ten dele waar.
Waar ik bezwaar tegen maak is dat veel mensen met antidepressiva naar huis gestuurd worden en het dan verder maar uit moeten zoeken. In sommige gevallen krijgen ze er nog wat therapie bij.
Zoek wat op het internet en het algemene beeld wat ontstaat is dat hulpverleners niet goed in staat zijn om de patiënt te begrijpen. Maar dat contact, rapport, is wel heel erg belangrijk voor de patiënt. Zodra een patiënt zich gehoord en serieus genomen voelt ben je al goed op weg.

Ik heb zelf veel ervaring met vormen van therapie die tot goede resultaten leiden, de methode die ik zelf toepas zou je als een geheel nieuwe stroming aan kunnen merken, maar zoals ik al eerder schreef, gebrek aan middelen maken dat ik deze methode niet verder kan ontwikkelen.

@44 Heeft u cijfers van wetenschappelijke onderzoeken?
Mochten die de bevindingen van Radar weerleggen dan maakt u uw stelling hard.

@40: ik ben toch wel heel benieuwd naar jouw methoden. Wat doe jij anders dan anderen? Waarom werkt jouw therapie wel? Wat doe jij precies?

@45 Welke methode hanteert u?Hoe omschrijft u uw manier van aanpak?

@45: dan zijn u en ik het eens, zo lijkt mij. Het schort veelal aan de communicatie tussen arts en cliënt en het schort aan de aangeboden hulp. Een arts die alleen maar pillen voorschrijft is niet constructief bezig, daar de AD vanzelfsprekend niet het heilige middel is. Er is meer voor nodig dan alleen pillen om de psychische gesteldheid van de cliënt te verbeteren.

Treurig...... sinds de kabinetten Balkenende, is het gebruik van antidepressiva fors gestegen..... Zou er een verband zijn?

@44 mijn persoonlijke ervaring is dat therapeuten over het algemeen NIET openstaan voor welke vorm van opbouwende kritiek dan ook. Sterker nog, ik weet vrij zeker dat veel hulpverleners zelf met problemen rondlopen en die meedragen naar het werk. Zodra je ze aanspreekt op een bepaalt onderwerp druk je op hun eigen pijnplek.

Een van de zaken die ik een keer met Klink wil bespreken is hoe je hulpverleners die beïnvloed worden in hun diagnoses door hun eigen problemen kunt opsporen.
Psychologie is geen exacte wetenschap, veel is gebaseerd op subjectieve waarnemingen. En gelukkig is het bij deze methode wel mogelijk om aan de hand van cijfers en vergelijkingen uit te zoeken welke blinde vlekken een hulpverlener heeft.

@46: welke stelling van mij wilt u gestaafd zien? Mijns inziens leg ik geen stelling in mijn bericht neer. Ik geef aan dat ik geen vertrouwen heb in het onderzoek van Radar, vanwege de genoemde redenen, doch dat ik mijn vertrouwen stel in harde feiten uit wetenschappelijke onderzoeken.
Deze onderzoeken zijn er, echter heb ik daar geen toegang toe. Dat hoeft ook niet, want ik stel hierover niets. Ik kijk wel uit, daar een stelling een bewijsgrond benodigd.

@6

Ook al zou het werken bij sommige mensen, ik denk dat een deel het placebo effect ondervinden. Dan nog is het het bestrijden van symptonen.
Waarom zijn die mensen depri?

Onze huidige maatschappij met asociaal gedrag en angst maakt mensen
ook minder gelukkig. Twee verdieners om het hoofd boven water te houden.
Geen aandacht meer voor de kids, en zo kruipen we maar voort.

@49 Is depressief zijn louter een psychische aangelegenheid dan?

BTW vanavond bij P & W

Paul Witteman en Jeroen Pauw bespreken de actualiteiten met hun gasten. Vandaag is dit onder anderen:

- Antoinette Hertsenberg en psychiater Lowijs Perquin in disussie over anti-depressiva.

@54: u leest berichten in mijn berichten, welke ik er zelf niet in lees. Vreemd.

Als u al mijn berichten leest, zult u zien dat ik stel dat AD niet alleen ter behandeling van depressies wordt voorgeschreven.
En in stelling 49 bericht ik in het algemeen dat alleen pillen (welk middel dan ook) de psychische gesteldheid (welke aandoening dan ook) niet verbeteren.

Ik kan u niet antwoorden of depressie louter een psychische aangelegenheid is. Ik ben geen arts. Ik heb hierover wel een mening, maar die doet hier niet ter zake en is too far off topic.

van de site van P&W:
"Radar-presentatrice Antionette Hertsenberg gaat over het onderzoek in debat met psychiater Lowijs Perquin. Perquin is kritisch over het onderzoek. Hij vindt het onderzoek niet-wetenschappelijk en waarschuwt dat het onderzoek gebruikers op het verkeerde been kan zetten."

Beter kan ik het niet verwoorden. Ik kijk uit naar deze uitzending!

@56 kan wel een interessante discussie worden.

Je komt dan ook uit op filosfische vragen zoals 'wie ben ik?" " wat maakt dat ik ben wie ik ben ?" " Heb ik zelf invloed op wie ik ben of ligt alles vast?"
Filosofische en spirituele vragen.

@52 Toch wel.U stelt dat het resultaat van het onderzoek mogelijk beinvloed is door de suggestieve vraagstelling van Radar.
Waar baseert u dat dan op?Als u nu gegevens hebt van wetenschappelijk onderzoek die het onderzoek van Radar weerleggen dan kan ik aannemen wat zegt.Het is nu een beetje van wie moet ik nu geloven u of Radar.

tot je het zelf een keer voorgeschreven krijgt via prof hulp en merkt dat het wel degelijk helpt , altijd geroepen dat het voor watjes is maar dat hoor je mij niet meer roepen.
Bijwerkingen krijg je ook van de pil en veel eten

@58 Wat ook een interessante dicussie kan worden is uw methode van werken..
Vooralsnog tast men wat dat betreft nog in het duister.

Het is niet een kwestie van mij of Radar geloven, het is een kwestie van zelf blijven nadenken.
Ik stel dat het onderzoek MOGELIJK beïnvloed is door de suggestieve vraagstelling. En als u alle berichten hier gelezen heeft, heeft u ook gelezen dat ik aan het onderzoek heb deelgenomen en dat ik de vraagstelling suggestief vond.

En zoals geschreven, ik heb geen toegang tot de wetenschappelijke onderzoeken. Wellicht zijn deze te vinden op het internet, echter kan ik ze niet aanwijzen. En zoals gezegd, dat hoef ik ook niet omdat ik niets stel.

@58: Zekers, zeer beslist een interessante discussie :-)

Pleur je wijf op straat, dat helpt.

"Maar wat nu als ditzelfde onderzochte publiek, deze medicatie niet gebruikt...?"

Dan lagen ze nu allemaal zeer zeker onder de groene zoden.

Psygiaters maken patienten wijs dat ze de antidepressiva's nodig hebben.
Ik ken een dame waarbij ze dit medicijn al vanaf haar 16e in haar maag splitsen.
Ze is inmiddels 26, de psygiaters maken haar wijs(brainwashen), dat ze dit medicijn de rest van haar leven moet slikken.
Al 10 jaar lang in de malle molen van psygiaters, 10 jaar van haar leven afgepakt, opgesloten en volgestopt met medicijnen.
In de 10 jaar heeft verschillende malen pogingen tot zelfmoord ondernomen, daarbij word haar wijsgemaakt dat deze pogingen de fout van haarzelf zijn.
Maar het zijn bijwerkingen van de medicijnen.!!!
Ze gebruiken haar al 10 jaar lang als melkkoe, in mijn optiek.
Ze slikt inmiddels rond de 25 pillen per dag, deze medicijnen zijn absoluut nodig, word haar wijsgemaakt iedere dag opnieuw.

@66: En op welke feiten baseert u uw stelling dat de artsen hun patiënt iets "wijs maken"?

Antidepressiva kunnen wel degelijk helpen.
Wegens een groot aantal sterfgevallen kort na elkaar kwam ik in depressie terecht. Wist niet wat ik had dacht dat ik 'simpel' overspannen was. Kwam er pas jaren later door een artikel achter dat ik de zwaarste vorm van depressie had gehad. Wilde niet naar een dokter. Ben er op eigen kracht uit gekomen, maar het heeft 5 jaar geduurd...5 jaar van mijn leven waarin ik als een zombie heb rondgelopen en er een einde aan wilde maken...

Jaren later na een rotscheiding, een rechtszaak van mijn ex en tegelijkertijd het overlijden van mijn vader, mijn steun en toeverlaat op dat moment, voelde ik de symptomen terug komen.
Toen heb ik om AD gevraagd en de dokter wilde ze niet geven....maar gelukkig kon ik hem overtuigen dat ik wist wat ik deed en hij schreef ze toch voor.
Het heeft me erdoor gesleept maar alles vlakt af...eten is niet zo lekker, iets wat leuk is is niet zo leuk als anders, iets waar je tegenop ziet valt wel mee, je richtingsgevoel in de auto wordt minder, je allertheid ook dus reed ik minimaal etc Na 7 maanden was er geen reden meer om ze te nemen, de rechtszaak was achter de rug, de afwikkeling van het overlijden was achter de rug...en ik wilde stoppen, zo vlug mogelijk. En toen wilde de dokter dat ik nog even door ging met slikken, maar had wel door dat het ernst was met mijn verzoek tot afbouwen...1 maand de helft van de dosis en daarna stoppen. Lukte dat niet, dan terugkomen of oudere dosis weer nemen...
ik heb ze na een maand laten staan maar de afkickverschijnselen vielen niet mee.

Toch ben ik blij dat ik ze gekregen heb, ze kunnen je door de zwaarste periode slepen. Maar het risico is dat iemand er niet meer vanaf komt als je ze te lang blijft slikken.
Gelukkig had ik een dokter die ze ook niet meteen voor schreef. Hij wilde me in praatgroepen hebben, nou dat is dus niks voor mij...misschien voor een ander wel, die heeft daar misschien meer baat bij dan bij AD.
Als je zo diep zakt als waar ik ben geweest de 1e keer, dan weet je dat je dat nooit meer wilt meemaken. Dan liever medicijnen...

@62 Uit het onderzoek bleek dat een 70% last had van bepaalde klachten.Ik vind dat erg veel.Nu stelt u dat dit mogelijk komt door de wijze van vraagstellen.Ik kan nadenken tot ik een ons weeg maar ik weet echt niet wat ik hier mee aanmoet.

@67
Ik ben zelf een lange tijd overspannen geweest.
De vuurwerkramp beleeft, mijn ouders vroeg verloren.
De dokter stuurde me eerst naar een psygiater die vrijwel gelijk zijn medicijn boekje klaar had liggen. Ik kreeg de kans niet eens om mijn verhaal te doen. Volgens de psygiater had ik een lijst van 12 medicijnen nodig en met de nodige bijwerkingen zelfs tot 20 pillen perdag kwam.
Ben er uit mezelf na 6 mnd accuut mee gestopt, nadat ik extreme bijwerkingen had, waar mijn klacht eerder erger werd dan minder. Ik heb daarna een jaar bij de psygoloog gelopen en zonder medicijnen uit het diepe dal gekropen.
Als ik dit niet had gedaan, dan was ik nu slaaf geweest van de psygiater.

@69: U hoeft er ook niets mee. Het lijkt me duidelijk en bekend dat een onderzoek gestuurd kan worden door een bepaalde vraagvoering. En om aan de "safe side" te blijven vertelde Radar vanavond er ook nog maar even fijntjes bij dat weliswaar 70% van de ge-enqueteerden klachten hadden, maar dat er ook vele gebruikers van AD zijn die niet aan het onderzoek hebben meegewerkt, daar ze geen klachten ervaren. Daarom kunt u ook niet teveel conclusies trekken uit de vermeldde 70%.

@72: Uw ervaring is bijzonder vervelend. Maar deze hoeft niet per definitie een afspiegeling te zijn van de gehele -geestelijke- gezondheidszorg. Niet alle psychiaters zijn pillenschuivers.

Zo te horen heeft Goudswaard nog nooit van counselling gehoord.

Grappig trouwens dat de man op het ene moment zegt dat je elke klacht serieus moet nemen en over de 900 persoonlijke verhalen die radar heeft ontvangen zget dat het er niet zoveel zijn dus niet van belang is.

Antoinette Hetze-Berg belicht zoals gewoonlijk alleen de negatieve kant van deze zaak...

@73
Ik neem aan dat je @71 bedoelde anders zou je antwoord geven aan u zelf.
#71 Dit was puur mijn eigen ervaring.
Ik ben zelf 18 jaar werkzaam geweest als jongerenwerker. Vele jongeren kwamen ook in de molen terecht van medicijnen. Met hetzelfde verhaal als mijn eigen verhaal.
Tegenwoordig weten we ook overal een naam aan te geven, van winter tot zomer depressiviteiten, ADHD, borderline e.d..
Dertig jaar geleden bestonden al deze namen niet. Dan was je gewoon ietwat neerslachtig en met elke week een kopje kammilethee was het gauw weer over.
ADHD was gewoon een druk kind. Borderline was je ietwat extremer als een ander in je uitlatingen, maar was je niet extreem ziek zoals je tegenwoordig al gauw word weggezet. En zo zijn er vele namen van ziektes die eigenlijk geen ziekte zijn maar tot de mogelijkheden van de mens behoren.

bij 90% van de mensen is er geen sprake van een depressie, maar zit het gewoon tussen de oren.

farma=mafia. Ze praten iedereen gek. Mij krijgen ze niet. Ik ben een vliegtuig.

@77 lees nou nog eens wat je net geschreven hebt.

@78 done.

@76: u heeft gelijk, ik antwoordde op reactie 71.

Waren de mensen 30 jaar terug beter af zonder diagnoses met benamingen? Ik kan me dat niet voorstellen.
De gezondheidszorg dient zorgvuldig om te gaan met de etikettering van ziektebeelden.
Verder vind ik het alleen maar een vooruitgang dat er nu deze benamingen en diagnoses zijn, zodat er beter gericht hulp kan worden geboden.

De ouderwetse gedachtengang dat het drukke, depressieve of dwarse kind zich niet aan moet stellen en maar weer normaal moet doen na bijvoorbeeld een kopje thee of een goede nachtrust, gaat voorbij aan het daadwerkelijke wezen van dat kind.

ik ben blij dat ik eindelijk van die klerezooi af ben ....

de wanhoop nabij.. met dank aan dit vreselijke kabinet!
triest dat sommige mensen hieraan ten onder gaan

Niet een keer is naar voren gekomen, dat het wel eens mogelijk zou kunnen zijn, dat deze patienten..ook alcohol drinken, bij AD..want dat zie ik n.l. wel in mijn omgeving.
En dat is wel heel onverstandig. Sinds ik medicijnen van mijn psychiater heb gekregen of voorgeschreven, heb ik geen druppel alcohol meer gedronken.
En dat is 12 jaar geleden...gewoon omdat alcohol en de MEESTE medicijnen, erg tegen elkaar inwerken.
Je hebt de eerste vier weken, een andere beleving wat afvlakking..maar als je goed
naar de adviezen luistert..zijn die te overbruggen..
Er zal een enkeling zijn die heel heftig reageren, de eerste die ik kreeg, sloegen gewoon niet aan. Dan wordt er naar een oplossing gezocht.
Punt een kreeg ik niet zomaar AD, en andere medicijnen..maar kreeg onderzoeken.
Schildklier e.d..Ik vond de uitzending dan ook pure stemmingmakerij..Wel vind ik het aantal heel hoog ( maar dat brengt wel degelijk de maatschappij met zich mee)
Maar ik vindt alcohol nog veel gevaarlijker.
En dacht je dat een echte arts vroeger de symptonen niet kende...
Dus wel..maar toen was er alleen maar valium, en dat is nou voor een depressie ook niet het juiste..Het is zo,n ongelooflijk breed gebied, en wel zo moeilijk....
Waar ik me het meest aan stoor is het drammen...A.Hertsenberg...
Ze duwt je gewoon in de richting van haar mening, welke die dan ook is.
Ze is geen arts..laat dat wel even duidelijk zijn...

@ Bessie, met betrekking tot die diagnose ben ik het grotnedeels met je eens maar kijk eens naar deze Ted Talk.
http://www.ted.com/talks/ken_robinson_says_scho...
Na 15 minuten komt er een stukej dat je wat betreft dianostisering wel even aan het denken zet. overdiangostisering lijkt steeds verder op te rukken.

@77,

tussen de oren? Ik dacht tussen de tenen.
Dat jij een vliegtuig bent betekent ws. dat je aan de antipsychotica moet.
Zoek hulp.

@85: Dank voor de link. Zoals met alles moet er een gulden middenweg gevonden worden tussen het ouderwetse idee dat een kind erover heen moet groeien en de huidige run op etikettering.

Mijn werk bestaat voor 80% uit het behandelen van, jawel, depressieve klachten. Één van de grootste klachten die ik van mijn clienten hoor zijn de adviezen, die zo geweldig werken voor de adviseur te moeten aanhoren. (zie dit forum)
Dat de adviseur geen idee heeft wat een depressie werkelijk inhoudt spreekt voor zich. Depressie is één van de ernstigste ziektes wat lijden betreft, vandaar dan ook dat suicide in gedachten snel één van de opties kan worden. Wanneer je door de depressie jezelf niet eens kunt voortslepen krijg je het advies...."ga sporten".
AD is voor veel mensen de snelste methode om van hun lijden af te komen, daarnaast moet wel de oorzaak van de depressie worden begrepen, maar dat is vaak van later zorg. Een depressief persoon moet geen druk van zijn omgeving, maar ondersteuning.
Bijwerkingen zijn niet erg, zolang er goede controle is en zonodig wordt bijgesteld.
Ik schrik trouwens wel van het feit dat veel fora-gebruikers niet weten wat een depressie inhoud, terwijl het zoveel voorkomt in Nederland.

Kitty..inderdaad...als je een zware depressie hebt ....
En je dan in een sportschool zetten........dat viel me ook al op!!
MAW weten ze dus nada van het ziektebeeld...

@89 en anderen, 1 op de 16 nederlanders zitten aan de anti depi !!
My god, dit is Brave New World, doodeng. Natuurlijk zijn er mensen met
klachten waarvoor deze drugs werken maar 1 op de 16, dat is een MILJOEN
Nederlanders !!

Mensen als jullie niet weten waar jullie over praten, dan een enkeling hier, discussier dan niet mee.

Ja het is bekend dat AD bijwerkingen hebben. Dit is per persoon verschillend. Daarbij de opbouwperiode en afbouwperiode zijn het gevaarlijkste. Iemand die deze verschijnselen blijft houden, heeft mogelijk de verkeerde AD of de verkeerde dosis. Juist om dat voor te zijn en daar op in te kunnen spelen, is behandeling van ESSENTIEEL belang. Dit wordt vaak vergeten en genegeerd door huisartsen en patienten. De huisarts moet hier voorzichtiger mee omgaan en hooguit maar voor een bepaalde tijd voorschrijven. In die tijd moet de patient zich aanmelden voor behandeling. De huisarts is niet capabel voor deze psychische hulp. Daar is specialisme voor nodig. Helaas dit laatste duurt erg lang in dit land waardoor juiste begeleiding weg valt en de patient deze middelen blijft slikken in verkeerde dosis of verkeerde AD. Klink moet iets doen aan de wachtlijsten in de tak van gezondheidszorg.

Verder er zijn er genoeg, zoals ik, die deze middelen moet blijven slikken. Een tekort aan serotonine in de hersenen veroorzaakt heftige en vaak overdreven emoties. Deze stof vult het tekort aan en tja dat moet wel de juiste hoeveelheid zijn anders krijg je alsnog te weinig of teveel. Zelf heb ik borderline en functioneer enkel goed met deze medicijnen. Zonder deze was ik er allang niet meer of was ik nog verder afgegleden.

Opbouwen, gebruik en afbouwen dient onder begeleiding van een specialist te gebeuren. Staat ook in de bijsluiter.

De bijwerkingen worden na ongeveer 6 tot 8 weken minder tot soms bijna niet meer aanwezig.

ik zou zeggen tegen depressieve mensen:Ga voedingssupplementen slikken.Niet bij Kruidvat halen maar bij en reformwinkel. Q10 bv. een machtig middel, je lusteloosheid verdwijnt, je krijgt meer energie, je geest wordt frisser.
In combinatie met vit.B, veel water drinken.
mensen met psychische problemen, overspannen, burn-out hebben allemaal een tekort van deze stoffen in hun bloed

Verwijderd door redactie

Mensen... na de wapenindustrie en de olie-industrie is de farmaceutische de rijkste, machtigste en meest getolereerde lobbyist ter wereld.
Wereldwijd en grenzeloos zal zijn haar pillen door je strot proberen te duwen en we lopen met zijn allen braaf achter de lobbyisten-karavaan aan.
We zijn er met zijn allen toch ook weer leuk ingetuind met die heerlijke Hoax van de Mexicaanse griep?
De hier eerder gemaakte stelling: ga sporten is in mijn opinie de enige juiste!
Een gezonde geest in een gezond lijf.

Verwijderd door redactie

Verwijderd door redactie

Verwijderd door redactie

6 Jaar geleden, werd ik eerst lichamelijk idioot ziek (een aaneenschakeling van idioot hoge koorts compleet met ijlen en zweten zoals ik niet wist dan een mens kón zweten, meteen daar achteraan trombose en een longembolie). Die periode van enkele maanden heb ik overleefd en vervolgens gevierd met een reis naar Nepal. Teruggekomen, viel ik in een diepe depressie. Zo diep, dat kun je je niet voorstellen. Ik kon alleen nog maar huilen, zonder een directe reden. Na 3 dagen huilen ging ik naar de huisarts: "Er is iets vreselijk mis met me, ik kan alleen nog maar huilen, weet niet waarom". Ik ging naar huis met een snel uitgeschreven recept voor Seroxat en een doorverwijzing naar de GGZ.

Na een maandje, begonnen zenuwen uit te vallen. Een zenuw in mijn arm stopte er spontaan mee, en ik kon ineens niet meer praten (zelfs niet hoesten, bijna 2 maanden lang)! Paniek! Weer naar de huisarts. Ik kreeg een neusspray mee ter waarde van 25 euro! Hallo? Oja, en een doorverwijzing naar de neuroloog.

De neuroloog dacht eerst aan een tumor (had ik in het verleden al eens gehad), vervolgens aan een nekhernia. En toen bleek het euvel: een tekort aan vitamine B12!

Tadaaaaaaa!!!!!

Dacht ik.

Maar dan merk je, hoe mensen hun vooringenomen standpunten niet los kunnen laten. Ik reageerde echt bijzonder slecht op de Seroxat (logisch, de oorzaak bleek lichamelijk te zijn, en beslist niet psychisch).

Vervolgens ging de GGZ denken: hmmmm tekort aan vitamine B12? Dan ben je vast een alcoholist! Ik moest maar naar een verslavingsdeskundige. Parfuckingdon?! Ik drink wel eens een wijntje, maar een alcoholprobleem heb ik toch echt niet. Bovendien heb je ook dan niet zomaar een vitamine B12 tekort, dan moet je toch minsten als gevolg daarvan een levercirrose hebben opgelopen.

Daarmee, heeft Pernicieuze Anemie echter allemaal niets van doen.

Ik werd wel héél impulsief van die Seroxat. En daarom besloot ik, na een half jaar gebruik van inmiddels 3 tabletten per dag, er mee te stoppen. Cold turkey!

Ik ben een week lang werkelijk door het lint gegaan. Ik heb mezelf verwond, er is het een en ander in huis gesneuveld, de ambulance en de politie zijn er zelfs aan te pas gekomen... En toen ineens na die hel van een week waar ik doorheen ging, was ik meer mezelf! Ik voelde me echt bevrijd.

Al raad ik het beslist af om cold turkey te stoppen, dat is werkelijk horror.

Wat ik maar wil zeggen: Soms hebben psychische klachten ook wel eens een lichamelijke oorzaak. Daar zou best meer oog voor mogen zijn.

Omgekeerd, is dat gegeven bekend. Iedere arts weet dat lichamelijke klachten tot psychische klachten kunnen leiden. Dat het een tweerichtingverkeer is, wordt helaas vaak vergeten. Met alle gevolgen vandien.

@98 Vragen en/of opmerkingen in de mail. Dank u.

#93, Dus mensen met psychische problemen, waaronder ik met mijn borderline DSM-IV, roepen dit op zich zelf af door slecht te eten... Sorry hoor, maar ik eet goed. Depressie is iets heel anders en heeft niets te maken met alleen maar eten en drinken.

Jij kan ook een depressie krijgen alleen in een lichtere vorm die ik heb. Jij kan er waarschijnlijk overheen komen dan, maar ik mag het blijven slikken voor de REST VAN MIJN LEVEN.

Bepaalde zaken worden inderdaad veroorzaakt door je voedingspatroon, maar het meest lullige is dat lusteloosheid bij depressie iets heel anders is dan enkel vitamine tekort. Je hersenen die spinnen de hele dag door, kent geen rust, hierdoor verbruik je nog meer en dat los je niet op met alleen eten. Je hersenen moeten rustig gemaakt worden daar deze onvoldoende serotinine kan aanmaken. Ik heb serotonine tekort, maar een ander kan een tijdelijk tekort hebben hieraan daar zijn depressie dit opvreet en het lichaam het niet genoeg kan aanmaken. Ik denk dat je je maar eens moet gaan verdiepen in SSRI's. Het zijn namelijk serotonine- heropname remmers. Tja en wat dat doet.. succes... en oh ja als je dat dan weet, denk niet dat je een depressief iemand of iemand met psychische problemen dan begrijpt.

Tuurlijk ik ben het met je eens dat AD vaak onnodig en te vaak wordt voorgeschreven door de huisarts, maar voor sommigen, net als ik, is dit noodzakelijk en helpt een stevige wandeling echt niet, want ik blijf malen in mijn hoofd, mijn hoofd staat of ik nu slaap of niet, niet stil. Ik heb gedachten negatief, positief, ik wissel van emotie in een fractie van een seconde, ik wissel van persoonlijkheid zonder dat jij het doorhebt, ik ben samen met andere borderliners 1 van de betere toneelspelers; wij kunnen de schijn goed ophouden van buiten, maar van binnen zijn wij kapot. Wij laten ons niet kennen. Wij borderliners zijn 24/7 contstant aan het vechten tegen emotie. Dit in tegenstelling dat anderen die zich een keer niet lekker voelen, meteen thuisblijven en bij de pakken neer gaan zitten en zielig gaan doen. Dat zijn de mensen die niet vooruit komen. In onze ogen zijn dat soort figuren mietjes. Men mag het wel eens overnemen hoor dat wat ik heb. . durf te wedden dat zij het binnen een dag terug willen geven omdat zij anders zelf doordraaien....

Verdomd goed spul die medicijnen van een AD.... Tenminste als je de juiste hebt en ook nog eens de juiste dosering en begeleiding. Als dat wegvalt heb ik een grandioos probleem... ik lig dan geheid binnen 3 maanden onder de groene zoden. Met deze medicijnen kan ik tenminste normaal leven. Mijn leven is draagbaar. Ik kan gewoon werken en ook weet ik wanneer ik rust moet houden. Dat leer je met therapie en god wat heb ik daar een pre bij gehad zeg. Ik heb er nog steeds last van, maar ik kan tenminste wel functioneren en ben absoluut geen gevaar voor mijzelf of omgeving als ik mijn medicijnen netjes inneem en rust en regelmaat houd.

toevoeging op @99

Ehm... ik bedoelde het andersom:

Iedere arts weet dat psychische klachten tot lichamelijke klachten kunnen leiden. Dat het een tweerichtingverkeer is, wordt helaas vaak vergeten, met alle gevolgen vandien.

@101, Zoals ik al aangaf, hadden mijn gevoelens van depressie wel degelijk te maken met tekorten (vitamine B12 en foliumzuur). Dat komt niet, omdat ik niet goed at of eet, maar heel simpelweg omdat er iets fout gaat in de opname van die stoffen.

Ook mensen die lijden aan schildklierziekten, of suikerziekte (of andere storingen in de stofwisseling of hormoonhuishouding) kunnen te maken krijgen met ernstige stemmingswisselingen en depressies. Een antidepressivum is in die gevallen echter niet de oplossing.

Gewoon de mensen volstoppen met dit soort rommel.

Heeft de overheid minder last van ongewillige burgers.

Hoe kun je met een goede lobby je portemonnee rijkelijk vullen;

wapen-industrie: > dan 980 miljard dollar per jaar
olie-industrie > dan 1.4 BILjoen dollar per jaar
pharmaceutische industrie > dan 750 miljard dolar per jaar

Hello, and welcome to the Mental Health Hotline.

If you are obsessive or compulsive, press 1 repeatedly.
If you are co-dependant, please ask someone to press 2 for you.
If you have multiple personalities, please press 3,4,5 and 6
If you are paranoid, we already know who you are, but stay on the line while we trace your call.
If you are delusional, press 7 and your call will be transferred to the mother ship.
If you are schizophrenic, listen carefully and a small voice will tell you which number to press.
f you have short term memory loss, press 9, if you have short term memory loss, press 9, if you have short term memory loss, press 9.
If you have low self esteem, please hang up. All our operators are too busy to talk to you

Sommige reacties hier; ik begrijp het wel. Maar kloppen doet het niet helemaal.
Een echte depressie is een hele zware ziekte. Zowel latent als actief.
Een ziekte waar mensen aan kunnen sterven, wat ook regelmatig gebeurt.
Daar zijn de serotonine heropname remmers tot nu toe toch de beste medicijnen voor gebleken.

Alleen; vaak wordt verdriet verward met depressie.Voor een goede diagnose kan iemand het beste naar een psycholoog of psychiater.

En nog even dit; het onderzoek van Radar, dat veegt elke ervaren onderzoeker zo van de tafel. Ze zeggen zelf, om zich wettelijk in te dekken in het begin van de uitzending, dat het geen representatief onderzoek is. En terecht, Om vervolgens verder te gaan alsof het dat wel is.

Radar begeeft zich steeds meer op een hellend vlak. Héél jammer. Ze hebben al vaker claims aan hun broek gekregen, vandaar hun stand by advocaat.
Maar ja, als je kijkcijfers maar groeien, nietwaar.

Kortom, het probleem zit niet in de AD, maar in de diagnostiek en goed instellen op medicatie wanneer dat nodig mocht zijn. Dat laatste schort er er vaak aan. Maar ik zie dat ook bij andere medicijnen, alleen dat is voor de leek nog minder zicht/voelbaar.

@macmorc wat is het alternatief, maar helemaal niks uitzenden omdat het ontbreekt aan tijd en financiële middelen om dit aan te kaarten ?

@bessie; blijf lekker slikken als je dat wilt; maar zeik dan niet dat het niet werkt of bijwerkingen heeft; vooral het niet bij jezelf willen zoeken en vinden; dat werkt lekker; wat je ook hebt meegemaakt; tjdelijk iets slikken als tussenoplossing; oke, maar ook dat werkt eigenlijk nooit echt goed; ik klets niet uit mijn nek omdat ik geen ervaringsdeskundigheid heb hoor; zoek het uit bij jezelf en in de natuur en sporten kan, nogmaals kan een uitstekend hulpmiddel daarbij zijn; of creativiteit

Door de werking van de huidige AD's maakt je lichaam op termijn juist minder serotonine aan; nadat serotonine een signaal heeft afgegeven aan de volgende zenuwcel, wordt het normaal weer opgenomen. Door de werking van heropname-remmers, zie reactie @101, 'stuitert' deze signaal stof tussen de zenuwcellen door, waardoor het meer effect heeft. Je lichaam gaat daardoor niet meer serotonine aanmaken, omdat het met deze effektversterkende pillen niet nodig is.

Dus, als je ergens door in een depressie raakt - en ik weet wat dat is - kunnen AD's zeker helpen. Als het dan weer beter gaat kan je je lichaam weer gaan trainen zelf meer serotonine aan te maken, door heel langzaam de dosis van de AD's te verrminderen. Om de dag een halve dosis, en na een tijdje, als je het aandurft, elke dag de helft, en dan weer om de dag de helft daarvan, enzovoort.
Overigens zitten in bananen en chocola ook stoffen die ongeveer werken als serotonine, en genoeg vitamines is ook prima, als ondersteuning bij het genezen en daarna 'afkicken'.
Belangrijk is om geen of heel weinig alcohol te drinken als je AD's slikt; je lever draait overuren om die stoffen weer af te breken, en die lever heb je ook nodig om alcohol af te breken.
En ook belangrijk: als je ze slikt, slik ze dan met strakke regelmaat, je lichaam rekent erop, en een keer vergeten kan de depressieve toestand al weer verergeren.

@109 goed idee!
TV kijken kan je depressief van worden, met al die reclames waardoor je denkt dat je van alles moet hebben of moet missen, en al die succesvolle en slanke mensen waardoor je aan je zelf kan gaan twijfelen.

@108: hulde! Er zijn inmiddels enorm veel verschillende AD's, en, hoewel er wel degelijk rotzooi tussen zit, het loont echt om goed te kijken naar hoe het bij iemand persoonlijk werkt. Daarmee bedoel ik dat zowel patient als arts (als het goed is psychiater) behoorlijk kieskeurig mogen zijn wat betreft de bijwerkingen! Zowel patienten als artsen nemen vaak genoegen met zeer nare bijwerkingen, terwijl dit nergens voor nodig is! Zware misselijkheid bij iemand die al niet eet door anorexia is niet handig, niet kunnen slapen bij iemand die al zwaar depressief is werkt ook niet, en zo kan ik nog veel meer voorbeelden opnoemen.

Los van het feit dat het onderzoek van radar misschien niet correct was, denk ik wel degelijk dat het op dit moment zo werkt voor 70 % van de 'slikkers'. Ik denk echter ook dat als patient en arts beter gaan kijken en kieskeuriger worden, dit aantal misschien zelfs wel gehalveerd kan worden... Maarja, dat kost wel tijd natuurlijk (aangezien de meeste AD's toch zeker 2 maanden nodig hebben om ingesteld te worden)...

Wat is de topicstarter onwetend. Als men die middelen niet zou gebruiken, zou het overgrote merendeel instorten. De topicstarter moet zich eens inlezen in de karakteristieken van dergelijke middelen. Alles is netjes onderzocht.

@115 dan moet jij je toch ook nog even opnieuw inlezen. Er is gisteren in andere programma's verder ingegaan op onderzoeken binnen de pharma. Daar is gezegd dat aangetoond is dat er behoorlijk gerommeld en gemanipuleerd is met onderzoeksresultaten om middelen op te poetsen en ze zo op papier beter te laten lijken dan ze in werkelijkheid zijn. Ook veel bijwerkingen werden verzwegen.

Probleem is vooral dat de 'onafhankelijke' onderzoeksinstituten alleen kunnen bestaan als ze opdrachten krijgen van de pharma, en daar wringt de schoen.

bessie is een zieleknijper wedden, en dan eentje van de ergste soort

@44 Bessie
Ik heb het programma van Radar gisteren gezien. Men pretendeert niet dat het een representatief onderzoek is, sterker nog, men geeft zelfs aan dat mensen die klachten hebben, juist eerder reageerden.

Dat neemt niet weg dat de genoemde punten zeker serieus moeten worden genomen, evenals depressieve klachten. Toch ben ik van mening dat er te vaak naar AD's als redmiddel wordt gegrepen. Dat is het in bepaalde omstandigheden niet altijd.

Ik heb geen zin om hier mijn hele hebben en houwen op tafel te leggen, maar ik ben een uitstekend voorbeeld waarbij AD's niet voorgeschreven hadden hoeven worden. Jammer dat ik bij weigering het stempeltje "wil niet geholpen worden" zou krijgen.

@116 geef ik groot gelijk. Zoals voor alle onderzoeken geldt: ze worden betaald door een opdrachtgever die een bepaalde vraagstelling heeft en die graag bewaarheid ziet. Dat onderzoek onafhankelijk is, is maar zelden waar. Ook is bekend hoeveel geld er omgaat in de farmaceutische industrie en een te grote hoeveelheid aan bijwerkingen kan natuurlijk de winst schaden.

Daarom is het wel verstandig dat artsen, psychiaters en psychologen (die AD's via een omweg laten voorschrijven) in ieder geval in de gaten te houden hoeveel klachten verergeren. Mensen die opeens zelfmoordgedachten krijgen en voor het slikken daar geen last van hadden, moet je serieus nemen. Anders hoeven de medici straks helemaal niets meer voor die cliënt te doen, want die is er gewoon niet meer. En bij extreme agressie kan het opeens gebeuren dat er iemand anders niet meer is. Ik geloof niet dat dat de bedoeling kan zijn....

@SLH, deze discussie is gisteren voor een groot deel gevoerd nog voor de uitzending van Radar was uitgezonden. Er was toen alleen maar dit bericht op Nu.nl beschikbaar.
Dat Radar zelf meteen aan het begin zou melden dat dit geenszins een representatief onderzoek was konden wij niet voorspellen.

Ik ben idd onderhand ook wel benieuwd naar de achtergrond van Bessie

@119: U neemt me de woorden uit de mond. Overigens schrijf ik in topic 72 dat in het tv programma melding werd gemaakt van het feit dat het onderzoek niet representatief is.
De achtergrond van Bessie is wellicht interessant, wetenschappelijk dan wel menselijk, maar zal zeker niet op het internet vermeld worden ;-)

@101: "Wij borderliners zijn 24/7 contstant aan het vechten tegen emotie. Dit in tegenstelling dat anderen die zich een keer niet lekker voelen, meteen thuisblijven en bij de pakken neer gaan zitten en zielig gaan doen. Dat zijn de mensen die niet vooruit komen. In onze ogen zijn dat soort figuren mietjes."

Dat is toch net zo vooroordelend als andersom naar "jullie" toe?

@109 Ik ben het helemaal met je vraag eens! Ik zou graag zien, dat een ervaren klinisch psycholoog samen met patiënten ( dé ervaringsdeskundigen bij uitstek ) rond de tafel gaat zitten, en met elkaar een open gesprek over de voor-en nadelen heeft van bepaalde medicatie.
Hoe heeft het geholpen, waar moet je op letten, bij wie kan je het beste terecht als het niet lekker loopt of aanslaat, wat zijn de alternatieven, etc etc.
Dat zou m.i. een grote meerwaarde hebben op de tv.

Zie de uitzending van gisteren van TROS RADAR, ik heb hem hier geplaatst onder
ANTI-DEPRESSIVA.

@123 In dit programma laat men zien hoe de farmaceutische industrie moedwillig de negatieve testresultaten verdoezeld, fraude criminaliteit.

@124: Laat het programma dat zien, met bewijsmateriaal of wordt het gesteld?

@122 Dat zou mooi zijn maar mijn ervaring op dit gebied met psychologen en psychiaters is erg negatief. Zij zitten of in hun ivoren toren of staan op hun voetstuk.
Ze zijn ook niet bereid om open te staan voor ervaringsdeskundigen, ze blijven hun patienten zien als patienten. Zelfs mensen die geheel op eigen kracht zonder hulpverlening zich uit een zware depressie weten te knoppen zien ze niet als gesprekspartner.

Op opliedingen word notabene verkondigd dat zij die zichzelf helen de beste papieren hebben om een goede hulpverlener te worden( of al zijn), Dat zijn natuurtalenten zeggen ze. Toch ken ik geen enkele psycholoog of psychiater die gebruik maakt van de kennis die deze ervaringsdeskundigen op hebben gedaan.

Het begint met een goede diagnose te stellen. De behandeling daarna kán medicatie zijn, maar er zijn ook andere behandelingswijzen. Het zal een kwestie zijn van afwegen wat het meest effectief is om de depressie op te lossen cq te kunnen hanteren en welke behandeling het goedkoopste is.

Sommige AD medicatie hebben het effect tijdens gebruik dat de patient overkomt als "verkoper" van deze medicatie. Hij ziet alleen maar allemaal voordelen.

Het is jammer dat veel kennis over hoe een depressie tot stand komt bij de farmaceutische bedrijven ligt. In tegenstelling tot universiteiten hebben zij geen verplichting om destudies naar buiten te brengen. Dit bemoeilijkt het vinden van de oorzaken van despressies.

Persoonlijk heb ik eens een “documentaire” over depressie van een farmaceutische bedrijf mogen aanschouwen. Pure reclame. Bovendien hebben de farmaceutische bedrijven ze hun sterke lobbies. Veel mensen hebben geen idee hoe ver ze gaan beinvloeiden van diverse doelgroepen. Het is opvallend dat nu Organon verkocht is de discussie over anti-depressivia in NL opgang komt.

Wat betreft het afbouwen. Vroeger kreeg dit helemaal geen aandacht en bleef men recepten afgeven. Veel verslaving en hele gezinnen hebben hieronder geleden. Tegenwoordig wordt er vaak gekeken of na 3 a 4 maand kan worden afgebouwd. Stringend toezicht op artsen die langer dan het gemiddelde voorschrijven is nodig.

Overigens gaat afbouwen beter als je je iemand hebt die sterk kan overtuigen op basis van logische argumenten. Het gaat soms ook om weer logisch zicht te krijgen op de dingen.

@127 je gaat voorbij aan het feit dat een diagnose alleen gesteld kan worden door een arts, op grond van de kenmerken uit de DSM.
Je gaat ook voorbij aan het feit dat voor een bepaalde groep mensen anti-depressiva nodig en zelfs levensreddend kunnen zijn. Een echte depressie is namelijk levensbedreigend!
Dat laat onverlet dat anti-depressiva veel te vaak en veel te veel, vooral door huisartsen, worden voorgeschreven.

@128 Pardon, ik beweer dat er goede diagnose moet worden gesteld. Uiteraard door een deskundige arts.
Anti-depressiva kunnen een behandeling zijn, voor sommige vormen van depressie wel en voor andere zijn andere behandelingen beter.

Het ligt iets genuanceerder.

@129 ik ben blij dat het iets genuanceerder ligt, want uit jouw verhaal maakte ik op dat je dacht dat de farmaceutische industrie invloed heeft op de diagnoses.
De standaardbehandeling voor depressie is altijd praten en indien nodig, pillen en praten. Nooit pillen alleen dus!

Alleen pillen voor mij , praten is voor de lichte gevalletjes , voor de mensen die in 'n scheiding liggen , hun baan zijn verloren of 'n dierbare en zich hierbij down voelen , daar moet je niet met antidepressiva aan gaan klooien..
Als je je erg down voelt jaren aan 'n stuk met alle symptomen van depressie , zonder aanwijsbare reden , dan is zo'n anti depressiva weer wel 'n uitkomst...
Het is totaal onjuist dat depressie altijd de oorzaak heeft in het feit dat je leven niet lekker loopt..

@131 je generaliseert wel heel erg hoor! Overigens is aangetoond dat ALLEEN pillen een stuk minder zinvol is dan pillen in combinatie met bijvoorbeeld cognitieve therapie. Dat is echt wetenschappelijk onderzocht, ik verzin het niet.
Je kunt niet op voorhand zeggen voor welke depressie wel of geen anti-depressiva nodig zijn. Ook voor een situationele depressie kan dat soms nodig zijn, niet alleen voor een endogene.

Geef 'n anti depressiva de tijd om z'n werk te gaan doen , bij mij begon het spul pas te werken na zo'n 9 weken .....In het begin ga je jezelf er steeds broerder door voelen...zeg maar gerust dat de poorten van de hel worden geopend.. het is 'n komplete nachtmerrie in je hoofd van gedachten en gevoelens voordat het middel aanslaat...Daar mogen ze de patiënt wel beter over voorlichten ...Maar ja , de huisarts is waarschijnlijk geen ervaringddeskundige en onderschat de bijwerkingen enorm.

@133 het klopt dat huisartsen er te weinig van weten. Eigenlijk zou de huisarts ook helemaal geen anti-depressiva moeten voorschrijven. Alleen al omdat hij niet echt een goede diagnose kan stellen. Huisarts zou bij vermoeden gewoon moeten doorverwijzen naar de GGZ.
Inderdaad denken mensen soms veel te makkelijk over anti-depressiva, zo van 1 pil en het is over...........helaas....zo werkt het niet.

@130 Mijn zorg ligt veel meer bij de beinvloeding van diverse doelgroepen door de farmaceutische industrie. In het creëren van vraag, prijzen kunstmatig hoog houden, beinvloeden van voorschrijfgedrag, ingewikkelde modellen om het economisch nut aan te tonen cq onnut van andere behandeling, beinvloeden van financiele stromen, etc.

En ik vind dat kennis over de oorzaken te weinig worden gedeeld, omdat ze bij de farmaceutische bedrijven liggen. Deze beschermen (lees afschermen) natuurlijk deze kennis. Dit bemoeilijk onnodig het verbeteren van het stellen van een precieze diagnose.

Probeer maar eens een mailtje naar een R&D afdeling te sturen van een farmaceutisch bedrijg. Je krijgt wat algemene informatie terug, maar bij doorvragen wordt het stil.

Tegen 'n hartinfarct help praten ook niet. Depressie kan ook 'n pure lichamelijke aangelegenheid zijn , problematiek van de chemie in de hersenen dus .
Als je er erfelijk mee belast bent zou dit voor de huisarts ook al 'n indicator kunnen zijn dat antidepressiva waarschijnlijk wel goed helpen..
Bij mij zou die cognitieve therapie totaal niet effectief zijn , depressie is ook niet de ziekte van het verkeerde denken maar de ziekte van de stemming .
En vanuit die stemming worden weer gedachten gegenereerd die dan meestal weer erg negatief zijn...
Met cognitieve therapie wordt je iemand de met droevig gezicht zegt dat ie gelukkig is.

@135 pardon??? Hoe kom jij er in vredesnaam bij dat een farmaceut meer zou weten van pakweg een depressie dan een psychiater?? En de oorzaken van de meeste stoornissen zijn trouwens bij niemand bekend, we weten het gewoon nog niet.
Ik denk dat je je echt wat meer moet verdiepen in de feiten, zowel de psychiatrie als de farmaceutische industrie. Niet alles is een complot hoor.

@126 The Devil's Advocate

Wat naar voor je, die negatieve ervaringen! Dat had zeker niet mogen gebeuren.
In onze praktijk, en de praktijk waar wij mee samenwerken, zitten 8 psychologen, waarvan 2 ook nog ervaringsdeskundigen zijn. Daar leren we veel van.
( Ja, ook ons soort kan een depressie krijgen ) ;-)

Misschien zou je toch op zoek moeten gaan naar een betere hulpverlener?
Ook in ons vak zitten betweters en arrogante mensen, helaas.
Net als bij een huisarts; gewoon shoppen tot je wél met respect behandeld wordt.

Overigens zou het registeren van het gebruik van kalmeringsmiddelen en anti-depressivia bij ongevallen in het verkeer ook wel eens tot verhelderende inzichten kunnen leiden.

@138 precies, en nog aanvullend: als je niet blij bent met je behandeling heeft elke instelling een cliëntvertrouwenspersoon die je daarbij kan helpen. Dat is wettelijk verplicht.

@136 Chat
Met alle respect, maar een cognitieve therapie is bedoelt om inzicht te krijgen in die zaken, die een trigger kunnen zijn voor je depressie. Het geeft inzicht in je verleden, het doet je e.e.a. beter begrijpen aangaande je reacties op situaties, je opvoeding, en je oude overlevingsgedrag daarin, die zich nu tegen je keert. ( heel kort samengevat) Dat kan wat meer grip geven.

@ilvy, even off topic, jouw goede posts in dit soort onderwerpen zijn me al vaker opgevallen. Mag ik vragen wat je beroep is? ( Als je daar geen antwoord op wilt geven, negeer mijn vraag maar ) :-)

@142 dank je voor het compliment. Geen geheim hoor, ik werk bij een ggz instelling als cvp ;)

@141 Mooi voorbeeld van langs elkaar heel praten.

Ja, vandaar je grote kennis! Leuk. :-)

@144 die snap ik niet! Macmorc legt heel goed uit wat het belang is van therapie in combinatie met anti-depressiva. De wetenschap geeft hem/haar daarin gelijk.

@145 ik vind het dan ook het mooiste vak van de wereld. Fascinerend werkveld, de menselijke geest is superboeiend. Ik laat me ook vaak bijpraten door psychiaters en ik studeer nogal wat bij.

@146 Lees nog eens goed wat de essentie van het betoog is van @136

@ilvy, ja dat herken ik, ook ik zou niets anders willen doen.:-)

@148 ja, dat heb ik gelezen maar ik ben het er niet mee eens. De kern van het betoog is dat bij een endogene (ook wel biologische) depressie, praten niet helpt. Dat is niet waar. Nee, praten lost niet alles op, daarom zijn er vaak pillen bij nodig.
Maar het is niet zo dat je aan een endogene depressie willoos overgeleverd hoeft te zijn. Het is wel degelijk van belang dat je leert wat je triggers zijn, dat je 'coping skills' (sorry voor al het Engels, zijn vaktermen) aanleert, dat je leert hoe je op tijd een depressie kunt herkennen en wat je er dan tegen kunt doen. Praten heeft dus wel degelijk zin!
Bij alle stoornissen is het zo dat ook de omgeving, persoonlijkheid, persoonlijke kracht, zelfvertrouwen etc. wel degelijk een rol spelen in het omgaan met een stoornis die vaak niet te genezen is, maar waar je wel degelijk gelukkig mee kunt leven.

@Klaasjan, leg a.u.b.even uit wat je bedoelt, want ook ik begrijp het niet.
Dan lees ik het later graag, ik moet er nu af, en hoop dan alsnog te kunnen reageren,
oké?
Tot later @all

Gaan we weer een anti-medicijnen complotdraadje uitspinnen?
Voordat we verder gaan moeten we er dan misschien even over doordenken wat we zouden moeten zónder die medicijnen.
Zeker zijn er bijwerkingen, die zitten aan a l l e medicijnen, maar als het voordeel vele malen groter is dan het nadeel, tçh maar innemen dan.
Of neem anders een glaasje ingestraald water van Jomanda.;)

@150 kort door de bocht komt zeg je dus dat bij een biologische depressie, omdat er geen adequate behandeling is die de oorzaak wegneemt, medicatie en therapie wordt toegepast.

Aangezien je niet de oorzaak wegneemt is dit symptoombestrijding.

@153 huh? Een biologische depressie is grotendeels genetisch van aard, hoe wou je dat in vredesnaam wegnemen????
Ik geloof niet dat je helemaal begrijpt wat e.e.a. inhoudt. En nog wat, helaas zijn de meeste psychiatrische aandoeningen nog altijd niet te genezen..........

@138 macmorc @140 Ilvy dank voor het medeleven maar het treft nu vooral nog de groep mensen met wie ik zo af en toe nog contact heb die zelf nog vastzitten in hun depressie. Voor mij is het na twee keer in mijn leven op de rand gestaan te hebben definitief voorbij.
Met mijn dossier kun je een Zembla uitzending vullen over de vele misstanden binnen allerlei instanties.
Gelukkig heb ik me nooit om laten praten van die troep te slikken en was ik al los van die 'hulpverleners' toen ik zelf aan het echte helingswerk begon.
Ik behoor tot de groep van mensen die zich zonder enige hulp van wie dan ook, ik was letterlijk alleen, uit het dal heb getrokken en onderweg ook nog anderen op sleeptouw heeft genomen.
En nu ben ik natuurlijk een gevaar voor die andere industrie, al die hulpverleners die werk behouden door mensen aangeleerd hulpeloos te maken. Als ik op seminars kom die gaan over dit onderwerp waar psychologen en patienten aanwezig zijn dan zie je altijd hetzelfde beeld.
Na een p[l;plenair debat waar ik weer eens mijn mond opentrek zie je naderhand patienten na mij toekomen omdat mijn woorden precies beschrijven hoe zij zich voelen. Sta ik met een psycholoog te praten dan komen er mensen naast staan die op de psycholoog in gaan praten dat ze eens meer naar mensen zoals ik moeten luisteren.
Vorig jaar nog heb ik iets soortgelijks meegemaakt bij een van de bijeenkomsten waar 113online gepromoot werd. Zelfde beeld. Ik stel gevoelige vragen over de toekomst en voorzie een aantal struikelblokken. Laat ook weten dat ik al jaren ervaring heb in het online coachen van mensen.
Op hun verzoek heb ik toen een aantal aanbevelingen gedaan en tevens een van de tests over suicide gedachten voor een deel geherformuleerd omdat de vraagstelling niet aansluit bij de gemoedstoestand van iemand die depressief en of suicidaal is. Na een keer een reactie nooit meer iets van gehoord.

Wat betreft die vertrouwenspersoon, alweer mijn ervaring, wat een lachertje, de slager die zijn eigen vlees keurt. Als er iets is wat mij opvalt binnen de GGZ instellingen in zijn algemeenheid is het wel de totale weigering om de hand eens in eigen boezem te steken. Tegen hun clienten hebben ze het dagelijks over zelfreflectie maar zelf doen ze dat niet.

Inmiddels ben ik zover dat ik een eigen behandelmethode heb ontwikkeld die gebaseerd is op nieuwe wetenschappelijk inzichten over het menselijk brein en de neuro chemie die de motor is achter al onze emoties.
Ik denk dat mijn methode het medicijngebruik met 95% doet dalen en het aantal hulpverleners met minstens 50% zal doen afnemen.
En dan ben je natuurlijk pas echt een bedreiging voor zowel pharma als 'hulpverleners'. Daarbij komt ook nog eens dat veel van mijn oplossingen de verzekeraar veel minder geld kosten omdat mijn methode de echte achterliggende oorzaken aanpakt.
Klinkt als to good to be true zoveel voordelen en naast de belangenvan phamra en GGZ is dat helaas waar ik ook nog eens doorheen moet breken. Zorgvernieuwing van de bovenste plank.

@155 ik ben blij voor je dat je denkt dat je nooit meer een depressie zult krijgen, ik hoop oprecht voor je dat dat zo is. Je zult waarschijnlijk ook wel weten dat je grote kans hebt op herhaling als je meerdere depressies hebt gehad, zeker als die van binnenuit komen. Maar goed, ik wens je niets dan het beste.
Jammer dat je zulke nare ervaringen hebt in de GGZ maar ik verzet mij tegen je beweringen over vertrouwenspersonen. Deze zijn onafhankelijk en hebben er dus geen enkel belang bij om de organisatie te beschermen. Generaliseer niet te veel op basis van je eigen ervaringen.
Ook hoop ik dat je niet in de valkuil zult stappen om nu te denken dat je de absolute waarheid in pacht hebt over depressies. We weten nog bijna niets over het menselijk brein, zelfs psychiaters die daar 12 jaar voor hebben gestudeerd niet.
Pas alsjeblieft op met het geven van valse hoop aan mensen die wanhopig zijn, dat vind ik persoonlijk bijna misdadig. Wat voor jou werkt, hoeft niet voor een ander te werken en er is ontzettend veel deskundige kennis nodig om echt te weten wat je doet. Hoogmoed is de val geworden van vele alternatieve genezers, zoals je ongetwijfeld weet.

@Ilvy, het is niet zo dat ik denk dat ik de absolute waarheid in pacht heb. Om te beginnen bestaat er niet zoiets als de absolute waarheid en al helemaal niet in een vakgebied dat zo subjectief is als het maar kan. Gevoelens kun je immers niet meten en vergelijken.
Dat psychiaters 12 jaar hebben moeten studeren wil niet zeggen dat er geen andere manieren zijn om tot oplossingen te komen die eenzelfde of een beter resultaat hebben. Ook hebben zij niet het monopolie op de kennis over de menselijk psyche, daar is sowieso ieder mens ervaringsdeskundige. Tot welk niveau verschilt van mens tot mens.

Ik ben het met je eens dat er veel kaf tussen het koren zit, ook in de alternatieve circuits zie en hoor ik dingen waar ik helemaal kotsmisselijk van word. Ik wil nog wel eens in gesprek gaan met deze 'therapeuten'. Zo is een van mijn standaard vragen. hoe weet je nu dat wat jij doet niet schadelijk is op lange termijn, hoe weet jij nu dat jouw behandelmethode effect heeft ? De reacties die ik daarop terugkrijg geven mij niet alleen aan in hoeverre zij hun eigen handelen evalueren ook geeft het een kijkje in de psyche van deze hulpverleners. Ga je dan ook nog eens proberen te onderzoeken waar precies hun drive vandaan komt om mensen te helpen dan kun je een behoorlijk unheimliches gevoel van ze krijgen. Iets wat trouwens opgaat van zowel alternatieve als reguliere hulpverleners.

Wat betreft mijn eigen methode, vanaf het begin af aan ben ik altijd met de vraag bezig geweest of mijn handelen wel ok was, of ik niet door mijn handelen mensen (alsnog) beschadig of vervolg behandelingen bemoeilijk. Verder heb stel ik mij altijd zeer behoudend op als mensen als andere therapie(n) volg(en).
Om meer daarover te weten te komen heb ik mij een slag in de rondte gelezen. In 2 jaar tijd heb ik er zo'n anderhalve meter boek doorheen gejaagd. waaronder een behoorlijk aantal boeken die op de reguliere psychologie opleidingen worden gebruikt. Op een zeker moment heb ik een opleiding (niet schriftelijk) gevolgd die volgens zeggen veel parallellen heeft met de opleiding tot psycholoog. Deze opleiding word namelijk ook door psychologen gevolgd als een soort master. Uiteraard leverde dit mij veel aanvullende kennis en inzichten op maar nog meer bevestigde dat wat ik deed niet schadelijk is voor mensen.

Ja, ik weet dat er een kans op herhaling is, ik heb niet voor niets twee zware depressies gehad met een interval van 20 jaar. Nu weet ik dat het niet 2 depressies waren maar 1 en dezelfde die gewoon tussentijds weggedrukt is geweest. Je kent het wel, werk, huis gezinnetje, kindertjes, scheiding, boem.
Het heeft mij enige tijd gekost om al die jaren te analyseren, om mijn eigen handelen daarin te zien en het handelen van anderen. Toen ik dat doorhad werd het mij steeds duidelijker hoe relaties in elkaar steken, waarom mensen die partner vinden met die eigenschappen. Welke invloed je eigen verleden daarin heeft. Dat het soms goed gaat maar dat het ook veel fout gaat. Nurture en nature krijgt dan ook een hele andere dimensie.

@155 zoals bij alle behandelingsmethoden moet uit onderzoek blijken dat ze werken en beter werken dan bestaande behandelingsmethoden. Bij medicijnen is kennen we het traject met o.a. de clinical trials, bij therapiën is deze er niet voor zover bij mij bekend.

Feitelijk zou je je behandelingsmethode door een universiteit moeten laten onderzoeken om het effect en resultaat aan te tonen.

p.s. De afdeling Klinische Psychologie van de Vrije Universiteit Amsterdam doet een onderzoek naar een internetcursus zelfmoordpreventie. Misschien kun je vragen of je behandeling meegenomen kan worden naast de onderzoeken die op twee tijdstippen plaats vinden. http://www.nu.nl/algemeen/2176250/vu-zoekt-mens...

Ik verwacht dat marcmoc en ilvy dit ondersteunen en mogelijk een goed woordje kunnen doen, maar ik kan niet voor hen spreken.

@154 "zijn de meeste psychiatrische aandoeningen nog altijd niet te genezen"

Dat ontslaat ons er niet van te blijven zoeken naar de oorzaak.

@ Klaasjan dank voor je reactie en de link naar het betreffende onderzoek.
Ik heb in het verleden contact gehad met de psychologen Jan en Leo die beide betrokken zijn bij dit onderzoek. Ook heb ik contact gehad met andere onderzoekers over dit onderwerp onder andere van het Trimbos Instituut.

Om je een ideetje te geven wat ik dan zoal aanvoer hieronder een stukje uit mijn mailwisseling mat psycholoog Jan van 113online naar aanleiding van een gesprek met hem en enkele op en aanmerking van mij met betrekking tot de website en meer specifiek een van de zelftests.

Hier een stukje uit een van die mails.
*********

Zelftest jongeren tot 23 jaar, zelfmoordgedachten en wanhoop

1. Ik dacht dat het beter zou zijn als ik niet zou leven.
-Ik heb deze gedachte nooit gehad
-Wel eerder gehad, maar niet de afgelopen maand
- Ongeveer 1 keer per maand
- Een paar keer per maand
- Ongeveer 1 keer per week
- Een paar keer per week
- Bijna iedere dag

Zou ik persoonlijk wijzigen in;
1. Ik denk dat het beter is als ik er niet meer zou zijn.
- Ik nog nooit gedacht dat het beter is als ik er niet meer zou zijn.
- Ik heb in het verleden wel eens gedacht dat het beter is als ik er niet meer zou zijn.
- Ik denk eens per maand dat het beter is als ik er niet meer zou zijn.
- Ik denk een paar keer per maand dat het beter is als ik er niet meer zou zijn.
-Ik denk eens per week dat het beter is als ik er niet meer zou zijn.
- Ik denk een paar keer per week dat het beter is als ik er niet meer zou zijn.
-Ik denk bijna iedere dag dat het beter is als ik er niet meer zou zijn.
De laatste vorm van formulering dwingt de invuller bij het lezen niet steeds tot terugkoppeling met de feitelijke vraag. Nu is de vraag eigenlijk het onderwerp en is elke keuze een vraag waarin de lezer zich wel of niet herkent en zo makkelijker een keuze kan maken.

*********

En hier blijft het hangen, zij geven zelf aan open te staan voor terugkoppeling, vervolgens stop ik daar tijd en energie en en hoor daarna niets meer.

Niet verwonderlijk in mijn ogen want veel zaken die zij nu druk aan het onderzoeken zijn daar kan ik nu al een redelijk antwoord op geven. Hadden ze mij er eerder bij betrokken, dan had het onderzoek wel eens wat meer resultaten op kunnen leveren.
In de wereld van suicide preventie ben ik voor de meer ingewijde mensen ook wel een bekende naam maar veel organisaties kiezen er bewust voor zelf het wiel uit te vinden in plaats van te vragen hoe dat wiel er volgens mij uit zou kunne zien en er dan samen aan te werken.

Aan 113online hangt een ander zorgelijke ontwikkeling waar ik de nodige vragen over hebt gesteld. Zo zegt de directeur van EX6, een lotgenoten groep volgens het voor en door principe, dat EX6 over zal gaan in de organisatie 113online wat op zijn buurt weer gelieerd is aan GGZ Nederland.
En laten er bij EX6 nou vooral lotgenoten komen die zich niet gehoord voelen door het GGZ. Onderhand is het beleid bij EX6 en dus in feite 113online om alle vrijwilligers binnen EX6 te vervangen door professionals. Het voor en door principe vervalt. Wat ooit EX6 tot een mooie organisatie heeft gemaakt word nu verkwanseld. In die zin gaan we dus eerder achteruit dan vooruit.
Ook de Ivonne van der Ven stichting lijkt een steeds grotere rol te krijgen, deze stichting is opgericht door nabestaanden van mensen die een geliefde verloren zijn door zelfdoding. Het behoeft denk ik geen uitleg dat die heel anders naar suicide preventie kijken dan de mensen die er onder leiden.
En nu hebben we zelfs al moeders die pleitten voor euthenasie bij ondraaglijk geestelijk leiden. Ja ik snap al die mensen, ik begrijp hun gevoelens, maar het is de achterdeur uit. De hulpverlening functioneert niet goed, dat moet je fixen en niet symptonen gaan bestrijden door met oplossingen te komen die het probleem niet oplossen maar slechts de symptonen bestrijden.


Wat ik persoonlijk wil betekend niet dat alles wat er nu is zal verdwijnen, het komt veel meer neer op een andere manier van hulpbronnen inzetten en elke nieuwe zaken toevoegen tot een mix die veel effectiever werkt en volgens mij op termijn ook tot een duurzame oplossing leid. De clou zit hem in het recept, wat we nu met zijn allen bakken kan beter door een ander mis en enkele nieuwe ingrediënten.

@154, ilvy "Een biologische depressie is grotendeels genetisch van aard, hoe wou je dat in vredesnaam wegnemen????"

Ja daar zeg je wat, een biologsiche depressie is genetisch van aard.
Dat is net zoiets als zeggen dat een kunststof beker van plastic is.

Maar wat ik mij nou afvraag, wat is dan die biologische aard ? Wat maakt het tot een biologische depressie ?

Er zijn vast mensen die een zodanige biologsiche aanleg hebben voor depressie dat je er niks aan kunt veranderen. Maar hoe zit dat met die hele grote groep die er misschien in aanleg gevoelig voor is ?
Als iemand aanleg heeft om een topsporter te worden dan wil dat nog niet zeggen dat zo iemand dat ook daadwerkelijk gaat doen.
Ook weer die nurture nature discussie, in hoeverre is iemand door wilskracht in staat zijn aanleg of overgevoeligheid voor bepaalt gedrag te overstijgen.
Veel medaille winnaars op de OS zijn vaak niet eens de meest getalenteerde mensen. En telenten worden toch echt toegeschreven aan genetische aanleg.

@161 Biologische depressies zijn uitermate goed te behandelen met SSRI's ....
maar ook met MR therapie...
Het was artsen al lang opgevallen dat depressieven 'n stuk vrolijker uit
de MRI scanner kwamen dan dat ze erin gingen...
Daaruit is de nieuwe MR therapie ontstaan...
De werking van lithium berust waarschijnlijk ook op de invloed van elektron
geleiding in de neuronen net als electroshocktherapie en zelfs het werkingsmechanisme van SSRI's zou berusten op de zouten waar de "werkzame stof "is ingebed.

Laat ik het zo stellen; ik juich alles toe, wat iemand helpt. Maar 1 ding, modder nooit, ooit alleen. Dan maak je het jezelf onnodig zwaar. Zoek een hulpverlener, die ook niet te beroerd is, om eens 's-avonds bereikbaar te zijn. Die écht luistert.
Ze bestaan wel, heus. :-)

@162 Chat, heb je een linkje?

bijzonder onderzoek weer...
zijn allemaal klachten waarvoor je antidepressiva voorgeschreven kan krijgen, dus lijkt me een beetje omgekeerde redenatie...