Een van de perikelen van onze hedendaagse consumptiemaatschappij is dat ook het vrije woord wordt geconsumeerd als fastfood. Het zijn vaak de door de gevestigde politieke elite gefrustreerde burgers, die hun buik vol hebben van de politieke correctheid en openlijk hun gevoel van onvrede uiten in de media of uit protest stemmen op de PVV. Het is nobel van de tot nog toe niet-politiek geëngageerde burger om zich te mengen in de discussie over de vrijheid van meningsuiting, maar lees eerst even de gezondheidswijzer als u wilt. Mijn advies: “Weet wat je eet”. Neem eerst kennis van de ingrediënten die in het product zitten. Misschien ben je wel allergisch voor bepaalde smaak- en zoetstoffen.

Doch, het was een redelijk geregisseerd schouwspel om te zien hoe de vrijwilligers van de PVV erin zijn geslaagd de hulptroepen in te schakelen. Twee honderd trouwe aanhangers van de PVV hadden zich netjes verzameld op het parkeerdek van de Amsterdamse rechtbank waar de eerste zitting werd gehouden.

Getooid met protestborden van hetzelfde lettertype stonden de Wilderianen in de ijzige kou leuzen te scanderen dat de vrijheid van meningsuiting in gevaar is. Vooral nu Wilders zich voor de rechter moet verantwoorden voor zijn uitspraken. Voorspelbare Wilderiaanse anti-islam oneliners passeerden de cameralenzen van de massaal opgerukte nationale en internationale pers. De intelligentie van de demonstranten was van de spandoeken af te leuzen. Enfin.

De discussie over de vrijheid van meningsuiting wordt in alle hevigheid gevoerd in dit land. Prima, de discussie an sich moet gevoerd worden, maar laten we de discussie voeren op basis van rationele argumenten en niet onze knorrende buikgevoelens laten horen. Nu hoor ik vooral de woede en emoties van de PVV-aanhangers tot de televisiebeelden spreken.