@TS

Ik kan niet voor elk ziekenhuis spreken, maar in het ziekenhuis waar ik werk moet 30% van het ondersteunend personeel worden ontslagen wegens bezuinigingen. Een ander voorbeeld: mijn moeder werkt in de thuiszorg Rotterdam en zit op een afdeling die al lange tijd op de tocht staat en elk moment kan worden opgeheven. Er is daarover totaal geen duidelijkheid over het wanneer en wat de plannen zijn voor het personeel daarna.

Dit is niet zielig bedoeld, maar ik wil alleen aantonen wat er wel degelijk zorgsectoren zijn met onzekerheden. Ik denk dus dat er meer achter dit verhaal zit dan zorgen door politieke porogramma's.

@mielski #1: Dat is inderdaad waar, maar dit soort ontwikkelingen spelen al veel langer, sinds de privatisering. De overheid heeft helemaal geen extra bezuinigingen doorgevoerd het afgelopen jaar en aldus kunnen deze extra burn-outs niet aan de crisis worden toegeschreven.

#2

quote:
"De overheid heeft helemaal geen extra bezuinigingen doorgevoerd het afgelopen jaar en aldus kunnen deze extra burn-outs niet aan de crisis worden toegeschreven."

Ik reageerde puur op de tekst je topic, die voor mij suggereert dat mensen in de zorg en het onderwijs zich zouden aanstellen. Misschien ik heb je niet helemaal goed begrepen of heb ik het verkeerd geïnterpreteerd.

maar dan nu inhoudelijk. Of je vindt of het wel of niet door de crisis komt, hang ook een beetje van het denk kader af. Stel dat iemand niet een een burn-out krijg door nieuwe stress in zijn werk, maar door de voortdurende berichtgeving rond de crisis. Dat is waar de prof in het artikel o.a. op doelt. Vind je de crisis dan wel of geen oorzaak van zijn burn-out? Daar kunnen mensen verschillend over denken, persoonlijk vind ik het best aannemelijk dat dit zo werkt.

Lijkt me logisch met al die donderwolken boven je hoofd. Je zal maar je baan verliezen! Tegenwoordig heb je ook zo snel geen nieuwe baan meer door al die bezuinigingen en daardoor kan je weer je huis verliezen enz enz.Tussen collega's onderling heerst ook vaak spanning. Alleen al als je onderweg bent naar je werk in de trein of in de auto in het verkeer bijvoorbeeld, daar zitten de mensen elkaar ook al op te fokken. Er hangt op veel plaatsen een opgefokte sfeer. Doe je voor je ontspanning de TV even aan, hoor je heel veel van die dreigende kut berichten over de crisis of andere ellende! En neem nou de agressie op scholen die alleen maar toeneemt. Er is gewoon geen evenwicht meer tussen het positieve en negatieve.Ik ben zelf zoveel mogelijk bezig met positieve dingen en probeer me van negatieve dingen zoveel mogelijk af te sluiten,maar af en toe vind ik dat wel verdomde moeilijk!

Nieuws als dit verbaasd me dus niet. Je merkt aan alle kanten dat de druk op mensen om te presteren wordt opgevoerd terwijl de beloning afgebroken wordt.

Als ik zie wat er bijvoorbeeld op kinderopvang en buitenschoolse opvang wordt bezuinigd terwijl wel dezelfde prestaties of meer worden verwacht ben ik blij dat we in onze organisatie elkaar goed opvangen en steunen en daardoor nog steeds een laag ziekteverzuim hebben.

Klopt,hier de gemeente merk ik ook heel sterk. Hier en daar heerst overal de spanningen..
Het verbaasd mij tegenwoordig nergens meer... Met zulke klachten.

@2 Niet iedereen werkt in de publieke sector. Er staat in het bericht dat de onzekerheid in de industrie ook groot is. De crisis zorgt ervoor dat iedereen gaat bezuinigen, ook consumenten en (mede daardoor ook) bedrijven. Dat betekent dus minder vacatures en soms gedwongen ontslagen. Geen wonder dat werknemers zenuwachtig beginnen te worden.

Het is te leren hoor, om je vrij te voelen van al dat gebeuren. Leven is echt niet alleen je richten op alles wat je leuk vindt, maar 'de rots zijn in de branding van jouw leven'. Vrijheid is wanneer je leert om je leven te leven onafhankelijk van de gebeurtenissen buiten je. Dat kan je leren. Natuurlijk gebeuren de dingen nog steeds, maar bijna niemand realiseert zich dat het een keuze is om het onderdeel te laten zijn van jouw belevingswereld of niet. Dan kan het nog steeds gebeuren, maar het gaat er om in welke mate de dingen jou van slag maken of niet. Spanningen gebeuren als je conflict ervaart en dat leidt tot ziekte en ongemakken, op korte of lange termijn. Naarmate iemand bereid is om in te zien dat zijn/haar eigen kijk op zijn/haar leven ook zijn welzijn beinvloedt en daar verantwoordelijkheid in neemt, en niet de buitenwereld verantwoordelijk maakt voor alles wat hem/haar overkomt, is de opening naar een gelukkiger en gezonder leven waar de hele maatschappij wat aan heeft.

Lees dit boek:

www.levensklem.nl (gratis ebook).

En veel wordt duidelijk...

En het wordt nog veel erger zolang we we onze krankzinnige maatschappij niet fundamenteel veranderen...

Gr.,
Iwanjka

En het woord 'ziekte' is niet op zijn plaats (kent volgens de wiki geen definitie). Mensen lopen 'gewoon' vast. That's all...

#Systemjam

@9, dankjewel voor de tip, ik heb gekeken en ga het lezen!

Het gevolg is je thuis sfeer niet gezelliger dan er van te voren. Diegene nog thuis woont bij zijn ouders dan zal je merken dat je pa of ma ook zitten zorgen en beetje claimen om stomste baan blijven hangen.

In sommige situaties heb je echt niet anders dan maar tijdelijk werk tot dat je hebt gevonden.

Ik weet het is niet makkelijk...

Burn-out????, dacht je van een bore-out. Vele malen ernstiger dan een burn out, maar wordt nog erg vaak verkeerd vastgesteld.

@#10...klopt an sich wat je zegt...tis geen ziekte, maar wel een ziekte veroorzaker.

@mielski #3 "Ik reageerde puur op de tekst je topic, die voor mij suggereert dat mensen in de zorg en het onderwijs zich zouden aanstellen. Misschien ik heb je niet helemaal goed begrepen of heb ik het verkeerd geïnterpreteerd."

Dat had je inderdaad verkeerd begrepen. Ik wilde niet de al dan niet terechte burn-outs in de zorg of het onderwijs aan de kaak stellen, maar ik wilde de stemming makerij van het artikel aan de kaak stellen.

Ik vind het van zeer slechte journalistiek getuigen om deze titel te gebruiken, terwijl de onderzoekers duidelijk een flinke slag om de arm houden.

De wetenschappers zoeken naar verbanden over burn-outs. Maar het blijft gissen, want de lichaamsmaterie en zijn dwangmatigheden wordt buiten beschouwing gelaten. Terwijl het in de lilaca een verschijnsel blijkt te zijn dat te maken heeft met een grote onvrede in leven en bestaan.
Als daarbij in aanmerking wordt genomen dat mensen meestal helemaal afgescheiden leven van hun persoon, en moeten volstaan met één druppeltje levensenergie per dag, dat dan ook nog wordt opgeslokt door negatieve krachten, dan is het beeld wel compleet.
Een burn-out is niet als een virusje, maar een staat van zijn waarin er alleen maar verlies van energie is, en geen mogelijkheid om energie op te laden. Want deze energie wordt meteen voeding voor negatieve energieën. Zo wordt het lichaam uitgeput en moedeloos gemaakt.

@A.Vrijlant #17: Wetenschappers proberen ook eerst zaken te definieren alvorens ze erover gaan praten. Ik heb het idee dat de meeste termen die jij gebruikt gewoon uit je eigen fantasie komen.

Wat is 'levensenergie'?
Wat zijn 'negatieve krachten'?

@HekkeSluiter #18
kijk maar eens op www.lilaca.com

@A.Vrijlant #19: Okay... geen wetenschappelijke benadering dus.