Tot een paar jaar geleden waren er helemaal geen managers nodig op scholen. De school bestond uit 15 tot 20 klasen in totaal, daar was een directeur de baas. Onder hem een adjunctdirecteur. En dat was het. Er was een consierge, en verders leraren.
Een Decaan, misschien nog een schoonmaker en daar hield het dan mee op. Dat waren de tijden dat mensen nog aandacht kregen op school. Dat leerlingen echte mensen waren, en geen nummertje.
Dat waren de tijden dat een leraar met "Meneer" werd aangesproken.
Dat waren de tijden dat mensen nog echt dingen leerden op school.
Maar toen kwam het geld in zicht bij sommigen. Dus kwamen er fusies van scholen. 20 klassen werden er 50. Het overzicht raakte zoek.Dus moest er een manager komen.Die verloor ook het overzicht toen er nóg een fusie kwam en er ineens 100 klassen waren, dus nog een manager... Nou ja, je snapt het wel. Het gaat allang niet meer om de leerlingen of hun lessen. Het gaat om de trots van de directeur, met al zn managers.
Eeuwig zonde, maar dat is de laatste jaren met zoveel zaken.
Eeuwig zonde