@TS,

Onzin. Ik ben op het moment werkloos en ik klap hier tegen de muren omhoog kan ik je vertellen terwijl we door het inkomen van mijn vrouw en mijn uitkering gewoon nog redelijk goed rond kunnen komen.

Ik heb geen baan, maar ik ben toch redelijk gelukkig.

Dat komt doordat ik als zelfstandige voor mezelf werk, en daar vrij redelijk mee verdien, terwijl ik bovendien een A.O.W. uitkering heb.

Het maakt nogal een verschil of je vrijwillig of gedwongen werkloos bent!

De conclusie "als je werkt ben je gelukkiger" is onjuist.

Ik weet uit ervaring dat je heel gelukkig kan zijn als je vrijwillig werkloos bent.

Het heeft alles te maken met het feit dat je voldoende rond kan komen zonder op veel zaken hoeven te beknibbelen.

Als ik vrij ben, ben ik toch echt gelukkiger. Werken is een verplichting, anders hebben we geen eten. Dus om nou te zeggen dat je er gelukkig van wordt, niet echt dus.

Als je geen baan hebt word je tegenwoordig gezien als paria.
Je kunt niet meer meedoen met uitjes, op visite gaan word steeds schaarser naarmate je langer werkeloos bent en minder te besteden hebt.

Werken maakt NIET gelukkig.
De dingen die je kunt doen doordat je werkt wel.

Moet niet gekker worden, werken doe je voor inkomsten en niets anders.

@6,

Ik deed het ook als vrijetijdsbesteding hoor. Ik had iets wat ik leuk vind, het enige wat ik niet mis is, de vaak overbodige, stress die erop gelegd werd door de baas. (onbewust overigens en daarom te verdragen, aard van het beestje in dit geval)

Volgens mij ben je het gelukkigst als je niet hoeft te werken, en je toch voldoende geld hebt.

@Haleluja #6 "Moet niet gekker worden, werken doe je voor inkomsten en niets anders."

Waar baseer je dat op? Alleen op je eigen ervaringen? Best sneu voor je dan. Ikzelf en vele mensen die ik ken werken omdat ze het leuk vinden. Tuurlijk, vakantie is ook leuk, maar als ik een ton per jaar zou krijgen als uitkering, dan zou ik nog steeds gaan werken... gratis zelfs (misschien wat selectiever in mijn keuzes).

90% is erg hoog, allemaal rot baantjes in Nederland. Ik denk dat 90% van het volk een rot huwelijk hebben. Vandaar gelukkiger worden van 't werk.

Hahaha, dikke vinger bij deze aan dit volk!

@10,

? Als je zelf probleemloos door het leven gaat zou je dat niet zeggen. Los je eigen probleem op, dat is ook het enige binnen de macht van de meeste mensen, en je zult je lekkerder voelen.

@11

Slecht slecht. Je kunt beter niet reageren.

Ga jij probleemloos door het leven? Ben je denk ik de enige, zogenaamd. En wat is een probleem volgens jou.

Maar als percentage echt zou kloppen, heeft dit volk problemen. Mijn werk is leuk, maar mijn privéleven maakt me gelukkiger, dus niet me werk.

Hoe groot percentage van die 90% gaat vreemd of treedt in herhaling bij Lexa? Relatieproblemen nogmaals.
Die heb ik niet, ik met die andere 10% overige mensen.

Je hebt een plaat voor de kop vriend ;)

@6

Sneu voor je..... Ik werk nog niet, maar ben hard aan de studie om daarmee een baan te kunnen krijgen die ik leuk vind. Je doet het immers het grootste deel van je leven, werken.

Werken maakt wel gelukkiger, of tenminste, dat zou zo moeten zijn. Het geeft een uitdaging, een leerweg, voldoening, respect, sociale contacten en natuurlijk ook loon. Als je werk hebt waar je ongelukkig van wordt moet je NU je baan opzeggen.

Overigens is het inderdaad @TS wel zo dat geld ook gelukkig maakt, echter bezittingen niet.

Werken maakt gelukkig, zeker weten! Geld niet persé, bezig zijn met iets wel.

Het gevoel dat je nuttig bent én niet te vergeten: dat anderen je als 'iemand die werkt voor zijn geld' zien.

Ik ga met plezier naar mijn werk, mensen die vrijwillig werkeloos willen zijn: geen goed woord voor over.

Werken maakt mij persoonlijk niet gelukkig(er); voor mij is het een vorm van wederrechtelijke vrijheidsberoving. Ik moet naar mijn werk anders kan ik stapel rekeningen niet betalen. Ik denk dat dit voor veel mensen geldt.
Voor veel mensen geldt ook: als ze morgen de staatsloterij winnen, stoppen ze direct bij hun huidige werkgever, en gaan ze iets doen wat ze ECHT leuk vinden, of waar hun hart en gevoel ligt.
Mensen met ECHT leuk werk daargelaten.

Geld zorgt ook nog eens voor Vrijheid, om te doen en laten wat je wilt. Wat een geschenk moet dat zijn! Maar veel mensen zien dat niet zo; het is waar ze alle recht op menen te hebben, vaak ten koste van anderen.

En Ja, mensen die vrijwillig werkloos zijn; kijk eens om je heen; er zijn genoeg huismannen en vrouwen die dat zijn, en genieten van hun leven. Gelijk hebben ze; ik zou het ook doen. Enkel; de meesten vinden het zo vanzelfsprekend. Vanzelfsprekend dat zij wel thuis mogen zijn, en dat hun partner zich de blubber werkt om dat te realiseren voor hun.
Dat vind ik ook niet zo rechtvaardig tegenover mensen die geen keuze hebben, maar ja; wie denkt dat het leven rechtvaardig is, komt bedrogen uit.

Een goede gezondheid, een mooi uiterlijk, en veel liefde, en tevredenheid, DAT MAAKT PAS GELUKKIG!!!!

Dus alle mensen die gepensioneerd zijn, zijn die dan allemaal ongelukkig? Die hebben namelijk geen werk!

@17 Dat zit dan bij het mooiste meisje van de klas wel goed lijkt me.

Ik ken zat gepensioneerde mensen die nog een paar dagen in de week lekker doorwerken als freelance bij het oude bedrijf. Het gaat er niet om dat je tot je dood 40 uur blijft draaien, maar dat je de dingen doet die je leuk vind en die je voldoening geven.

In mijn familie en vriendenkring zijn velen actief in de zorg, dat is voor hen echt een roeping. Mijn vrouw is musicus en heeft van haar hobby haar beroep gemaakt. Ik ben projectleider en doe mijn projecten met groot plezier, als zal ik binnen een paar jaar eens toe zijn aan iets anders.
Overigens hoeft 'werken' wat mij betreft niet eens altijd betaald werk te zijn. Als je de rekening vol genoeg hebt staan en je vindt het leuk om actief te zijn in allerlei organen, dan kan dat ook heel veel voldoening, sociale contacten, (zelf)respect etc opleveren.

@12,

Ik ga niet probleemloos door het leven, dat doet nl. niemand. Het is de vraag hoe je er mee omgaat.

Ideale voedingsbodem voor een basisinkomen, tenslotte willen er 90% liever werken, laat de andere 10% dan met rust, hebben zij ook een leven.

(Er zijn politieke partijen die het basisinkomen voorstaan)

Laten we nu naar de 10% werkloosheid gaan.

Goh, dejavu... Ongeveer 65 jaar geleden hoorden we een stel van onze oosterburen dit ook al zeggen...

Nee, die zeiden dat je daar vrij van werd, niet gelukkig.

Arbeit macht Frei of
Arbeit macht Froh

Inderdaad maar een kliein verschilletje.

@25,

Wat zal het bij jou stil zijn thuis, als je niets mag zeggen wat een fout iemand of foute groep ooit gezegd heeft. Eigenlijk zou jij het ook niet mogen schrijven.

Pfffft.

@27,

Easy easy... Wie zegt dat ik vind dat dit niet gezegd mag worden? En waarom zou ik het niet mogen schrijven? Heb ik niet evenveel vrijheden als de journalist die beweert dat je gelukkiger wordt van werken? Heb ik niet evenveel vrijheden als jou?

Zeker met de economische vooruitzichten lijkt het mij een drama om werkeloos te zijn .
Leven op het randje van de armoedegrens ligt in het vooruitzicht al voeren ze nog maar de helft van de aangekondigde bezuinigingen door .

En ach , diegene die ervan genieten om thuis rond te hangen zijn het niet waard om een fatsoenlijk salaris op te strijken .

Werken maakt gelukkig
Een leven lang leren
Geen baanzekerheid maar werkzekerheid
Flexibilisering arbeidsmarkt
Aanpassing ontslagrecht
Voortdurende lobby voor loonmatiging

Laat me toch niet lachen met dit soort onzinberichten. Zeker een peiling van Maurice de Hond. Ik vraag me toch af waar deze idioot altijd staat te klokken.

Werken maakt volgens mij gelukkig als jezelf het gevoel en de ervaring hebt dat je werk plezier oplevert. Wanneer het werk dat je doet min of meer je passie is Bij veel mensen die van hun hobby hun werk hebben gemakt zie dit vooral! Of bij mensen die voor zichzelf zijn begonnen omdat ze de vrijheid willen hebben van eigen baas zijn. (wat overigens best hard werken is maar veel voldoening op kan leveren) Daarom het ook zo belangrijk dat probeert werk te hebben dat deels je passie is. is het dat niet,........switchen, omscholen, leuke hobby ernaast, compenseren dus of voor jezelf beginnen.

Uiteraard zijn sommigen liever lui dan moe maar voor niets gaat de zon op. Werken voor je dagelijkse verdiensten is niks mis mee. Van die verdiende centen kun je immers van alles doen en de gas en stroomrekening zal toch ook moeten worden betaald.

Dat moet wel waar zijn, als je hoort hoeveel werklozen heel graag aan het werk willen.
Je kunt alleen van je vrije tijd genieten als je werkt.

Het is niet alleen het geld.
Wie wil er nou hele dagen niks doen en dat jaren lang?
Alleen de beroepswerkloze.

@ #17:

Laart dat mooie uiterlijk maar weg, want dat wordt net als de rest op den duur ook lelijk.
En dan wil je toch ook wel gelukkig zijn met je ouwe kop?

@ #18;

Denk niet dat het over die categorie gaat.
Het gaat om de categorie mensen tussen de 18 en 65.

Weet je hoeveel van die mensen boven 65 nog steeds werken?
Mijn ouders , allebei 65+, werken nog gewoon. Met veel plezier.
Die moeten er niet aan denken om achter de geraniums te zitten.

Dit soort dooddoenersberichten irriteren me mateloos. Ik sluit me aan bij @30.
Werken maakt gelukkig misschien, maar dan moet je enorme mazzel hebben. Voor de rest is het een rat-race geworden met competentiegerichte beloningssystemen en de crisis helpt ook een handje: tuurlijk heb je dan geen kritiek op je werk. De meesten werken voor het geld, maar de onzekerheid is enorm.
Degenen die onvrijwillig werkloos zijn, worden nog ongelukkiger want de meesten daarvan kunnen amper rondkomen, als je gewoon een normaal leven wil leiden met een gezin. Je wordt met de nek aangekeken omdat je je niet alles kunt veroorloven en interessant werk is er bijna niet, zelfs niet voor hoger geschoolden. Studies zijn duur en worden niet echt gesubsidieerd als je werkloos bent, jonge studenten mogen wel een rijke pappie en mammie hebben anders is het jammer dan.
De uitzonderingen zijn misschien mensen tussen 55-70. Ze zitten in de juiste leeftijdscategorie, werken vaak nog voor het plezier en kunnen nog profiteren (vaak terecht) van alle leuke regelingen die nu afgeschaft zijn.
Kwestie van mazzel dus....
Ik ben tevreden met wat ik heb, maar van die ratrace krijg ik de kriebels.

Werken is noodzakelijk om o.a. in levensonderhoud te kunnen voorzien.
Als ik het voor niets moest doen, dan deed ik het beslist niet. Dan zijn er leukere dingen te bedenken, ik kan het weten na 43 jaar werken, 59 jaar oud en gedurende de laatste 16 jaar van de ene in de andere reorganisatie te rollen met de nodige sores en negatieve spanning. Als ik stop met werken, dan is er vast nog wel vrijwilligerswerk te doen en kan ik me op een andere manier nuttig maken in de maatschappij. Het is vaak nog heel dankbaar werk ook.

Eigenlijk asociaal van die werkenden, die graaiers, dat zij dat levensgeluk en die arbeidsvreugde maar zo gebrekkig willen delen met hun dikke fulltime banen en lekker in de gezellige drukte heen en weer forensen met hun luxe wagens of riant openbaar vervoer terwijl andere arme donders uit verveling nog ongelukkig in bed liggen. Nou gaan die werkenden straks ook nog tot hun 67-ste gelukkig zijn en anderen daarmee nog meer in het ongeluk storten. Het wordt tijd voor harde maatregelen om die levensvreugde van werkenden verder af te romen en eerlijker te verdelen waarvoor een vierdaagse werkweek voor iedereen het meest geschikte middel is. Dat moet ook niet beperkt worden tot 67 jaar maar ook ouderen in hun nadagen mogen we niet uitsluiten van deze poel van vreugde. Daarom moet de AOW volledig afgeschaft worden en ook jongeren hebben recht op geluk, dus het verbod op kinderarbeid moet op de helling. Deze filosofie moet ook het fundament worden voor ontwikkelingssamenwerking: zelf werken voor je geluk! En als iedereen dat nou gratis doet, dan kost alles niks meer! O blije wereld!

#7,

bedoel je nu te zeggen, dat je jaloers bent?