elke criminaliteit kan tijdelijk zijn

het hangt met name van de mens zelf af en veel minder van al
die zogenaamde psuedo-therapeuten met hun geleuter

aan de criminelen onder ons:: in ieder mens is het ideaal aanwezig, leef ernaar!

Pim Valente je rukt toch ook wel eens, ben je in de ogen van de heer een crimineel ?

Iedereen is crimineel.
Op mijn eerste college strafrecht vroeg de Professor aan de zaal: Wie steekt er ALTIJD zijn hand uit als hij met de fiets rechtsaf slaat? En met de opgestoken vingers die overbleven: en wie van U betaalt er als student kijk- en luistergeld?. Er staken toen nog maar heel weinig vingers omhoog.

Strafrecht gaat over ons allemaal. Iedereen is wel eens stout. De meesten van ons plegen maar lichte vergrijpen en worden niet betrapt. En van degenen die wel betrapt worden en de cel in gaan is het in ons eigen belang:

1. Dat die persoon zijn leven betert en weer in de samenleving terugkeert.
2. Dat anderen niet op het idee komen om ook crimineel te worden.
3. Dat de rest van de maatschappij even rust heeft zolang hij vastzit.

Het belang van reclassering en begeleiding is enorm. Goede reclassering levert veel meer op dan de gevangene uiteindelijk toch vrij te laten met een enorme wrok tegen de maatschappij.

@3
Het probleem is wanneer een overheid beslist dat iets strafbaars is, hoeft dit nog niet perse zo te zijn. Het is net wat de overheid bestempelt als crimineel. In mijn ogen zijn criminelen mensen die stelen/moorden/afpersen/... de rest (even makkelijk gezegd) is al niet meer echt crimineel in mijn ogen.
Over het algemeen werkt een gevangenis binnen de echte criminelen averechts, dit is al meerdere keren aangetoond. Kijk maar even naar het beleid in Amerika, dat is nu niet iets om trots op te zijn en het werkt ook totaal niet. De hoogte van de criminaliteit is nog altijd afhankelijk van de economische situatie in een land, weinig armoede = weinig criminaliteit.

@4 Het is juist andersom: Strafbaar is wat de wetgever als zodanig bepaalt.

@3 Je hebt in grote trekken gelijk. Helaas laat de kwaliteit van de (jeugd)reclassering nogal eens te wensen over, en sommigen zijn nu eenmaal zodanig gestoord dat begeleiding niet helpt (want ze doen er helemaal niets mee).

Stelen om te overleven is iets heel anders dan stelen omdat je zo nodig ook nikes moet hebben of domweg stelen omdat je schijt aan de bezittingen van een ander hebt. Dat komt meestal nooit meer goed.