Tot nu toe stoppen ze jodium in brood omdat dat goed voor je is.
Binnenkort antidepressiva d'r bij zodat er minder zelfmoorden zullen zijn.
Hierna kan de politiek weer rustig verder gaan met hun hopeloze beleid... in de hoop dat er wat minder mensen zelfmoord zullen plegen.

"Volwassenen ouder dan 25 vertoonden niet meer zelfmoordgedachten"

Onzin, onderzoek heeft aangetoond dat de volwassenen ook zelfmoordgedachten hebben.

Het is gewoon troep dat niet werkt en zsm uit de handel zou moeten worden genomen.

Hier is de discussie al meer dan een dag aan de gang

http://www.nujij.nl/antidepressiva-verdubbelen-...

dag!

@3

Hallo, dit is een ander bericht, lees het nog even en waarom ik het plaats..

tja antidepressiva ik vind het maar vage middelen, maar eerlijk gezegd zijn ze dat ook. Je kan de meest recente literatuur op het gebied lezen, maar feit blijft dat niemand echt weet hoe het PRECIES komt dat antidepressiva de effecten hebben die ze hebben. Natuurlijk hebben ze herhaaldelijk in het verleden bewezen nut te hebben, anders waren ze al lang afgeschaft. @2, ik snap niets van jouw post. Wat ze bedoelden was dat volwassenen OOK zelfmoordgedachtes hebben, alleen niet nog meer zelfmoordgedachtes krijgen door toedoen van de antidepressiva.

Ik ben blij dat antidepressiva worden voorgeschreven door geneeskundigen en niet door het soort tuig als "ook leuk".

Dat is voor de pak hem beet 200.000 ernstig depressieven, bi-polairen, stemmingsgestoorden, obsessief compulsief gestoorden en psychotisch depressieven in Nederland een hele geruststelling.

Je moet er toch niet aan denken dat onder invloed van leeghoofdige idoiten zonder ook werkelijk enige kennis van zaken deze noodzakelijke medicijnen ook daadwerkelijk afgeschaft zouden worden.

Amerikaans onderzoek ? neem het dan maar met een korreltje zout.
Dat wordt gesponsord door Scientology en Kittekat geloof ik. :-))

@Lucas
Inderdaad. Om maar te zwijgen over hun onverantwoordelijke gedrag door deze onzin te posten op fora. Er zijn altijd mensen die dit geloven, en dat zou ernstige gevolgen kunnen hebben.

Dergelijke effecten bij jongeren zal ongetwijfeld ook te maken hebben met de eventuele bijwerkingen van de middelen... Ikzelf heb ooit seroxat mogen slikken, en jawel, daar zou je alleen van de bijwerkingen al zwaar depressief worden: niet meer kunnen slapen, alleen nog maar misselijk de hele dag, tja, niet echt het recept om op te knappen lijkt me...
Ik vraag me af in hoeverre daar ook rekening mee is gehouden, dat bepaalde medicijnen in bepaalde leeftijdsgroepen andere bijwerkingen hebben.

AD worden te pas en te onpas voorgeschreven. In mijn omgeving ken ik 4 mensen die aan de AD hebben gezeten, waarvan er 1 profijt heeft gehad van de medicatie. Van de andere 3 gevallen werd er 1 suïcidaal en de andere 2 zijn nog veel verder de afgrond in gestort.

Zelf heb ik een periode last gehad van hypochondrie. Hiervoor heb ik zelf gekozen voor een behandeling bij een particuliere psycholoog. Dit was echter niet de eerste reactie van mijn huisarts, die begon gelijk dat ik maar AD moest proberen, toen ik aangaf liever niet AD te willen kreeg ik een doorverwijzing naar een eerstelijnspsycholoog. Deze gaf mij in de eerste 5 minuten van het introductiegesprek aan te willen behandelen met AD. Toen ik vervolgens bekende weinig heil te zien in AD kreeg ik te horen dat ik dan maar cognitieve gedragtherapie moest doen maar dat het waarschijnlijk toch niet zou werken.

Wat blijkt? Uit verscheidene onderzoeken blijkt dat AD NIET helpt bij hypochondrie, in tegenstelling tot cognitieve gedragstherapie. Als we het dan over kwakzalvers hebben, niet alleen in het alternatieve circuit kun je deze vinden. Ook de reguliere zorg kan er af en toe wat van.

Overigens ben ik er niet door toedoen van een psycholoog vanaf gekomen, maar is het door verandering in mijn eigen instelling verdwenen.

@11
Knap!

Het is algemeen bekend dat de (antidepressieve-)werking pas na enkele weken intreedt.
De bijwerkingen zijn al eerder merkbaar (droge mond, misselijk ed) en er is een overgangsperiode waarin de patient al wel actief wordt, maar nog steeds depressief zijn. Dat is een riskante periode die aandacht vraagt, maar meestal komt men er wel goed door :)

Uit het Abstract:
Conclusions Risk of suicidality associated with use of antidepressants is strongly age dependent. Compared with placebo, the increased risk for suicidality and suicidal behaviour among adults under 25 approaches that seen in children and adolescents. The net effect seems to be neutral on suicidal behaviour but possibly protective for suicidal ideation in adults aged 25-64 and to reduce the risk of both suicidality and suicidal behaviour in those aged 65.
http://www.bmj.com/cgi/content/abstract/339/aug...

Is open access, dus iedereen kan het artikel lezen :)
Maar er is dus een sterk leeftijdsafhankelijk effect op de suicidaliteit

Ooit had je Kava-kava, gewoon te koop bij de tuinen...het werkte perfect als je in een dip ging...geen bijwerkingen, geen aanlooptijd...het werkte gewoon direct.
Maarja, het werkte te goed blijkbaar, want ineens werd het uit de schappen gehaald, het hele goedje mocht nergens meer in zitten want het zou slecht zijn voor je lever! ( antidepri spulletjes zijn natuurlijk heel gezond voor je! En doen niks met je lever..?)
Via Internet is het nog wel te krijgen, en ik zweer er nogsteeds bij. Mij krijgen ze niet aan die enge zooi!
Wat ik ermee wil zeggen is.....dat er zoveel geld om gaat in die farmacy en mensen geen keuze krijgen als ze in de put raken. Terwijl die er wel is!

@5 ' Natuurlijk hebben ze herhaaldelijk in het verleden bewezen nut te hebben, anders waren ze al lang afgeschaft'

het nut....geld in het laadje...

@7: antidepressiva zijn gewoon zware medicijnen, heeft helemaal niets te maken met Scientology of wat dan ook wat 'uit Amerika komt'.
En de bijwerkingen zijn niet zo gering als men heeft doen voorkomen, vraag dat maar aan de gemiddelde slikker, of die nou 'echt' depressief was of een dipje had en gelijk aan de pillen gezet werd.
Dat doet niets af aan het feit dat er mensen zijn die er baat bij hebben gehad, maar daar kan ook een hoop ellende tegenover staan.

Je moet trouwens een willen stóppen met bepaalde middelen. Dat kan nog erger zijn dan het wennen. Berucht hierom zijn Effexor en Seroxat. Sommige mensen hebben ook hier nergens last van, anderen liggen draaiend en kotsend de hele dag in bed, hebben last van elektrische schokken door het hoofd bij elke minimale (oog)beweging en kunnen een aantal dagen tot een paar weken nauwelijks nog functioneren.

Niks Scientology, feiten die vroeger door artsen ontkend werden ( "dat staat niet in de bijsluiter, dus dat heeft niets met de afbouw te maken." ), maar die steeds meer naar buiten komen en waar ook artsen en fabrikanten niet meer omheen konden.


@kaboutertje01: heeft niets met kava-kava te maken op zich, maar er zijn ook mensen die zweren bij St Janskruid en beweren dat het natuurlijk is -dus heel veilig en goed werkt.
Dat is een wat onwetende redenering, want St. janskruid kan wel degelijk schadelijke effecten hebben.
Als ik lees wat voor effecten kava-kava kan hebben vind ik het net zo eng spul als antidepressiva en antipsychotica.

Google Ads
Hoe slim ben jij ?
Test Hier je IQ met de leukste IQtest van Nederland !
www.dommezel.com

Voor al diegenen die het pas geloven als het wetenschappelijk onderzocht is.
Iedereen met 2 werkende hersencellen kan nagaan dat die farma troep meer kwaad dan goed doet.

@18: dat is nogal ongenuanceerd, vind je niet?

@18: om niet te zeggen zeer ongenuanceerd! Ik heb zelf de nodige AD's uit mogen proberen, verscheidene deden inderdaad meer kwaad dan goed, ook na de 'inwerktijd', maar er was ook een waar ik wel degelijk baat bij had. Ook in mijn omgeving zijn er tussen de vreselijke verhalen ook wel degelijk succesverhalen bij. Helaas kan het wel even wat tijd in beslag nemen om bij een goed werkend AD uit te komen, of er achter te komen dat het simpelweg niks voor jou is.
Maar om nu maar te stellen dat alles meer kwaad dan goed doet...

@20 voor hen die hun heil in pilletjes zullen blijven zoeken, zal die ene gelukstreffer na vele failures een verademing zijn...

PRIDIGY @10-11.
Dat klopt Prodigy, er zijn echter veel mensen, misschien wel 40% van alle depressieven, die zelfs niet op deze geneesmiddelen reageren. Deze medicijnen kunnen bovendien schadelijke bijwerkingen vertonen, en "gevaarlijk" zijn wanneer men ze niet "zorgvuldig" onder dokterstoezicht gebruikt. Dit is helaas iets waarvan de patiënten meestal niet op de hoogte worden gesteld. Deze medicijnen moeten en mogen voorgeschreven worden wanneer uitgebreide pschotherapie ondoeltreffend is gebleken om de symptonen te verlichten, en dán zijn er krachtige redenen om antidepressieve medicijnen te "proberen"......... Het nuttigst is PRODIGY, geneesmiddelen in combinatie met psychotherapie. Maar...........PRODIGY, per slot van rekening is een depressief persoon niet het beste voorwerp voor een intensieve psychotherapeutische behandeling.( en ook dít weten velen niet).Maar men is erachter gekomen wáárom zelfmoord bij jongeren wordt verdubbeld. Vergeet ook niet dat er verschillende vormen van depressie zijn.Er zijn Bipolaire depressie ( manisch depressieve stoornis), Dysthemie ( mildere vorm), Post-partumdepressie ( net bevallen), en je hebt ook een soort Seizoengebonden stemmingsstoornis.( gebrek aan zonlicht). Afhankelijk van de symptonen, kan depressieviteit met succes behandeld worden. De dokter of huisarts kan iemand in dit geval onderzoeken, maar een specialist consulteren zou vééél beter en handiger zijn. Maar ieder heeft zijn eigen keus.................

Ghuus:
Wat het geval was...het was vrij verkrijgbaar, en van 2 pilletjes voel je echt al heel snel, veel beter....wat krijg je dan? Mensen die zeggen: "kom ik neem er 10, kijken wat er dan gebeurt" en tja...dan kan je dus een probleem krijgen!
Het stond er altijd duidelijk op vermeld, dat je de dosis niet mocht verhogen, en dan toch doen...tja..
Veel mensen denken toch bij dingen die vrij verkrijgbaar zijn: baat het niet, dan schaad het niet...zelfde als met homeopathie. En ook dat kan schadelijke gevolgen hebben...
Neem nu monikskap, binnen de homeopathie vaak voor geschreven, maar eet je een plant op, kan je er dood ziek van worden..
Ze hadden de kava gewoon op recept moeten geven, stukken goedkoper dan die antidepri middelen, ( 15,= euro een potje)
Ik wil niet weten wat er gebeurt als je een potje seroxat leeg eet..als ik al die enge dingen zo lees hoor!

@ghuus De waarheid is nu eenmaal ongenuanceerd.
De nuances zitten in de leugen die men doet geloven dat het ok is om deze middelen te slikken.
Er zijn tal manieren om een depressie te boven te komen zonder jezelf te vergiftigen.

@21: en wat vind je van iemand die de juiste therapieën heeft gehad, maar nog steeds recidiverende depressies heeft? Waar 'moet die zijn heil dan zoeken'?
Niet iedereen kiest zomaar voor de makkelijke oplossing voor pillen.

@23: maar zijn dat middelen die je gebruikt als je wat somber bent, of zijn het middelen die ook werkzaam zijn bij ernstige depressies?
Misschien is het onderzoek waard, voor iemand die het aandurft (onderzoekers en 'slikkers').

@24: de waarheid is juist niet ongenuanceerd.
En jij hebt het als velen over een eenmalige depressie zo te lezen. Heb je zelf ervaring met depressies die gemiddeld 3x per jaar gedurende 3 maanden terugkeren en je maar 3 maanden van dat jaar redelijk te been bent?
Gedurende jaren achtereen? Zo ja, dan ben ik benieuwd naar de manier(en) om dat te boven te komen.
De standaardopmerking: gewoon anders leren denken mag je achterwege laten. Die ken ik al 10 jaar.

Te vaak wordt de onderliggend oorzaak niet gezocht maar wordt er direckt van depressiviteit uitgegaan.

AD mag eigenlijk, net als ritalin en aanverwanten, niet gegeven worden als er naast geen therapie gevolgd wordt. Maar te vaak zien artsen enkel het pilletje al als de oplossing maar zonder begeleiding is bijna niemand sterk genoeg om met enkel AD uit een dip te komen.

En van je 1, 2, 3, fiedeldomdie,

Leve de farmacie !

@26 Suuzie

Dat heeft men wel gedaan, vooral in de jaren zeventig en tachtig;
de gouden decennia van de geestelijke gezondheidszorg. Praatgroepen, therapieen, persoonlijke begeleiding....

Allemaal te duur geworden.

ik vertrouw de farma industrie voor geen moer meer, zijn ook eigenlijk de echte kwakzalvers van vroeger, hoor heel vaak dat natuurlijke middelen veel betere resultaten heeft in bepaalde gebieden, farma is er dan als de kippen bij om overheid te bonussen om die juist te verbieden dan.

"Het is duidelijk dat antidepressiva verschillen in neveneffecten en efficiëntie".
Dat was al jaren bekend en resultaten uit onderzoeken van farmaceutische bedrijven werden altijd wat " positief bijgesteld" jaja.
De nieuwe generatie pillen hebben wel betere effecten maar ook hier geldt; veel blijven screenen tijdens gebruik en liefst combi met psychohulp.
En geloof me; een zware depressie en/of angststoornis wil je echt niet meemaken!

@30: nieuwe generatie pillen? Welke bedoel je dan?

@25 die heeft de juiste therapien niet gehad!

@30 SSRI's met minder bijwerkingen (suidale gedachten/neigingen) dan prozac of seroxat en de beste (bewezen) effectiviteit bijv. Zoloft of Lexapro.

@33: oh zijn dat nieuwe generatie pillen, voor mij zijn ze alweer zo oud als de weg naar Keulen ;-)
Deze nieuwe pillen hebben overigens niet minder bijwerkingen, dat claimt de fabrikant graag, maar dat blijkt in de praktijk toch vaak bitter tegen te vallen.
Wat zijn bronnen waaruit blijkt dat ze bewezen effectiever zijn?

@21: ik weet niet helemaal of je aanvulling nu positief of negatief bedoeld was, maar inderdaad, als je hoopt dat medicijnen hun werk zullen verrichten, is een medicijn wat werkt een verademing!

@22: en dan heb je nog niet eens alle soorten depressie opgenoemd! Wat dacht je van depressie door serotoninetekort, of traumagerelateerd, etc etc, er zijn zoveel verschillende soorten depressies.

@33: bedoel je dat SSRI's de nieuwe generatie was? Dat klopt nl ten opzicht van TCA's (tricyclische), je noemt nl 4 SSRI's en ik weet niet of je nu bedoelt dat er alweer een nieuwere generatie SSRI's is waar dan Zoloft en Lexapro onder vallen?

@34: behalve het feit dat de SSRI's iets anders werken (en inderdaad niet bepaald minder bijwerkingen hebben, mogelijk wel 'minder ernstige'--> hartkloppingen vergeleken met misselijkheid) was er vooral nieuw aan de SSRI's dat ze bij overdosis minder snel fataal zijn: bij overdosis zorgt het vrijwel altijd voor een braakopwekking waardoor je de pillen sneller weer kwijt bent en ze dus minder schade aan kunnen richten. Bij TCA's is het risico op overlijden bij overdosis vele malen groter...

@35: dat wist ik inderdaad wel (TCA vs SSRI). Inderdaad niet minder bijwerkingen, maar ándere bijwerkingen. Of ze dan ook écht beter verdragen worden is de vraag. Op internet zijn natuurlijk de meest negatieve ervaringen te lezen wat dat betreft, maar volgens mij geeft dat toch te denken. Google maar eens op Lexapro, Cymbalta, Effexor etc. Hoewel de vraag is of sommige verhalen aangedikt zijn, geloof ik uit eigen ervaring dat veel ervan reëel is.
Hoe dan ook: ik vraag me af hoe die ervaringen rijmen met de bewering van onderzoekers dat ze 'beter te verdragen zijn' dan TCA's.

SSRI'se zijn inderdaad minder snel fataal, maar volgens mij bedoelde @33 niet zozeer dat SSRI's minder dodelijk zijn bij overdosering, maar dat er minder suïcide neigingen zijn bij Zoloft/Lexapro e.d.

@32: ik denk nog steeds dat jij nauwelijks weet waar je het over hebt.

@36 effe denken hoor, waar ging het ook al weer over

@Lucas#6: Marketeer@farmaceutisch bedrijf by any chance?
Van jouw lulkoek verhaal klopt dus geen mallemoer!
A: je problemen verergeren
B: je lichaam gaat er sneller stuk door
C: die zooi helpt niet!
D: 9 jaar levenservaring klopt bull-shit verhaaltjes..
E: dit verhaal/nieuws is oud, en dus geen nieuws.
Kijken hier vast weinigen Zembla of andere informatieve zooi. (in 2006 waren deze dingen al.. pas bekend)
F: @idioten die dit soort posts als 'onzin' betitelen zouden zich toch eerst n's wat meer medisch-onderlegde kennis moeten toeëigenen voordat ze dit soort fanta online plempen. (en kritiek op "anti"depressiva als onzin afdoen)
@MD1986#35: Hoeveel mensen hebben 'n Depressie door Serotonine tekort dan? Weer 'n marketing verhaaltje te veel gelezen I presume?
Ja, er zijn nieuwere SSRI's, maar die helpen ook niet bepaald.. (damn marketing for the most part.)
TCA's zijn idd. schadelijker op de kortere termijn, SSRI's doen echter ook zát op de langere termijn (I should know)
@Ghuus#36: .. geen opmerking nodig, dacht ff verkeerd gelezen... w00ps.. ;-p
Ik zie hier wel geteld 6 mensen voor mij die er wat van snappen..
Ik neem -gemakshalve- maar even aan dat Ghuus ze -eventueel- voorschrijft & niet slikt. ;-p

@38 hear hear rouke!!

Veel depressies hebben een biologische oorzaak en kunnen genezen worden door een gezondere levensstijl ( vooral gezondere voeding ). Maar met die waarheid kan de pharmaindustrie geen grote winsten maken en met dit soort rotzooi wel.

@38: nee ik schrijf ze niet voor, je hebt mijn berichten blijkbaar niet goed gelezen/gesnapt *rolleyes*

Je neemt dat inderdaad gemakshalve, om niet te zeggen gemakzuchtig, aan.

Zelf slik ik seroxat en dat werkt perfect. Het is voor iedereen verschillend. Als je teveel bijwerkingen hebt en verder geen baat dan moet je overgaan op een andere. Wellicht dat je dan de verkeerde voorgeschreven hebt gekregen. Een nadeel is dat men altijd moet zoeken. Er is nooit sprake van:" Dat medicijn helpt!!" Nee soms moet je overgaan naar een ander medicijn. Door verwezen te worden naar een psychiater kan dit veel beter onderzocht worden. Deze man heeft er voor geleerd en is verder dan de huisarts. Ook kan hij meteen voorstellen om diverse behandelingen te ondergaan of te te laten testen waar je last van hebt. AD is ter ondersteuning van een behandeling. Je wordt tijdelijk op een lager toerental gezet in je hersenen. Hierdoor komt alles minder snel op je af. Hierdoor heb je de kans om beter te relativeren. De boel wordt in je hoofd vertraagd. Je hersenen worden om de tuin geleid. Voor de hoeveelheid sorres heb je gewoon te weinig serotinine. Dit is een hormoon welke je stemmingen bepaald. Door AD te nemen wordt de hoeveelheid serotinine niet vermeerderd, maar juist gestabiliseerd. Je gedachten worden afgeremd waardoor de informatie van buitenaf minder hard aankomt waardoor je het veel beter kan verwerken. Door behandelingen ga je hier je met je emoties je weg vinden en slaan AD's wel degelijk aan. Na de behandeling ga je rustig afbouwen. Zo kun je maanden bezig zijn met afbouwen. Ook kan het zijn dat je op onderhoudsbasis AD nodig hebt. Dat kan doordat je een psychische aandoening hebt waarbij je hersenen te weinig serotinine aanmaakt. Dat is namelijk ook nog mogelijk. Het kan dus psychisch zijn, maar ook lichamelijk. Dat wijst dus gedegen onderzoek uit en dat kan een huisarts ECHT niet. Daar heb je een psychiater voor nodig met diens onderzoeken.

@42: "Als je teveel bijwerkingen hebt en verder geen baat dan moet je overgaan op een andere. "

Dat ligt er maar aan hoeveel middelen je geprobeerd hebt en wat voor bijwerkingen je ondervonden hebt. Ik was er na 11 middelen wel klaar mee in ieder geval.

Ook een psychiater kan niet voorspellen wat de middelen doen, al ben ik er in ieder geval wel voorstander van dat AD niet door een huisarts voorgeschreven worden.

Ik vraag me wel af hoe een psychiater vaststelt dat jij of ik een serotoninetekort heb(t). Dat wordt (in mijn ervaring) echt niet met een bloedonderzoek oid gedaan, maar met gesprekken en vragenlijsten. Het feit dat iemand terugvalt zonder medicatie is voor mij ook geen overtuigend bewijs dat iemand een serotonineprobleem heeft.
Het kan óók zijn dat iemand reageert op het placebo-effect. Maar probeer dat maar eens te zeggen tegen iemand die zich kl*te voelt, want dat ligt natuurlijk (begrijpelijkerwijs) aardig gevoelig.

Zoloft of Lexapro zijn nieuwer dan prozac en seroxat (vallen wel binnen de SSRI's) en volgens een onderzoek in de Lancet effectiever, (hou me de auteurs even tegoed) Verder blijf ik bij wat ik eerder vermeldde; veel blijven screenen tijdens gebruik en liefst combi met psychohulp!

#43, Klopt helemaal en mee eens, maar een psychiater kan daar wel achter komen door te testen hoe je na "genezing" functioneert zonder AD. Dat kan hij al zien bij het afbouwen. Als de problemen "weg" zijn of als men er mee weet om te gaan en het een plaats heeft gegeven, dan kan begonnen worden met afbouwen. AD wordt bijvoorbeeld ook voorgeschreven aan angstpatienten. Dit gaat nooit met 10mg per keer. Dat gaat langzamer. Iedere afbouw geeft weer bijwerkingen. Daarin word men ook begeleid en desnoods behandeld. Wanneer het niet meer mogelijk is om verder af te bouwen, omdat het bijvoorbeeld telkens mis gaat na een bepaalde hoeveelheid, dan kun je stellen dat je AD op onderhoudsbasis moet gaan innemen. Dit is dan zeg maar hetzelfde als bijvoorbeeld een medicijn voor suikerziekte. Zelf heb ik borderline en ik kan beslist niet zonder. Als ik het middel niet inneem dan verlies ik mij zelf en word ik chaotisch, ik krijg neiging tot verschillende dingen, mijn werk lukt dan ook niet meer. Kortom ik stort in. De info welke bij mij dan binnenkomt is teveel. Even HEEL makkelijk geschreven. Werkelijkheid ligt heel anders en is veel ingewikkelder.

#43, Gesprekken en vragenlijsten zijn enkelt om een beeld te krijgen waar jij mee kampt en om een diagnose te stellen om een hopelijk juiste behandeling op te starten. Dit heeft niets te maken met het hormoon serotinine en ook van deze kan men net als andere hormonen teveel of te weinig van hebben. Serotinine is een emotiehormoon. Het zet je aan tot iets etc.

@Ghuus#41:
Ik neem niets zomaar meer aan, dat heb ik wel afgeleerd..
Artsen.. excuse me.. "Artsen" nemen zichzelf far too serious, ik ken d'r genoeg..
En heb d'r zelf ook veels te veel gezien.. (stuk of 500 incl. diegene i.o)
Sure d'r zijn mensen die met -relatief- veel c.q ernstige problemen geboren worden, maar met optijd d'r bij zijn op 'n geheel andere wijze kun je 50~75% van alle natuurlijk voorkomende oorzaken (minus trauma's e.d) opsporen & icm juiste therapie & adjustments in lifestyle..
Die aanname dat ik dacht dat gij pillen voorschrijft kwam voort uit de relatieve kennis van pillen die u lijkt te bezitten. (levenservaring mag echter ook)
Gemakszuchtig zijn mijn posts helemaal niet, u heeft geen idee watvoor uitwerkingen ik van "medicatie" achter de rug heb.
Just A generous tip..
@Maarten76: Genezen van ad kun je niet als je 'n daadwerkelijke sterke aanleg voor depressies hebt. Je word er mee genaaid, eerst juiste diagnoses stellen dan pas pilletje(s) doen, niet andersom. (zoals nu nogsteeds gebeurt.)
Nog even 'n tip: 'n psychiater heeft nergens voor geleerd, die neemt boekjes gefabriceerd door de pharma-industrie letterlijk.
Met die "ontwarring" zijn ze pas +- 1,5 jaar bezig. (lekker snel hè, terwijl ze meerderheid van depressie oorzaken al meer dan 20 jaar kennen)
En nogsteeds worden de daadwerkelijke oorzaken voor 't merendeel van depressieve mensen kant & klaar als onzin afgedaan.
Zoiets heet 'n degelijke marketing-formule.

@Ghuus#43: Je schreef bepaalde teksten op 'n dusdanige wijze dat ik 5 kanten op kon redeneren.
Serotonine tekorten bestaan zelden bij mensen, ze komen voor, maar zelden in verhouding tot daadwerkelijke depressie veroorzakers..

Ander vraagje: Wie kent zijn/haar achterliggende biologische redenen voor zijn/haar problematiek?
Dan bedoel ik dat u écht héél zeker weet dat wat de artsen u vertellen ook datgene is wat u heeft; want daar kan ik ook 'n verhaaltje over neerplempen..

@47: met 'gemakszuchtig' doelde ik op je aanname dat ik wel arts zou zijn, niet op je eigen situatie mbt medicatie. Daar kan ik op grond van je berichten nl niets over zeggen.
Maar het kan zijn dat ik je 1e bericht verkeerd geïnterpreteerd heb. Jouw opmerking dat je maar even aannam dat ik voorschrijver was en niet zelf geslikt heb kon ik ook op twee manieren interpreteren. Eén als: 'dúidelijk zelf geen ervaring, weer zo iemand die maar meeklept met de farma' en de ander als 'lult niet als een kip zonder kop mee'. Ik heb de eerste gekozen (ook gemakshalve/gemakszuchtig eigenlijk ;-) ) maar dat klopte blijkbaar niet. Net als jouw aanname dus ook niet klopte, want ook jij had/hebt geen idee wat mijn ervaringen zijn met medicatie en daarom schoot het me ook wat in het verkeerde keelgat denk ik.
Mijn excuses in ieder geval voor mijn opmerking over gemakzuchtig.

Over die serotonine heb ik ook vaker gehoord inderdaad, dat het zelden leidt tot depressies.
Je hebt het overigens over de daadwerkelijke oorzaken voor het merendeel van depressieve mensen, kun je daar wat meer over zeggen? Ik ben er wel benieuwd naar namelijk.
By the way: toevallig laatst ook Zomergasten gezien?

@45: ik vind je aanname dat 'als het misgaat zonder medicatie dat een bewijs is dat antidepressiva nodig is/werkt' nog steeds niet direct waar.
Dat jij, Maarten76, er echter baat bij lijkt te hebben, hoe dan ook, is voor jou natuurlijk alleen maar een prettig feit dat je staande houdt.En het zal jou dan ook weinig uitmaken denk ik waaróm het je helpt.

#47, schreef: @Maarten76: Genezen van ad kun je niet als je 'n daadwerkelijke sterke aanleg voor depressies hebt. Je word er mee genaaid, eerst juiste diagnoses stellen dan pas pilletje(s) doen, niet andersom. (zoals nu nogsteeds gebeurt.)
Nog even 'n tip: 'n psychiater heeft nergens voor geleerd, die neemt boekjes gefabriceerd door de pharma-industrie letterlijk.
Met die "ontwarring" zijn ze pas +- 1,5 jaar bezig. (lekker snel hè, terwijl ze meerderheid van depressie oorzaken al meer dan 20 jaar kennen)
En nogsteeds worden de daadwerkelijke oorzaken voor 't merendeel van depressieve mensen kant & klaar als onzin afgedaan.
Zoiets heet 'n degelijke marketing-formule.

Reactie.... een psychiater nergens voor geleerd. Waar haal jij die wijsheid vandaan. Kennelijk ben je erg sceptisch voor wat betreft depressies. Er zijn wel degelijk mensen die te kort aan serotinine hebben en dat zijn er meer dan jij omschrijft aan Ghuus. Een depressie kan door verschillende oorzaken worden gecreerd. Bij genoeg mensen is het erfelijke aanleg. Bij deze mensen is een serotininetekort aanwezig. Echter de laatste jaren is hier steeds meer onderzoek naar en komt er steeds meer aan het licht. Vroeger werden mensen opgesloten in psychiatrische inrichtingen. Anderen durfden er niets over te zeggen, want je werd meteen als gek beschouwd en aan de kant geschoven. Misschien eens tijd dat men (en dus ook jij) zich eens gaan verdiepen. Daar zijn zij nu hard mee bezig en een hoop blijkt lichamelijk te zijn. Iets dat geestelijk is daar kan men vanaf komen. Als iets lichamelijks is dan heb je een probleem en zul je medicijnen moeten blijven slikken als je overal telkens tegenaan blijft lopen. Het valt allemaal reuze mee met die AD's. De media blaast alles zoals gewoonlijk op en de mensen slikken het als zoete koek en hebben het vaak nooit zelf geprobeerd. Tuurlijk slaat niet alles meteen aan en soms slaat ook niets aan, maar dan is het misschien eens tijd om te kijken of iemand geen ander probleem heeft.

Gezien de wachttijden in de psychische sector, oa voor in aanmerking komen voor een intake bij bijvoorbeeld PsyQ, is het niet vreemd dat men alvast begint met toedienen van AD. De wachttijden duren gemiddeld 6 maanden. Je hebt dan slechts een intake. Hierna moet je weer gaan wachten voor een afspraak om een diagnose met behulp van testen te gaan maken. Dit alles kan bij elkaar zo 1 jaar duren. Wat moet iemand dan... afwachten en verder te gronde gaan... Beetje raar is het niet. Men moet niet de schuld geven aan de farma, maar juist aan de overheid. Deze neemt deze toenemende problematiek niet serieus. Zelfs borderline wordt niet serieus genomen door hen. Het zit allemaal tussen de oren en oa. deze patienten vragen allemaal alleen maar aandacht. Zij moeten gewoon gaan werken dan is er niets aan de hand en dan wordt men ook niet depressief of de kans erop wordt minder. Yeah right!!! Ik heb voor mijn behandeling en diagnose ook AD voorgeschreven gekregen. Nu bekend is wat ik heb moet ik deze blijven slikken en heb ik nog meer medicatie wat nog veel heftiger is dan AD. Maar ja zonder kan ik niet leven dus ik heb ze wel nodig. Borderliner he en dit kan pas na je 18e worden vastgesteld. Daarvoor heb je slechts symptonen welke puur menselijk zijn. Echter deze symptonen zijn heftiger en uiten zich anders en vele malen langer dan de "normale" mens. Ook blijft de emotie bij deze mensen veel langer hangen. Wat moeten zij dan doen... zelfmoord plegen, want ook dat is geen aandacht hoor. Voor omstanders wel, maar voor deze personen is dat een uitvlucht welke voor hen het meest logische is. Ook worden deze uitvluchten versterkt door horen van stemmen ed. Door medicijnen komt het alleen in het begin en bij het afbouwen ervan of als je te weinig krijgt. Vandaar dat je onder controle moet staan en moet worden begeleid,

Dus praat niet zo dom en als je niet anders kan, ga lekker fietsen stelen ofzo.

Mazzel

"De media blaast alles zoals gewoonlijk op en de mensen slikken het als zoete koek en hebben het vaak nooit zelf geprobeerd. "

Dat is de vraag,of het opgeblazen wordt. Ik denk dat het ook té vaak gebeurt dat mensen aan de medicatie gaan terwijl dat niet echt 'nodig' is. Ik denk dat het goed is dat daar ook aandacht voor komt. AD zijn zware middelen, en zeggen: "de mensen hebben het vaak nooit zelf geprobeerd" heeft er niets mee te maken.
Ik vind de tegengeluiden belangrijk. De geluiden die laten zien dat het soms héle nare effecten heeft op mensen die níet afgedaan worden door artsen als: ach ja, ongemak hoort erbij. Of ronduit niet geloofd worden.

Jij haalt aan dat borderliners niet serieus genomen worden. Dat ben ik deels met je eens, het wordt vaak te makkelijk afgedaan inderdaad met: "je moet maar gewoon genoeg afleiding zoeken." Structuur is belangrijk, maar 'gewoon afleiding zoeken' is wel heel simpel gezegd. Evenals stemmen horen. Gewoon niet naar luisteren, wordt er dan gezegd. Lekker simpel. Het komt er wel op neer natuurlijk, maar dan moet je wel een goede basis hebben om mee te werken. Tips om niet toe te geven aan de stemmen, dingen die voor jou werken ipv doodleuk: ja gewoon niet naar luisteren.

Wel vraag ik me af wat je wil zeggen met het stukje over zelfmoord. Of beter gezegd: hoe moet daar volgens jou meer aandacht voor komen? Hoe wil je dat er naar de patiënt toe gereageerd wordt? Afgezien van het feit dat iemand niet tot de grond toe afgebrand hoeft te worden, ben ik oprecht benieuwd naar hoe je wil dat daarmee omgegaan wordt of op wat voor manier daar meer aandacht voor moet komen.

Ik ben zelf ook omstander van iemand die BPS heeft en ik moet zeggen dat ik er een beetje klaar mee ben dat ze om de haverklap in het zh komt vanwege teveel pillen. De eerste keer, misschien de eerste 2 keer kon ik er nog begrip voor opbrengen. Na de 4e keer heb ik er inmiddels wel genoeg van eerlijk gezegd. Maar dat mag ik dan weer niet zeggen want dat zorgt gegarandeerd voor een woede-uitbarsting, afstootgedrag, en soms zelfs weer een nieuwe poging. Moet ik dan mijn mond houden, begripvol reageren of juist niet? Wat is jouw mening hier over? Ik wil haar nl wél serieus nemen, maar dat wordt steeds lastiger als ik op mijn tenen moet lopen om haar niet het randje over te duwen.

Maar om terug te komen op medicatie en de media: ik denk dat het minstens zo belangrijk is dat de bijwerkingen en de serieuze problemen die ontstaan soms bij AD aandacht krijgen. en niet weggemoffeld worden onder het mom: ja ach maar u heeft ook psychische problemen, dát is de oorzaak.
Kijk, nogmaals: JIJ hebt baat bij deze middelen en voor jou ben ik alleen maar blij dat je iets hebt wat je staande houdt.
Maar ik denk dat je ook de andere kant moet zien die er gewoonweg is en die niets te maken heeft met opgeklopte mediashit. Zónder die mediashit zijn al die klachten juist door antidepressiva er ook. En waarom zou daar geen aandacht voor moeten zijn? Zo ga je toch mensen die nare ervaringen hebben ook in een hoekje stoppen dat er niet zoveel aandacht voor moet komen, alleen omdat er ook mensen zijn die er wel baat bij hebben en dat belangrijker lijkt soms dan de andere kant?

Verder vraag ik me af: waarom is er toenemende borderlineproblematiek? Is dat echt zo of wordt iemand gewoon té snel zo bestempeld? Waarmee ik niet zeg dat dat bij jou gebeurd is overigens, maar ik zie in de praktijk zelfs huisartsen op basis van een paar gesprekken zeggen: jij hebt BPS.
Daarnaast lijkt BPS verdacht veel op bijv bipolaire stoornis, schizo-affectieve stoornis, maar wordt tóch BPS gezegd. Soms alleen maar vanwege zelfbeschadiging -wat totaal niet exclusief voor BPS is. Helaas denken mensen dat wel, zélfs psychiaters.
Zo gaat dat ook met andere problemen is mijn ervaring.
Hoe dan ook is de vraag of er echt toenemende BPS en depressies zijn of dat men té snel vindt dat bepaald gedrag niet 'binnen de norm is' en afwijkt en dus een plakkertje moet hebben.

Het is overigens pertinent niet waar dat bijwerkingen alleen in het begin en eind van medicatie voorkomen.
Bewegingsstoornissen zijn mn bij antipsychotica berucht en soms blijvend -ook na staken. Ook bij antidepressiva zijn sommige bijwerkingen (en niet de meest onschuldige) langdurig/blijvend bij slikken.

#50, Pffff een hoop vragen, ben je al eens mee op een gesprek geweest, heb je al eens een bijeenkomst gevolgd. Je kunt ook zelf stappen naar bijvoorbeeld PsyQ om te vragen naar wat hun mogelijkheden zijn. Wellicht kun je vragen of iemand die hierin is gespecialiseerd contact met je op te nemen om wellicht dingen te bespreken. Ongetwijfeld dat deze jou kan begeleiden naar meer info. Overigens zijn er ook talloze sites over dit onderwerp. Hyves staat er ook vol mee. Echter deze zijn veelal voor de mensen die BPS hebben en niet voor omstanders. Ik weet dat ze er wel zijn, maar dan moet je echt zoeken.

http://www.stichtingborderline.nl/
http://www.borderline-hulpgroep.com/forum.html
http://faq.borderline.klup.nl/

De 9 punten van borderline: Echter je hoeft niet aan alle 9 punten te voldoen om aan de criteria te voldoen. Minimaal 5.

1. Krampachtig proberen te voorkomen om feitelijk of vermeend in de steek gelaten te worden. N.B. Reken hier niet het suïcidale of automutilerende gedrag toe aangegeven in criterium 5.
2. Een patroon van instabiele en intense intermenselijke relaties gekenmerkt door wisselingen tussen overmatig idealiseren en kleineren.
3. Identiteitsstoornis: duidelijk en aanhoudend instabiel zelfbeeld of zelfgevoel.
4. Impulsiviteit op ten minste twee gebieden die in potentie betrokkene zelf kunnen schaden (bijv. geld verkwisten, seks, misbruik van middelen, roekeloos autorijden, vreetbuien). N.B. Reken hier niet het suïcidale of automutilerende gedrag toe, aangegeven in criterium 5.
5. Recidiverende suïcidale gedragingen, gestes of dreigingen, of automutilatie.
6. Affectlabiliteit als gevolg van duidelijke reactiviteit van de stemming (bijv. periodes van intense somberheid, prikkelbaarheid of angst meestal enkele uren durend en slechts zelden langer dan een paar dagen).
7. Chronisch gevoel van leegte.
8. Inadequate, intense woede of moeite kwaadheid te beheersen (bijvoorbeeld frequente driftbuien, aanhoudende woede of herhaaldelijke vechtpartijen).
9. Voorbijgaande, aan stress gebonden paranoïde ideeën of ernstige dissociatieve verschijnselen.

Een huisarts kan NOOIT bepalen dat jij BPS hebt. Dat moet worden vastgesteld door een deskundige en die doet dat aan de hand van gesprekken en testen. Dit kan soms een maand of meer duren.

Een borderliner kenmerkt zich door onderandere ook Aantrekken en afstoten. Kom je te dichtbij dan stoot deze je af, sta je te ver weg dan trekt deze je aan. Het is telkens zichzelf tegenspreken. Nog een paar:

Hou me vast, maar raak me niet aan.
Geef mij advies, maar ik beslis zelf.
Ik haat je, maar laat mij niet gaan.
Ik haat je maar ik houd ook van je.

Achter iedere spreuk en waarneming zit vaak altijd een tegengestelde. Hier zijn wij dagelijks 24/7 mee bezig.

Je hoeft absoluut niet je mond dicht te houden, maar je mag wel zeggen wat jij ervan vind en hoe jij erover denkt, maar denk beslist niet voor haar en geef haar de ruimte om een keuze te maken en accepteerd deze. Kijk op een afstand en grijp in als het noodzakelijk is. Zoals:"Dat is de buitenwereld, ga maar kijken wees niet bang, maar weet dat als jij je omdraait ik er nog steeds ben en dat je desnoods veilig bij mij in mijn armen kan terugrennen." Leg iemand met BPS nooit je wil op. Dat werkt averrechts. Blijf in alle gevallen, hoe moeilijk het ook is, rustig. De meeste woede is op zichzelf gericht en niet op jou. Geloof mij, zij heeft het er moeilijker mee dan jij denkt en dat zij zal toegeven. Geef haar de ruimte als zij er om vraagt. Ook hier sta voor haar klaar en maak haar kenbaar dat je klaar staat. Vergeet NOOIT jezelf, want ook jij bent belangrijk. Kom altijd met een reden als je iets mededeelt als jij bijvoorbeeld niet bij haar kan zijn, maar maak haar wel kenbaar dat jij er wel voor haar bent en laat dat ook zien. Vertrouwen is in deze zeer belangrijk. Iemand met BPS klampt zich veelal vast, maar claimt ongemerkt ook een hoop energie. Vandaar ook vergeet nooit jezelf. Doe de dingen die je normaal ook doet en als zij het ergens moelijk mee heeft dan praat erover.. luister er naar. Vaak is luisteren al genoeg. Probeer haar gerust te stellen zonder altijd maar weerwoorden te gebruiken of aan te raken. Als je niets weet te zeggen, zeg dan ook niets, maar laat wel blijken dat je luisterd. Probeer hoe stom ook nooit een BPS te begrijpen, want dat kan en lukt je niet. Geniet van de momenten dat je samen bent en wees er voor elkaar.

Nou dat was wel het 1 en ander haha... Ik hoop dat je er iets mee kan. Ik kan je geen telefoonnummer geven of adres, maar je ziet mij regelmatig voorbijkomen hier op Nujij.nl.

Heel veel succes en nogmaals denk ook aan je zelf, geef elkaar de ruimte en wees er voor elkaar, maar met gepaste afstand. Welke afstand kan ik niet zeggen, maar probeer evenwicht te zoeken. En oja voor ik het vergeet, leg geen messen of andere scherpe voorwerpen weg. Dit kan een gevoel van wantrouwen veroorzaken en men vind altijd wel iets anders om zichzelf mee te beschadigen.

Oja nog één vraag wil ik voor nu voor je beantwoorden... Ja in sommige gevallen wordt borderline een modewoord en wordt vaak verkeerd gebruikt en toegespeeld. In de toekomst en zo wordt het zelfs al genoemd in diverse gangen ERS. Emotie Regulatie Stoornis. Nogmaals dit moet echt door een deskundige worden uitgezocht. Dan pas kun je er zeker van zijn dat je het ook daadwerkelijk hebt. Een huisarts is hier niet deskundig genoeg voor, maar kan wel een vermoeden hebben, maar deze nooit als bevestiging uitspreken. Sterker nog hij mag deze diagnose niet eens stellen.

Voor de rest is het accepteren, accepteren en een hoop slikken. Stel nooit als zij vraagt om alleen gelaten te worden het waarom zij alleen wilt zijn. Accepteer het en DOE het. Ga er verder niet op in. Dat is ondermeer dus ruimte geven. Als zij om ruimte vraagt is dat veelal om tot zichzelf te komen, zichzelf op te laden. Stel dan ook nooit eisen, maar laat nogmaals, namelijk heel belangrijk, weten dat je haar keus respecteerd en dat je er bent als zij je nodig hebt. Dat kan door bellen zijn, door op haar verzoek of jouw voorstel even langs te komen. Al is het gekgezegd maar voor een knuffel en laat het daar dan bij. Zij heeft dan toch even het gevoel van hij is er voor mij. Iemand met BPS is veelal veeleisend. Vandaar dat veel relaties 9 van de 10 keer wordt beeindigd door de tegenpartij. Dit geeft weer een gevoel van alleen te staan en leegte. Deze ruimte moet opgevuld worden en daardoor onstaan er vaak korte heftige relaties. Wilt niet zeggen dat je dan een gebruiksvoorwerp bent geweest, al komt het zo wel over.

Vandaar dat ik en ook andere BPS-ers zeggen... Weet waar je aan begint en til er niet te licht aan. Ook is de ene BPS-er de andere niet. Er zit zoveel verschil in en ja het vergt ontzettend veel geduld. Geduld wat men vaak niet heeft. Over het algemeen, bij een echte band een echte relatie, loont het wel.

Trek je verder er niet teveel van aan, laat ons een beetje onze gang gaan en geef ons vertrouwen, geef ons de ruimte en ben er voor als het nodig is. Word niet boos en denk na. Dan komt een hoop goed. Lukt het echt niet dan is een dergelijke relatie niet voor jou weggelegd, want je moet enorm inleveren om bij diegene te zijn, maar nooit je eigen tijd en vrijheid.

@Maarten76: dank je voor je uitgebreide reactie, hier kan ik absoluut wat mee :-)
Ik zie wel dat ze het er heel moeilijk mee heeft overigens hoor, ik weet en begrijp dat ze het niet voor haar lol doet en dat ze het liefst 'normaal' zou willen zijn. Ik zie ook wel dat ze erg haar best doet, maar ik vind het inderdaad heel lastig te begrijpen waarom ze zo impulsief kan zijn mbt zelfbeschadigend gedrag. En dat is voor mij maar goed ook denk ik. Ik moet dat denk ik ook niet willen nee, daar heb je wel gelijk in. Wat ik zou doen, is niet per se goed voor haar en andersom. Ik ben haar niet, zij is mij niet.

Overigens is bij mij de "diagnose" BPS wel gesteld door mijn huisarts. Toen ik zei dat dat niet mocht (wijsneus he ;-) ) vond hij dat hij dat wel degelijk kon zeggen. Ik had/heb inderdaad (soms) wat (flinke) communicatieproblemen, maar die hebben niets te maken met BPS.

Bij een vriendin is BPS "vastgesteld" op een GGZ opname-afdeling op basis van een crisis.
En toch heeft ze het niet.
Ik ken zoveel voorbeelden van mensen die deze diagnose krijgen, waarbij uiteindelijk blijkt dat er iets anders aan de hand is wat wel overeenkomsten heeft overigens, zelfs na zgn goed onderzoek. Een andere vriendin van mij loopt al 16 jaar met de diagnose borderline, maar is bipolair.

Het zou inderdaad niet moeten mogen, dat ben ik met je eens, maar vandaar dat ik ook me afvroeg of er nou echt toename is van BPS of er gewoon vaak te snel een etiketje geplakt wordt waar mensen vaak ook bijna niet van afkomen.
Overigens denk ik ook dat psychische aandoeningen soms erg lastig van elkaar te onderscheiden zijn hoor, dus een klein beetje kan ik het me indenken dat er soms onjuiste diagnoses gesteld worden.

Trouwens: Ghuus is een vrouwtje ;-)

Sorry Ghuus het is dus gewoon een vriendin van je en jij bent vrouw... Oke dan had ik je verkeerd begrepen en tja al die namen tegenwoordig dan moet je ook maar weten of het een mannetje of vrouwtje is. Maar goed maakt niet uit. Je bent omstander en dat geldt voor beide geslachten.

BPS kan niet door de huisarts worden opgelegd... daar is hij niet kundig genoeg voor. Dat kan nooit uit een aantal gesprekken. Hij is geen psychiater of psycholoog. Dan stapt hij toch wel zijn werkgebied te buiten of hij moet ook nog psych zijn, want ook dat soort huisartsen heb je, maar dan nog... gesprekken zijn te weinig. Daar gaan zoveel testen aan vooraf.. Er moet gekeken worden naar je verleden hoe je toen was.. hoe je reageerde op weet ik veel wat dan ook allemaal. Ik ben destijds 4 weken lang elke week 1 dag bij het diagnostisch centrum geweest en daar ben ik een halve dag bezig geweest met testen en gesprekken. Ook was mijn reeds bekend aangelegd dossier er naast gehouden welke opgemaakt was door sociaal verpleegkundig hulpverleners. Dit maakt een zo goed mogelijk plaatje...

Hoe oud is die vriendin die al 16 jaar loopt met de diagnose borderline... BPS kan pas na je 18e worden vastgesteld.. Bipolaire stoornis dat kan het BPS versterken.. het word ook wel manisch depressief genoemd. Dat is de volksnaam voor bipolaire stoornis. Naast een diagnose BPS is er vaak ook nog wat anders aanwezig zoals BS, ADHD, PTSS, PDDNOS. Dit hoeft niet altijd het geval te zijn, maar vaak wel.

Wat ik overigens nog wel kwijt wilde aan jou, Ghuus, en dan houd ik er over op, want dit forum is hier niet voor bedoeld.... Er is een groot verschil tussen anti depressivum en anti psychoticum. Beide zijn dus niet hetzelfde en de psychoticum is vele malen zwaarder dan de depressivum.

Verder heb je in de AD de TCA's en de SSRI's. De eerste werkt vaak niet bij borderline en de 2e wel.

Dat verschil weet ik hoor, ik heb zelf beide varianten gehad, met kwalijke gevolgen soms en ik ben er dus wel klaar mee wbt uit gaan proberen. Ik en de artsen samen.
Gelukkig doe ik het ook veel beter zonder medicatie dan met.

Bij AD heb je ook nog de MAO-remmers en de SNRI's, om de groepen even af te maken ;-)

Ik ben duswel enigszins thuis in de werkwijze van de GGZ dus je vertelt me (gelukkig?) niks nieuws wbt diagnoses, comorbiditeit, versterken van en overschaduwen door andere problemen.
dat is echter weer anders dan daadwerkelijk 'te maken hebben' met iemand met BPS, of bijv anorexia, of schizofrenie.

TCA's worden in het algemeen ook niet meer zoveel voorgeschreven, behalve bij klinische patiënten of als SSRI's niet verdragen worden/niet werken. Eerstekeus is tegenwoordig echter een SSRI bij ''nieuwe' patiënten.