TV/LAPTOP"PC uit de slaap kamer

@1 en mobieltje.

rukken, roken en ramfetamine

@1
Ik werd door mijn dochters als hopeloos ouderwets betitelt.
Geen TV en laptop op de slaapkamer, op tijd naar bed.
School is belangrijk en daarnaast 1 activiteit, bv sport of muziek.

"aak hebben die te maken met overbelasting in de drukke 24-uursmaatschappij waarin we leven: voetbaltraining, gitaarles, verjaardagen, school, huiswerk, ondertussen chatten en niet te vergeten veeleisende ouders kunnen het leven van kinderen behoorlijk stressvol maken."

En niks over het geren en gevlieg naar en van de opvang?
Niks over het NIET buiten kunnen of mogen spelen?
Bij de opvang hebben ze ze liever op het terrein en daarna is het vaak al donker aan het worden.
De "klussen" die kinderen boven de 12 erbij moeten doen omdat mamma moet werken en kinderen boven de 12 geacht worden zichzelf te kunnen redden etc?

Als kind van de jaren '80 praktisch altijd buiten gespeeld ...

Heerlijck ...

Lang leve de economische vooruitgang, helaas ten koste van onze gezondheid!!

alles wordt opgeofferd aan een kennelijk MOETEN groeien van de economie. Voorbij gegaan wordt aan yhet feit dat het toch vooral de MENSEN zijn die de economie maken, aan MENSEN en vooral aan KINDEREN wordt veel te weinig aandacht besteed, er wordt mee gesold,op alle fronten. Kinderen moeten de ruimte hebben om zich te ontplooien en veiligheid en geborgenheid om zich te ontwikkelen. Wat voor geboprgenheid is een bestaan waarin pa en ma rond 6 uur thuis komen, moe zijn, snel voedsel maken en de kinderen voor de tv zetten. Kinderen horen wormen te vangen, boomhutten te bouwen, voorgelezen te worden, vrij buiten te kunnen spelen, regels te leren kennen, het bestaan van het woordje nee met inhoud te leren.....ik beklaag de kinderen van nu........ben benieuwd hoe het over 50 jaar met ze gaat, probeer wel vanuit de hemel als ik er tenminste kom naar beneden te kijken.....hopelijk heeft het welzijn het dan gewonnen van het geld.

@8 "ik beklaag de kinderen van nu........"

En ik de volwassenen van straks die geregeerd gaan worden door de jeugd van nu.
Het is nog maar afwachten of ze net zo goed voor hun zwakken in de samenleving zorgen als dat de huidige regering doet.
De kans zit er nl dik in dat zij niet zo dom zijn om dubbel zoveel te gaan werken om al die onkosten te betalen die nu door de huidige generaties vooruit geschoven worden.

Als we de jeugd aan de kant zetten.........gooien we onze eigen toekomst te grabbel.
maar blijkbaar wil niemand dat inzien in DH.

Hoe gek het ook klinkt, betrap ik mijzelf hier ook erg vaak op. Te lang opblijven, te veel te gelijk willen doen en af en toe sport overslaan omdat ik leukere dingen te doen heb.

Was ik maar weer een kind zonder zorgen. Lekker buiten spelen met mijn skelter.

Ik snap ook niet waarom dit artikel alleen op kinderen doelt, terwijl er net zoveel volwassenen zijn die zo leven. Dan wel niet, de angst, zoals het artikel omschrijft, maar wel de stress.

@10 "Dan wel niet, de angst, zoals het artikel omschrijft, maar wel de stress."

Hou ik mijn baan
Kan ik volgemnd jaar na de verhogingen van alle lasten nog wel genoeg verdienen om mijn gezin aan het eten te houden
Is de kinderopvang nog wel betaalbaar voor me
Komt mijn auto wel door de keuring en hoeveel kost me dan
Als hij niet door de keuring komt: hoe kom ik dan op mijn werk/krijg ik de kinderen op tijd in de opvang/school
Hoe hoog word de eigen bijdrage voor de zorg?
Hoe ga ik de behandeling van mijn kind bekostigen als de pgb wegvalt
Moet hij dan naar een instelling?


angst genoeg.

Lees weer veel vooroordelen, kinderopvang deugt natuurlijk weer niet volgens de azijnzeikers. De meeste kinderen gaan 2 dagen in de week, dat is echt geen probleem hoor, vinden ze zelfs leuk (spreek uit ervaring). En vroeger was alles beter natuurlijk zonder tv, computer etc. Zucht...

Regelmaat tot op zekere hoogte. Niet elk kind is daar van nature 'geschikt' voor en iets opleggen aan een kind dat niet in de natuur van het kind ligt zorgt voor.... juist ja.... stress en ergernis en vaak ook nog ruzie.

Natuurlijk proberen kinderen de bedtijd en andere dingen altijd naar eigen zin te rekken, daar moet je dus wel boven staan. Naar bed blijft naar bed, verlies in ieder geval je autoriteit niet op je kinderen, dan lopen ze ook nog eens over je heen.

Maar... als kind werd ik al gek van regelmaat. Hoe strakker ik gehouden werd aan een bepaalde tijd, hoe erger het werd. Ik schoot in de stress en kwam dan alsnog te laat.

Toen mijn moeder dat doorkreeg en me mijn eigen plan liet trekken voor vertrek ergens heen (tot op zekere hoogte natuurlijk, want school begint nu eenmaal op een vaste tijd en dan moet je er zijn), ging het vele malen beter.

Dit soort artikelen lijken ons de enige oplossing te bieden. Gaat het niet goed thuis dan moet je deze 3 zaken dus maar gaan implementeren.

Ik pleit meer voor het "verdiep je serieus in het karakter van je kinderen en pas deze 3 waarden of eigenlijk je opvoeding (want ik heb een hekel aan voorgeschreven "waarden", alsof dit de enige zouden zijn die je nodig hebt om een kind goed op te voeden) aan op het vermogen van het kind hiermee om te gaan en let goed op wat bepaalde zaken met je kinderen doen". Mensen weten tegenwoordig gewoon eigenlijk niet echt goed meer hoe hun kinderen echt persoonlijk in elkaar steken, daar wordt aan de keukentafel niet vaak over gesproken. Mijn ouders vroegen mij met regelmaat "maar hoe voel je je dan?" of "wat vind jij daar van?", waardoor ze een goed beeld hebben kunnen vormen van hoe ik in elkaar zit en wat wel en niet voor mij werkte.

Heeft het mij geholpen in de rest van mijn leven?! Ja zeker! Ik weet in ieder geval ook zelf wat werkt voor mij en wat niet, ben me daar nu veel bewuster van. Ik mijd overigens helemaal niets wat niet in mijn straatje zou passen, ik realiseer me wel dat het voor mij lastiger zal zijn om het dan te volbrengen (bijvoorbeeld elke dag op een vast tijdstip beginnen met werken, ja dan kom ik inderdaad regelmatig te laat en daar moet ik dan aan werken omdat ik er zelf bewust voor gekozen heb).

@3 HAHAHAHA!!!

@13 ik oordeel niet over de opvang an sich.
Wel over het gesjees van ouders om de kinderen 's morgens wakker te maken, zelf aan te kleden, kinderen wassen, kinderen aan te kleden, eten maken, lunchpakketjes maken, kinderen in de auto, mamma/pappa in de auto, kinderen afzetten, en vervolgens als de sodemieter maken dat je op tijd op je werk komt.

's middags:
van het werk komen, hopen op geen files, kinderen ophalen, daag doorspreken met de opvang, naar de winkel, boodschappen halen, naar huis, eten maken, kinderen aanhoren, manlief aanhoren, eten, afwassen, kinderen wassen/pyama's aan, voorlezen, en naar bed brengen.

Daar word ene volwassene al ziek van als je dat te vaak doet.
Laat staan kleine ukkies.

@16 ++++

@13 ?? je beschrijft handelingen die je moet verrichten, snap het probleem niet zo. Of denk je dat het werkt als bij Star Trek... beam me up Scotty? Om ergens te komen of het nu school, werk of zelfs vakantiebestemming is, je zult toch wakker moeten worden, aankleden, eten, auto, boodschappen etc. Heb je misschien last van een depressie?

bedoel @16, niet @13, sorry.

@18 "Heb je misschien last van een depressie? "

Nee, ben ex-bunrout/blackout en pijnpatiënt en de "ratrace" kost mensen hun kop(en gezondheid)
En dat nu al van kinderen verlangen dat ze meedraaien met het schema van de ouders/verzorgers zorgt voor afgebrande twintigers.

"je beschrijft handelingen die je moet verrichten, snap het probleem niet zo."

Niet?
een tip voor je: schrijf eens 3 weken lang ALLES op wat je doet als je vind dat je moe bent en denkt dat het allemaal wel meevalt met het geslees van tegenwoordig.

Ik dacht ook net zoals jij: ach, valt best mee, zoveel is het niet......
Nu, 4 jaar later en nog steeds een wrak, denk ik daar iets anders over.

@18 oke, spijt mij dat ik zo dicht bij de waarheid zit, qua depressie. Bedoelde daarmee dat als je normaal goed in je vel zit, de dagelijkse dingen wel druk zijn, maar toch moeten gebeuren. kKinderen moeten toch naar school, kinderopvang, zelf naar werk, eten, wassen etc. Maar omdat jouw ervaring anders is, wil nog niet zeggen dat iedereen daarom ook vastloopt. Ik werk bijvoorbeeld al jarenlang met veel stress, en heb dat soms ook een beetje nodig. Op tijd je rust pakken en af en toe uit de sleur breken is daarbij belangrijk. Maar ieder mens is weer anders, en gaat anders om de enorme drukke tijd waarin we leven. Voor de rest hoop ik dat het op termijn beter met je gaat! Sterkte.

@21 "Maar omdat jouw ervaring anders is, wil nog niet zeggen dat iedereen daarom ook vastloopt. "

Omgekeerd:

Dat jij er tegen kunt wil niet zeggen dat kleine kinderen onder de 12 ook al tegen dat gesjees kunnen.

Maar wie verplicht je om aan de 'race' mee te doen? Ik heb daar in ieder geval totaal geen zin in en doe dat ook niet. Mijn agenda is niet overvol, ik ren niet van het een naar het ander, maar ga eigenlijk redelijk rustig door het leven. Ik hoef ook niet al het nieuwe te hebben of het duurste of de hele tijd op vakantie. En ook de kinderen hoeven niet overal 'op' tennis, voetbal, muziek, zwemmen, gym etc etc. ook zij kunnen een keuze maken,

Er zijn 4 dingen die de schuld hebben dat kinderen het zogenaamd te zwaar hebben en in de klas liggen te slapen en de school als steeds zwaarder zien.

En dat zijn: TV (spel)computer DVD en tot half 11 buiten op straat slenteren of nog op zijn.
Kortom pak ze dit af laat ze weer gewoon op tijd slapen en dan kunnen ze er weer gewoon tegen aan.

En hoeven ze ook niet nog minder naar school.