Lees dit eens:
http://www.nederland-davos.nl/news/1.4671._Eige...

door een posttraumatisch stress syndroom ben ik bij tijd en wijlen van licht somber tot suïcidaal ; ik heb enorm respect voor mijn partner dat hij er nog is want al is het voor mij een lijdensweg HIJ staat erbij en kijkt ernaar en is totaal onmachtig .
als ik depressief ben is er maar 1 waarheid ; de mijne en in "gezonde " episodes kan ik me daar heel schuldig over voelen want hij wil me helpen maar krijgt de kans er niet voor .
er zijn dan ook veel relaties die sneuvelen op zo'n ingrijpend iets helaas , ik zou het hem niet eens kwalijk nemen want ik geef het je te doen om met iemand om te gaan die je waardeert en van houdt maar die vervolgens zichzelf de vernieling in helpt door irrationele gedachten .
goh , wat ben ik toch een bofkont met deze man :-))) die me onvoorwaardelijk steunt !