GGZ bereikt niemand (met die enorme wachtlijsten).

@1
Dat punt kwam ook naar voren in het bericht. (Voor video, zie 8 uur journaal van donderdag 25/2/2010). Maar ... en dat was dan weer opmerkelijk...

Het zijn juist de wachtlijsten waardoor allochtonen eerder 'afhaken' dan autochtonen.

Punt blijft dat adhd of autisme vervelende gevolgen kan hebben. Bijvoorbeeld met leren of sociale contacten. Kinderen doe je echt te kort als je daar niets mee doet, of het onbehandeld laat.

Het niet behandelen vanuit de gedachte van 'het hoort bij de cultuur', of 'die kinderen zijn nu eenmaal zo' is een indirecte vorm van discriminatie. Maar nog erger ... onbehandeld kunnen de gevolgen enkel nog vele malen groter zijn voor het kind. Zo bijvoorbeeld het voorbeeld van Errol van het filmpje wiens adhd onbehandeld bleef, en Errol uiteindelijk zodanig ontspoorde dat-ie nu jeugd-tbs op z'n naam heeft staan.

#2 die misstanden gebeuren in elke bevolkingsgroep.
De wachtlijsten zijn voor iedereen een probleem.
Maar de cultuur/mentaliteit is vaak nog de boosdoener.
Geen of te laat hulp vragen uit schaamt, en afhaken omdat het te lang duurt.
Daar zal die groep zelf in moeten veranderen, de hulpverlening kan dat niet.
Het zou bezopen zijn dat iemand met geen Nederlands bloed in de aderen niet hoeft te wachten en wel direct geholpen wordt.

het gedrag van die kinderen hoort niet bij de cultuur, maar wel het geen of te laat hulp vragen van de ouders. Zie je bij de gewone gezondheidszorg ook nog steeds.

@3
"...Geen of te laat hulp vragen uit schaamt, en afhaken omdat het te lang duurt. Daar zal die groep zelf in moeten veranderen, de hulpverlening kan dat niet. ..."

V.w.b. de schaamte geef ik je gelijk. Dat vereist een cultuuromslag in de (niet-nederlandse) cultuur. Tegelijkertijd is die schaamte misplaatst. Er zijn vele voorbeelden van mensen die adhd/autisme hebben, en toch universitair geschoold zijn, een prima baan hebben. Ik ken zelf iemand met dyslexie die les geeft op een universiteit. Dus ... hoezo, is dat een 'belemmering'?

Maar v.w.b. de hulpverlening geef ik je geen gelijk. Die kan er wel degelijk iets in veranderen. Denk bijvoorbeeld aan de bureau's voor jeugdzorg, of anders leraren. Als zij wat sneller afhaken, komt het op de hulpverlening aan iets langer 'vast te houden' of 'door te zetten'.