Dan neem je haar in huis, net als vroeger, maar nee... dat doen we niet meer. Ik snap dat dit makkelijk gezegt is, maar je ouders laten wegkwijnen in de bejaardencel des doods is ook hard.

Heb het stukje gelezen, maar waarom dan niet zoals in Afrika, moeder in huis?

(Maar het zal wel gaan over alle moeders, ofzo)

Beste Direkie, ik heb net je tranen verwekkende verhaaltje gelezen, doch hoe is het in "God's"naam mogelijk dat jij, ja... uitgesproken jij.... na zes jaar je ego te hebben opgekrikt in Zuid Africa waar alles en iedereen voor alles en iedereen zorgen, stromend water uit de kraan of niet, ja zelfs geen magnetron om je tafeltje dekje optewarmen, en jij... hebt gisteren je moeder ondergebracht in een gesloten inrichting om te sterven, omdat ze dementeerd? of omdat je er zelf tegen op zag om haar een paar prettige laatste jaren of maanden van haar leven te gunnen,....ik hoop voor jou dat de geschiedenis zich niet herhaalt zodat je zoon of dochter over enkele jaren niet in een 010 krantje melding hoeven te maken dat ze hun vader in een gesloten inrichting hebben moeten onderbrengen.......omdat hij thuis niet te handhaven is...

Dementerende mensen zijn erg moeilijk te verzorgen, hier moet je de hele dag naast zitten wat nog al moeilijk is als je een gezin en kinderen hebt bijvoorbeeld. Juist voor de veiligheid kunnen deze mensen vaak niet thuis verzorgd worden. Moeilijk ethisch dilemma waar we niet luchtig over moeten doen.

Gesloten inrichting; een plaats waar je niet meer uit komt, in dit geval al helemaal niet meer, maar als ze beseft dat ze in een inrichting zit, hoe ver is de dementie dan al gevorderd. Blijkbaar nog niet zo ver dat ze het niet door heeft. Je zou je moeder ook gewoon thuis kunnen houden en tot het moment dat het besef weg is een leuk verpleeghuis zoeken, niet ingaan op het bod omdat er nu toevallig plaats is, de keuze is nog altijd vrij, je bent niets verplicht. In dit geval heb je het zelf gadaan, ik denk niet dat je moeder dit verdient

Pardon?

Ga je ff in de spiegel kijken en je eigen moeder verzorgen dan?

Ben jij niet degene die respectloos omgaat met je moeder daar je de verzorging overlaat aan de Nederlandse staat?

Of misschien ben je niet in staat je moeder te verzorgen?
Of is Mamma in uw verhaal een fictieve Mamma, wat ik er niet uit opmaak tenminste.

Ben ik nou zo dom?

@1 Zoals zoveel gevallen zul je er waarschijnlijk pas echt wat over kunnen zeggen als je zelf in de situatie zit of gezeten hebt. Er zijn ook families die moeder of vader graag in huis zouden willen hebben (of er bijv. naast wonen) maar waarbij het door omstandigheden (ziekte, ruimte/geld gebrek etc) niet mogelijk is.

@5 Zelf heb ik ook te maken gehad met dementerende familieleden, zij zijn (uiteindelijk) in een instelling opgenomen. Zij, en ook de andere bewoners, waren niet echt meer bewust van waar ze waren en toch probeerden velen 'te ontsnappen'. Van simpel met je meelopen als je via de (afsluitende) deur weg ging tot duidelijk aangeven (woorden) dat men naar huis wilde al dan niet met je stevig vastpakken cq aan je vast klampen. Vaak moest zo iemand door een ander of door verplegend personeel even afgeleid worden voordat men weg kon.

@8: Mijn opaatje was zo ver heen dat hij dacht dat hij in Scheveningen vast zat in de oorlog (herbelevingen), hij probeerde om de haverklap uit het raam te ontsnappen, ook als hij 9 hoog was. Wij konden echt niet meer voor hem zorgen, ook omdat hij zeer ingewikkelde medicatie kreeg die wij moeilijk konden toedienen zonder dat hij ons aanviel. Vreselijk mensonwaardig maar thuis houden was echt geen optie.

@9 Verschrikkelijk toch als je dat zo mee moet maken.
En als er dan ook nog mensen van 'buitenaf' zijn die je veroordelen omdat je niet zelf (in huis) voor de oudere zorgt.

@10: Dementie is vreselijk, mensen onderschatten dit gruwelijk jammer genoeg. Het is in mijn hele familie voorgekomen, zeker bij de mannen. Ik hoop eerder te gaan dan dat ik zo ver heen ben. Vreselijk!

Het ligt erg aan de fase van de dementie maar geloof me,er zijn er maar weinig die hun vader of moeder tot het eind toe thuis verzorgen als er sprake is van dementie. Het is ook zo goed als onmogelijk. Agressie verbaal en lichamelijk,weglopen,decorumverlies,incontinentie van urine en ontlasting,depressies,waanideeen,maar een kleine greep uit de symptomen behorende bij dementie. Geen enkel mens,nee,ook die harde schreeuwers hierboven, trekt dat maanden, soms jarenlang! Je moeder is je moeder niet meer,je moeder is dood en wat je mag verzorgen is een omhulsel zonder empathie en dat is moeilijk,heel moeilijk.

@12: Dikke plus!

@5 Ik heb (wel) begrip voor deze keuze. Hoe pijnlijk ook.

Maar ik vraag me af waar al die 'leuke verpleeghuizen' zijn die jij kent. Noem er eens een paar.

Wat de dikke plussers of minners er over denken is allemaal niet zo belangrijk, wat ik me afvraag is of jullie Moeder er ook zo over zou denken als één van jullie het zelfde zou overkomen, ik denk het niet, en ik weet het bijna zeker dat ze jullie tot,... jullie, of haar dood verzorgd zou hebben..

@15 Mijn moeder heeft te maken gehad met een dementerende vader (in verhouding op jonge leeftijd) Als ik de verhalen moet geloven, ik was nog (zeer) klein, werd hij voor het merendeel van zijn kinderen onhandelbaar. Op een gegeven moment is hij naar een tehuis gegaan, waar hij het goed heeft gehad voor de rest van zijn leven. Jaren later was er sprake van een vergelijkbare situatie toen mijn oma ging dementeren. Bij beide kwam mijn moeder volop op bezoek (ons, de kinderen zoveel mogelijk meenemend) en was ze volop betrokken. Op grond van deze gegevens en gesprekken met mijn moeder heb ik het vermoeden dat ze het ook zou snappen als zij later in een verzorgingstehuis zou komen.

Het laatste deel van jouw reactie vergleek ik onbewust al met ouders die gehandicapte kinderen hebben. Naast ouders die tot de dood voor hun kind blijven zorgen, zijn er ook ouders die voor hun eigen en het kind rustgeving een kind extern laten plaatsen.