Zolang de doktoren de sleutel van de gifkast in hun bezit hebben, zullen ze dit soort verzoeken blijven krijgen
Als Mebezonium en Tetracain vrij in de handel te krijgen zouden zijn nemen de patienten het lot wel in eigen hand

en dan zijn er mensen die zich druk maken over verdoofd slachten ..

@1 Het is natuurlijk wel in en in triest, mee eens?
.

Overigens niet gek dat er dan toch een paar zijn die de hand aan zichzelf legggen.

@2 iid
.

Beter dan deze lettelijke paardemiddelen zijn 1,5 liter Hooghout's Beerenburg of oneindig (toepasselijk) cola rum 80%. Hues, je gaat er van slapen...

Laat het voor iedereen een waarschuwing zijn om op tijd euthanasie met de huisarts te bespreken. Heb je indicaties dat de man/vrouw hier niet zo aan zal meewerken, dan heb je nog tijd om een andere arts te zoeken.

Andere huisarts zoeken wil wel eens helpen, of een arts in ziekenhuis of verpleeghuis...
Is ALTIJD wijs om van te voren met je huisarts te overleggen wat zijn/haar visie op euthanasie is als je weet dat je ernstig ziek bent. Niet wachten tot het laatste moment.

@6 Van die paardemiddelen die ik bij @1 noemde heb ik gezien dat ze een paard van 800 kilo in 5 minuten kunnen doden, dan moet het bij de mens net zo rustig en netjes lukken

@8 Dan heb je netjes alles met je husiarts geregeld, gaat hij met pensioen. Moet je met de nieuwe huisarts gaan onderhandleen en als die niet wil, moet je gaan lopen shoppen

@9 nee hoor, de opvolger van jouw huisarts neemt alles gewoon over, zoals het hoort.

@8

Ik vrees dat veel mensen er eigenlijk van uit gaan dat ze wel weer beter worden.
Of dat het wel mee zal vallen.
Of niet met hun eigen dood bezig willen zijn.

Daarom is het zo uiterst belangrijk om te weten hoe je huisarts er in staat. Ook om de nam/vrouw niet in gewetensnood te brengen. Want laten we wel zijn, iemand doden is geen kleinigheidje wat je vraagt aan iemand. Een arts moet ook het recht hebben om euthanasie te weigeren. Maar als men het tot taboe onderwerp verklaart, dan worden dit soort dingen niet duidelijk.

@10

Nope, de opvolger kan gewetensbezwaren hebben. En dat is legitiem.

@10 Nou dat deed ze dus niet. "ik ben tegen euthanasie"

@cayman dat kan inderdaad als je pech hebt. Je moet er bovenop blijven zitten zelfs als het nog niet aan de orde is. Wel alles op papier vastleggen van te voren.

Het kan een opluchting zijn voor alle betrokkenen maar net zo goed een heikel punt. Ik ben geen onvoorwaardelijk voorstander meer van euthanasie na mijn laatste ervaring ermee. Ik heb het daar achteraf erg veel verdriet van gehad en het was gebeurd voor ik daar maar iets over kon voelen. Veel te snel erdoor gejast.

@14

Euthanasie is een groeiproces. Helaas denken veel mensen dat als ze een maal het woord genoemd hebben dat het onomkeerbaar is en dat het morgen al aan de orde moet zijn. Je kan dit al jaren van te voren aankaarten en als de dokter binnenstapt kan je nog terugkrabbelen.

Zulke moeilijke zaken doe je niet op een achternamiddag.

@all, Ik ben van mening dat een arts er voor jou is en je wens dient te respecteren.
Gelukkig heb ik een huisarts die wel alles heeft over genomen van mijn vorige arts die idd met pensioen ging.
Heb er nu een die een stuk jonger is dan ik en als het goed is mij overleeft.

@13 jij blijft liever kreperen van de pijn en een aanslag plegen op het gezondheidsbestel tot het lampje vanzelf uit gaat.

@15 precies wat ik bedoel. Heeft mij nog jaren na dato als dochter woedend of vol verdriet laten wakken worden, midden in de nacht. Terwijl ik het op het moment dat het aan de orde was ALS MENS helemaal kon begrijpen. Maar niet als moeder van mijn kind bijvoorbeeld, maar voor ik zover was was het al gebeurd. Ik vind toch dat zo'n procedure met meer zorgvuldigheid moet plaatsvinden, vooral als er geen sprake is van acuut fysiek lijden.

Verder alle respect voor de mensen die hiermee dealen in hun werk hoor, maar ik heb hier nog wel wat over te melden.

@7 goede tip. Hoop dat ik het nooit nodig zal hebben.

Maar even wat anders: er wordt gepraat over onverdoofd slachten en een boerka.

Dit vind ik veeeeeel belangrijker !!

tja wat is ondragelijk, er zijn ook zat mensen die zichzelf van kant (willen) maken voor ze af gaan takelen.

zenuwen doorknippen, of pijn als hersenfunctie uitschakelen lijkt me een betere optie dan simpelweg uit het leven te stappen.

@20 wat is belangrijker?
.

@22 dat ik als ik een ongeneselijke ziekte zou krijgen zoals kanker, ook de mogelijkheid heb dat er vrijwillige euthanasie op mij wordt gepleegd. Eventueel via een speciaal euthanasie huis of zo.

Ik ken een man wiens vrouw ondraaglijk moest lijden, omdat de huisarts geen euthanasie wilde toepassen, zij wilde dat graag maar mocht niet.
Hele buik zat vol met gezwellen..

Terwijl een huisdier wel uit zijn lijden wordt verlost ....

Voor de minner: wacht maar tot je zelf een ongeneselijke ziekte krijgt !

@25 die minner weet niet wat die doet.
.

@ wie het treft: laat de minners gaan: zij zijn slachtoffer van hun zelfgeschapen hel....

Euthanasie is een humaan recht, wat goddank door menselijke artsen al minstens sinds een jaar of 25 zeker wordt gegeven.... (al was het toen nog niet legaal)
Maar als een arts dat niet kan geven op basis van zijn/haar (geloofs)overtuigingen, vind ik dat ook dat zeker respect verdient te krijgen. Het is ook inhumaan om een gewetensbezwaarde in problemen te brengen met zijn/haar eigen geweten..... Gelukkig zijn er altijd wel artsen te vinden die het wel met hun geweten kunnen klaren om mensen een menswaardig einde te gunnen....

@27 heb je het filmpje gezien?
.

@28 shame on me: nee, ga het nu kijken.....

@29 prima lees wel hoe je er tegenover staat.
.

#30 nu wel gekeken: mijn eerste uitgangspunt is ingegeven door een vader die in 1986 (nog niet legaal) euthanasie heeft laten plegen op het moment dat zijn leven niet meer als menswaardig werd ervaren.....

Ik vind het persoonlijk jammer dat er geen euthanasieklinieken bestaan, die gewoon op humane gronden mensen het recht geeft op een menswaardig einde..... Wie van ons stervelingen heeft het recht om het leven van een ander moedwillig te verlengen, als iemand gewoon 'klaar' is met zijn/haar eigen interne lijdensweg..... Het voelt voor mij eerder egoïstisch om iemand tegen zijn/haar eigen wens/gevoel in, dwangmatig in leven te houden....

... ik ken ook 'persoonlijk' het drama van MS, mijn beste vriendin leidt sinds 2004 aan deze aandoening: en geloof me: zij doet haar best, maar leuk is anders......

leidt = lijdt

@31 Ik denk dat de politiek hier weer eens aandacht aan moet geven.
Zij moeten hier heel serieus naar gaan kijken want, ook dit drukt het kostenplaatje van de ziekenzorg erg omhoog.
Overigens meen mij te herineren dat er een kliniek is die, sterfbegeleiding doet meen dat die ergens in de buurt van Arnhem/Nijmewegen gevestigt is.
Heb dat ooit is in een reportage gezien.

#34 je hebt een realistisch punt als je praat over het kostenplaatje.... Mij stuit persoonlijk tegen de borst om het te hebben over kosten als je het hebt over de waarde van een mensenleven.... Voor mij is in dit soort (imo nog steeds uitzonderlijke situaties) de niet in geldwaarde uit te drukken werkelijke waarde van een mensenleven vele malen belangrijker....

.... maarreh, net voor de 2 o-clock-bug: ik lees morgen ofzo je antwoord wel terug: ik ga slapen... truste & mooie dromen!

@35 tuurlijk is een leven niet in een bedrag ui te drukken maar, als iemand zoveel lijdt, het helemaal niet meer aankan, waarom zou je dan willens en wetens als staat die persoon in leven laten?

En even offtopic die 2 o-clock bug is voortaan om 4 o-clock, zie een bericht elders op deze site internet.
Ik ga nu ook mijn luikjes sluiten truste.

#37 ok, heb het bericht van de 4 o-clock-bug gemist (ik mis wel es vaker wat :) )
Ik denk dat we het dus eens zijn over de waarde van leven:zie laatste regel bij #31: "Het voelt voor mij eerder egoïstisch om iemand tegen zijn/haar eigen wens/gevoel in, dwangmatig in leven te houden.... "

@ all, het is triest voor die man maar ik weet uit ervaring dat er meer euthanasie op verzoek wordt gepleegt dan men in het filmpje doet vermoeden.
meer wil ik er niet over zeggen.
voor #38 hier de link over die bug

http://www.nujij.nl/internet/computer-internet-...

Ik zorg zelf wel voor medicatie voor euthanasie, als ik dat wil!

Hoogtijd voor de pil van Drion. Laat de kamer zich daarmaar eens overbuigen en mogelijk maken.
Scheelt onnoemelijk veel leed bij patienten en stess bij artsen.

Helaas heeft Duitsland het voor ons verpest, we zitten met een complex.

Iedere patiënt moet het onderwerp euthanasie met zn (huis)arts kunnen bespreken. Natuurlijk mag een huisarts aangeven gewetensbezwaren te hebben op dat gebied, en is een arts niet verplicht om een verzoek persoonlijk te evalueren en uit te voeren. Het is wel belangrijk dat de arts in zo'n geval zorgt dat de patiënt bij een collega terecht kan om het euthanasieverzoek te bespreken.

Raar dat op dit onderwerp wel gewetensbezwaren mogen zijn, en bij trouwen niet...
Dit is in mijn ogen echt veel belangrijker..
Voor de arts niet leuk om te doen, maar zelfs huisdieren krijgen een spuitje...
Ik weet dat artsen een eed hebben afgelegd, ik zeg het even voor er mensen komen die zeggen dat ze dat hebben gedaan :-)

@44
Ik zie het probleem niet zolang het maar bespreekbaar is. Er zijn genoeg huisartsen die euthanasie kunnen verrichten mocht dat uiteindelijk de keuze van de patiënt zijn. Dat hoeft echt niet persé door een arts te gebeuren die daar gewetensbezwaren tegen heeft.
Wat betreft het homo-huwelijk kun je ook best een beetje pragmatisch zijn. Als een ambtenaar zo'n huwelijk niet wil voltrekken -hoe bekrompen ik dat ook vind-, kan een colllega dat toch gewoon doen? Zo iemand kan 95% van zijn werk gewoon uitvoeren, dus lijkt me onzinnig om iemand bijvoorbeeld om die overtuiging te ontslaan..

@45 moet je maar net 1 huisarts hebben die dat wil.

Christelijke "normen en waarden" die opgelegd zijn aan anderen.

Hoe bizar is het als lijden zo onverdragelijk wordt dat de dood ineens zo mooi lijkt.

En ik hoor in de documentaire dat, als een andere huisarts wilt nemen die euthanasie moet plegen, iedere huisarts 'nee' zegt. Huisartsen willen geen 'dokter dead' zijn, DE arts waar je naar toe gaat om een spuitje te krijgen.

Nogmaals: ik vind het schandalig! Huisdieren krijgen wél een spuitje.

Ik vind het diep triest dat @39 zo veel minnen krijgt. Kennelijk hebben mensen dit nog nooit zelf meegemaakt in hun vriendenkring.. maar er is ook erg jong publiek hierro..

@50 Omdat er gewoon een idioot alles zit te minnen. Ik hoop voor hem dat hij nooit in de situatie komt waarbij hij de keuze moet maken.

@50 sorry ik bedoelde idioten (meervoud)

@49 Helemaal mee eens!

Oplossing zou dan ook niet moeten zijn naar een andere huisarts, maar gewoon een aangestelde specialist op dit gebied. DE arts waar je naar toe gaat om een spuitje te krijgen, dan hoeven anderen artsen niet bang te zijn dit stempel te krijgen. Natuurlijk nog steeds alleen in uitzonderlijke situaties, goed onderzocht en getoetst etc...

Wat me hier wel verbaasd: Ik zie heel veel minnetjes bij "pro-euthanasie reacties" maar bijna geen argumenten van deze grote groep mensen. Daar ben ik dan juist wel benieuwd naar, waarom alleen minnetjes geven als je standpunt nauwelijks verdedigd wordt hier?

Ik begrijp het niet, als je echt dood wilt, kun je dat toch zelf doen?

@54 dan gaat dat wel op een gewelddadige manier....je moet al heel ver heen zijn als je dat zelf kunt en of je dan nog in staat bent om het zelf te doen?
Daarom zou het goed zijn als er ergens een soort kliniek zou komen waar mensen naar toe kunnen om daar op een vredige manier te mogen sterven.

Overigens heeft dit onderwerp niets te maken met zich druk maken over ritueel slachten....dat is iets wat je niet jezelf maar een ander levend wezen aan doet ..en daar mag je je best druk over maken aangezien geen enkel levend wezen op een gewelddadige wijze wil sterven...de mens niet en ook de dieren niet.

@53 ik hoop dat er nu 7 mensen een reactie aan het typen zijn...

@54 Dat kan, maar denk ook aan de nadelen hierbij. Spring je voor de trein: trauma's voor bestuurder, mensen die het moeten opruimen en vertraging voor reizigers. Ophanging, overmatig medicijngebruik, polsen doorsnijden: je zal iemand maar zo vinden, vaak zijn dat vrienden/bekenden/familieleden, kan ook weer trauma's opleveren. Waarom niet gewoon op een humane, wettelijk geregelde manier?

Graag reacties in combinatie met de minnetjes...

@56
Misschien zijn niet alle "minnetjes" gericht tegen het "pro-euthenasie standpunt", maar eerder tegen het simpele beeld dat wordt geschetst als van "even een spuitje halen". Dat ligt voor zowel patiënt als zorgverlener wel even een stuk gevoeliger, dus gespecialiseerde platspuitdokters opleiden zoals je min of meer suggereert is natuurlijk kolder.
Bovendien bestaan er al specialisten die huisartsen kunnen adviseren en helpen in de situaties dat dat nodig is:
http://knmg.artsennet.nl/Dossiers/Dossiers-op-t...

Ook de suggestie dat je een andere huisarts moet zoeken slaat nergens op. Zoals ik al eerder zei moet je euthanasie met je huisarts kunnen bespreken en kun je evt samen een arts inschakelen die je verder begeleid als hij zelf gewetensbezwaren heeft mbt euthanasie.

@53 Mysterieus inderdaad Mtyy..

En @54 Euthanasie betekent letterlijk "milde dood". Waar jij het over hebt is iets heel anders.

@57 Misschien zijn niet alle "minnetjes" gericht tegen het "pro-euthenasie standpunt", maar eerder tegen het simpele beeld dat wordt geschetst als van "even een spuitje halen" - Misschien, maar zonder reacties kan ik moeilijk bepalen wat het probleem is. Dat simpele beeld vind ik in de meeste reacties behoorlijk meevallen. Zelf heb ik het kort genoemd, maar ik zie het als behoorlijk vanzelfsprekend dat zaken als dit heel zorgvuldig behandeld moeten worden, dat kun je elke keer blijven zeggen, maar daar zal toch iedereen hier het over eens zijn?

"dus gespecialiseerde platspuitdokters opleiden zoals je min of meer suggereert is natuurlijk kolder." - Natuurlijk ligt dat gevoelig, maar kan een specialist deze afweging niet veel beter maken dan de gemiddelde huisarts? Dat ze geadviseerd worden is natuurlijk alleen maar goed, maar je zult nog steeds grote verschillen zien in verschillende huisartsen, met positieve en negatieve uitschieters.

"Zoals ik al eerder zei moet je euthanasie met je huisarts kunnen bespreken..." - Eens! Maar werkt dit ook in de praktijk? Ik zie hier voorbeelden dat dit niet werkt. Dat dit grotendeels genegeerd wordt vind ik kwalijk, maar blijkbaar wil een grote groep hier niets van weten en is een minnetje genoeg... Dat laatste is overigens niet aan jou gericht, bedankt voor de reactie :)

Sterven is een recht. Het is belachelijk dat mensen hoe dan ook levend worden gehouden, zelfs tegen de wil van de persoon in. Je kan het zien als opgesloten zitten in een doos, zonder licht, niet mogelijk je vrij te voelen.

Ja, ik ben voor euthanasie. Voor de pil van Drion. Voor het recht de mogelijkheid te hebben om met waardigheid en omgeven door familie en vrienden te sterven. Goedkoper als de kosten voor het afschrapen van de rails, menselijker als het einde naderen met onmetelijke pijn.

Natuurlijk moet het goed begeleid worden. Natuurlijk moet bekeken worden of de persoon in kwestie dit werkelijk wilt. Maar sterven is zeker een optie. En geen mens die mij tegenhoudt als ik ooit die keuze zou maken.

@51 ik hoop het ook niet voor die persoon.

Denk dat er een raak punt zit in de toevoeging "angst en onzekerheid" ... Alles in je natuur als zorgverlener zegt dat je iemand niet dood mag maken ... Als iemand wil versterven is dat toch een ander verhaal dan wanneer iemand euthanesie wil laten plegen ... Mensen zijn bang te snel hulp te bieden en mogelijk aangeklaagd worden daarnaast doet het een enorm emotioneel beroep op degene die de prik moet geven ... Sterven is inderdaad erkent als recht en dat moet zo blijven maar het is niet vreemd dat de hulpverleners er moeite mee hebben ... Het is immers een recht van anderen wat heel veel van hun vraagt ... Iemand laten sterven is moeilijk heel moeilijk ...

62 reacties en nog geen consensus onder de schrijvers, dus ff een ijkmoment.

een mens met goed verstand mag zelf besluiten wanneer, er in de toekomst sprake zou zijn van uitzichtloos leiden, om de stekker er uit te trekken

zo eindelijk een bericht met plusjes :)

Vaak gaan zieke mensen hun grenzen verleggen, en hebben net als iedereen ups en downs, je hoeft niet altijd kanker te hebben om pijn te hebben, of erg benauwd te zijn.

Euthanasie is mooi, maar wel op het goede moment, vaak zitten mensen die pijn hebben erg in de put, en de volgende dag kijken ze er weer heel anders tegenaan.

Het is mooi als je na een ondraaglijk lijden geholpen wordt, maar mensen zeggen snel, ik begrijpt het niet dat ze hem/haar geen spuitje geven, maar elk mens laat niet zomaar een leven achter, iemand die niet ziek is kunt daar makkelijk over oordelen, ik vind het anders als iemand hersendood is, of in coma ligt, en er is totaal geen hoop meer, dan is iemand uit zijn lijden verlost, maar zodra je nog bij de tijd bent moet je je niet laten beinvloeden door anderen, je moet er zelf 100% achter staan, een leven is het waard geleeft te worden, en dat geef je niet zomaar op.

@62 Een persoonlijke ervaring; ik heb mijn oma ongeveer 2 weken geleden zien sterven voor m'n ogen. Rustig, zonder pijn en omgeven door familie. Hoe mooi is dat? Ik kan je zeggen dat, ondanks dat ik zeker verdrietig was, het een opluchting was voor mijn hele familie. Ze had longemfyseem, diabetes; waardoor ook haar nieren en schildklier bijna niet meer werkten.

Natuurlijk had ik graag haar langer bij ons. Natuurlijk mis ik haar. Maar we gaan allemaal een keertje dood en ik dacht serieus op dat moment: zo wil ik ook sterven. Rustig, omgeven door vrienden en/of familie. En vaker dan niet wordt deze keuze ontnomen van mensen.

Mijn oma had geluk. Ondanks al haar lichamelijke problemen, stierf ze op deze manier. Geen euthanasie, maar 'natuurlijk'. Ik gun andere mensen ook zo'n dood. Natuurlijk blijven mensen achter die verdrietig zijn. Maar men moet begrijpen dat het egoïstisch is om iemand in leven te laten zodat jij je beter voelt.

Gelukkig zijn er wat genuanceerde meningen, ipv dat minnen... nou ja, ik word gelukkig beMINd..

@64

Ik vind je uitgangspunt heel mooi en ben dat ten dele ook met je eens ... Er is echter wel een maar en dit maakt het voor mij juist zo moeilijk ... Wat exact is ondraaglijk lijden ... De wetgeving gaat momenteel feitelijk alleen over somatische aandoeningen niet over psychische aandoeningen ... Terwijl deze laatsten zeker ook ondraaglijk lijden kunnen veroorzaken ... Daarnaast is de invulling van ondraaglijk lijden zeer subjectief ... De een vindt zeer snel ondraaglijk te lijden de ander pas wanneer zijn lichaam verteert is door kanker ... Ik weet het niet ... Ik vind dat mensen het recht hebben te sterven wanneer het lijden ondraaglijk is en heb dit tijdens mijn opleiding ook enkele keren meegemaakt ... Maar ik heb ook gezien dat mensen soms relatief makkelijk zeggen dat ze niet meer willen ... Niet omdat er geen genezing meer mogelijk is maar omdat het zwaar is ... Is dat ondraaglijk lijden ... Ik weet het niet ... Maar het is wel een reden waarom ik vind dat het zeer goed bekeken moet worden en niet zo maar uitgevoerd moet worden ... Zoals ik in @62 ook zeg ... Het is niet alleen zwaar voor de client en zijn omgeving maar ook een vraag die een enorm beroep doet op de hulpverlener ... Niet iets wat je zo maar moet gaan lopen doen ... Dat dit leidt tot situaties waarin mensen euthanesie wordt ontzegd is natuurlijk erg (ik ben er namelijk wel voor) maar is ook wel weer begrijpelijk ...

@64 Dat het leven het waard is geleefd te worden is een mening. Iemand kan daar heel anders naar kijken. Ja, zeker moet gekeken worden of de persoon in kwestie niet overhaast dingen gaat ondernemen. Het is immers niet een keuze dat terug te draaien is.

Maar er zijn zeker wel mensen die gewoon het leven zat zijn. Die geen zin in het leven meer hebben, die nergens voor leven. En of ze nu van een gebouw afspringen, voor een trein springen of ipv die dingen een pil/prik nemen; dan weet ik welke keuze waardiger is voor de mensen in kwestie

Bij lijden en euthanasie word vaak gedacht aan mensen die lichamelijk ongeneeslijk ziek zijn.
Maar wat dacht je van mensen die zo depressief zijn, dat ze het leven ook niet meer zien zitten.
Maar hoe schat je in of je het bij het juiste eind hebt, en of een arts wel de juiste diagnose heeft gesteld?
Ik kan de arts die weigert euthanasie te plegen wel begrijpen.........het is en blijft een moeilijk vraagstuk.

@65

Allereerst gecondoleerd met je verlies ... "Goed" om te horen dat ondanks het verdriet wat je voelt omtrent het verlies van je oma je er op deze wijze naar kan kijken en rust mee kan hebben ...

Echter waar ik op doel is niet dat ik mensen hun recht tot sterven wil ontnemen verre van ... Ik heb de ervaring vanuit het perspectief als hulpverlener en dat is toch echt wel wat anders ... Je wenst mensen het beste ... Absoluut maar naar mijn ervaring (hoe ik me er onder voel) is het mee werken aan iemand te laten sterven heel tegennatuurlijk ... Voor mij als persoon voelt dat niet goed ... Als iemand zich besluit te versterven dan is dat iets anders dan actief meehelpen met doodgaan (heb mee moeten helpen als verpleegkundige) ... Het is een recht absoluut maar ik ben blij dat ik nu ergens werk waar ik het nooit meer zal tegenkomen ... Ik kan er niet tegen maar het doet op mij een enorme emotionele aanslag ... Ik denk dat mede daardoor bij veel artsen en andere hulpverleners de angst en onzekerheid uit voortkomt ...

@67
Bij lichamelijk lijden komen vaak ook pshygische klachten, en dan gaan ze de pijn ook erger voelen, dan zijn ze ten einde raad, en dan geven ze het op.

Het is juist zaak om deze mensen steun te geven, en met pijnbestrijding kom je heel ver, maar stel dat je dieper in de put raakt door je ziekte, dan heb je kans dat iemand met een goede begeleiding toch nog een aantal jaren van het leven kunt genieten, het is een groot verschil aan welke ziekte je lijd, en hoever het ziektestadium is, als het ondraaglijk lijden gaat worden zijn de artsen tegenwoordig wel zo wijs om in overleg met de familie euthanasie te plegen, ik heb dat uit ervaring al diverse keren meegemaakt.

Nee, natuurlijk niet iemand zomaar een spuitje geven, en zeggen van: doe er maar iets leuks mee... dat moet natuurlijk met gesprekken en zo..

@69 Bij depressiviteit wordt er in principe geen euthanasie toegestaan. Dat weet ik omdat mijn vader euthanasie heeft gekregen op grond van ondraaglijk psychisch lijden (wel in combinatie met een onomkeerbare en uitzichtloze lichamelijke ziekte). Hij werd nog speciaal getest op depressiviteit, als de psychiater dat had kunnen aantonen was het niet doorgegaan en hadden ze hem eerst voor de depressiviteit moeten behandelen.

@70 Dank je :)

Ik heb enorm respect voor verpleegkundigen. Ontzettend zwaar werk dat meer dan eens niet geapprecieerd wordt.

Persoonlijk denk ik dat je een denkfout maakt. "Je wenst mensen het beste" is niet uitsluitend dat een persoon beter wordt. Ik kan je moeilijk zeggen hoe je je eronder moet voelen en dat wil ik ook absoluut niet. Maar ik denk niet dat je je schuldig moet voelen (lijkt het?). Je doet deze mensen ook goed. Misschien niet met de afloop die jij het liefst ziet, maar begeleiden in het sterven en de weg die ernaar toe loopt is ook iets waar je veel goed kan doen.

@71

Dat is niet wat ik bedoel ... Ik weet prima hoe de relatie tussen somatische aandoeningen en psychiatrische klachten ligt ... Waar ik op doel is het feit dat somatisch ondraaglijk lijden erkend is terwijl psychiatrisch ondraaglijk lijden (dus zonder somatische aandoening) zoals zeer zware depressie niet ... Als je depressief bent geniet je ook niet meer van het leven, heb je er ook geen zin meer in ... Overigens is pijn bestrijding ook niet alles ... Morphine bijvoorbeeld heeft zeer onprettige fysiologische bijwerkingen en werkt in hoge mate verslavend ... Dit zijn aspecten die euthanesie zo'n lastig onderwerp maken ... De een kan inderdaad met steun nog verder, de ander niet ... Dat maakt de afweging zo moeilijk ...

@74

Wat jij zegt klopt inderdaad als ik er objectief naar kijk ... Dat weet ik ook als ook ik weet dat sommige mensen niet meer zullen genezen en zullen sterven ... Waar voor mij de emotionele "kink in de kabel" kwam is het actief participeren ... Dat voelt tegennatuurlijk ... Rationeel weet ik dat het iemands wens is en dat je daar aan mee helpt ... Tegelijker tijd maak je iemand dood ... Dat vond ik te moeilijk om aan mee te werken ... En zoals ik al zei kom ik het gelukkig nu niet meer tegen (werk in de GGZ tegenwoordig en dat ligt me wat meer :-)) maar goed ... Vanuit dat perspectief kan ik me ambivalentie bij de hulpverleners goed voorstellen ... Je gaat iemand helpen sterven en hoewel het verdriet en de keuze van de client natuurlijk altijd voorop staat ontstaan er ook gevoelens bij jou als hulpverlener ... Iemand die "natuurlijk" sterft dat is anders dan iemand die door euthanesie sterft ... Nah ja ... Kan er weinig anders op zeggen ...

@68
Natuurlijk zijn er mensen die het leven niet meer zien zitten, ik had een goede vriendin die een avond van te voren nog zat te lachen, en ze had een doodgoede man, de volgende dag kreeg ik het bericht dat ze zich voor de trein had geworpen.

Maar op dat moment ben je meer boos dan verdrietig, ze laat je achter met zoveel vragen, en dan denk je zelf nog, heb ik wat verkeerds gezegt, sommige mensen zijn niet te doorgronden, daar zie je ook niets aan, alleen had ik liever gehad dat ze op een waardiger manier was gestorven, we zijn er ook nooit achter gekomen wat haar motivatie was.

Ik vind het wel mooi dat je oma zo is gestorven, je hebt er ondanks alles vrede mee, maar ik vind dit best wel een zwaar onderwerp..

@77 ik heb nooit in je schoenen gestaan, dus ik kan er weinig op zeggen. Ik kan het enigszins begrijpen dat je het een idee vond dat je vulde met afkeer. Het leven van iemand anders in je handen hebben... Tja, misschien zie ik het simpelweg niet zo. Het is de persoon in kwestie die de keuze maakt en het is zijn recht als mens om die keuze te maken.

Maar denk dat onze gedachten te ver uit elkaar staan om hierover eens te worden ;-) Dank iig dat je je ervaring deelt

@78 Het is een zwaar onderwerp, absoluut. Spijt me te horen dat je daardoor heen bent moeten gaan. Hoop dat je er iets beter tegenover staat nu.

@79

Ik weet niet of onze gedachten echt zo ver uit elkaar staan ... Ook ik vind het een recht daar gaat het niet om (vind wel dat er voorzichtig mee omgegaan moet worden) ... Ik heb meegemaakt dat mensen besloten zich te versterven (niet meer eten en drinken) misschien klinkt het raar maar daar had ik minder moeite mee ... Puur en alleen omdat ik geen actieve rol vervulde ... Het recht om te sterven in het geval van ondraaglijk lijden staat bij mij niet ter discussie ...

@78

Zelfmoord is altijd zwaar en vaak onverteerbaar ... Spijtig om dat te horen dat je dat is overkomen in je omgeving ...

Kan hij dan niet contact opnemen met deze Vereniging van Huisartsen die in dit filmpje ook aan bod komen en pleiten voor nieuwe richtlijnen?

Dan kan vast wel 1 van deze artsen deze man helpen.

@75 Volkomen eens, pshygiatrische patienten zien vaak een zwart gat waar ze nooit meer uitkomen, vaak zijn het alleen maar de negatieve gedachten en makeren ze lichamelijk niets, dan zou het toch jammer zijn als ze aan de dokter vragen om euhenasie te plegen, hoeveel mensen zijn er niet uit het dal gekropen.

Maar veel mensen beschouwen dit ook als een ondraaglijk lijden, en het zou goed zijn als ze uit het leven willen stappen er een paar artsen bij betrokken waren, misschien dat een ander ze nog op andere gedachten zou kunnen brengen voordat er euhenasie gepleegt gaat worden.

Dit is m.i. een zaak van de patient zelf: die bepaalt of "het genoeg is en zo niet langer meer hoeft"" wat dan ook de reden. Wie zijn de buitenstaanders die denken te kunnen oordelen over iemands lijden; zij hebben geen recht van spreken. Dit is een zaak van patient met huisarts, als deze niet meewerkt vanwegen geloofsovertuiging, dan moet je naar een andere huisarts kunnen gaan, die wel een oplossing biedt. Als patient heb je recht op een menswaardig sterven (zonder jezelf voor een trein te gooien)

@78 Lachte jouw vriendin van binnen ook?
Ik begrijp de pijn, helemaal omdat je het niet aan heb zien komen.
Maar zo gaat het helaas vaak. Je merkt weinig aan de persoon en toch plegen ze zelf moord.

Door het taboe wat erop rust, en helemaal wanneer het om de GGZ gaat blijven mensen zwijgen.

Ik vind het leven niet mooi, want elke dag is een zwaar gevecht. Dat zegt niet dat ik niet lach of geniet van dingen. Die dingen maken soms het vechten makkelijker. Maar vechten blijft het.
En zeggen dat ik dood wil word niet geaccepteerd, met reactie's als: maar het gaat toch goed, het leven is toch mooi, en wie weet wat er nog komt voor je.
Deze opmerkingen zijn goed bedoelt, maar spreken heel erg van onbegrip.

Geef mensen die niet meer verder kunnen de middelen zo dat ze op een humane manier uit het leven kunnen stappen. Is voor de nabestaande altijd nog beter dan iemand te vinden die zich zelf op andere wijze vermoord heeft.

En zeggen dat het ego is is ontzettend dom. Het is eerder ego om te verwachten van die geen die zwaar ziek is en niet meer kan om te verwachten dat die wel even blijft leven omdat jij die persoon niet kan missen.
Dat zeide mensen tegen mij ook, maar is zag ze bijna niet. En helaas ben ik niet de enige die dat ervaren heeft.

@64 het gaat er ook niet om wat hij of zij zegt , het gaat erom wat de persoon met een stervens wens zelf wil .
En waarom gaat ook alleen hem wat aan .

@86 Lachte jou vriendin ook van binnen, ja, zover ik weet wel, we stonden toen op een camping, we gingen samen naar kwekerijen om bloemen te kopen, we dronken koffie, deden aan alles mee, ik heb echt nooit wat gemerkt.

Achteraf had ze een man die gehandicapt was en nog wel kon lopen, maar ze zei wel eens, jij doet zoveel, ik voel me daar schuldig over, we kunnen bijna niets meer, en dan hadden we een goed geprek, ik zei ook wel eens, heb je je dag niet, is er iets, nee hoor zei ze dan, en als ik ze ergens mee kon helpen deed ik dat.

Daarom was het des te zwaarder dat ik totaal niets had gemerkt, en ik weet ook dat je dat vaak ook niet aan mensen ziet, en ik geen signalen op hebt gevangen.

Aan je reactie te merken grijpt dit onderwerp je heel erg aan, als ik het goed begrijpt vind je het leven niet mooi, dat kan, soms is het leven ook helemaal niet zo mooi, vooral als mensen je niet begrijpen.

Anderen kunnen het wel mooi vinden, maar als je in een depressie zit kunnen ze nog zoveel therapieen geven over positief denken, en leuke dingen gaan doen, maar dat vind je helemaal niet leuk.het is alleen zo jammer als mensen een foute beslissing zouden nemen, (hoewel fout) de persoon die uit het leven stapt heeft de rust gevonden waar hij/zij zolang op zoek naar is, maar hebben de nabestaanden dat ook,vooral als er kinderen in het spel zijn.

Maar ik ben het volkomen eens dat het leven niet altijd mooi is, ik zou willen dat ik je kon helpen, maar één ding zeg ik wel, het leven is elke dag een gevecht, en in alle eerlijkheid voor mij ook, alleen heb ik ondanks al mijn ziektes het positieve eruit gehaald, en gelukkig maar, ik leef nu al een paar jaar verder, en er is nog zoveel moois om me heen, dat zou ik nog niet los willen laten, en ik hoopt jij ook niet, maar ik heb alle begrip voor je, blijft vechten, ondanks alles, ik wens je alle sterkte van de wereld..

Als ik fout zit moet je me maar corrigeren,ik heb ervaring dat mensen je niet kunnen of willen begrijpen, maar vaak bedoelen ze het alleen maar goed, of weten ze er geen raad mee,

@67
Wat is ondraaglijk lijden. Heel simpel. Wat ondraagbaar is voor de Patient. Ik ben zeker een voorstander van euthanasie. Mensen moeten en hoeven niet in leven te blijven als men zelf niet meer wil. Een beest laat je ook niet onnodig lijden. Onlangs sprak ik nog iemand waarvan de hond een spuitje had gekregen. Ach het beestje was ziek en oud. Een beest mag dus wel een spuitje, een mens niet. Soms snap ik niets van deze wereld.

Belachelijk. Als een persoon er echt helemaal doorheen zit, zonder enig uitzicht op verbetering, moet hij na een grondige doorlicht beurt en bespreking evt met zijn naasten, hier gewoon een eind aan kunnen maken. Er zijn nog steeds van die gekken die iemand willen laten creperen tot het einde, terwijl het helemaal niet zijn eigen keuze is. Denk je dat iemand die zo strontziek is dat hij iedere dag dood wil, ooit lekker kan genieten van zijn leven?

Christendom is een gevaarlijke ideologie. Wanneer mijn huisarts een gristengekkie is, wil ik dat weten!!!

@90
Dus als een van je familieleden zegt, ik zie het niet meer zitten, ik wil dood dan zeg je gewoon, dat moet je doen, als iemand ernstig ziek is, en ze kunnen zelf niet meer beslissen vind ik het mooi om mensen op een waardige manier te laten sterven, maar stel dat mijn dochter in een diepe depressie zou raken en lichamelijk niets mankeerde, en ze zou zeggen ik wil dood, zou ik dan moeten zeggen, ja hoor, dat doe je dan maar.

Je moet wel even goed de situatie in ogenschouw nemen, iemand die opgegeven is, of iemand die een paar maanden ziek is en veel pijn heeft is wel een veschil.

Er zijn psygiatrische patienten die het totaal niet meer zagen zitten, en tegengehouden zijn, die mnu een gezinnetje hebben en dolgelukkig zijn, het gaat erom wat is ondraaglijk lijden, iemand die nog beter kunt worden en in een zware dip zit is later misschien blij dat hij het niet heeft gedaan.

Maar iedereen heeft recht op een menswaardig bestaan, maar ook het recht op een menswaardige wijze te sterven, dat is hun goed recht.

@1 Het zou goed zijn om dodelijke pillen in de vrije handel te brengen? Ben jij werkelijk zo naïef?

Met exuses voor de taalfoutjes op @92

@93
Ik vind als iemand euthenasie wil laten plegen dat met begeleiding te doen van een arts, stel dat een dodelijke pil een verkeerde uitwerking zou hebben dan kunt een arts nooit ingrijpen, en dan zijn er ook nog mensen die misschien in een opwelling de pil zouden gebruiken, ik vind dit onverantwoord zonder bijzijn van een arts.

@92
Ik heb het over mensen die zoveel pijn hebben, dat ze elke dag dood zouden willen. Die moeten zelf de keuze hebben om er een eind aan te maken, wel na goed overleg natuurlijk en niet over 1 nacht ijs. En dan praat ik over fysieke pijn, omdat ik me over psychische pijn niet durf uit te laten. Je weet daarbij nooit wat het beste is.

@96
Daar geef ik je volkomen gelijk in, als mensen het niet meer aankunnen en om hulp vragen dan zouden ze de huisarts kunnen raadplegen, maar dat doen huisartsen niet zomaar, of het moet een ongeneeslijke ziekte zijn, in ziekenhuizen doen ze het al vaak, ze geven morfine, en geleidelijk voeren ze het op, hoewel dat ook vaak halicunaties veroorzaakt, en ook altijd niet zo prettig is om iemand te zien sterven.

als je een hond hebt die ondraaglijk lijdt, ga je naar de dierenarts en dan volgt er euthanasie..... Een humane oplossing zeggen dan veel mensen dat dat zo kan.... Maar zodra het een mens betreft vervalt meteen het woord humaan... en wordt het zo goed als een moord gezien..... Het leven is jouw leven... en als je niet meer verder wilt door ondraaglijk lijden dan moet het mogen je eigen leven te beeindigen...Wie beslist over jouw leven ???Niemand... alleeen jijzelf..

Sterven is wel een optie ,punt.

@96
Ik hoop dat mijn minnaars een gruwelijke ziekte krijgen met zoveel pijn dat ze nergens meer plezier aan beleven. Moet je dan zien hoe snel ze terugkomen op hun punt. Wel voor anderen hun leven bepalen maar zelf het verdommen om het anders te doen. HYPOCRIETEN.

Weet je wel wat zon patient nog aan geld op kan leveren natuurlijk geen euthanasie. (sarcasme mode)

andere huisarts misschien een optie?

@102 He ja laten we de discussie weer van voor af aan beginnen.

@92 Ik herinner mij nog dat mijn moeder er eens aan het eind van de winter helemaal doorheen zat. Dik in de 80 en weinig mobiel, geen sociale contacten. Iemand bestond het haar in te fluisteren dat ze altijd zichzelf kon laten versterven als ze wilde. Enigszins in de war besloot ze dat dat dan maar moest gaan gebeuren en belde mij om het te vertellen. Toen ik hals-over-kop die kant op ging om te vragen wat er in haar was gevaren vroeg ze me: "mag ik dan ook geen boterhammetje meer eten?" Waarop ik zei: natuurlijk mam, je mag eten of niet eten wat je zelf wilt. Kort daarop begon de lente en ging ze zich weer veel beter voelen. Waarmee ik depressie absoluut niet wil bagatelliseren, maar het is goed om hier niet meteen in mee te gaan.

@2 multitasken heet dat.

@100 Ik zou niet zo veel hangen aan die minnetjes. Gewoon een stel, of zelfs één persoon, die uit frustratie die minnetjes uitdeelt. Als je achter je mening staat, moet dat weinig uitmaken, niet ;-)?

En gelukkig, zeer gelukkig, wordt het steeds meer bespreekbaar. Daar verandert een minnetje niets aan

@106
Je denkt zeker dat ik gek ben.

Het is zo jammer dat alles op Bijbelse gronden is gebaseerd, dus met andere
woorden, bij iemand die geen geloof heeft, wordt dit door de strot geduwd.
Toen Jezus Judas als verrader aanwees, wist Hij wat Judas zou gaan doen,
" zelfdoding " . m.i. is dit daarom helemaal niet zondig.

Eeen zus van mij had heel veel longproblemen, totdat het niet meer ging,ze was al diverse keren opgenomen en had zuurstof.

Totdat het helemaal fout ging en ze aan de beademing moest, ik zat twee dagen aan haar bed met haar kinderen en ze werd steeds benauwder, totdat haar lichaam geen zuurstof meer opnam,dan is het moeilijk om je zus zo te zien lijden.

Haar kinderen zeiden dat ze gevraagt had dat ze haar niet zouden laten stikken, en ze het niet meer aan konden zien, ze was zelf niet meer aanspreekbaar, en toch hoorde ze ons, dat bleek als ik vroeg om in m,n vinger te knijpen.

De artsen zeiden niets meer te kunnen doen en vroegen als wij het er mee eens waren de morfine geleidelijk aan op te voeren, toch raar als je weet dat je op zo,n manier afscheid moet nemen.

Ik zei dat ze kon gaan, en dat alles goed was, toen stak ze haar duim op om het te bevestigen, alsof ze ons wilde bedanken, na een uur of vier is ze ingeslapen, een mooi afscheid zonder pijn, het was inderdaad goed zo, verder onnodig lijden is haar bespaard gebleven..

@ 13
Goed u bent tegen, maar waar is mijn vrijheid van denken en doen?
Ik ben vrij met mijn vingers tussen de deur!

@54
Filmpje gezien?
die mijnheer kan zelf helemaal niks meer doen... de enige mogelijkheid die hij zóu hebben is alle voedsel en drinken weigeren en dan hopen dat een of andere overactieve arts hem niet aan de kunstmatige voeding legt.

@109 tjee zeg , wat lijkt me dat moeilijk om mee te maken ..

@109 Deze arts verdiend een lintje ! ! !

Ontopic
Ik zit hier nogal wat typfoutjes te maken, vergeef het mij, ik voel me nogal betrokken bij dit onderwerp, dan komen er ook weer dingen boven, hoewel ik wel vaker foutjes maakt, ( zal het zelf maar even zeggen voor jullie het doen:-)..

@114 Begrijpelijk. Heftig verhaal over je zus.

@112 en@115
Ja pippertje en jozefien, maar ik heb er een goed gevoel aan overgehouden, hoewel ik haar nog vreselijk mist, maar zo heb ik er helaas al meerderen weg moeten brengen, ik komt uit een gezin van 11, en een zwak geslacht, en dan moet je helaas vaak vroegtijdig afscheid nemen van elkaar, zo is het leven nu eenmaal.

Ik heb de uitzending gisteren gezien. Ik vond het een intriest verhaal. Ik hoop dat deze meneer op korte termijn en op waardige wijze een eind van zijn lijden tegemoet mag zien.

#109 #116

Heftig NRKZ. :-( Goed dat je er zo over kan praten.

Wie zit daar in godsnaam op te minnen?! #109
Kan je uitleggen waarom of blijf je liever anoniem op je knopje drukken?

@119
Dat zijn mensen die zelf willen overlijden aan een gruwelijke ziekte.

vind het uberhaupt raar dat mensen minnen hier.... denk dat dat mensen zijn die uit geloofsovertuiging hier niet in mee kunnen gaan......dat kan.... maar om dan te gaan minnen vind ik een beetje behoorlijk zwak.....

@119
Ach cody trek het je net aan, ik weet dat mijn verhaal op waarheid berust, want met zoiets ga je niet spotten, en laat ze maar minnen, mijn opzet was om mensen die ziek zijn toch het gevoel te geven dat je ook humaan kunt sterven.

@Crysisseen

Dat zijn laffe personen. Ze hebben het lef niet eens om aan te geven waarom ze minnen. Ik vraag me af of ze zelf wel durven te leven.

en zeker bij het verhaal van @109 ......dat ga je dus niet minnen... of je bent harteloos

@122 heel goed gezegd......

Mijn broer en ik hebben bij mijn vader de morfinepomp met toestemming van de arts helemaal open gezet.... Mijn vader was een geraamte geworden door kanker.... doorligplekken waar je een vuist in kon steken.... zooooo veel pijn..... we hebben het m gevraagd en hij wilde zo graag en wij hebben dat gerespecteerd..en gedaan.......zelf afgelegd, geen begrafenisondernemer aan te pas gekomen....

Die keuze hebben mijn zus en ik ook moeten maken na een zm poging van mijn moeder. Ze zou er erger zijn uitgekomen als dat ze was. Pas dan krijg je hulp aangeboden. Laat eens mens waardig sterven als daar aanleiding voor is.

Ik vergeet nooit mee de lach op zijn uitgemergelde gezicht toen de pomp open ging en hij wegzakte en eindelijk rust zou krijgen..... heb er noooooit spijt van gehad.

@126
Respect Sempre, jullie kunnen ondanks het verdriet trots zijn, het is mooi dat je tot het laatst alles hebt gedaan, het gevoel van verlies zal altijd blijven, maar je houd er een goed gevoel aan over, temeer omdat hij niet verder hoefde te lijden.

@127 en dat is helemaal waar.... de manier om waardig te sterven wordt zoveel mensen afgenomen omdat er geen toestemming gegeven wordt voor euthanasie.....

Mijn moeder lag in een verpleegtehuis, helemaal verlamd, wilde ook euthanasie.... maar dat deden ze daar niet.... ben in overleg gegaan met mijn huisarts... die zei: ik sta er helemaal open voor maar niet in een verpleegtehuis, haal je moeder naar je huis en dan zorg ik er voor dat ze waardig kan sterven.... en zo is dat gebeurd......Ook geen spijt van gehad..... en ik hoop dat mijn kinderen, als ik ooit in zo'n situatie terecht mocht komen, het heft in handen nemen.....

#130
Ja Sempre, het is triest dan men het lef nog niet heeft om mensen waardig te laten uitstappen. Kijk wat die mensen nog eens extra moeten doorstaan om hun doel te bereiken. Ik vind het echt schandalig!

#131
Toevallig Sempre. Dat is precies zoals het mijn moeder ook is vergaan.
In een verpleeghuis waar ze het helemaal niet naar haar zin had, linkszijdig geheel verlamd, daar kreeg ze epilepsie bij. De ene val na de andere, waardoor de ene operatie na de andere. Steeds minder zelf kunnen doen en geen zicht op herstel, alleen maar achteruitgang en steeds meer afhankelijk worden. Zij heeft uiteindelijk zelf de keuze gemaakt.

De titel zou ook moeten zijn:

Waardig sterven is geen optie.

Ik heb zelf in de verpleging gezeten vroeger en heel veel ellende gezien... en ook vaak zo boos geweest over artsen die maar aan het doormodderen waren tegen beter weten in......ben nu 62 .. maar als een vriend, vriendin, zelfs als mijn eigen kinderen iets afschuwelijks zou overkomen (god beware me er voor) maar dan zal ik er alles aan doen om ze een waardig einde te gunnen.....en niet laten lijden tot het bittere einde... Snap ook niet dat je , door geloofsovertuiging er tegen bent..... want als er een God bestaat, en de medische wereld de mogelijkheden heeft gekregen om uitzichtsloos lijden om te zetten in een eeuwige rust wat is daar mis mee dan?????? Het leven is en blijft van jezelf... en je dierbaren moeten daar respect voor hebben...als je het wilt verlaten....

Mijn moeder zat op haar stoel te breien, en kreeg een hartstilstand, toen we haar zagen zat ze nog hetzelfde met haar breiwerk als toen ze begonnen was.

Je hebt intens verdriet omdat je geen afscheid meer hebt kunnen nemen, maar het is een hele mooie dood, we hebben nog gezegt tegen haar, je had dit nog wel even af kunnen maken, maar een beetje humor heb je wel eens nodig om een beetje positief te blijven, ik teken er voor, in een keer weg te zijn, maar je hebt het niet voor het zeggen, het is wel een mooie dood.

#135
Idd. Wat dat betreft lijkt het wel of we in de middeleeuwen zijn blijven hangen.

#136
Ik teken er voor! ;-))

@138 maar nu even niet hoor .............

Artsen beroepen zich vaak op de eed van Hippocrates.... die ze afgelegd hebben..... het doel is genezen.....maar als er niet meer te genezen valt en een patient vraagt om hem te helpen waardig afscheid te kunnen nemen dan haken ze heel vaak af.... Ik vond het , vreemd genoeg, mooi dat ik de pomp van mijn vader open kon zetten en hem de rust kon geven die hij zo verdiende.....

@138
Nee hoor spitfire, jij wordt wel 100, ik kan in de toekomst kijken:-)

Nee hoor Spitje, eendje geniet nog teveel van het leven. ;-)

@50 Ik denk eerder dat de bible-belt hier ruim vertegenwoordigd is. Zo begrijp ik alle minnen bij bruut ook niet.

Het is raar. Als we een huisdier hebben en het lijdt, vinden we het volkomen normaal als de dierenarts het uit zijn lijden helpt. Als een mens uit vrije wil nota bene zijn leven wil beëindigen roept dat een enorme weerstand op. Het wordt tijd dat gristelijke partijen uit de politiek verdwijnen. Val met je geloof normale mensen niet lastig!

@141 knuffel ...........:-) lief van je

@142 daar reken ik op hoor ..............lekker genieten :-)

blijf het raar vinden dat er volop gemind wordt maar een weerwoord van die kant kom ik niet tegen.......

En dan is er koffie, maar graag zonder cake vandaag.

Welterust allemaal, en morgen gezond weer op.

#146
Truste Nrkz. Wel graag ja, gezond weer op. ;-)

@143

Men mint maar een eind heen. Mijn vrouw is ziek en die wil niet naar een verzorgingshuis. Euthanasie is een onderwerp waar we gewoon over kunnen spreken. En ook met de huisarts over hebben gesproken. Let wel, het zal ten aller tijde háár beslissing zijn. Ik probeer er op een positieve manier mee om te gaan en niet mijn eigen ideeen op te dringen. Maar een mens moet met dergelijke zaken niet alleen worstelen. En uiteindelijk heeft ieder mens zelfbeschikkingsrecht over de dood. Zelfs echtgenoten en kinderen hebben zich daar naar te voegen, wat de persoon in kwestie ook beslist.

Alleen houden die christenen fatsoenlijke wetgeving tegen.

@148 en zo is het..... Jouw vrouw is de enige die over haar leven mag beschikken .... Kiest ze voor het einde dan is dat HAAR keuze en dan moet iedereen dat respecteren hoe moeilijk het ook is ... Wij hebben niet te beslissen over een andermans leven en mogen ook niet zeggen: dat willen we niet..... Mooi zoals jullie er mee omgaan! en dat het ook bespreekbaar is ..

Ik wens jou en jouw vrouw veel sterkte Bruut.

tja bruut , het leven is niet altijd eerlijk voor iedereen .. helaas .... sterkte met alles

en nu zou ik van de minner wel eens een woord willen hebben......Of is hij of zij bang voor een discussie??????

@148 en ik wens je heeeeel veel sterkte, en vooral ook je vrouw, want voor haar zal de beslissing heel moeilijk zijn om afscheid te nemen..maar , omdat jij er positief er tegen over staat zal dat haar sterken in haar beslissing en zal ze zeggen het is goed zo........en kan ze dan de reis aanvaarden .....zonder nog verder aangetast te worden in haar menswaardigheid!

Cody, Jozefien...het is nog niet accuut hoor. Geen idee hoe de toekomst verloopt. We leven zo veel mogelijk in het NU. Maar we bereiden ons tegelijkertijd voor op wat er komen gaat. En ik denk dat door er bewust mee om te gaan, dat het ook prettiger leeft. De dood is een aantrekkelijker idee dan een verzorgingshuis.

@149

Niet bespreken kan ook inhouden dat er ooit een ad hoc beslissing genomen wordt die niet goed is. En wij vinden dat je juist met deze materie erg serieus moet omgaan. Als je je door de tijd laat dwingen, kan je misschien niet een goede keuze maken.

#154
O, gelukkig maar Bruut. Ik schrok al.

#152
Dan kan je lang wachten, Sempre. Zij zullen het in RL niet makkelijk hebben. Daar moeten de minnertjes het zonder min-knopje doen.

@154 ik hoop voor jullie dat jullie nog een hele fijne,intense en liefdevolle tijd mogen hebben en ja.... goed te leven in het NU maar niet te vergeten dat morgen een crusiale beslissing een noodzaak gaat worden .... jullie bespreken het en zo kun je het ook een plek geven als het zover mocht komen....en wie weet is de tijd jullie nog heel genadig !

maar Marti wel zwaar voor jou ........en diep respect daarvoor, kan je zeggen dat spreekt voorzichzelf .......maar toch

Ik heb alle berichten gelezen en heel veel gedachten gieren tegelijkertijd door mijn kop, allereerst wil ik jullie die naasten zijn verloren en de mensen die dat gaan doen heel veel sterkte toewensen, ook met de keuze(s) die vaak genomen moet worden.
Velen van jullie ben ik nu anders gaan zien door jullie bijdragen, niet alleen maar een naam met een bericht maar ook met gevoel en beslommeringen zoals ik die ook ken.

Ik zit zelf gevangen in een lijf dat steeds moeilijker in beweging te krijgen is, maar dat houdt mij niet tegen, ik blijf lachen. Er zijn nog geen afspraken gemaakt met mijn huisarts, dat gaat deze week nog geregeld worden mijn kinderen weten wat ik wil, hetzelfde wat ik tegen de dierenarts zeg als ik met een dier wat op is binnenkomt “het heeft een mooi en goed leven gehad en daar gaan we nu een eind aan maken”.

Veel berichten gaan ook over de minnen die worden uitgedeeld, mensen kom op maak je niet druk ook zij komen voor onvermijdelijke keuzes te staan waar zij nu nog niet aan toe zijn.

Nog een laatste opmerking @ Na regen ……. Lieve schat, af en toe maak je wel een tikfoutje hoor .... welterusten.

@158 bedankt voor je openheid, en ook jij welterusten ;-). Ja, ik laat die minnetjes ook maar, je hebt gelijk..

De EO cavalerie is waarschijnlijk opgetrommeld ;-)

@158
Mooi....
++++++++++++++++++++

Als ik dood wil hoop ik maar dat ik het alleen af kan en geen hulp hoef te vragen. Ik hoop dan ook dat de hulpverlening voor wie het niet alleen af kan beter wordt... Je moet er toch niet aan denken dat je verschrikkelijk lijdt en dat niemand je wil helpen?! Ik denk dan meteen aan een aflevering van Barend en Witteman met ouders van een baby met een genetisch huidprobleem: als die uitgekleed werd kwam haar huid met de kleren mee los. Verschrikkelijke pijn voor een pasgeboren kindje en de zaak kwam voor de rechter die de artsen gelijk gaf. De baby werd dagelijks in windsels gewikkeld en die moesten er elke dag voor het badje of verzorging vanaf wat natuurlijk de huid mee afrukte en verschrikkelijk pijn deed voor het kindje. De artsen wisten dat daardoor haar lichaam vervormd zou raken: haar vingers waren op het laatst helemaal vervormd bijvoorbeeld. Het meisje heeft zo geleden tot ze uiteindelijk vanzelf stierf.

Ik was al voor euthanasie, maar na dit gruwelijke verhaal al helemaal. Voordat mensen zich fel tegen iets uitspreken: wees empatisch, plaats jezelf in de schoenen van een ander, wat zou jij doen als dat jou overkwam...

#158
Het spijt me dat te horen, Kuijler. Ik kan jou en je naasten van deze kant alleen veel sterkte en kracht toewensen...

Dank je wel Cody maar met mij geen medelijden hoor, 20 mei was het 8 jaar geleden dat ik een knots van een hersenbloeding kreeg, kijk, die 8 jaar pakt niemand mij af.
Het heeft wel zijn sporen achter gelaten en ik kan niet meer werken maar geniet nog vol op.

@154
Repect dat je hier zo openlijk over durft te praten, meestal gaan de gesprekken over anderen op Nu Jij, en ben je er niet zo nauw bij betrokken,daarom mijn respect dat je dit naar buiten wilt brengen, soms kunt het leven oneerlijk zijn, die ervaring heb ik zelf ook, maar ik hoop uit de grond van m,n hart dat jullie toch nog een poosje samen mogen zijn, en wens jou ,en je vrouw alle sterkte van de wereld.

@158 Kuijler.
Als ik zo uw reactie leest, bent u erg flink, en het is goed om daar eens over te praten, ondanks dat zulke dingen me vaak aangrijpen heb ik veel respect voor mensen zoals u.

Veel mensen zitten in hetzelfde schuitje, maar het gaat jezelf aan, en zelf moet je deze beslissing nemen, dat kunt niemand anders voor je doen, hoewel het een zeer zware beslissing is.

Juist door je positieve instelling blijf je op de been, en dat betrek ik dan ook een beetje op mezelf, ondanks dat het vaak moeilijk is de dag door te komen willen veel mensen een ander niet tot last zijn.

Maar ik hoop toch dat je nog een tijdje bij ons wilt blijven, en zo niet zal ik je beslissing ook respeteren, maar we kunnen nog lachen, (nou ja.. vaak als een boer met kiespijn) maar als je toch nog de kracht kunt vinden om wat positieve dingen uit het leven te halen is dat alleen maar mooi, hoewel voor veel mensen elke dag (geen) geschenk is.

En tja, ik maak nogal wat foutjes, dat weet iedereen inmiddels, maar als ik er ooit niet meer bent, dan zullen de mensen mij herrinneren als een vreselijke ouwehoer, met veel taalfouten, en soms met een lach,en dan weet iedereen wie ik bent geweest, ze hoeven mijn naam dan niet meer te noemen, maar.. ik zal geen tien met een griffel krijgen, maak me ook niet uit, als ik zelf maar weet dat ik nog wat hebt kunnen betekenen voor andere mensen, en dan is het goed:-)

Ik wens u verder heel veel sterkte, ook u familie waar vaak niet zo snel aan gedacht wordt, maar het ook heel moeilijk hebben.
Mag ik u zonder bijbedoelingen, en symbolisch een kus geven, het ga u goed..!

@165

Ik zie het niet als oneerlijk. Het leven is niet eerlijk of oneerlijk. De kunst is om zaken als ziekte en dood te accepteren zo als ze zich voor doen. Dit klinkt alsof het voor ons een makkie is/was, maar dat is natuurlijk niet zo. Het is een bewustwordingsproces, een groeiproces.

@167
Je hebt wel gelijk, maar hoeveel jonge mensen moeten geen afscheid van het leven nemen, ik verloor een schoondochter van 27 jaar die net getrouwd was, en een toekomst op wou bouwen, dat vond ik oneerlijk, maar als iemand ernstig ziek is kun je daar ook naar toe leven, (al is dit een beetje raar uitgedrukt) maar niemand wilt iemand verliezen, al ben je nog zo oud, toch als je het eens bent dat de mogelijkheid er is om op een waardige wijze te sterven is dat mooi, alleen lijkt het me moeilijk wanneer, maar ik ben blij dat je het zelf als een bewustwoordings proces ziet, toch lijkt het me heel erg zwaar voor jou en je vrouw wanneer je deze beslissing zal nemen, maar later hoop ik dat je denkt, het is goed zo..ondanks dat het allemaal zo dubbel is, maar nogmaals respect voor jullie beiden, en heel veel sterkte, ik leef met je mee, ondanks alles toch een hele zware opgave vind ik..

@143
Ik ben zelf gelovig (christen) maar tegen deze houding kan ik dus niet. Het is verdomme toch niet normaal dat iemand die ontiegelijke fysieke pijn heeft, geen einde aan zijn leven kan laten maken na goed onderling overleg en indien er geen vooruitzicht is op verbetering. En ze komen ook niet met argumenten ofzo, nee die debielen minnen alleen maar. Wacht maar totdat ze er zelf mee te maken krijgen. Laten ze hun eigen dierbaren door een hel gaan, omdat zij ervan overtuigd zijn dat God dat zo wil. Nou lekker dan....

@11 "Want laten we wel zijn, iemand doden is geen kleinigheidje wat je vraagt aan iemand. Een arts moet ook het recht hebben om euthanasie te weigeren."

Mijn arts doet niet aan euthanasie, maar is wel bereid om door te verwijzen.(nagevraagd na aanleiding van het overlijden van mijn moeder afgelopen mei)

Mijn moeder had het geluk dat ze een arts had die inzag wat haar te wachten stond en ze dit lichamelijk en geestelijk nooit aan zou kunnen.
Dus toen mijn moeder zei: ik stop met de behandeling.....was alles snel geregeld.
Ze is langzaam ingeslapen en heeft geen pijn gevoeld.
Wij wisten dat het er aankwam en wat haar wensen waren. Ze was zelfs bang dat de artsen niet mee zouden werken en ze heeft mij gevraagd om eventueel in te grijpen. Gelukkig hoefde dat niet.

Iemand die zo ziek is dat er geen kans is op genezing en vervolgens beslist om niet meer geholpen te worden.......
Zulke mensen hebben het FUNDAMENTELE RECHT op zelfbeschikking en hebben dus ook het fundamentele recht om hun eigen leven te beëindigen!!!

@169 Voor zulke religieuzen (@143 bijv)heb ik maar 1 verhaal:

Tijdens een grote overstroming klimt Piet op het dak van z'n huis.
2 uur later komt er een vlot voorbij gedreven met daarop 2 mannen. Spring aan boord roepen de mannen dan varen we naar het droge. Nee zegt Piet, God zal me redden. 4 uur later komt er een bootje voorbij gevaren: "Spring aan boord dan brengen we je in veiligheid!". Nee zegt Piet, God zal me redden.
8 uur later vliegt er een helikopter over, een reddingswerker wordt naar beneden gelaten en zegt tegen Piet, hier maak je vast dan vliegen we naar de veiligheid. Nee zegt Piet wederom, God zal me redden, ik ben altijd een gelovig man geweest en heb nooit iets verkeerds gedaan.
De helikopter vliegt weg en het huis stort in. Piet verdrinkt.
Aangekomen bij de hemelpoort verschijnt Piet voor God. M'n lieve heer! Waarom heeft u mij niet gered? Ik ben altijd een vroom man geweest! Waarop God antwoord:"Ik heb je nondeju een vlot, een boot en een helikopter gestuurd en dan ga je hier nog lopen zeiken?!?!?!"

ALS God niet had gewild dat we konden kiezen, waarom heeft Hij ons dan wel de hersenen gegeven om deze dingen te leren?

@170
Een hele goede vraag. O.a. daarom alleen minnen en geen weerwoord.