Die zijn daar ook echt helemaal van lotje getikt.

En weer een labeltje erbij .....

Ik ben ook zo extreem ziek geweest bij de eerste (heb 4 kinderen) aan vochtinfuus en sondevoeding om toch iets binnen te houden.
Ze is nu 8 jaar en heeft diverse angsstoornissen.
Ze is al angstig geboren en krijgt nu begeleiding.

Ik geloof dit wel!! waarom niet??

Je kan niet oordelen terwijl je het niet mee hebt gemaakt hoe ellendig dit alles is en wanneer puzzelstukjes eindelijk op zijn plaats vallen je eindelijk wat rust krijgt naar de zoektocht...waarom toch....

Ik geloof dit wel waarom niet en hoe anders

mooi zo'n onderzoek maar wat te doen? Mij lijkt zwangerschapsmisselijkheid op zich al geen lolletje en nu weet je ook nog wat de risico's zijn voor je kind maar je kunt er niks tegen doen behalve nog meer in de stress schieten wat ook weer niet goed is voor het kind. Wat een ellende

Ik las pas nog dat misselijkheid tijdens de zwangerschap erop duidt dat je een intelligent kind krijgt.

Ik heb m'n eerste trimester er net opzitten en heb me dagelijks wel misselijk gevoeld, maar overgeven was er niet bij en kon gewoon eten en drinken. Lijkt me vreselijk om zo misselijk te zijn dat je niets meer binnen kunt houden. Ik geloof wel dat er verband kan bestaan tussen zo ziek zijn en de psyche van je kindje want hoe klein ook, het krijgt vanaf het begin af aan alles van je mee...

Ik kan me voorstellen dat een zieke moeder invloed kan hebben op het ongeboren kindje .
Maar waarom dit wereldkundig maken , dat is toch tijd zat als er een kindje geboren wordt met afwijkingen in die richting .

Angststemming kweken vind ik dit , laat die moeders in spee toch met rust .

tijd voor een neonatopsychiater....

Nou, lig nu precies hierom in het ziekenhuis.. Had het toch liever niet gelezen! Ach ja

@9 sterkte en beterschap!!

Ik weet niet of het waar is, er zijn wel meer theoriën voor psychische storingen bij kinderen.
Het is iets waar je niets aan kunt doen, dat is ook nog het vervelende er aan...
Ben blij dat ik het niet gehad heb!

De reden dat dit wereldkundig wordt gemaakt is omdat er wordt gedacht dat het aan de gevolgen van hyperemesis gravidarum (dehydratatie, ondervoeding, stress en angst door het ziek zijn) kan liggen dat deze psychische problemen zich bij de kinderen uiten. Aan de gevolgen van HG kan wel degelijk iets gedaan worden met goede medicatie, een infuus met vocht, sondevoeding of drinkvoeding en goede begeleiding. Juist daaraan schort het nog vaak (ook in Nederland). Er wordt veel te laat ingegrepen bij ernstige zwangerschapsmisselijkheid, als er meer bekend is over de gevolgen wordt de behandeling misschien ook eindelijk een keer beter.

Hahahahhahaa, Ik moet bevallen in November en denk dat dit kindje echt ERNSTIGE psychische klachten gaat krijgen, als ik dit moet geloven.

Wat een blabla, laat een vrouw lekker zwanger zijn, zonder zich zorgen te maken om de psyche van dr ongeboren baby, omdat ze zwanger is.

Ze kunnen zich beter druk maken om die duizenden zwakken en ouderen die psychische problemen krijgen,omdat ze zich zo ontzettend in de steek gelaten voelen door deze kl*te maatschappij( sorry voor mn taal.....hormonen en een vleugje woede)

"lekker zwanger zijn" is er niet bij als je hyperemesis gravidarum hebt.

@9 sterkte en beterschap gewenst. Probeer, ondanks je extreme misselijkheid constant afleiding te zoeken. Het gaat er niet helemaal van weg, maar het helpt wel om het iets te minderen.

Helaas heb ik bij alle zwangerschappen HG gehad, en ook gedurende de hele zwangerschap. Het is dat ik bijzonder graag kinderen wilde, maar die zwangerschappen waren op zich niet bepaald fijn. Gelukkig heb ik bij mijn kinderen nog geen afwijkingen kunnen ontdekken.
Als het jezelf betreft komt dit bericht wel evve binnen...

overigens meldde de gynaecoloog altijd als ik weer opgenomen werd dat de misselijkheid voor mij natuurlijk heel vervelend was, maar dat het voor de zwangerschap goed was. Hoe meer misselijkheid, hoe meer zwangerschapshormonen in je lijf, des te meer het kindje zich kon ontwikkelen. Maar goed, de laatste zwangerschap was in 2001, misschien zijn de inzichten hierin echt heel erg veranderd.

Mijn vrouw is momenteel 17 weken zwanger, heeft een week in het ziekenhuis gelegen met extreme uitdroging. Na ontslag bleven de klachten bestaan, bleef ze overgeven, en kwam zelfs de uitdroging terug. Alle artsen en verloskundigen zeiden dat er niets aan te doen was. Wij hebben verder gezocht, en hebben vorige week twee acupunctuursessies gehad. Een wonder is gebeurd: De misselijkheid is in zijn geheel weg!

Een wetenschappelijk onderzoek in China heeft aangetoond dat acupunctuur 86% van de vrouwen met ochtendmisselijkheid had baat bij acupunctuur, tegenover 38% bij westerse medicatie. Het is dus de grootste onzin dat er niets tegen te doen is, of dat dat onbekend is!

@9: Hopelijk heb je iets aan bovenstaand stuk.

Zelf ook zwaar ziek geweest tijdens de eerste zwangerschap. Ziekenhuisopname, in je eentje liggen in een kamer omdat elk beetje geluid of wat dan ook teveel was. Uiteindelijk zoveel overgeven dat je slokdarm ervan kapot gaat en je bloed begint over te geven.
En zo misselijk dat slapen onmogelijk is.

De basis hiervan is inderdaad een te hoog gehalte zwangerschapshormoon in je bloed. Je zou dus ook kunnen denken: je eigen lichaam houdt een afbreken van de zwangerschap tégen. Normaal gesproken zou het lichaam een zwangerschap die niet 'goed' is , zelf afstoten. Bij teveel zwangerschapshormoon gebeurd dit niet.
Met alle gevolgen voor het kindje vandien. Ja. Ook voor mijn kindje.

Als je eigen lichaam zo actief is, zou je jezelf toch die vraag kunnen stellen: wat is er aan de hand dat dit nodig is?

Mijn gyneacoloog wilde toentertijd de zwangerschap afbreken. Maar ik was daar een fel tegenstander van. Reden? Ik kreeg geen énkele verdere informatie. Mocht toen zelfs niet meekijken op de echo. FOUT.
Als ik meer informatie had gekregen, had ik misschien heel andere beslissingen kunnen nemen. Zelf. Dan had ik een bewuste kéus kunnen maken.

Alhoewel ik dan waarschijnlijk ook tegen afbreken van de zwangerschap had gekozen.

Wat een flauwekul allemaal weer zeg!

Dank voor de productieve reactie #18

Ik ben nu 5-6 weken zwanger en ben ook heel erg misselijk maarja je moet toch werken en zo he dus ik naar de albert heijn om brood enzo te halen en voelde me echt niet lekker worden dus ik was even op een stoel gaan zitten maar heel me ontbijt kwam er uit zetten nu heb ik gelezen weet niet of het waar is hoe misselijker je bent des te minder kans je heb op een miskraam weten mensen of dit waar is ben namelijk zwanger voor de eerste keer en heel onverwachts dus probeer overal informatie te zoeken gr

@20 Droepie (ik zal proberen hier geen zwangerschapsforum van te maken), ik ben nu zelf 30 weken zwanger... Ik ben nauwelijks misselijk geweest (alleen een verschrikkelijke afkeer tegen bepaalde geurtjes zoals die van gebraden kip) en zoals het er nu uitziet (en voelt :-)) nog steeds een lekkere gezonde baby hoor...

Mijn tip: laat je niet gek maken... ik had het in het begin ook dat als je iets op internet leest of van een kennisje hoort of zo: meteen in de stress... Nou en echt... als iets slecht is voor je kindje is juist dat het wel.

Zolang jij (in ieder geval tijdens je zwangerschap) niet rookt, niet drinkt, geen rauw vlees eet en netjes je groenten en fruit even afspoelt... Daarnaast goed blijft drinken (tip: niet al te hete earl grey thee schijnt wel een s te helpen tegen de ochtend misselijkheid) en op tijd je rust neemt... Dan doe jij in ieder geval niks verkeerds.

Eventueel staat mijn email in mijn profiel, mocht je nog vragen hebben of zo...

Heel veel succes en denk erom: GENIET!!!

@20 vergeet nog een hele belangrijke tip tegen misselijkheid:

Vraag aan je partner of die 's ochtends even een cracker of een plakje ontbijtkoek bij je op bed wilt brengen, zodat je eet VOORDAT je opstaat.

Het gaat in dit artikel over extreme misselijkheid en niet over de normalere zwangerschapsmisselijkheid. De wat minder ernstigere misselijkheid zal misschien minder worden met de tip van #22, maar bij vrouwen die hyperemesis gravidarum hebben moet je daar echt niet mee aankomen, toen ik zwanger was was het idee van een cracker al genoeg om alles er uit te gooien.
@#20 Er zijn wel onderzoekers die denken dat de misselijkheid te maken kan hebben met de hoeveelheid zwangerschapshormonen en hoe je daar op reageert en daarom concluderen dat misselijkheid dus betekent een goede zwangerschap. Zou kunnen, ik weet het niet.
Er komen nu voorzichtig meer onderzoeken die ook aangeven dat er negatieve kanten aan hyperemesis gravidarum zitten voor moeder en kind. Op zich goed omdat dit dan minder zal worden afgedaan als 'het hoort erbij' en 'zit het maar uit'. Het is in elk geval belangrijk om goed op je vochtintake te letten en op hoeveel er weer uitkomt. Je kunt bij weinig drinken en overgeven snel uitdrogen, dan is het belangrijk om naar de huisarts te gaan. Qua eten: kijk waar je nog zin in hebt en eet dat, meestal zijn dat de dingen die binnen blijven. Voor info zou je eens kunnen kijken op www.zwangerenmisselijk.nl ?? Of misschien heb je die al gevonden :)