Ik wil graag wat kennis te delen over wat ik van de kwantummechanica heb begrepen en deze inkaderen in een metafysisch contest. De kwantummechanica is een theorie uit de natuurkunde die de wetten onderzoekt die het gedrag van zeer kleine deeltjes bepalen. De natuurkunde is een exacte wetenschap die in de eerste plaats gebaseerd is op waarnemingen of metingen. Natuurkundigen bestuderen het gedrag en de interactie van materie (massa/straling of elementaire deeltjes) in de ruimte en tijd. Alle moderne natuurkunde is gebaseerd op de kwantummechanica en andere kwantumtheorieën.
Sorteer op:
-
Metafysica heeft niets met wetenschap te maken.
-
Nou en, moet dat dan altijd? Wat kunnen mensen toch geconditioneerd worden! Het is geen wetenschap, alles wat je weet is wetenschap. dat er ooit een groepje mensen geweest is die ook dit weer ingekaderd en beschermd hebben is tot daarentoe, dat je vervolgens niks anders kwijt mag slaat natuurlijk helemal nergens op.
-
Elke wetenschap gebruikt metafysica, causaliteit is zuiver metafysica!
-
En over het methafysisch karakter van de kwamtumfysica hoeven we hopelijk niet over te discussieren
-
dbos heeft gelijk. De kwantummechanica is wetenschap, metafysica is zweverige onzin, die twee dingen horen niet samen.
-
Metafysica kan je wel onder filosofie scharen, maar het is geen beta wetenschap.
-
nou, ik heb de moeite genomen het hele stuk te lezen. Dat de schrijver één eigenschap van een hologram eruit heeft gelicht (dat ieder deel alle informatie bevat) en dat heeft gekoppeld aan zijn beeld van de werking van de hersenen (en zelfs van ons hele universum) geeft zeer goed weer dat de schrijver niet het flauwste benul heeft van de natuurkundige principes die aan een holografisch effect ten grondslag liggen. Aangezien wetenschap over het algemeen wordt bedreven door mensen met kennis over de zaken waar ze het over hebben valt het vrij eenvoudig te concluderen dat de schrijver geen wetenschapper is. Los van het feit of metafysica al dan geen wetenschap is: dit stuk is het in ieder geval NIET.
-
oh, en terzijde: de schrijver heeft ook niet zo veel van de quantummechanica begrepen :D
-
Met alle respect sprim, aan de door jou geplaatste artikelen te zien, lijk je me niet bepaald wetenschappelijk georiënteerd. In de door mij geschreven artikel belicht ik inderdaad slechts het metafysische aspect van de kwantummechanica en ik beweer niet een wetenschapper te zijn want ik baseer me niet op deterministische natuurwetten maar op kwantumhypothesen en deze mogen best worden weerlegd. De weerlegbaarheid is juist een eis voor wetenschappelijkheid. Je mag gerust mijn argumenten weerleggen met tegenargumenten, graag zelfs. Ik sta open voor goed onderbouwde kritiek!
-
Nujij is geen wetenschappelijk forum, dus nogal logisch dat je aan de door mij geplaatste reacties geen wetenschappelijke orientatie af kan leiden. 'kwantumhypothesen'... dus, aannames over een theorie die te veelzijdig en complex is om door zelfs de meest vooraanstaande wetenschappers volledig begrepen te worden. Op hoeveel dimensies zitten ze nu? Zijn het er alweer meer dan 27? Ik volg het al eventjes niet meer zo erg, dus ik weet het niet. Jij? Als je echt wilt dat ik gaten ga schieten in je verhaal ben ik wel even bezig, want het IS al kippengaas :) Ik zal er een paar noemen: 'Ik weet, dat de grondstructuur van de hersenen in wezen holografisch is. Ik kwam tot een holografisch model door het bestuderen van waar en hoe herinneringen worden opgeslagen in de hersenen. Herinneringen worden niet slechts op één plaats in de hersenen opgeslagen maar herinneringen verspreiden zich in de hersenen.' - naar mijn weten weten we nog nagenoeg niets af van hoe het geheugenmechanisme van de hersenen fysiek werkt. Waar heb je deze info vandaan? 'De hersenen passen een holografisch proces toe om signalen af te leiden uit een holografisch gebied dat ruimte en tijd overstijgt.' - ehm... holografisch proces? holografisch gebied? Dit zijn nogal inhoudsloze termen, in deze context tenminste. Of je moet zelf een inhoud aan deze termen gegeven hebben; iets dat ik niet af kan leiden uit je verhaal. En nee, ik heb niet de moeite genomen om te kijken of je nog meer 'artikelen' geplaatst hebt. 'Onze kijk op de wereld filtert alles en laat ons alleen de 'explicate' werkelijkheid zien, datgene wat zich ontvouwt. De 'implicate' (ingesloten orde) of 'verborgen' wereld wordt door de filters niet waargenomen.dus hiermee zie je dat primaire fysieke wetten niet ontdekt kunnen worden door een wetenschap die de wereld in stukken probeert te delen.' - dit slaat kant nog wal. Ja, het klopt dat er een hoop is dat wij niet waar kunnen nemen. Veel hiervan is met technische oplossingen te omzeilen, de rest zijn we hard naar op zoek. Primaire fysieke wetten? bedoel je hier scheikunde of natuurkunde mee? Want de primair fysieke natuurkunde is erg makkelijk te ontdekken, totdat je op een subatomaire schaal komt waar je met een totalistische kijk niet verder komt dan met een separatistische. ... en los van de inhoud is de conclusie op geen enkele manier te trekken uit de stelling die ervoor staat. En zo kan ik nog wel even doorgaan. Sorry, maar er zit zo weinig structuur in het geheel, tesamen met zo weinig onderbouwing, dat het mij meer in de oren klinkt als een verzameling 'moeilijke' woorden achter elkaar waarvan jijzelf precies weet wat je bedoelt, maar wat voor iemand anders niet te volgen is. Weet je, mijn natuurkundeleraar had een geniale opmerking die ik graag even met je wil delen. 'Als je het niet aan een kleuter uit kan leggen, begrijp je het dus niet helemaal.' Dus, doe maar even alsof je het tegen een kleuter hebt. Nou vooruit, een tiener... om het je makkelijker te maken ;)
-
Richard Feynman heeft ooit gezegd: "I think I can safely say that nobody today understands kwantum mechanics". De quantummechanica is echter een statistische theorie, waarin waarschijnlijkheid een centrale rol speelt. De 'kwantumhypothesen zijn NIET zomaar aannames maar postulaten of axioma's en als zodanig als grondslag aanvaarde stellingen. Door de quantumfysica kwam het besef dat de fysische verschijnselen op atomaire schaal niet deterministisch verlopen. Met de komst van de nieuwe kwantummechanica is er dus een eind gekomen aan de volledige bepaaldheid van de fysische grootheden door de natuurwetten. Het zou te ver voeren, om hier binnen het kader van een forum uitvoerig op deze zo complexe materie ingaan. Als je belangstelling hebt voor de analogie tussen de werking van de hersenen en holografie zou ik je onderstaande literatuur willen aanraden: The Essential David Bohm http://www.amazon.com/Essential-David-Bohm...l/... Het Holografisch Model van Karl Pribram http://home.planet.nl/~bramjans/genez2.htm
-
hoge dunk van kleuters heb jij :D
-
Ik ben geen kleuter en geen tiener en heb er ook niets van begrepen.
-
mijn oude vader zei altijd dat hij het universum zag als een cirkel, je weet dan nooit waar het begin of einde is of hoe groot het is.
-
@luisa: Kijk, ik kan naar licht op mijn fotodiode met oscilloscoop kijken (en een tijdswaarneming doen) of op een spectroscoop (frequentiewaarneming). Dat zijn inderdaad twee manieren om naar licht te kijken, en het is een metafoor die aardig in de buurt komt van alle natuurkunde die je in je artikel erbij haalt. Wat is nu je punt... wat kunnen we hiermee? Concretiseer eens. Ik wil je ideeen best serieus nemen, maar dat artikel is op zijn minst warrig en niet to-the-point.
-
En, tussen twee haakjes: @luisa "Met de komst van de nieuwe kwantummechanica is er dus een eind gekomen aan de volledige bepaaldheid van de fysische grootheden door de natuurwetten" Complete onzin! Een typisch voorbeeld van de klok horen luiden, maar niet weten waar de klepel hangt.
-
@Hekke Sluiter Met de komst van de nieuwe kwantummechanica is er dus een eind gekomen aan de volledige bepaaldheid van de fysische grootheden door de natuurwetten. De wetten van Neuwton en de Maxwellvergelijkingen leggen vast hoe alle grootheden van een fysisch systeem veranderen als de krachten die er werken bekend zijn. Als eenmaal de beginsituatie is vastgelegd, leggen de wetten van de fysica de waarheden van alle grootheden op elk later moment vast, zolang er tenminste geen verstoring van buitenaf op het systeem werkt.........(-) Zoals je ziet ik weet heel goed waar de klepel hangt Hekke Sluiter!
-
Ik wil je wat literatuur aanbeleven: The Essential David Bohm http://www.amazon.com/Essential-David-Bohm...l/... Het Holografisch Model van Karl Pribram http://home.planet.nl/~bramjans/genez2.htm Fysica in een notendop: Maarten Franssen
-
Het is best een aardig stuk schrijven. Ietwat overdreven intelligent geschreven, wat ten koste gaat van de duidelijkheid. (Hey im a dumbass) Het begrip hologram, wat gebruikt wordt om iets duidelijk te maken, zorgt er juist voor dat het moeilijker wordt om het concept daarachter te waarderen. (Ik ben toch geen hologram,. what the beep?!?) Waar Luisa heen wil, en ik ben zo vrij om dit in eigen woorden te vertalen, is dat elk individueel deeltje een onlosmakelijk onderdeel van het geheel is, zoals bij een Hologram/Wiki: "These recorded fringes do not directly represent their respective corresponding points in the space of a scene. Rather, a small portion of a hologram's surface contains enough information to reconstruct the entire original scene, but only what can be seen from that small portion as viewed from that point's perspective. " Luisa gaat verder: Onze hersenen slaan informatie ook verspreid op: M.a.w.: Als je een ervaring opdoet wordt het niet zoals bij een boek een apart hoofdstuk aangemaakt: De informatie wordt verwerkt en over "het hele boek" verdeeld. Nu lijkt het me onzeker of de informatie daadwerkelijk in elke cel/atoom/gluon wordt opgeslagen. Het idee is aardig, maar hoe zit het dan bijvoorbeeld met dementie? Daarnaast is hetgene dat je waarneemt in je hersenen ook onderhevig aan de waarneming zelf. Je kunt je wat dat betreft blind staren... ...en een theorie hierover vervalt dan al snel tot filosofie. (Wat wel degelijk wetenschap is.) Het concept dat elk deeltje verbonden is met het geheel aan verschijnselen lijkt me evident. Dit vinden we ook terug in de diverse religie's die we kennen. (God is in you & all around you) Ook vinden we dit terug bij mensen die beweren dat ze één met de kosmos waren... (Denk aan meditatie of tripmiddelen... ...of psychose) De quantum-principe's zorgen voor een groot schemergebied tussen Religie, Wetenschap, en ik koppel het even los, de Filosofie. Zo worden wetenschappelijke argumenten gebruikt om de eigen geloofsovertuiging te onderbouwen en die van de ander te ondermijnen. (Denk bijvoorbeeld aan Intelligent Design.) De quantum-wereld, is zoals reeds gezegd is, niet vreemder dan we denken, maar vreemder dan we kúnnen denken. We lopen tegen de beperkingen van onze waarneming op,.. 2350 jaar na Aristoteles,... Deeltjes zijn golven,.. komen uit niets, verdwijnen in het niets,.. Vage bende dus,.. Uitermate interessant,.. Hoe kom je achter het absolute antwoord? Volgens Luisa's gedachtengang zou je dus 1 deeltje kunnen analyseren om het geheel te begrijpen. Zelf denk ik dat een universeel antwoord niet mogelijk is, als je geen afscheid neemt van je beperkte manier van waarnemen. Als je via meditatie, hallucinatie, geloofsovertuiging het gevoel hebt dat je het absolute antwoord hebt gevonden, zul je dit nooit kunnen uitleggen aan iemand die nog netjes in de ouderwetse ruimtetijd is blijven hangen. De "werkelijke" wereld zal je al snel tot gek betitellen. (Logisch) ......maar filosofisch is het uitermate bedenkelijk om iemand te veroordelen als hij er daadwerkelijk van overtuigd is dat hij één met God is. (Normaliserende onderdrukking. (Foucault) Na-gut,.. we hoeven natuurlijk ook niet alles te begrijpen om het te gebruiken.. ...begrijp jij echt hoe chips op nano-niveau werken? Who cares,.. als er maar muziek uitkomt. Als besluit,.. de theorie van Luisa is een theorie... Het gedeelte "all-in-one", deeltjes onlosmakelijk verbonden met het geheel, is een gevestigde theorie. De vraag is hoe dit daadwerkelijk in elkaar steekt. Of elke cel van onze hersenen ook daadwerkelijk alle universele informatie in zich draagt vind ik bedenkelijk. De metafoor van het hologram was handig om een deel duidelijk te maken, maar is geen bewijs dat elke hersencel alle informatie bevat. Het is zelfs niet aanneemlijk..... ......maar ja.... Als volgens quantum-experimenten bleek dat de waarnemer effect heeft op hetgene dat hij waarneemt..... ...dan kan het zo zijn dat je geloofsovertuiging uitendelijk belangrijker wordt dan je vertrouwen in de huidige wetenschap. Vr.Gr.R.
-
@rinze Dank je voor het verduidelijken van de tekst. Inderdaad mis ik de didactische eigenschappen die zo broodnodig zijn om kennis goed over te kunnen brengen. Daarom ben ik extra blij met jouw bijdrage. Filosofie is inderdaad een wetenschap. Mijn kennis stoelt op het gebied van de wetenschapsfilosofie. Dat houdt praktisch in dat je onderzoek doet naar de ontwikkeling, grondslagen, methoden en invloed van de wetenschappen. Met andere woorden:FILOSOFISCHE BENADERINGEN VAN DE WETENSCHAP De eerste gemeenschappelijke grond waarop wetenschap en filosofie elkaar kunnen ontmoeten is het gegeven dat beide op zoek zijn naar betekenis. Het verschil ertussen bestaat niet in het uiteindelijke doel maar uit de gevolgde methode om dat doel te bereiken. De wetenschap gebruikt het experiment en analytische methodes. Filosofie combineert dit rationeel analytisch denken met een element van wat je '' geloofsovertuiging '' noemt, ik zou het liever fenomenologische waarneming, of fenomenologisch denken willen noemen.De hellenistische denkers, de voorlopers van de moderne wetenschappers, waren evenzeer thuis in rationele discussie als in het filosoferen over de diepere, verborgen werkelijkheid achter de waarneming. De kloof met spiritualiteit en filosofie is pas ontstaan toen de moderne wetenschap het licht zag: in de ogen van de kerk was wetenschappelijk onderzoek alleen legitiem als deze zich beperkte tot de natuurfilosofie. Deze splitsing werd versterkt door Descartes en zijn dualisme. Het was daarna een lange tijd moeilijk om een gemeenschappelijke grond te vinden voor wetenschap, filosofie en spiritualiteit. Dat wil zeggen, tot de afgelopen tien tot vijftien jaar. Toen begon de wetenschap een kosmos te ontdekken die niet het domein is van fragmenten van onbewuste materie die zich in een passieve lege ruimte bewegen maar dat het universum een dynamisch, quasi-levend en co-evoluerend systeem is en dat dit systeem niet alleen energie conserveert en overdraagt, maar ook informatie en dat het universum bestaat uit delen binnen gehelen, of systemen binnen systemen die door de tijd en de evolutie als wederkerig afhankelijke niveaus van complexiteit zijn georganiseerd. Elk deel (met inbegrip van jou en mij) is in het geheel geïntegreerd en in holografische zin is elk deel een microkosmos van de grotere macrokosmos. Dit is wat ik probeerde duidelijk te maken maar ik realiseer me dat het niet past in het kader van een forum. Ik zal binnenkort een artikel aan dit onderwerp wijden. Vr.Gr. Louise
Stijgers in Wetenschap
Betoverend: het noorderlicht vanuit de ruimte
opnames vanuit de ruimte
7 uur 46 seconden geleden door twentenieuws
'Seks houdt geheugen jong'
Volgens wetenschappers is een fijne...
16 uur 49 minuten geleden door Nimweegs jungske
Amerikaanse robot pakezel: 180 kilo over...
Wat je niet terug ziet in militaire shooter...
1 dag 17 uur geleden door Nieuwe Nieuws
mysterieuze ziekte treft jongeren in new york
mysterieuze ziekte treft jongeren in new-york
2 dagen geleden door hogendorp
Best gewaardeerd
Medische chip in arm is een feit
Er is een medische chip goedgekeurd door de...
6 dagen geleden door PrivacyGuru
Gigantische garnalen op zeven kilometer...
Het leven in de diepste delen van de oceaan...
6 dagen geleden door Visserij
Godsdienst als resultaat van de evolutie
Fundamentalistische gelovigen wijzen de...
4 dagen geleden door operator_4
Door robots neemt werkgelegenheid toe
Wanneer menselijke arbeid vervangen wordt...
6 dagen geleden door Nieuwe Nieuws
mysterieuze ziekte treft jongeren in new york
mysterieuze ziekte treft jongeren in new-york
2 dagen geleden door hogendorp


