NUjij

DE DERTIGJARIGE "VUILE" OORLOG MET DEFENSIE VAN EEN ONBESPROKEN ZEEHELD OM EEN BEETJE GELD!

Overste Klaas Jol, bij leven zeeheld vanwege zijn skistokoverleving en buikbomervaring, daarna bij sterven terreurdeskundige en rampenbestrijder,die gewikkeld in een vuile oorlog tegen valse leugens en opzettelijk schadebedrog van eigen malafide Defensiehandlangers de laatste kogel voor zichzelf bewaarde.

DEFENSIE GEEFT EEN EERHERSTEL AAN JOL OF KAN JOL EEN "DIKKE" KRIJGEN?

KRIJGT KLAAS JOL na 30 jaar DE SKISTOK OP ZIJN KOP OF WEER IN ZIJN GAT?

ZAL DE NIEUWE "STAATS" JACK DE VRIES ZICH VOOR DE VERONGELUKTE MARINIER KLAAS JOL NET ZO INZETTEN ALS VOOR ZIJN DEUGDELIJKE JSF's?
Zal hij een "pik in z'n broek" hebben op z'n mariniers gesproken of kan Jol een "Dikke" van hem krijgen bij weigering van zijn Eerherstel?

Defensie moet eindelijk eens wat meer karakter tonen en de Schadezaak van Overste Klaas Jol laten onderzoeken door een onpartijdige commissie.
De Onderzoeksraad voor Veiligheid ( OVV) onder leiding van Prof. Dr. Mr. Pieter van Vollenhoven zou met haar onafhankelijke positie in ons staatsbestel zou uitkomst kunnen bieden in dit langlopend geschil, dat volkomen dreigt te ontsporen door de hardnekkigheid waarmede defensie blijft weigeren zijn Advocatenkosten te betalen. Het begint op de burelen van het Ministerie van Defensie na dertig jaren baden in het bloed van Sateh zijn skistok op Sodom en Gomorra te lijken. Een nieuw bloedbad bij de gedwongen verkoop van de Zeekant 75 is nauwelijks te voorkomen!
Het nieuwe slachtoffer is met naam en toenaam bekend uit de bovenwater gekomen documenten!
Bekend is ook, dat Defensie met Justitie al sedert het beroep van Jol van 1989 onder één hoedje speelt, dus Jol zal die lange lijdensweg moeten overbruggen met een oude "bermbom"!

Zichzelf de kogel geven als genadeschot, nooit! Laat de Landsadvocaat Boukema dat maar doen! Net als bij het Spreekverbod! Liever eerst de vergelding dan de dood!

Zelfs in grote pijn en schadegevolgen van de ongelukken in dienst en in Psychose van zijn PTSS van Overveen blijft doordouwer Overste Klaas Jol weigeren de pijp aan Maarten - zijn vader - te geven!

Klaas Jol wordt al dertig jaar bedonderd door Defensie, maar hij weigert zichzelf het Genadeschot te geven!

Door zijn marineartsen met valse leugens bezield en aan de praat gehouden vecht de Overste Sateh al dertig jaren om zijn Eerherstel en schadevergoeding voor zijn
verloren leven buiten zijn schuld!
Hij vecht ook voor zijn rechten op Aanspraken voor Schadeherstel en Verdediging van zijn enorme Verborgen Gebreken, die in de Doofpot worden gehouden bij Defensie!
Hij houdt vast aan de duurzame Zorgplicht van Defensie, een strijd, die de Scheveninger Jol winnend wil afsluiten zonder verder bloedvergieten, omdat hij sedert Noorwegen al zijn bloed heeft verloren en mede door een totaal verkeerde behandeling in Overveen als het ware in een "Shellshock" van een zware PTSS verkeert!
Kortom Jol had door ondeugdelijke factoten zijn gezondheid en baan verloren, maar ook door ondeugdzame artsen en advocaten zijn toekomst op moeten offeren zonder "eerherstel"!
Dat gaat hem net een kogel te ver!

DE KONINGIN MAG ALS BESCHERMVROUWE VAN DE BNMO NIET TWIJFELEN AAN HET WOORD VAN KLAAS JOL

DODEN OF GEDOOD WORDEN WORDT HET DEVIES IN DE OORLOG TEGEN DE VIJAND.

De Koningin mag als Beschermvrouwe van de BNMO niet twijfelen aan het Woord en de Schade van het hoogste lid in de rang van Luitenant-Kolonel der Mariniers!

Klaas Jol is sinds het skistokdrama van 14 december 1978 in oorlog met Defensie over de Geheimhouding van zijn totale schadegevolgen van skistok en Overveen!

Hij werd daartoe 30 jaar tot in zijn ziel gekrenkt en schreeuwt nu om Vergelding!

Dat kan niemand Jol kwalijk nemen!

Het meest tragisch is het volgende verhaal!

Eerst ver na zijn onrechtmatig Medisch Ontslag werd bij de eerste therapie in 1990 in het Militair Revalidatie Centrum Aardenburg te Doorn ook een ernstig HVS-Syndroom op papier vastgesteld door inwerking van bloeddruk op het door de skistok beschadigd hart en ademstoornissen bij verhoogde lichamelijke inspanning en stress op de doorboorde linkerlong en daardoor niet meer regelmatige ademhaling.

Dit werd onderzocht door meer integere KL-artsen dan de bij de KM betrokken keuringsartsen, zodat de conclusie luidde, dat de onzorgvuldig ontslagen Overste Jol al in Noorwegen te veel schade had opgelopen om zich in het militair beroep te kunnen handhaven!

Tevens was de Overste arbeidsongeschikt geworden na het Overveendrama voor bureauwerk vanwege zijn gigantische Chronische Buikobstructie door de Platzbauch""-verwoestingen in zijn spijsdarmkanalensysteem, die hem ook een apothetisch PTSS had bezorgd.

Na Overveen was hij helemaal ten dode opgeschreven, echter zijn Kazernearts G.W.D. uit Maarn beweerde van niet!

Hij moest gewoon weer aan het werk!

Wat Defensie bezield heeft met haar websiteverbod en spreekverbod voor de marinier mag alleen de vijand weten, maar feitelijk blijft altijd vast staan, dat hij al door de inwendige letselschade invalide moest blijven en zijn zware beroep van officier der mariniers moest opofferen.

Maar zijn marineartsen beweerden van niet en pas bij de eerste therapeutische behandeling in 1990 na zijn beroep in 1989 voor schadevergoeding van zijn zware klachten kwam de waarheid aan het licht.

Die eerste nazorg voor zijn immense schade vond plaats in het Militair Revalidatieoord Aardenburg te Doorn.

Jol werd toen ook lid van de Bond voor Militaire Oorlog en Dienst Slachtoffers (BNMO) onder Beschermvrouwe Koningin Beatrix! Zou Hare Majesteit twijfelen aan zijn Rechten op Schadevergoeding?

Daar kwam ook een ernstig altijd verontachtzaamd HVS-Syndroom (Hyper Ventilatie Syndroom) waarvoor hij al na Noorwegen had moeten worden afgekeurd met een 100% Regeling voor alleen deze long- en Hartaandoening!

Daarvoor mocht niemand bij Defensie afweten van de gigantische Schadeclaim door Jol ingediend in het Marin Hospitaal te Overveen na werkelijk reusachtige blunders in een onzorgvuldige toestand gedane en daardoor altijd omstreden stomabehandeling, die nog altijd in de Doofpot wordt gehouden door de Landsadvocaat mr. H.J.M. Boukema!

Deze advocaat vertelde de volgende leugen aan de Rechter bij het "voorlopig" spreekverbod
quote
"De heer Jol heeft geen schadegevolgen opgelopen in Overveen en zo wel, dan zijn die alleen het gevolg van de skistok"!
unquote.

En zo blijft de bij de Noren geëerde Mirakelmannen in Nederland als een crimineel neergezet en wordt hem daarom door Defensie zelfs na een Rechtvaardige Dertigjarige oorlog ook nog eens een Suicide van zelfbeklag opgedrongen!

De Staatssecretaris Jack de Vries heeft ze allemaal goed op een rijtje staan en heeft te kampen met de erfenis van Cees van der Knaap, nou niet bepaald een licht in het duister verleden van het roepen om een luchtwapen,dat alles kan, maar vreeeeselijk duur komt te staan!

Laat die man zijn werk toch doen, waarvoor hij wed ingehuurd en dat is met zijn beperkte middelen een zo goed mogelijke strijdmacht op de been houden.
Dat aspect gaat hem door de recessie steeds meer tegenzitten en het heeft dus gen enkele zin hem maar de huid vol te schelden, want "The art of Positive Thinking"gebiedt om hem bouwstenen aan te dragen waar hij wat aan heeft!
Hier volgen er een paar!
In het kader van de spreiding der beschikbare middelen zal het voor een klein landje aan zee gelegen steeds meer opportuun worden met de NAVO-partners tot een betere verdeelsleutel te komen van de beschikbare landsmiddelen, maar vooral de aanwezige financiële reikwijdte in de nabije toekomst.
Naar mijn stellige mening past daarin voor ons Defensieapparaat een Herbeziening voor de Koninklijke Luchtmacht voor wat betreft het Offensieve Luchtwapen. deze capaciteit ware beter over te hevelen naar de grote bueren aan weerskanten. Groot-Brittannië en Duitsland moet deze taak in het geheel overnemen als de gemodificeerde F-16 niet meer zijn grote diensten kan bewijzen. We moeten deze kisten niet net als onze dure Orions verkwanselen aan de meestbiedende naties van de Navo ( Portugal en Duitsland)
Wel moeten we de vele vrij komende gelden in de gaten deponeren, die zullen ontstaan in de salariëring en de Militaire pensioene, zodat de veteranen niet het gevoel krijgen voor joker op de hei te hebben rondgeslopen!
De KL moet worden hervormd tot Gevechtseenheden met burgers als materiaalbeheerders. Dat geldt ook voor de verhoging van de Airborne capaciteit en het Onderhoud van de nieuwe Helicopters.
De KM moet helaas de Ondrzeedienst vroeg of laat ook afstoten en dit hoogwaardig werk overlaten aan de buren, die daar wel historisch gezien weg mee weten. Aan een paar boten in rotatie heb je niks.

Maar mijn meest belangrijk advies zo voor de vuist weg op vrijdagmorgen vlak voor het weekend is toch e Herinvoering van de Dienstplicht voor Miliciëns van stavast of Hulpplicht voor alle beschikbare Nederlanders zonder werk, man of vrouw met of zonder handicap of hoofddoek of schaaismuts.
Er kan met onz jeugd en ons potentieel aan werkwilligen en moetigen iets groots verricht worden en daar moet de actieve Staatssecretaris van Defensie Jack de Vries is lekker voor gaan zitten, dacht ik zo!
Nederland zal er zeker veiliger van worden tussen de grenzen en je houdt ze allemaal meteen goed in de peiling!

HOEVEEL BEDRAAGT DE SCHADE NU, OVERSTE JOL ALIAS SATEH?


De Schadeclaim van de oud-mariniersoverste Jol van de skistok loopt aardig op!
A) De Schade bedroeg al in Noorwegen zo'n kleine 10 miljoen gulden netto aan lichamelijke letselschade en de Sexuele disfunctie.
B) In het Marine Hospitaal te Overveen groeide de schade met plusminus vier miljoen gulden netto uit door de verborgen gebreken van het PTSS van Overveen door de impact der nieuwe aanslagen op zijn leven en goede geest en de sindsdien onverminderde "Buikobstructie" met de dagelijkse Diarrhee en Obstipatiegevolgen.
C) Voeg daarbij de leugens der marineartsen over zijn letselschade gedurende de zes jaren, dat ze zijn kapotte motor en typische Korpsgeest aan de praat wisten houden achter het bureau wellicht bij nadere beschouwing een kleine zes miljoen gulden bruto vanwege de materiële kant van de schadegevolgen en het feit, dat hij toen wel een 100% overstesalaris in de wacht wist te slepen zonder overigens nog een gevarentoelage of duiktoelage, want al zijn aantekeningen van Speciale Bekwaamheid werden ingetrokken wegens zijn lichamelijke ongesteldheid.
D) Op 1 september 1985 werd de Overste Jol afgekeurd met 70% levenslang zonder nazorg van zijn beide dezelfde artsen, die hem in 1979 na Overveen hebben geschikt bevonden om bij zijn eigen Korps te blijven als wegwerpartikel eigenlijk om hun eigen onkunde af te dekken. daarvoor is moeilijk een bedrag aan te geven, maar toch aan smartengeld voor de nieuwste grootste leugen ooit bij de marine zo'n 22 miljoen gulden netto t.o.v. de schadeclaim Willem Oltmans, maar dan netto omdat het de gezondheid leugens betrof, geen werkweigering!
E) Dan de stelselmatige leugens daarna van de Afkeuringsarts Cats tot eigenlijk op heden, waardoor de Landsadvocaat Jol in 2006 een voorlopig Spreekverbod door de strot kon duwen, tesamen met dir laatste nieuw Praktisch en Psychisch Trauma en dan na 2002 in Euro's zo'n kleine 38 miljoen netto sedert Afkeuringsdatum 1985.
F) Dan de rente op rentebedingen over al deze uitzonderlijke cases, al met al blijven deze aardig oplopen en loopt de levering gevaar op van de eerste en enige JSF-Fighter! Zijn we daar ook meteen vanaf!
G) En dan zijn zoon, Robbert op 14 december 1978 vijf jaar oud en nu op 26 februari 2009 een beer van een vent en precies zo oud nu als zijn vader Klaas Jol was toen hij door Gerrit werd gekruisigd in Noorwegen zonder vruchtgebruik en boetebeding van de skistok van ene eigenaar Gerrit de V. toch wel een verzoek voor 500.000 euro netto wegens Smartengeld conform ieder der beide dochters van Mijnopzichter Ovaa!
H) En de vergoeding voor de fouten van dr. B.J. Wiekmeijer, Hoogedelgestrenge Heer Jol? Die worden apart verrekend met ene Kapitein Ben uit Rilburg!
Is dat die marinechirurg, Overste?
Neen, zijn leugenaar!

Klaas Jol met skistok in de ondeugdelijke lift naar de kelder!

Vanmorgen verliet ik per stalen ros mijn tekoopflat aan zee om mijn post te vergaren in het toekomstig "Rusthuis Duinrust" in het fraaie Van Stolkpark.
Daar hoop ik in alle rust ooit mijn laatste adem uit te mogen blazen van mijn voormalige werkgever defensie!
Maar daar aankomende en mijn fiets parkerende in de kelderberging van dit oudbollig pand voor oudjes van Christelijke huize kreeg ik vanzelf hoge nood en wetende, dat ik dit moeilijk in het zadel kan houden zogezegd door mijn skistokdarmen, die zich op de meest onprettige momenten en vaak niet alleen voor de holle skistokdrager op vrij onnatuurlijke wijze willen ontdoen van het overbodig lastafval net als het persoonlijk dumpwerk bij de marine, gevoelde ik de vrij natuurlijke aandrang de natuur een stapje voor te blijven, deed gelukkig mijn fiets op slot en dook de lift in!
"Hèhè, dacht ik, dat loopt gesmeerd, ik kom niet in de shit te zitten"!
Maar niets was minder waar, ik zat gevangen door ondeugdelijk materiaal en piekerde me suf, terwijl ik gevangen zat tussen vier muren als in een spontane doodskist, waar ik dat eerder had meegemaakt!
Ik begon vreselijk uit zuurstofgebrek te hyperventileren op die ene gespietste long en even voelde ik mijn hart een keer of wat overstaan, maar dat gevoel ken ik al dertig jaar na de skistok.
Ook begon ik zo vreselijk te zweten, dat kun je geen transpireren meer noemen, net of mijn duikpak lek was!
Mijn mobielchip gaf ook geen sjoegem, maar gelukkig kreeg ik na 30 aanhoudende alarmsignalen een dame in de liftphone, die vroeg waar ik in Nederland vast zat omdat ik zoveel lawaai maakte.
Ik probeerde me van de domme te houden en zei voor mijn doen heel humoristisch natuurlijk: "Ik zit als een lijk vast in de lift van het Marine Hospitaal te Overveen"!
Maar de dame was goed op de hoogte en kende blijkbaar mijn schadeclaim van Overveen: "Maar Overste Jol, wat U beweert kan gewoon niet waar zijn! Dat ziekenhuis bestaat niet meer. U zit uit uw nek te lullen, waar de skistok weer te voorschijn kwam"! Zij vertelde mij "The Story of my Life"!
Wij kunnen niets meer voor U doen! Blijf maar gewoon zitten waar U zit. Vroeg of laat valt het lijk vanzelf om in de lift! U bent naar de kelder!
"Maar ik leef nog", brulde ik en bleef maar bonken tot ik een stem hoorde boven mijn hoofd op de begane grond. "Hallo, is daar iemand in de lift naar de kelder gegaan"? "Ja", riep ik bij dit eerste menselijk teken van medeleven, "het is meneer Jol en ik krijg geen adem meer"!
Het was mevrouw Rog, een Scheveningse dame, die haar man, een oude zeevaarder erbij zou halen.
Ik had inmiddels aardig in mijn broek gefloddert, ik kan het nu eenmaal na Overveen geen uren meer inhouden net als vroeger bij de mariniers.
Meneer Rog zou de Brandweer bellen en ik hoorde ze al!
"Waar zit die meneer", hoorde ik ze roepen. Dat zijn goede kerels!
"Die man van de marine zit vast in de lift in de kelder! Die lift is ondeugdelijk! En meneer Jol zit de pijp uit te gaan, want hij heeft ook hartklachten"!
Met een laatste zucht hapte ik dacht ik naar lucht.
Voor mij zou de hulp van Onze Brandweer te laat komen, maar toen kwam er een streep frisse lucht naar binnen waaien en werd de streep een gat, dat steeds groter werd. "Godallemachtig, meneer, hoe overleef je in die loeft"!
"Vraag me niet naar de ranzige details", zei ik weer zuurstof binnenslurpend, "maar gelukkig leef ik nog"!
Toen de heren van de Brandweer me weer een beetje op de been hielpen, kwam er een grote neger van twee meter op me af en vroeg: "Bent U die marinier van de skistok toevallig"? "Ja, helaas, toevallig wel"!
"Dan moet U weten, Overste, dat U maar hoeft te kikken en alle oud-mariniers zullen met U ten strijde trekken om U uit de Shit te redden"!
Even dreigde ik weer te moeten huilen, net als in de lift, ik was gewoon niet meer mezelf na Overveen en moet daar vaak om huilen! Niet om de pijn of zo alleen, maar om het verdriet, dat mijn ondeugdzame marineartsen mij hebben aangedaan! En dan moet ik altijd aan het Gebed van mijn moeder denken om mij te laten leven tot Hij mij zal opnemen in Zijn Huis, niet eerder!



Legendarische Skistokoverlever, Klaas Jol maalt er niet meer om! hij wil alleen zijn letselschade en schadegevolgen vergoed zien en dan "Vaarwel"!

Moeder Jol was alles voor Klaas Jol.
Daarom zal hij zijn moeder wreken voor de zonden van zijn chirurg en marineartsen.
Die dure eed zwoer hij op haar graf op 22 oktober 1993.

Veteraan Klaas Jol heeft meer verdriet over zijn moeders dood en over al het leed, dat Defensie haar nodeloos heeft berokkend dan dat hij zich zorgen maakt over zijn eigen dood door schuld van zijn marinechirurg dr. B.J. W van Whiskey en Wraakneming.

Defensie heeft de oud-mariniersoverste met aparte bijnaam Sateh veel leed bezorgd door haar Doofpotbeleid over zijn schade van de skistok en de fouten van Overveen en daardoor zit hij al dertig jaar vol wraakgevoelens over de verplichte geheimhouding door zijn eigen artsen, die hij vertrouwde van zijn ernstige chronische Darmobstructie door de Onzorgvuldigheden van zijn chirurg Wiekmeijer. Dat moet Defensie anno 2009 nu toch wel beamen!
Zijn moeder was er zelf bij toen dr. Wiekmeijer de buik van haar zoon Klaas liet springen!
Maar dat zij zijn moeder ervan ook de dupe lieten worden, zodat ook zij is bezweken door een typisch Psychisch Trauma van hun leugens over deze chirurg zal de Overste Jol ze nooit vergeven.

Marinier Klaas Jol zal zijn moeders dood persoonlijk wreken als Defensie blijft liegen over de fouten van Overveen!

De "legendarische Overste Sateh" leeft nog steeds op de grens van land en water op Scheveningen en wacht nog steeds op Eerherstel van de Staatssecretaris van Defensie.

Maar dat mag niemand weten tot hij dood is!

Klaas Jol was altijd op zoek naar roem en onvergankelijkheid als marinier, maar kreeg deze nooit in 30 jaren vechten over een schadeclaim tegen de advocaten van zijn Vaderland!

Klaas Jol als marinier, mens, schrijver, dichter blijft voor zijn Rechten opkomen om een einde te maken aan het onrechtmatig "voorlopig" spreekverbod van zijn Vaderland over zijn schade en verwondingen.
De Artsen en advocaten blijken bij Afkeuring van Klaas Jol fraude van zijn letselschade en gebreken te hebben gepleegd!
Hij was nooit uit op winstbejag en behandelde zijn mariniers als zijn gelijke.
Hij wist, dat zij als de nood aan de man zou komen bereid zouden zijn samen met hem te sneuvelen voor de eer van hun Korps Mariniers.
De mythe en de mystiek rond "Overste Sateh" en zijn overlevingsdriften vergroten de legende en de epos van zijn skistokoverleving enerzijds, echter verkleinen anderzijds op gruwelijke wijze de goede Eer van de Koninklijke Marine als Instituut van Goede Zorgplicht voor de "Gevallenen" en de "Gewonde Mariniers" en verwoesten bij herhaling in de media zeker haar goede Naam als werkgever.

Mede door het spreekverbod is er bij de marine een grote leegloop ontstaan!

Zelf ben ik bij de mariniers de eerste Mountain Leader geweest in mijn jonge jaren en de eerste Helicopter Absail Dispatcher, die vanaf 90 meter mariniers en zichzelf als laatste omlaag liet vallen aan de lijn.
Ook heb ik wel eens mariniers, die niet meer omlaag konden en vast zaten in de bergen "gered" door er naast te komen en hen aan mij vast te klikken. dat doe je niet als je roekeloos of nalatig bent van nature, je moet bij dit alles van begin tot eind het koppie er bij houden, ook al vliegen de kogels en angstkreten je om de oren.
Bergklimmen, rotsklimmen en zelfs recreative klauterpartijen in een Sporthal houden grote risico's in vanwege de geweldige uitdagingen van hoogtegewin en het gevaar, dat over de schouder meeloert in de diepte.
Het Salomonsoordeel van deze Rechter hoe goed bedoeld ook schuift toch de schuld aan de dood van zijn klimbuddy op zijn verregaande nalatigheid bij de toepassing van de veiligheidsmaatregelen, juist in de kritieke fase van de euforie bij de absail na een geslaagde klim en dat is toch eigenlijk niet geheel rechtvaardig voor de man en beider families en nabestaanden en ik zal u uitleggen waarom! Je kunt hem juridisch moeilijk straffen, omdat in het Strafrecht het delict zich niet precies laat omschrijven. Voor geestelijke verwarring wordt dan ook vaak dispensatie verleend.
Aan de andere kant kon hem ook menselijkerwijze geen straf worden opgelegd om de doodeenvoudige reden, dat het hier meer nog een risico van het klimmen is! Je weet waar je aan begint!
Zelf ben ik ook betrokken geweest bij fatale ongelukken.
Vandaar dat dit onderwerp me mateloos interesseert en mij ook beroepshalve beroert omdat ik ook nog steeds met mijn skistok op weg ben naar het Recht, hoewel ik me altijd goed heb gerealiseerd, dat ik best eens kon sneuvelen voor mijn Korps Mariniers waar ik al sedert 1960 mijn volle krachten en toewijding aan had geschonken.
Toen ik samen met mijn nog steeds levende klimbuddy Herman Schaeffer - mijn andere Padje van Kessel is niet meer - zo'n 40 jaar geleden tegen de 1000 meter steile wand van Ben Nevis in Schotland stond op te kijken met mijn 100 feet klimlijn, zei ik toch: "Kom op, Herman, let's go up in the sky naar de mariniershemel"! Ik weet het nog goed en heb er nooit wakker van gelegen.Ik kreeg onderweg nog een stuk rots op mijn neus net onder mijn rode klimhelm!
"je mag wel "below" roepen van boven, Herman"?
Waar geschoten wordt vallen slachtoffers.
Mijn einde als "beroepskilller"van onze vijanden van het Volk en vaderland kwam in Noorwegen. U kent ongetwijfeld het verhaal van marinier Sateh van internet en ik ben er trots op geweest dat ik mocht blijven leven van de Grote Coach van de Mariniers. Mijn voorganger was gevallen en ik moest eroverheen om hem niet te torpederen. Het ging allemaal heel snel. Misschien dat hij zich wilde afweren of zoiets "Nobody will ever know"! Toen ik dacht te sterven troostte ik hem nog ondanks de enorme pijn in mijn lichaam. Ik kan er bijna niet meer aan denken. Zo erg en wel tien uur lang."It just happensed and we all die one day. Vandaag is het mijn beurt op 14 december 1978. Maar ik bleef leven ondanks de enorme impact in mijn lichaam!

Maar wat mij daarna na 29 december 1978 bij de opname bij de marine in Overveen overkomen is tegen de Noorse orders in, omdat ik zo nodig naar mijn zoon in Scheveningen terug wilde om hem nog een keer te zien, dat kan echt niet door de beugel. Enfin, ik leef nog steeds, maar ik word door fouten in Overveen omdat zij de reddingslijn loslieten behandeld door de advocaten van defensie als een volslagen gek en fantast, maar dat is nog iet het ergste!
Ik was misschien wel de beste marinier van mijn gevechtseenheid van 625 mariniers in Noorwegen toen ik daar verongelukte, maar sinds ik nog onvoorstelbare schade in Overveen daarbij opliep word ik slechter behandeld door mijn eigen land als de grootste crimineel! Dat zal deze kerel hoe vervallen ook als een ruïne nooit accepteren! Daar komt narigheid van als ik de lijn naar de Mariniershemel moet loslaten!

Maar tot de arme jongen, die de lijn te vroeg ontkoppelde van zijn klimvest zeg ik "Kop op, beste kerel, schud even met je veren en zoek de zon op. Don't let it get you down"!
DE CRIMINELEN VAN BELGIË ZITTEN IN NEDERLAND?
Ik had altijd het idee, dat het andersom was toen ik daarheen moest vluchten achtervolgd door de betweteraars in Nederland? Vooral bij de Rechterlijke Macht geloofde men nooit mijn indringend verhaal met mijn eisen voor schadeloossteling voor de schadegevolgen van mijn met pijn en smart gevulde "holle" skistok,die zeer kundige specialisten er in het Haukland Hospitaal te Bergen uit hadden gesneden in tien parten staal van tien centimeter?
De Holle Skistok was een afscheidscadeautje door mijn lichaam van onder tot boven van een marinier, gevallen in de bergen,wiens leven ik juist wilde sparen?
Deze flinke artsen en mijn levensredders voorzagen wel een afkeuring uit mijn Korps Mariniers door de opgelopen verwondingen en handicaps en jarenlange therapie op Academisch niveau, liefst vlak bij de Plaats des Onheils in de schoot van Moeder aarde.
Maar daar kwam bij terugkeer, levend en monter, maar met zwaar inwendig letsel bij de marine in Overveen?
Ik krijg dat woord en mijn afval daarna niet meet uit mijn mond en tandeloze mondje gedrkt, maar dat is een ander verhaal over mijn restshade, onbekend gebleven bij vriend en vijand door puur doofpotbeleid?

Een wel zeer onbarmhartige dolksteek in de gewonde buik van een heel eigenaardige chirurg met een bloeddoorlopen neusis daar de oorzaak van? Die lucht is altijd blijven hangen in mijn sterfkamertje. ook hier aan zee op Scheveningen?
Uit die neus boven die mond steeg namelijk een mij bij de marine welbekende walm omhoog naar de hemel en omlaag naar de hel, waarin ik verkeerde, dat ik riep tegen hem samen met mijn moeder aan mijn zieltogende lichaam "Mijn Hemel, ook dat nog"?
Het was zijn eigenzinnige manier van dankbetoon voor 20 keiharde jaren als voortrekker bij het Korps Mariniers op de Skies en Onderwater, waar ze nooit eerder zo hoog gestegen en zo diep gezonken?
Het betekende wel het fataal einde voor mijn glanzende, maar redde mijn leven als oud- beroepskiller Qua Patet Orbis met hoog marinenummer 002125 uir een tijd, dat er nog houten bekken vol werden gestort en deze Oer Special Force Second to None was bij de Krijgsmacht, kortom een Kerel van Staal moet zijn geweest? Ik was een Zeesoldaat van Oranje voor Vrede en Recht geworden wellicht?

Anders overleef je toch geen skistok?
Of zou het gewoon een serie gelukjes bij twee kleine incidentjes bij Dienstongevalletjes zijn geweest?
Zou men het daarom meteen hebben gegooid op Ontkenning dezer Schade tot de dag van Verjaring ,zoals die heldere marineartsen uit de Ziekenboeg al 30 jaren maar blijven beweren? Ook nu nog anno 2009 door de dure Landsadvocaten?
Je zou er bijna aan gaan en erin gaan geloven?
Misschien, dat ik daarom in november 2006 toen alles klaar was in de Onderzoeken een websiteverbod en voorlopig Spreekverbod heb opgelegd gekregen?
Zou inderdaad ook bij Defensie de schuld pas worden opgeheven aan de Overste Sateh als deze wijlen is en hem postuum een Militaire Willems Orde kan worden toegkend voor zijn Strijd alleen tegen Allen behalve de Vijand en de Taliban natuurlijk niet?
Defensie blijft de schade ontkennen en logenstraffen, zodat de nog levende marineartsen opgelucht adem kunnen halen als meneer de Dappere en Legendarische Mirakel Marinier Sateh de moord is gesroken en de pijp uit is gejaagd zonder schadeloosstelling van zijn verliezen van gezondheid, leven en toekomst, zodat zijn zoon Robbert hem van de Armen door de hoge advocaten kosten om deze schadegevolgen te bewijzen de pijp aan zijn vader Maarten Jol kan geven?

Zou het werkelijk?
Of zou die Joei, zeg maar Jol eerst Ter Navolging van Zijn Heer uitvoering geven aan "Mij is de Wrake"?
Daar nu kan ik maar niet van slapen. Dat schijnt tegenwoordig te heten, dat ik toen ik ook mijn toekomst verwoest zag door de drank van een collega, die mij volop moest opereren ik daar een soort kwalijke geestesziekte van schijn te hebben opgelopen, die vroeg of laat bij miskenning tot vreselijke psychose kan leiden misschien?
Daar mogen ze dan maar niet op hopen?
Hoewel het voor de patiënt een hele opluchting zou kunnen betekenen naruurlijk!

HET GROOTSTE VERRAAD VAN DEFENSIE OOIT AAN EEN WERKNEMER IS NU DE GEDWONGEN VERKOOP VAN DE ZEEKANT 75 OM ZIJN ADVOCATENKOSTEN TE BETALEN EN DAT TERWIJL NU BEWEZEN IS, DAT DE MAJOOR JOL AL IN NOOWEGEN JARENLANG HAD MOETEN HERSTELLEN VAN DE SKISTOKSCHADE EN ZIJN KORPS VAARWEL MOEST ZEGGEN!


KLAAS JOL MET ZIJN WALGELIJKE SKISTOKAFFAIRE!
HIJ ZAL NIET RUSTEN VÓÓR HIJ ZIJN SCHADE VERGOED KRIJGT! DAN PAS HOUDT HIJ OP MET AGEREN TEGEN ZIJN LIEGENDE MARINEARTSEN GERARD EN MAGERE HEIN!

DAN DE DISCUSSIE DIE VERMALEDIJDE AOW-OPTREKKING NAAR 67 JAAR, OOK VOOR MILITAIREN EN DE RESPONS BIJ DE FNV HIEROVER.HIER IS MIJN STORY!

Van mij mogen ze alles afschaffen hier, ook Nederland. Ik vertrek toch naar boven!
De gemiddelde leeftijd van mariniers is rond 64 en van de jongens van de vloot precies 67 en dat komt dan goed uit voor de Sociale Verzekeringsbank. Dan spelen ze zogenaamd Quitte, maar militairen der Zeemacht hebben zich hun hele leven de blubber betaald voor de burgers als Van Middelkoop met flinke bijbaantjes na hun waarschijnlijk gedwongen ontslag wegens onvrede.
Diegenen onder u, die van de daken schreeuwen, dat onze veteranen aan het potverteren zijn hebben er geen idee van hoe de verhoudingen liggen tussen de burgers op de pensioengerechtigde leeftijd en onze soldaten, die letterlijk met de buik vol van dienstjaren verdubbeld in de tropen in de burgermaatschappij binnenstromen als ze tenminste de indstreep levend halen.Vele krijgsmakkers halen de meer niet eens, Van mijn jaar legde al een kwart het loodje op vrij jeugdige leeftijd, blijkbaar gaat een militaire loopbaan je niet in de koude kleren zitten. Ik kan daar zelf aardig over meepraten, luister maar.
Sedert ik adelborst werd in Den Helder na de HBS was ik bijna nooit thuis op Scheveningen en heb ik als een nomade gezworven over de wereld, die voor mij Qua Patet Orbis heette. Join the Navy, see the world!
Daar kwam bij, dat ik een zeesoldaat wilde worden, geen dekzwabberaar of stoelenbewinder, maar tot de elite van het Korps Mariniers wilde behoren.
En daar moet je verder eigenlijk alles wat plezierig is voor laten staan zoals het huiselijk geluk of fijna familiaire contacten. Het enige wat je terug kunt krijgen in het leven als je geluk hebt is het avontuur en het gevecht, want je krijgt nooit de voldoening in het werk van een "job well done", want daarvoor is het beroep te zwaar en afwisselend als paracommandokikker/Mountain Leader en wat dies meer zij. Je komt militair gezien volledig aan je trekken, maar je pleegt daarmede zoveel roofbouw op je leven, dat je vaak in hectische situaties vol dynamiek, maar vooral opgelegd door stress van hogerhand misselijk wordt van de taartstukken op jouw bord gepleurd. Dienen bij ons keurkorps was voor mij altijd van huis zijn en volledig letterlijk afzien, vaak maanden lang bij Wintertrainingen, jungletrainingen, duikoperaties met bijv. het ruimen van bommen en Käthiemijnen, zoals bij mij op Terschelling maandenlang in 1969 toen ik mijn vrouw leerde kennen en dan steeds weer de Navo-oefeningen, Kortom zou je het over kunnen doen, zou je er met geen haar over piekeren!
Tenzij je kaal bent als Marco Kroon, oud-marinier en na rien jaar marinier nu kapitein der Commando's en niet zo toevallig een echte Hero op mijn komende 67ste verjaardag op 29 mei!
Ik hoop stiekem als meest gespecialiseerde en afgezeken marinier ooit een uitnodiging voor de Prijsuitreiking te krijgen,ook misschien wel voor mijn eigen "vergeten" MWO van mijn oorlogshandelingen in het Midden-Oosten gedurende twee jaar en in het bijzonder het zonder stil te staan bij het risico redden van een aangeschoten Iraanse VN-soldaat door hem door een mijnenveld te dragen, maar op mijn plek zal wel mijn sobat en jongerejaars generaal en Militair Adviseur Frank van Kappen zitten. Hij kan het allemaal zo mooi vertellen over de oorlog in Oerouzgan en zo, maar ik geloof eigenlijk niet hem aanhorende op de TV, dat hij net als ik een granaatscherf in zijn kop meedraagt van de Hangranatenbaan. Beste Joep de Vries, leef je nog?
Op mijn plaats in de Ridderzaal, waar ik had gezeten ware ik niet gekruisigd zal nu wel de veteraan zitten, die ik op Skye nog onder een sneeuwhoop vandaan heb gehaald. Anders lag hij er nu nog en was geen generaal en UN/Navo/adviseur geworden met een mooie gevarentoelage en nog VVD-Senator bovendien.
Hij zou me nog bellen of hij wat voor me kon doen, maar helaas is hij ook zijn persoonlijke Guardian Angel Klaasje van de Whiskey Compagnie vergeten, ouwe Von Kappen! Zo zouden ze bij HSV zeggen net als bij zijn grootvader, die in Atjeh nog een MWO heeft verdiend door als eerste kemphaan Von Kappen over de omheining van een Kampong te springen en net als ik een skistok en vele andere dolkstoten te overleven! Het zijn natuurlijk dappere kerels, die kappen bij het leven!
Daarvoor is de totale ontbering te ruïneus voor het brave karakter.
Daar komt nog bij, dat ik mijn beste collega en enige marinier, waar ik tegen op keek verloor door zelfmoord, omdat deze "oorlogsheld" uit Nieuw-Guinea met de hoogste Dapperheidsonderscheiding op ging zien tegen het leven zonder goede vooruitzichten.Hij had echt geen zin op zijn AOW te gaan zitten wachten. Zelf hoop ik op 29 mei 2009 67 te worden, dus ik preek niet voor eigen parochie.
Trouwens voor het geld hoef je geen militair te worden, ook niet voor de gevarentoelages. Ik kwam terug in Nederland in 1965 na mijn 6 maanden Advanced fully submerged Submarinetraining als Navy Seal met de mooiste wing op de borst met de drietand van Neptunus en leverde mijn duikminuten tot op vierdubbele diepte in.Ik had met mijn buddy als Safety Diver een verdronken Seaman Fleming moeten opduiken van 380 feet, dat is zo'n 120 meter.Ik kocht daarvan mijn eerste Volkswagen, de enige auto in de Wassenaarsestraat op Scheveningen.Ik bracht als ik tenminste geen wacht liep in Doorn als CDT V.en I. van de QPO mijn jongere broertjes naar JAC aan de Buurtweg.
Kort daarop moest ik bij de OVA, een naamgenoot Klaas ene van Hout komen.Die naam paste precies bij hem. een Houten Klaas met een baard! Die draag ik ook tegenwoordig tot ik hem af kan scheren om mijn stressplekken te camoufleren!
Hij zei arrogant met zo'n blik van "daar heb je weer zo'n pokhouten marinier": Hé Joh - daar kan ik al niet tegen van zo'n pennenlikker - Besloten is bij de marine met terugwerkende krachtje je duiktoelage in Amerika te halveren. Mag ik even vangen, Jol? Dat was even slikken, maar eigenlijk slik ik nog steeds, ook al vang ik al bijna twee jaar AOW. Ze kunnen het beter meteen als loonheffing inhouden! Daarom zeg ik nu! Afschaffen die AOW voor gepensioneerde militairen, maar ook de aftrek levenslang graag, ook al wordt die dan voor ons voorgeschoten. De meesten onder ons liggen in de kist of zijn uitgestrooid over de Zeven Zeeën.
AOW alleen voor burgers met een lange levensverwachting.
Je plukt er met ons zware beroep toch niet de vruchten.En ook de Hypotheeklastenaftrek voor militairen naar 3 ton , want we kunnen ons toch nooit nauwelijks meer veroorloven dan afbraakwoningen als zwaargewonde dikzakken in uitgewoonde recreatiewoningen van onder de 3 ton!
Zelf staat mijn huis aan zee te koop voor 3i9.000 k.k. met 3 ton hypotheek. Dus het zal mijn tijd wel duren en may hope for the best!.

Zelf was mijn mooiste tijd bij de mariniers overigens ver buiten het Korps in het Midden-oosten in de jaren 1976-1978, van de Golan Hoogvlakte tot ver in de Bekaavallei in de Libanonoorlog. Gelukkig kon ik als Vredessoldaat van de UN niet terugschieten op mijn gijzelaars. Ik moest alles uittrekken en krom gaan staan in een hinderlaag met mijn witte UN-Wagoneer.
Ik dacht nog "daar zal je het hebben" en zei gewoon "Zo God wil" in het Arabisch Inshallah"!
Toen dachten ze zeker, dat ik een moslim was en lieten me lopen naar de dichtsbijzijnde OP Ras, waar ik de waterwagen moest brengen, echter met zweet op de ballen arriveerde.
Dat was 15 km door zwaar terrein,
maar gelukkig was ik Mountain Leader en
had een zesde zintuig voor overleven.
Ik zou door allerlei acties daar nog een MWO krijgen,
maar die zijn nu alleen in mijn herinneringen opgeslagen.
Ik schrijf er nog wel eens over.
Verder moet ik ze maar vergeten.
Andere tijden, nieuwe helden.
Terug in Nederland wilde ik de marine met alle soorten van Liefde verlaten om voor mijn kind te zorgen, ik was namelijk ook weduwnaar en dan komt zo'n kind met een marinier als vader veel aandacht tekort, echter de baas hield me een worst voor!
Ik moest dus wel blijven om de jongste Overste ooit te worden.
Dat is niet helemaal gelukt of liever gezegd helemaal niet.
Daarover heb ik al 30 jaren mijn beklag gedaan, want ik kan er maar niet in berusten, dat ik door een paar ik noem ze maar gemakshalve "Miezemachers" een beetje vreemd ben behandeld! Ze dachten zeker met Gekke Tinus van Barak twee te maken te hebben in plaats van met "de Schrik Klaas, nazaat van Cornelis Jol alias Admiraal Houtenbeen van de Zeven Zeeën"!
Anders was ik wel voetbaltrainer geworden net als nu 30 jaar later mijn broers bij HSV.
Ik kon namelijk ook wel aardig leiding blijven geven in stresssituaties en hangend aan steile rotsen kon ik grappig genoeg enige maten van mijn 625 mariniers van mijn team en passant het leven redden, want je valt wel hard hoor van honderd meter met zware bepakking! Weten jullie nog?
Maar de eerlijkheid gebiedt te zeggen, dat het voetbal voor mij, tweebenig als ik ben zaligmakend was, net als voor Martin en Cock, maar ook mijn zoon Robbert speelde als een bezetene in het eerste van HBS en schoffelen dat het een lieve lust was, maar vooral veel scoren!
Ik was lichamelijk en geestelijk heel sterk, zo uitzonderlijk gelukkig ook dat ik zelfs een skistok mocht overleven van Vader Voetbal zodat ik nog veel mooie matches heb mogen aanschouwen! Bij BAYERN München, FC Twente, West Bromwich Albion, Covenrty City, FC Den Haag, ADO, Scheveningen, Roda JC, RKC, Tottenham Hotspur en nu dan van de Hamburger Sport Verein.
Ik ben er nog niet toe gekomen om naar Hamburg te verrijzen.
Eerst moet ik verrijzen uit de dood.
Ik mocht dan weliswaar de skistok in Noorwegen overleven, die ik kado kreeg van een marinier, die ik juist een botsing wilde besparen in een verschrikkelijk snelle vaart omlaag in de mistige bergen van Utvikfjellet.
Ik werd zogezegd handpicked uit de lucht in vrije vlucht.
Hoe het verder met me ging, daar mag ik liever niet over praten van die aardige en bekwame Staatssecretaris Jack de Vries en zijn generaals, die nog als kwajongen in een zwembroek met een rol pepermunt liepen te pronken liepen in het Volkszeebad, toen ik al op 380 voet onderwater zat! Dat is omhoog en terug kijkend naar dertig jaren pijn een hele zoutwaterkolom, hoor?
Maar daar heb ik nooit spijt van gehad!
Ik heb wel een gruwelijke spijt van het feit, dat ik niet in Noorwegen ben gebleven na die rampzalige 14 december 1978.
Een mens, ook een AOW-trekkende oorlogsveteraan als Overste Sateh weet gelukkig niet van tevoren in wat voor bizarre situaties je kunt geraken als je alles maar goed en geweldig vindt bij het Korps Mariniers of in tijden van recessies.
Maar altijd blijf ik betreuren en daar droom ik van, dat ik in mijn dromen die marinechirurg, die mijn gespietste buik zo slecht behandelde en mijn goede geest ook nog eens verziekte niet zijn rechterhand heb afgebeten toen hij zich op 6 maart 1979 na de stomateruglegging zonder voorzorgsmaatregelen over de ravage van mijn opgeblazen buik heenboog met een verbaasde blik in zijn ogen en een enorme kegel uit zijn bek en zijn stethoscoop in zijn dovemansoren en op de verwoesting van mijn geëxplodeerde lichaam, want meer was het niet meer sindsdien!
Vaak goed poepen lucht op, maar niet meer zo vaak slecht poepen doet de Taliban zelfs vluchten van de plaats van de misdaad met de bom! Vatten jullie dat, bomexperts?
Dan schreeuw ik zijn naam van de daken in mijn nachtmerries. "Ben W."
Dat neem ik mezelf nog kwalijk, want bij zo'n schade-explosie dan hadden we allebei meteen een schadevergoeding gekregen.
Hij wat meer met de artsentoelage en zijn nieuwe nabestaande voor zijn hand, waardoor hij de scalpel niet meer vast kon houden.
En ik voor de buikcomplicaties,waardoor ik geen marinier meer kon blijven, hoewel niemand dat mocht weten, vandaar dat mijn Platzbuik in Overveen meteen in de Doofpot verdwijnen zou en alleen mijn gekke geest vervoerde.
Defensie doet nu nog steeds na 30 jaar nu het bloed mij naar het hoofd is gestegen van de advocatenkosten of ik toen vóór de skistok al een beetje gek was! Ja, op de marineleiding!
Defensie deed daarna al 30 jaar alsog ik geen schade had opgelopen door de skistok en de Buikexplosie van onkunde onder drank in Overveen.
Daarmede willen ze de gevaren bestrijden van de weg, die ik moest bewandelen via het Marine Hospitaal en waar ik op een Buikbom ben getrapt en sedertdien hierover niet meer kan lachen als een dwaas!
Ook leedvermaak kent haar vrouwelijke grenzen natuurlijk.
Het leven van mijn moeder en mijn kind werden hierdoor verwoest.
Wat mijn AOW betreft als ik mijn huis aan zee heb verkocht en vertrek uit dit natte land zonder veel warmte om te drogen , dat mij heel slecht heeft behandeld via een dozijn beroepen en bovenwater gekomen documenten, die de schade bewijzen aan Defensie en Justitie - Maar zij blijven Oostindisch doof.
Ook heb ik de Koningin mijn boekjes gestuurd met de bede voor eerherstel nadat mij een spreekverbod werd opgelegd wegens laster lees bewijzen! - na de hoopvolle afkoop van mijn militair pensioen ben ik passé uit Scheveningen, waar ik zo verknocht aan was vanuit mijn fraaie 2-kamerappartementje met garage en dakterras met uitzicht toot Den Helder!
Het oersterke lichaam en mijn goede geest konden Defensie uiteindelijk misschien ten gronde richten,wanneer niet ver van hier mijn gestresste en door de skistok ontregelde hart het moet begeven - ik snak bij elke nieuwe dreigbrief van de Landsadvocaat naar adem en naar de drug van Whiskey, maar de gezonde geest van de adelborst "Jonker Mooi Doodgaan" tot en met de laatste snik van de Overste Sateh is onverwoestbaar en zal lang blijven nawerken in de geest van de mariniers, die onder mij hebben gediend en de mensen, die mijn Proza en Poëzie hebben gelezen.
Tot allen zeg ik "Smeer die AOW in je haar als je maar gezond mag blijven"!

Lieve mensen, die zich storen aan mijn "Vaderlandsliefde" het volgende ter vergoeding:
Inderdaad probeer ik het groot verdriet en de pijn van de schadegevolgen van me af te schrijven. Vergeef me maar!
Ik ben er zelf de dupe van, want liever zou ik gedichten maken en schrijven over de mooie Ardennen, waar ik een oude vervallen jachthut probeer te slijten,omdat ik er helaas ver weg van de bewoonde wereld niet langer dan dertig jaren oud mag worden!
Eerst moet ik in Nederland mijn ongelijke strijd met Defensie over door mij geconstateerde fouten in Overveen tot een goed einde brengen, goedschiks of kwaadschiks voor mijn leven tot op heden.
Voor diegenen echter, die zich wel mijn lot aantrekken, schrijf Defensie dan maar een hartelijke brief, liefst geen verwijten, met het verzoek mij nog dit jaar nu de Regering en de Kamer opdracht heeft gegeven dit soort zaken met PTSS-Veteranen te regelen vóór het voor mij te laat is en voor mij de Laatste Taptoe wordt geblazen aan de Kerkhoflaan, want echt ik heb genoeg meegemaakt om het Handboek van deze Marinier te vullen met juridische kunstgrepen en medische Onzorgvuldigheden.
Mijn eigen familie begint zich te roeren tegen mij, dat ik op moet houden met "liefdevolle" smeekbeden aan de Overheid en de Kamerleden omdat het toch niets uithaalt, maar ik ben te gekwetst om hier gehoor aan te geven!
Mijn marinierskarakter weet van geen ophouden tot de Holle skistok wordt gevuld met passie en excuses voor de gemaakte fouten bij mijn behandeling van de skistokschade en van de stoma in Overveen!
Mijn toekomst en die van mijn zoon was niet nodig geweest als mijn marineartsen de waarheid over mijn opgelopen schade niet hadden verzwegen om zelf de dodendans te ontspringen!
Ik moet deze strijd daarom ook nu vanaf mijn jarenlang ziekbed en vanuit Intensive care netjes afwikkelen, ook al zal ik deze Staatssecretaris van defensie Jack de Vries nooit stiekem onder de gordel raken of één der schadeveroorzakers tot letterlijk oplichtend voorbeeld te stellen bij verdere leugens!
U kunt allen ten allen tijde, ook de studenten, die een mooie scriptie willen schrijven over een medische of juridische serie wanprestaties van de hoogste categorie een keurig uitleg over mijn slachtofferrol verwachten of desnoods zelf inzage krijgen in het Zeer Geheime Boven Water Gekomen Dossier van Dr. B.J. Wiekmeijer zaligeren, hij is zijn patiënt voorgegaan! De scellen vallen U van de ogen en U zult zich mijn schallen van de daken goed kunnen voorstellen.
En als u voor mij een briefje stuurt naar de heer Jack de vries van het Ministerie van defensie of zijn sympatieke minister Eimert van Middelkoop kan ik het zand op de grens van land en water vanuit mijn beddepan voor mijn kapotte buik wel kussen van opluchting en de frisse wind uit zee, die dan kan gaan waaien als U dat met duizenden bezorgde Nederlanders gaat doen!
U krijgt dan ook wilt U nog meer van mij willen weten, wat ik me nauwelijks voor kan stellen, maar wel hoop natuurlijk mijn geschreven boeken ook gratis mee franco bij de Bevestiging van de Handhaving van de Bijzondere Zorgplicht voor de zwaarbeschadigde Colonel Littleboat thuis bezorgen.
Ik moet echter mijn zoon beschermen voor de inbreuken op mijn gezondheid, goede naam en rechten van drukpersvrijheid en Vrije Meningsuiting en zal dan na het opheffen van Rechtswege van mijn "voorlopige" spreekverbod meteen alle schepen en boeken, maar ook de documenten verbranden!
Dat had die Afkeuringsarts ook moeten doen!
Dan was ik ook al lang gecrepeerd en gecremeerd,
want "Hoop doet Leven"!!
Maar bovenwater gekomen documenten, waar de fouten in staan beschreven, daar valt niet mee te leven in dit land!
Je moet dan als Crimineel wel uitwijken naar België!
Zelfs voor normale werkgever in de bouw, die een steen op het moede hoofd zonder helm krijgt valt met dit soort punthoofd niet te leven, laat staan voor de Spcial Force One, die ik was voor het tragisch dienstongeval in Noorwegen, dacht ik zo toen in de sneeuw vechtend voor mijn leven en eigenlijk nog steeds, Pardon mey French! Overigens viel ik daar door mijn magnifieke controle over de Franse taal en letterkunde nauwelijks op, behalve als ik in restaurants na de Bouillabaisse het geparfumeerd toilet te lang bezet hield. Eigenlijk zit ik daar naar mijn idee nog steeds!
Maar dat had ik ook in Londen bij mijn zoon en broer Martin en diezelfde narigheid krijg ik ook zeker in Hamburg als ik daar straks "Nach dem Endsieg von der HSV werde versuchen wieder mal wie früher bei der Kriegsmarine in Den Helder als Fähnenjunker die Blümpchen draussen zu setzen möchte"!
Mijn Frans was iets minder dan mijn Duits,ik kreeg voor beide talen een negen,maar voor mijn Engels had ik een tien op mijn eindlijst HBS, net als voor de vakken Biologie en Aardrijkskunde. Ik wis dus al aardig hou de wereld er Qua Patet Orbis uitzag, maar alleen van de goede lessen Biologie heb ik bij de Marine wat overgehouden! Ik had ook een fotografisch geheugen over wat mij in de sneeuw en in Overveen overkwam en ik wist dus al vroeg waar de pijn vandaan kwam en wat de schadegevolgen zijn!
Zo pluk je na dertig jaren toch wat mee van de wrange vruchten aan de Boom des Levens.
Ik dank u bij voorbaat voor uw SOS aan Defensie en vergeet mij anders maar gauw als u niets meer van mij mocht vernemen in deze prettige communicatiemiddelen over koetjes en kalfjes.
Aan onnozele praatjes is geen stevig klimtouw vast te koppelen!
Geen Woorden, maar Daden geldt voor de Rotterdammers.
Mijn zoon is geboren in het havenziekenhuis uit een stevige Kapitein der mariniers zei het PTSS en zijn moeder Ineke Jol-Mikx, even dapper als ik zei de gek tot de laatste ademtocht ligt op Oud-Crooschwijk begraven.Ze klaagde nooit, ook niet toen ze net als ik zei tegen mijn mannen niet veel later: Ga maar, lieve Klaas, ga maar naar huis. ik kom zo"! Ze kon net als ik eigenlijk niet sterven van verdriet"!
Ook haar heengaan heb ik nooit kunnen verwerken.
Net zo min als het verlies van mijn mooie villa op de Badhuisweg en nu weer mijn appartementje aan zee.
Omdat ik ben bedrogen door mijn artsen!
Daar helpt geen Lieve Klaas of moedertje meer aan.
Je bent dan verloren.
En je kunt er niets aan doen.
Dat brengt ons vanzelf op de nieuwe discussie, waarom er bij bij de mariniers geen marinieres zijn! Helaas mag ik nu wel zeggen!

Misschien voer voor psychologen, maar ik heb zelden een marineman of marinier ontmoet, die liever in het Schuttegat bleef liggen duimdraaien dan de vaste wal opstoof op zoek naar wilde wijven.Het zijn nu eenmaal gezonde jongens, ook in het hoofd! Mij moet je na die skistok in mijn gat niet meer meetellen!