Mee eens... maar hoe onderscheid je wijsheid van willekeur en waanzin?

Als je voor ieder kind dezelfde uitzondering maakt c.q. stagelopen gedoogt, is er geen sprake van willekeur.
Waanzin kun je voorkomen door de beslissing niet bij één persoon te leggen en de vuistregel te hanteren dat je ook kunt leven met de beslissing die je neemt als je zelf in de situatie zou zitten van de mensen waarover je beslist

@1
Het onderscheiden van goede en slechte wetten is eigenlijk vrij simpel.
Goede wetten zijn wetten gebaseerd op gezond verstand en logica, deze wetten zijn makkelijk uit te leggen en voor iedereen duidelijk.
Slechte wetten(en de gevolgen ervan) zijn wetten waar je met je verstand niet bij kunt, die niet uit te leggen zijn en niemand wat van snapt.

"Behandel andere mensen zoals u behandeld wilt worden"
Bewust of onbewust gebruikt iedereen dit gezegde in hun leven.
Iedereen snapt dus met hun gezonde verstand de wetten die zeggen dat stelen en verkrachting verboden zijn, dus goede wetten.

Niemand snapt dat je maar 6 maanden cel krijgt voor ontucht met 2 meisjes van 11 en 12 jaar, de wet(ten) die hier voor zorgen zijn dus slecht.

Dat bedrijven die door wetten minder (soms helemaal geen) belasting hoeven te betalen terwijl de gewone burger helemaal uitgekleed worden door belastingen snapt niemand dus zijn slechte wetten en totaal niet eerlijk.

De wetten die zegt dat personen (ja u bent volgens de wet geen mens maar een persoon) verplicht zijn een identiteitskaart bij zich te hebben en er voor moet betalen terwijl identiteitsbewijzen (identiteitskaart, rijbewijs) eigendom zijn van de staat kan je met je gezonde verstand niet bij dus zijn slechte wetten.

Zo kan ik nog veel meer slechte wetten opnoemen.
Als je op http://www.wetboek-online.nl/site/home.html de wetboeken doorleest, de redenen van wetten hoort, het beleid van politici bekijkt kan je maar tot 1 conclusie komen:
Het land wordt geleid door complete waanzin, idioten en mensen zonder gezond verstand, zonder liefde, respect en zonder medeleven voor mensen.

@Anti Illuminati #3: Okay, jij geeft dus precies het geval van willekeur aan. Jij hebt namelijk helemaal geen logica in je redenering, om het doodeenvoudige feit dat je niet alle argumenten voor en tegen afweegt. Dat is onlogisch en dus willekeurig.

@100 #2: Zijn twee personen minder willekeurig dan een persoon? Is jouw eigen situatie (= subjectief) genoeg om als referentie voor objectiviteit te dienen? Lijkt me tegenstrijdig.

@4
Misschien moet je mijn eerdere reactie nog eens lezen. Ik zei dat je *willekeur* kunt voorkomen door voor iedereen dezelfde uitzondering te maken en je *waanzin* kunt voorkomen door de beslissing niet bij één persoon te leggen.
Verder beweer ik nergens dat mijn eigen situatie als referentie voor objectiviteit dient of zou moeten dienen.

Je vraag of twee personen minder willekeurig zijn dan één persoon heeft dan ook geen betrekking op wat ik schreef. Wel is het zo dat naarmate je macht verdeelt over meer personen de kans op willekeur kleiner wordt. Binnen een staat met een trias politica (scheiding der machten) is de kans op willekeur ten aanzien van de rechten van individuen kleiner dan in een oligarchie (de macht bij één despoot).

Echte objectiviteit is sowieso een illusie. Wetgeving binnen een democratie is gebaseerd op intersubjectiviteit (breed gedeelde meningen over “goed” en “kwaad”) waarbij we de mening van de meerderheid zien als de “norm” (dus normaal) en we zaken die ver buiten die norm vallen zien als abnormaal (waanzin). Door de tijd heen verschuift de norm en kunnen zaken die vroeger normaal waren nu als waanzinnig worden gezien (slavernij bijvoorbeeld) en andersom.

@100 #5: Dan heb je geen willekeur in de objecten, i.e. degenen op wie het van toepassing is, maar nog steeds willekeur in degenen die het uitvoeren/invoeren.

De trias politica waarborgt juist dat de wet NIET ondergeschikt wordt aan de geest van de beschaving. Mocht een wet niet meer werken, dan kan de wetgevende macht die veranderen. Maar de rechterlijke macht mag NOOIT de wetgevende macht omzeilen.

Het geval waarin alle drie de machten het eens zijn in hun omzeiling van bestaande wetten is compleet hypothetisch. Dan verander je immers gewoon die wet.

@6
Ik begrijp niet goed waar je precies naartoe wilt met het begrip willekeur. Uitzonderingen kun je in wetten vastleggen, willekeur in interpretatie van wetten wordt voor een groot deel voorkomen door jurisprudentie. Dat willekeur nooit voor 100% uit te sluiten is, lijkt me evident en staat dus wat mij betreft niet ter discussie.

=Maar de rechterlijke macht mag NOOIT de wetgevende macht omzeilen=

De rechterlijke macht is onafhankelijk, dat is essentieel voor een rechtsstaat, en heeft daarmee een zeker vrijheid hoe het de wetten opgesteld door de wetgevende macht interpreteert.

=Mocht een wet niet meer werken, dan kan de wetgevende macht die veranderen.=

In de praktijk gaat daar soms/vaak aan vooraf dat de rechterlijke macht bepaalde wetten en regels in praktische zin buiten werken stelt via gewezen vonnissen waarna de wetgevende macht de wet aanpast (een proces dat jaren in beslag kan nemen).

=Het geval waarin alle drie de machten het eens zijn in hun omzeiling van bestaande wetten is compleet hypothetisch.=

Compleet hypothetisch?
Denk bijvoorbeeld aan het gedoogbeleid voor softdrugs. Bij wet zijn die verboden, maar alle drie de machten gedogen de handel en het gebruik binnen bepaalde grenzen.
En zo zijn er wel meer voorbeelden van zaken die in de wet zijn vastgelegd maar in de praktijk werden/worden gedoogd.

softdrugs worden door de regering gedoogd omdat ze er zelf aan verdien tot dat hun eigen kind er aan onderdoor gaat dan pas worden er stappen ondernomen

softdrugs worden door de regering gedoogd omdat ze er zelf aan verdienen tot dat hun eigen kind er aan onderdoor gaat dan pas worden er stappen ondernomen

@8
Er zou pas aan verdiend worden als je het legaliseert en er accijns over heft zoals bij alcohol, tabak en benzine.
Overigens zorgt het gedogen van sofdrugs eerder voor minder problemen dan voor meer. In landen waar het niet wordt gedoogd zijn de problemen met drugs zeker niet minder dan in Nederland.