Als politicus moet je als eerste in je eigen leugens kunnen geloven. Daarna is het de kunst om deze ook te verspreiden op een geloofwaardige manier, waarbij de acteerprestaties om de hoek komen kijken.

Dit doet me nog altijd weer denken aan dat tijdelijke "kwartje" van de heer Kok. Nu heeft of hij nooit begrepen wat "tijdelijk" inhoudt, of wij weten het niet. Maar het komt erop neer, dat hij goed kon acteren en wij tuinden erin.