Dat deze jongen nu gepest word is de schuld van de ouders van de pesters.
Is het nou zo moeilijk om je kind uit te leggen wat deze jongen wil, en daar begrip voor te hebben ook al ben je het er niet mee eens.
Op jonge leeftijd kun je kinderen al veel uitleggen.
Onze kinderen weten dat je ook twee papa's of mama's kunt hebben en dat ze voor een gepest kind op moeten komen en het steunen.

Ben zelf als kind ook erg gepest, en ben blij dat er op de scholen van mijn kinderen pestprotocollen zijn.
Daar zou veel meer aandacht aan moeten worden besteed.

Gevalletje aandachts tekort. Het is onmogelijk dat je op je 12e al weet dat je van het andere geslacht wil zijn. Op die leeftijd moet je nog ontdekken wat het uberhaupt is om man of vrouw te zijn

Waarom is deze jongen hiertoe gekomen? Is hij misschien hierin door zijn omgeving die hem steunt meegezogen? Hij is zo jong, kun je dan al zo'n beslising nemen? Weloverwogen?

Het is inderdaad wel erg jong. Ik hoop wel dat ze er een leger psychologen op hebben gezet om er voor te zorgen dat dit echt een goed idee is.
Jammer dat dit kind zo gepest wordt hierna. Kinderen zijn keihard. Als het kind er echter zo zeker over is denk ik dat het wel goed komt na een tijdje.

Als hij er echt zeker van is, kun je maar beter zo vroeg mogelijk beginnen. Dan kan de testosteron zijn werk niet meer doen en dat scheelt later weer een hoop werk om recht te zetten later en ziet het er allemaal iets natuurlijker uit. Hopelijk is 'ze' straks wel eerlijk tegen haar vriendjes en beseft 'hij', dat kinderen krijgen er nooit meer in zal zitten (ook niet via een reservevoorrraad in de vriezer).

Ik vind het in eerst plaats een beetje raar dat de kinderen overdonderd werden door deze situatie. Als de ouders van andere leerlingen dit hadden geweten en ook begeleid zouden worden. Kan het een hoop ellende besparen. In dit geval vind ik gewoon dat de school en ouders van het kind in kwestie zeer fout zijn geweest. Nu worden andere overvallen door een verandering die voor niemand makkelijk is. Iemand die heel dicht bij mij staat. Worstelt ook met deze gevoelens. En het is voor de omgeving zeker niet makkelijk. Mensen vinden het raar en ik moet eerlijk toegeven dat ik dat ook vind.
Ik vind het sowieso raar dat het zo word gedaan daar. Ik weet dat daar speciale regels voor zijn. Daarom is er volgens mij hier meer aan de hand dan dat er gezegd word. We zullen afwachten.
Ik hoop in iedere geval dat zowel het kind als zijn/haar ouders de goede begeleiding krijgen. Maar en dat mogen ze zeker niet vergeten de kinderen die hem kennen ook al zitten ze bij hem op school ook zeer goed begeleid worden met hun ouders. Want daar word vaak over heen gekeken en die moeten het zelf maar uitzoeken.
Zelfs ik die een naaste familielid ben kan het zelf uitzoeken. En kun je nergens aankloppen voor hulp bij verwerking en hoe je met zo'n persoon om moet gaan. Dit levert vaak spanningen en ruzies op. Terwijl als de naaste ook begeleid zouden worden het waarschijnlijk een stuk beter zou gaan

@2
Ik wist het op mijn 8e al en ben daar nu 2 jaar later nog steeds zeker van.
Aandacht tekort? Zeker niet, ik kreeg aandacht zat toen ik klein was en nee mijn ouders waren hele gewone mensen dus daar heeft he ook niet aan gelegen.
Lijkt mij hier dus een gevalletje kortzichtigheid van jouw kant.

"2" moest 20 zijn overigens.

@2 Als een kind/volwassene dat nou graag wil? Je moet dit accepteren en respecteren! Met zijn 12 jarige leeftijd ben ik wel tegen eventuele operaties t.b.v. geslachtsverandering. Hoe zeker hij nu ook van zijn zaak is, hij is nog in de groei en zal ook nog hormonale veranderingen ondervinden, waardoor hij best van zijn huidige standpunt kan terugkomen! Das dan toch "kut"/"lullig"??

Het nu al dragen van meisjes kleding, makeup etc.... en zich gedragen en behandeld willen worden als een meisje moet gerespecteerd worden! Zodra hij een "volwassen" leeftijd heeft bereikt dan kan hij zelf beslissen om zijn geslachtsverandering wel/niet door te zetten.

@6
Er zijn ook hulpgroepen/samenkomen voor ouders en familie.
Vraag ernaar bij de persoon in kwestie of zoek even op internet.

De hersenen van de mens zijn pas ontwikkeld als deze 25 jaar is.....
Lijkt met niet dat je zo jong al aan zulke drastische veranderingen moet beginnen.
Ik ken ook mensen (toen kinderen) die zeker wisten dat ze in het verkeerde lijf geboren waren, maar als kind konden ze nooit de lichamelijke, geestelijke, sociale emotionele gevolgen van zo'n verandering inschatten....

Ik zou het bij een rokje en lippenstift houden en het guinness book of records laten schieten.... ;)

Arme jongen...ik vind dit soort situaties triest. Die jongen heeft al genoeg met zichzelf overhoop gelezen en nu maakt de omgeving het nog erger....
Waarom doen mensen zo verkrampt over iemand die van geslacht wil veranderen? Zolang het geen modegril is/wordt, en iemand heeft zich al vanaf jonge leeftijd anders gevoeld....dan moet zo'n persoon , in dit geval kind, liefde en de juiste begeleiding krijgen! Het is allemaal al moeilijk genoeg voor de jongen en zijn ouders. Er komt immers heel wat bij kijken zo'n sexe-verandering.

Ik wens deze jonge dame heel veel sterkte. Mijn respect heeft ze

@2 niet gehinderd door enige kennis?!!!

@6 je kunt terecht bij Humanitas, het VU geeft voorlichtingsavonden en je kunt 's zoeken op LKGT&T (Landelijke contactgroep Transseksuelen en Travestieten). Het verbaast me dat niemand je hierover geinformeerd heeft. Er zijn misschien wel meer van dit soort organisaties.

Mijn broer is transseksueel, hoewel ik mezelf nu aanleer om het over mijn zus te hebben. Ze is nu in de fase van hormonen. Ook zij wist op haar 8e al dat ze een meisje wilde zijn. Ook ken ik iemand met een zoon die vanaf zijn 4e al aangeeft een meisje te willen zijn. Het zijn echt geen spontane ingevingen, het zijn echt hele sterke gevoelens.
Overigens is het genderteam van het VU heel streng, je kunt ook niet zomaar "omgebouwd" worden.

"Britse jongen (12) wil jongste transseksueel ooit worden"
't lijkt me ook niet zo slim, maar al hij/zij dat zo-graag wil?
En wedden dat hij/zij er - wegens de roddelbladen - nog wel een aardig zakcentje aan over houd.

@15
Nee hoor, mag ik vriendelijk danken voor het aanbod. Daar sluit ik geen weddenschappen op af.
Zij kan erop wedden dat iemand daar teveel respect voor heeft, zelfs als ze wel dat zakcentje zou meepikken.

Jaren geleden werd op tv de documentaire "Valentijn" uitgezonden. Hierin wordt een Nederlandse jongen vanaf zijn 8e (!), 9 jaar lang gevolgd in zijn weg van jongen naar meisje.
http://www.human.nl/index.php?pg=nws&nwsid=298

Ik geloof echt dat deze kinderen al vanaf jonge leeftijd voelen dat ze in een 'verkeerd' lijf zijn geboren. Voor deze kinderen moet het heerlijk zijn zich te kunnen kleden en gedragen als de andere sexe. Maar opereren zou toch echt uitgesteld moeten worden tot ze volwassen zijn.

@17,

"Maar opereren zou toch echt uitgesteld moeten worden tot ze volwassen zijn".

Dan kun je in ieder geval met allerlei kunstgrepen nog kinderen krijgen en dat kan naarmate iemand ouder wordt ook erg belangrijk worden. Zit je net lekker in je nieuwe vel en iedereen heeft het geaccepteerd en dan krijg je er een depressie over heen, omdat je jezelf onvruchtbaar hebt gemaakt. Gelukkig heb ik weinig last van gender-problemen, maar ik zou toch mooi wachten tot er wat in te vriezen viel.

@1 Men kan kinderen zo veel uitleggen wat men wil,er zullen altijd pestkoppen bestaan ,die daar geen gehoor aan geven,die pesten voor alles en niks

@18
Ja, ik begrijp dat gevoel, jij zou wachten. Maar jij bent haar niet.

Deze jongen heeft geen operatie nodig, maar een psycholoog...echt droevig...

@21
zeker weten dat ze die al heeft. Kon je helaas maar 1 min geven

Misschien weet hij dit wel heel zeker, het heeft er alle schijn van.
Maar dan nog ben je te jong. Je bent nog aan het puberen. Laat het een paar jaar de tijd.
Lijkt me dus niet verstandig om er nu aan te beginnen. Maar als ik het verhaal zo lees gaat het vroeg of laat wel gebeuren.
En als het zo sterk en zeker voelt moet je doorzetten ook, dat vind ik wel.
Ik geloof best dat je in een "verkeerd" lichaam kunt worden geboren.
ik wens hem/haar veel sterkte toe.

@22: Sorry dat ik voor mijn mening uitkom. Maar ik weiger hier semi-tolerant op te reageren. Ouders die hun kind bij deze ongezonde, onnatuurlijke drang niet laten helpen maar daarentegen steunen, vind ik onbegrijpelijk...

@20,

Je moet zo'n overweging meer dan grondig maken. Als het zaakje er eenmaal af is, ben je onvruchtbaar, terwijl je dat eigenlijk niet wilt zijn. Onvruchtbaarheid brengt ook veel ongeluk met zich mee, vooral bij vrouwen, die vaak een sterke kinderwens hebben. Veel homo's / lesbiennes hebben hetzelfde probleem, dat samen kinderen krijgen niet lukt, maar zijn wel vruchtbaar. Daarom wijken deze ook soms uit naar spermabanken of donormoeders. Natuurlijk blijft adoptie een mogelijkheid, maar veel landen hebben problemen met dit soort 'in hun ogen' taboerelaties en daarnaast is de wens naar een biologisch kind vaak groter.

Als 'ze' echter twee jaar wacht heeft het eerste testosteron haar werk gedaan en kun je een paar reageerbuisjes invriezen. Echter nog niet alle mannelijke kenmerken zijn dan gevormd en met oestrogeen kun je nog heel veel bereiken. Ondertussen kan ze gewoon jurkjes en strikjes blijven dragen. Hier mag de begeleidend arts ook wel eens aandacht voor hebben, maar doordat ze zo vroeg beginnen heb ik daar toch mijn twijfels over.

@24
In het artikel lees ik: ***Psychologen en therapeuten zijn onder de indruk van zijn vasthoudendheid en sterke karakter.***
Ik ga ervan uit dat deze ouders zo serieus zijn dat ze dit probleem lang en breed via zowel psycholoog alsook psychiator hebben aangekaart.
Ik krijg helemaal niet de indruk uit het geheel dat de ouders dit zomaar steunen omdat ze het wel even een spannend idee vinden. En als ook die hulpverlening constateert dat dit voor zo'n jong kind zo enorm belangrijk is, dat ze zo vastberaden is, dan ga je als ouder onvoorwaardelijk achter je kind staan.

Volgens mij wordt het een schat van een meid, met lieve en begrijpende ouders
(die niet zomaar even wat doen)

@25
Je verhaal snijd hout. Je hebt en paar sterke argumenten. Maar vergeet niet dat er al lang zeer gespecialiseerde transgender teams aan het werk zijn.

Onze eigen dokter Jos Megens van de VU Amsterdam scoorde al een hoge onderscheiding vanwege zijn inzet.
Misschien vind die jonge dame jouw idee om sperma te produceren en misschien ooit papa te worden wel het meest walgelijke idee wat er in haar hoofdje kan komen. Langer wachten levert uiteraard voordelen, maar met de feitelijke ombouw en de mogelijkheden tot een perfect eindresultaat ook grote nadelen. Ik denk dat er rondom haar heeeeeeeel veel argumenten zeer serieus gewogen zullen worden.

loveU,her&all
Jean

@27,

"Misschien vind die jonge dame jouw idee om sperma te produceren en misschien ooit papa te worden wel het meest walgelijke idee wat er in haar hoofdje kan komen".

Dat zou heel goed kunnen, maar doen moet hij daar wel van op de hoogte zijn.

@24

Het is ongezond als je als ouders niet naar je kinderen luisterd en het maar laat aan modderen. Zo'n kind raakt verder en verder in de knoop met allerlei verschrikkelijke situaties van dien.. zelfmoord bijvb is er een van, maar ook een man/vrouw die een gezin krijgt omdat het nu eenmaal zo 'hoort' (says who??) en dan op een dag toch uit die stigma wil en dan een heel gezin overhoop gooit.

Kijk de discussie van trans gender op welke leeftijd definitief maken is een waar de arsten ongetwijfeld ook mee aan het denken zijn en dat geeburt heus niet meteen want eerst moet het stadium van hormonen enzv nog doorlopen worden en dat is ook niet binnen 1 dag.

Ondersteuning en begeleiding is heel belangrijk maar wel op de juiste manier.
Wat ik wel afkeur in deze is de yell... dat hij/zij de jongste transsexueel wil worden. Zulke zaken zouden niet aan een guiness book verbonden moeten zijn enzv.

@2 en @3 hebben jullie ooit over transseksualiteit gelezen? Of schudden jullie deze vooroordelen zo uit jullie mouw? Dat heet kortzichtigheid, en daarvan hebben we er al genoeg van rondlopen op deze aardbol.

@MM Ik vind het moedig, dat je je verhaal wilt delen, en daarmee meer inzicht geeft.

@21 Zonder psychiater zullen ze nooit zo ver komen. Die hebben ze nodig om getoetst te worden, of ze dit echt willen met hart & ziel. Anders mogen ze niet deelnemen aan het programma, of geopereerd worden.

Korte uitleg over het woord Transseksueel:
http://www.sexwoordenboek.nl/transseksueel.html

de Belgische Genderstichting, met de uitzending waar @17 het over had van de VPRO : http://www.genderstichting.be/nl/content/view/2...

En Morgen Dinsdag 22 september is er 'n uitzondering over jonge mensen die voelen dat ze in het verkeerde lichaam zitten : http://www.transman.nl/nieuws_bericht.php?p=469

Kijk daarna dan nog eens hoe je gereageerd hebt hier :)

Het blijft een feit dat je verplicht bent als ouder om je kind tegen zichzelf te beschermen, of ze nu een wereldreis op zee willen maken, zeker weten dat ze een tatoo willen of een niet medische zware operatie willen ondergaan.

@31 feit dat je je kind moet beschermen ben ik met je eens, maar je moet je kind ook begeleiden. En dat kan beide in een combinatie. als een kind niet lekker in de vel zit moet je het begeleiden en wijzen op bepaalde dingen en als daar dan uit komt dat je kind transsexueel is moet je hem/haar begeleiden in deze wereld en die operatie is daar 1 van..op de juiste leeftijd en ik neem aan dat dat is na de pubertijd omdat een kind dan lichamelijk is uitgegroeid.

Natuurlijk moet je je kind goed begeleiden en natuurlijk is het vreselijk als je in een verkeerd lichaam geboren bent, maar dat betekend niet dat je als kind kunt inschatten of zo'n ingrijpende operatie de juiste oplossing is..... ook niet als je over alle voors en tegens bent ingelicht.

@33
Daarom neem je als kind die beslissing ook zeker niet alleen
En je kunt ook niet inschatten of niet opereren de juiste oplossing is.
Je kunt dus hartstikke de fout in gaan door wel, maar ook door niet te opereren.
Je gevoel en mensen om je hen die om je geven en van je houden zijn toch betere raadgevers dan buitenstanders

@33
daarom zei ik ook
"op de juiste leeftijd en ik neem aan dat dat is na de pubertijd omdat een kind dan lichamelijk is uitgegroeid. "

@34 juist!!

Als je zo jong bent kun je zo een beslissing niet nemen en als ouder kan je zo een beslissing niet voor je kind nemen.
Het moet een beslissing van het persoon zelf zijn, maar dan wel op een leeftijd met een gezond stel hersenen.

@36 weet je wanneer ze uit de pubertijd ongeveer raken? tussen 18 en 21 jaar ongeveer. Dan is hun lichaam volgroeit en weten ze over het algemeen genomen ook heel erg goed wat ze willen.

En de hersenen van de mens zijn pas ontwikkeld als deze 25 jaar is.....

@38 en wil dat zeggen dat je voor je 25ste geen goede beslissingen kan nemen?

Zo'n operatie gebeurt ook pas na de pubertijd. Maar dat gebeurt zeer zeker niet zomaar ! Ze moeten eerst een jaar of 2 jaar wonen & leven als vrouw/man voordat zoiets kan. Het is geen gemakkelijk proces, want niet iedereen staat er positief tegenover, en ze verliezen meestal veel mensen/familie wanneer ze deze weg ingaan. Dus petje af voor hen :)

@40

De vrienden die ze overhouden zijn vaak wel echt

@40
ladylove????? what's in a name?

@41 echt vrienden, wie wil die nou niet?

its My name that's what :)

Bij Kelly wisten ze het al toen ze (hij) 3 jaar oud was en hebben haar (hem) daardoor ook goed kunnen ondersteunen en begeleiden. Heb veel respect voor die ouders!! Het wordt ze tenslotte al moeilijk genoeg gemaakt door mensen met simpele zielen ( kijk maar naar de vele oppervlakkige reacties) Jammer hoor!!

@44 er valt nog veel te leren, vooral verdraagzaamheid & tolerantie !

@43
in elk geval zal ik jouw naam, gelet op je reacties hier onthouden...met respect

vrienden vind je vaak en overal, echte vrienden blijven over,.....

ik vraag me af of hij niet te jong is om zo'n grote stap te nemen.

nog volledig in de groei, onzeker enz.

lijkt me beangstigend als je achteraf spijt krijgt.

@46 Ik dank je hartelijk mensa :) Goede vrienden kun je nooit te veel hebben.

@47zij worden over het algemeen heel goed begeleid, en als zijn begeleiders niet overtuigd waren van zijn/haar gevoel, dan hadden ze zeker niet al deze stappen gezet, daarvan ben ik overtuigd.

@48
Als een vent de ballen heeft om die dingen klote te vinden, dan komt hij ook in zo'n traject. Blijkbaar is voor die knip het taboe nog groter.

@49
Volgens mij voelen ze zich in hun kruis getast !

@50
Ikke niet, ik zit in dat traject. Maar het is geen taboe-tje het is een TABOE

@51 Ik had het ook niet over jou. Maar jij zit in dat traject? Interessant, en waar ben je nu, ik bedoel qua stappen? En hoe moeilijk is het? Ik weet dat het 'n TABOE is. dat nog steeds in de kast zit. Men blijft er liever verre van, zoals vele andere taboes, da's wel zo veilig. Je mag me ook mailen als je wilt.

@52
Hij zit in dat traject voor die knip, blijkt uit diverse ander postings. Is chemocastraat en zoek het echte. "Ik wil aan het mes" of "ik wil een chirurgisch stalen scapel zien" Vreemd, hij doet me huiveren, en gelijk trekt het. Lef heeft hij, blijkbaar wordt nu bekeken hoe gek hij is

@53 doe eens niet zo neerbuigend, dat staat je totaal niet.

@54
Soms is dat de enige manier van spreken die iemand gelaten wordt 53=51