Ik vind het knap dat na al die jaren de fles nog intact is gebleven, met al die boten enz.

Prachtig toch, de tijd voor chat roulette was dit de manier om een vreemde te ontmoeten ;)

lol ..

leuk nieuws :-)

Heb 2 jaar geleden met mijn kindertjes ook een fles gepost. Begin weer hoop te krijgen op een antwoord terug.

:D gewoon :D

Gewoon een leuk verhaal....:))

lEUKALS AFWISSELING TUSSEN HET GEWONE, DUS NARE, NIEUWS.

sorry Capslock

24 jaar later....dan moet die jongen/man nu toch 37 zijn en geen 29..

owow...ik zie het al...het duitse jongetje was dus 5 toen ie 'de fles postte'

Toch leuk te lezen, zo'n bericht, er gebeuren ook nog leuke dingen.

Tja, zo krijg je de aandacht wel in Rusland. Met een fles. ;-)

lijkt mij een overduidelijk bewijs dat flessenpost totaal niet efficient is. Geef mij maar gewoon email.

@13 Werkelijk? Ik plak deze berichten gewoon op een fles en een paar minuten later staan ze al op de site!

Dit is gewoon super tof!
Hoe zou die Duiter er nog aan terug gedacht hebben =p

Valt me nog mee dat 'ie geen strafport heeft gekregen van Greenpeace.

@9, In de brief stond: "Mijn naam is Frank en ik ben 5 jaar oud. Mijn vader en ik reizen op een schip naar Denemarken.

5 + 24 is toch echt 29. De jongen die de fles gevonden heeft is 13.

@13, je hebt ook nog de tussenvariant. De E-meeuw. Vergelijkbaar met de postduif.

Zie we hebben geen TNT nodig :P
Net zoiets als een ballon met je adres in de lucht loslaten..

Flessenpost dus bijna betrouwbaarder dan TNT?

Ik heb er ook eentje in de belgische ardennen gevonden toen ik nog een plezierjacht had, was ook van een duits jochie, toen 8 jaar.

#20
bijna? Ik weet het wel zeker....

@8 behalve de Capslock zeker ook vergeten dat je ook nog een Backspace op je toetsenbord hebt zitten ;)

Briefje: "Deze fles is leeg. Breng me een volle!"

#24 Dan moet je wel een adres bij zetten he! ;)

@9 Nee klopt hoor ;) Het jongetje dat de fles in zee gooide was destijd 5 jaar. Maar het jongetje dat hem vond is 13.

5 + 24 = 29 jaar

Echt leuk dit verhaal, tof dat ie post terug kreeg, beter laat dan nooit. ;-)
Ik heb ooit eind 1989 begin 1990 een brief meegestuurd met een pakketje die we toen maakte voor Roemenie. Ik had er geen adres op gezet, omdat mijn moeder vond dat die mensen zich niet verplicht moesten voelen om ons te bedanken.
Maar via het Rode Kruis (die hebben vele familieleden van mij gebeld toen) kwamen ze toch bij mij terecht, bij mijn ouders eigenlijk, en toen hadden ze wel het adres gegeven, want de dochter vh gezin waar het pakketje bij was aangekomen wilde mij een brief terugschrijven.
Was een zeer leuke verassing, ik heb nog wel een tijdje met haar gecorrespondeerd.
Leuke herinnering.