" ... om big brother te worden. ... "

Te worden? Dat is het al.

@1
ja ruim.

Een veel voorkomende fout is dat niet wordt nagegaan of de vraag om de privacy-gevoelige gegevens rechtmatig is. En als daar dan sprake van is laat het Openbaar Ministerie het na de opdrachtgevers te vervolgen zoals uit deze casus blijkt: Banken, verzekeringsmaatschappijen en heel advocatend Nederland maakte tien jaar lang gebruik van de diensten van Mariëndijk Intermediair BV. De advocatenkantoren Pels Rijcken & Droogleever Fortuijn (de landsadvocaat), Nauta Dutilh, De Brauw Blackstone Westbroek, Houthoff Buruma, dienstVROM e.a. wonnen een Big Brother Award wegens jarenlang opdracht geven tot het achterhalen van allerlei privacygevoelige informatie van 100.000 burgers en het 'helen' daarvan. Het personeel en de directie van Mariëndijk Intermediair BV verkregen de privé-gegevens uit gesloten bronnen door naar (oveheids) instanties en bedrijven te bellen en zich daarbij uit te geven voor een ander.
Het College Bescherming Persoonsgegevens geeft toe dat het opdrachten heeft gezien waar expliciet in stond dat de opdrachtgevers langs reguliere weg niet in staat was om aan de informatie te komen en dat de opdrachtgevers strafbaar handelden door uitlokking van schending van de geheimhoudingsplicht, opzet- cq schuldheling en door illegaal verkregen gegevens te verwerken. “Als je informatie gaat vragen over iemands belastinggegevens, kenteken, bankrekeningen, banksaldi, justitiële veroordelingen en inkomsten dan weet je dat je informatie aan het vragen bent, die je zonder toestemming van de betrokkene niet kunt krijgen. Advocaten, banken en verzekeraars horen te weten dat ze om informatie vragen die alleen onrechtmatig verkregen kan worden”, aldus de privacytoezichthouder.

Het Openbaar Ministerie heeft de opdrachtgevers, die medeplichtig waren nooit vervolgd. Ondanks het feit dat voor een veroordeling het van belang is dat de opdrachtgevers wisten of konden vermoeden dat de informatie afkomstig is van een misdrijf. Alleen al vanwege hun maatschappelijke positie en beroepsethiek moesten de opdrachtgevers begrijpen dat het ging om vertrouwelijke informatie die langs de legale weg niet te achterhalen is. Illustratief voorbeeld is Jhr. Mr. A.W. Beelaerts van Blokland, die sinds 2006 rechter is bij het Gerechtshof en lid van het college van Afgevaardigden van de Orde van advocaten. Voorheen was hij Deken van de Orde van advocaten bij de Hoge Raad der Nederlanden en lid van een aantal overlegorganen van de Orde van advocaten. Als curator vraagt hij dat de ondernemingen onderzocht moeten worden op correcte afdracht van premies- en loonbelasting. Zie pagina 11, (fax)opdracht 4. Een ander onetisch voorbeeld is mr Frank Warendorf, werkzaam als advocaat bij de landsadvocaat wiens praktijk vooral bestaat uit kostenverhaalsacties voor de Staat. Zie de onderzoeksopdrachten op pagina 4 en 5. Maar ook mr Georg Huith die na voltooiing van zijn studie Nederlands recht in 1998 als advocaat begint bij de landsadvocaat. In 2002 stapte hij over naar Nauta Dutilh. Op 19 februari 2002 schrijft Nauta Dutilh aan Mariendijk Intermediair BV: Uit de informatie moet (zoals gebruikelijk) de bankrekenin(en) van ….. en of hij auto(s) heeft. Wanneer u nader wilt overleggen dan vezoek ik u rechtstreeks contact op te nemen met mr. G. Huith. http://www.michelkraay.nl/michel-kraay-opdracht... Zie document 7. In 2006 is mr Georg Huith naar het kantoor van de landsadvocaat Pels Rijcken & Droogleever Fortuijn teruggekeerd.
Prof. Dr. (A.B.) Bob Hoogenboom, hoogleraar Fraudewetenschappen aan de Nyenrode Universiteit en lid van de raad van advies van de stichting maatschappij, veiligheid en politie: “De opdrachtgevers konden weten dat de informatie illegaal verkregen was. Die bedrijven hebben boter op hun hoofd. Enerzijds benadrukken ze het belang van eerlijk en transparant bestuur en zakelijke ethiek, anderzijds maken ze gebruik van dit soort schimmige methodes om aan informatie te komen.”


Lees verder Information is the name of the game http://www.michelkraay.nl/