“Saudi-Arabië heeft sinds februari honderden mensen opgepakt zonder duidelijke verdenking of proces om te voorkomen dat er een revolutie zou uitbreken. Dat staat in een nieuw rapport van Amnesty International Saudi Arabia: Repression in the Name of Security”.

Zo luidt de berichtgeving van Amnesty International. Toch melden de NOS en de BBC niets hierover. Laat staan dat Uri Rosenthal, de Nederlandse minister van Buitenlandse Zaken, zijn zorgen hierover uitspreekt of gaat speculeren over sancties.

Saudi-Arabië is net als Iran een theocratie, waar de basiswet gebaseerd is op de Koranen de Sharia. Verder is Saudi-Arabië net als Syrië een dictatuur: het land wordt door de Koninklijke familie bestuurd. De koning heeft dan ook de functie van staatshoofd en premier.

Wat de mensenrechten betreft, is de gang van zaken ook erg; want regelmatig worden er mensen gemarteld, zijn er onthoofdingen en blijken lijfstraffen tot de normale orde van de dag te behoren . Het afhakken van een hand of andere ledematen is dan ook een doodgewone straf in Saudi-Arabië. ‘Gelukkig’ is Saudi-Arabië hierin consequent en worden nu en dan ook kinderen op dezelfde wijze gestraft als volwassenen. Eigenlijk wordt er niemand gespaard. Ook homo’s moeten vrezen voor hun leven; want homoseksualiteit is verboden en de straf die hierop rust is de doodstraf.

Wat de rechten van vrouwen betreft is het nog triestiger gesteld dan in alle ‘schurkenstaten’ samen; want niet alleen worden vrouwen verplicht een hoofddoek te dragen, zij worden eveneens als tweederangsburgers beschouwd. Vrouwen mogen niet eens een auto besturen. Eigenlijk is dit te gek voor woorden. Zeker als je beseft dat de eerste auto lang na de dood van de profeet Mohammed werd uitgevonden. Kort samengevat: Saudi-Arabië is een dictatuur, schendt mensenrechten en is bijzonder vrouwonvriendelijk.

Waarom is er altijd kritiek op ‘de as van het kwaad’ oftewel: Irak, Iran, Syrië, enz.? Met de argumenten dat deze landen volgens berichtgevingen van Amnesty International mensenrechten massaal schenden, betogers hard aanpakken, lijfstraffen uitdelen, er een dictator aan de macht is, enz. Saudi-Arabië, dat onder hetzelfde keurmerk valt als Iran en Syrië, wordt nooit onder de loep genomen door onze eigen publieke omroep. Ook uiten de Europese of Amerikaanse leiders nooit hun zorgen over het welzijn van de burgers van Saudi-Arabië. Van ‘steun aan de oppositie’, sancties of militair ingrijpen is er al helemaal geen sprake. Speelt de vriendschap van Saudi-Arabië met Europa en Amerika hierin een cruciale rol?

Het feit dat er met twee maten en twee gewichten gemeten wordt, geeft al aan dat de heisa omtrent ‘schurkenstaten’ als Iran en Syrië geen principekwestie is. Deze bijzondere vorm van aandacht heeft dan ook helemaal niets met het welzijn van de bevolking te maken. Wie dan ook gelooft dat politiek om het welzijn van de burgers gaat is naïef. Politiek gaat om belangen. Zolang jouw belangen overeenkomen, heb je geluk. Botsen deze belangen, dan heb je een probleem; want dan gaat “Clinton haar zorgen uiten over het welzijn van jouw land”.

Dat sommige mensen van mening zijn dat landen als Syrië en Iran gestraft moeten worden en hiervoor keer op keer verwijzen naar de rapporten van Amnesty International; prima! Maar laten we dan ook consequent wezen en Bush met zijn ‘administration’ arresteren en veroordelen. En laten we dan ook geen uitzonderingen maken tussen ‘vriendjes en vriendinnetjes’. Het gaat immers toch om het welzijn van de medemens en niet om vriendjespolitiek.