Van echte steun aan probleemlanden is geen sprake. Dat maakt populisten blij, maar vergroot de kans dat de crisis verergert.

Solidariteit is een wezenlijke vorm van beschaving, geworteld in de joods-christelijke traditie. Maar ten aanzien van de eurocrisis is solidariteit plotseling een taboe. Onder de leuze: geen cent voor de Grieken, kiezen niet alleen populistische, maar ook partijen die zich expliciet baseren op de joods-christelijke traditie voor een breuk met het beginsel van solidariteit.

De enige reden dat de rijke landen - Duitsland, Frankrijk en Nederland voorop - hulp bieden aan de probleemlanden in de muntunie is redding van de euro en van de eigen economie.