aaaargh ken ik eindelijk mijn ex haar de waarhied zeggen...

Back in Time......

Ik snap er geen bal van, om eerlijk te zijn, maar vind het wel interessant.

Duidelijke taal a.u.b.

Einstein’s Algemene Relativiteitstheorie (ART) klopt na bijna negentig jaar nog steeds als een bus. Afgebogen licht, zwarte gaten, roodverschoven fotonen, tijdrek en lengtekrimp…tot nu toe zijn er gelukkig nog steeds geen fouten in ontdekt.

Sinds Einstein praten natuurkundigen over ruimte en tijd als een geheel. Grote massa’s kunnen de ruimtetijd uitrekken en vervormen.

Daardoor beinvloeden ze afstanden, omloopbanen en tijdintervallen in hun omgeving.
Gravitatie- of zwaartekrachtsgolven zijn rimpelingen in de ruimtetijd, opgewekt door heftige bewegingen van grote massa’s.

Ze zijn tot nog toe nooit direct waargenomen, maar het ultieme bewijs is er nu zeker voor gevonden.

Zo is er ook onderzoek gedaan aan de dubbelpulsar PSR 1913+16. Die twee neutronensterren tollen om elkaar en verliezen daarbij energie aan de opgewekte gravitatiegolven.

Albert Einstein publiceerde in 1916 een artikel waarin hij het bestaan van zwaartekrachtsgolven voorspelde. Dit vloeide voort uit zijn algemene relativiteitstheorie.

Alleen als een massa asymmetrische bewegingen maakt, zoals bijvoorbeeld bij een supernova explosie, wekt hij zwaartekrachtsgolven op.

Daarna werd het erg stil rond deze theorie. Pas in 1957 toonde de natuurkundige Herman Bondi door middel van een gedachtenexperiment aan dat het echte fysieke golven zijn die gemeten kunnen worden.

Als er een zwaartekrachtsgolf passeert, zullen de massa's een klein stukje van positie veranderen. Die verplaatsing is ook met behulp van een laserstraal te meten.

Hoe verder de massa's van elkaar af staan en hoe zwaarder ze zijn, des te gevoeliger is de detector. Het is in principe ook mogelijk om op deze manier zwaartekrachtsgolven op aarde te meten.

De natuurkundigen Hulsen en Taylor deden baanmetingen aan de pulsar PSR 1913+16 die zij in 1974 ontdekt hadden. Deze neutronenster vormt een nauwe dubbelster met een gewone ster.

Uit de manier waarop ze steeds dichter om elkaar heen gaan draaien, konden deze onderzoekers als eersten indirect afleiden dat de sterren energie in de vorm van zwaartekrachts-golven moesten verliezen.

En dat de werkelijke inhoud,en het meetbare gewicht of het massa verlies aan energie, van die om elkaar heen draaiende sterren niet zo heel veel uitmaakt in de"dark matter" ruimte tijd.

Niet qua fotonen aankomst bij de gamma-ray telescoop, wat maar met een verschil van negen tienden van een seconde,elkaar trof in 2009 bij de Fermi Gamma-ray ruimtetelescoop van NASA.
Herkenbaar door de zwaartekrachtgolven die Einstein al voorspelde.

http://www.kennislink.nl/publicaties/tollen-met...

Leuk artikeltje, keep it up met dit soort, sla onzin in het vervolg maar over.