Information is the name of the game

Vanuit de samenleving is een enorme vraag naar privé-informatie die langs officiële weg niet te achterhalen is. Banken, verzekeringen, advocaten, recherchebureaus, schuldeisers, ex-echtgenoten, curatoren, zakenpartners, criminelen en journalisten: er zijn altijd partijen die meer willen weten dan uit openbare bronnen te destilleren valt.

De illegale handel in persoonsgegevens uit gesloten bronnen wordt nu om raadselachtige redenen genegeerd door de rechterlijke macht en de politiek. Het is tijd de werkwijze van recherche en handelsinformatiebureaus in kaart te brengen, om zo de opdrachtgevers van de informatiebranche ook ter verantwoording te roepen. Pas dan kan de maatschappelijke discussie over privacy uitgaan van de keiharde praktijk: dat het begrip al bijna niet meer bestaat.

In de ogen van Peter R. de Vries heiligt het doel ‘de waarheidsvinding’ de middelen. “Wat doet het ertoe hoe ik aan informatie kom als het maar klopt.”

http://www.michelkraay.nl

Dit melden diverse bronnen. De inval en arrestatie vonden plaats bij de particuliere recherchebureaus K-2 en Cipol in respectievelijk Hasselt en Doetinchem.

Volgens Sander van Betten, directeur van het bureau K-2, zijn er bij de huiszoeking in zijn bedrijf door acht rechercheurs van de rijksrecherche diverse computers en dossiers in beslag genomen.

Een deel van de ingevorderde dossiers heeft betrekking op zijn werkzaamheden voor het misdaadprogramma van Peter R. de Vries. Het betreft onder meer gedetailleerde informatie over de verblijfplaatsen van ontsnapte criminelen, waarover De Vries volgende maand een uitzending gepland heeft.

Andere dossiers bevatten onderzoekswerk van bureau K-2 voor Edwin de Roy van Zuydewijn, de omstreden ex van prinses Margarita.

De doorzoeking bij Van Betten blijkt samen te hangen met de recente arrestatie van Ton Hendriks, directeur van het recherchebureau Cipol. Hendriks wordt ervan verdacht dat hij politiemensen heeft omgekocht voor inzage in geheime politieregisters. De detective zit volgens ingewijden al ruim een week vast. Onduidelijk is of de betrokken politiefunctionarissen eveneens zijn aangehouden.

Peter R. de Vries reageert gelaten op de inval bij zijn 'huisdetective'. "Er is naar mijn weten geen geheime informatie in beslag genomen. Ik wacht het onderzoek rustig af", aldus de televisiemaker, die naar eigen zeggen met Hendriks nooit zaken deed.

De rijksrecherche, belastmet opsporing van misdaden binnen het politieapparaat, was gisteren niet bereikbaar voor commentaar.


http://www.telegraaf.nl/binnenland/3829245/__Do...

Rapport Particuliere recherche uitbreiding van de reikwijdte van de wet: Programma’s die zich specialiseren in het brengen van onderwerpen die verband houden met schendingen van wetten en die daarvoor stelselmatig research verrichten, lijken in hun werkzaamheden sterk op recherchebureaus.* In voorkomende gevallen schakelen de producenten van dergelijke programma’s recherchebureaus of handelsinformatiebureaus in om aan bepaalde informatie te komen (HP de tijd De Zondebok 2004). Na ampele overweging is besloten om de journalistiek desondanks niet in het onderzoek mee te nemen. De redenen hiervoor waren dat met het vergaren en verwerken van gevoelige informatie voor doeleinden die op het snijvlak van journalistiek en amusement liggen een heel nieuwe en complexe materie zou worden aangesneden, die het verdient om in een aparte studie te worden behandeld. Bovendien lijkt het er op dat bedoelde programmamakers veelal met succes een beroep zullen kunnen doen op het maatschappelijk belang van controle van de macht, vrije nieuwsgaring en vrijheid van meningsuiting. * Spraakmakend voorbeeld is Peter R. de Vries. Als hem wordt gevraagd hoe hij aan vertrouwelijke persoonsgegevens komt zegt hij: “Vraag niet hoe het kan, profiteer er van.”


http://www.politieacademie.nl/NR/rdonlyres/8CFD...

Peter R. de Vries ontmaskerd

De illegale opsporingsmethoden van een tv-rechercheur

http://www.michelkraay.nl/michel-kraay-media.ph...
Voor een grotere versie klikt u de documenten aan

P.(ropaganda) R.(at) De Vries gaat dit jaar nog zijn grote ondergang beleven....

Justitie en nu door gaan naar de oorspronkelijke bron Peter R. de Vries. Zolang dit niet gebeurt toont justitie steeds weer haar incompetentie aan. En Universitair docent J.J.C. Kabel van de Universiteit van Amsterdam zegt in de wetenschappelijke bundel ‘Privacyregulering in theorie en praktijk’ in de druk van 2007. “Indien de onderzoeksopdracht door de opdrachtgever gedetailleerd wordt voorgeschreven, kan worden aangenomen dat deze in ieder geval het doel van de verwerking heeft vastgesteld.” En volgens de Wet Bescherming Persoonsgegevens (artikel 1 sub d) is degene die ‘doel en middelen van de verwerking’ vaststelt de verantwoordelijke. En dat ‘gedetailleerd voorschrijven’ gebeurde maar al te vaak. De meeste opdrachtgevers van de bureaus geven specifiek aan welke informatie ze willen ontvangen en geven daarbij zoveel mogelijk gegevens die ze zelf al over de te onderzoeken personen hebben. Kabel: “Dat pleit op zijn minst voor een gedeelde verantwoordelijkheid, zo men al niet een volledige verantwoordelijkheid zou kunnen bepleiten voor de opdrachtgever en het bureau vervolgens als bewerker zou kunnen kwalificeren. Volgens Kabel is het voordeel van het leggen van de volle verantwoordelijkheid bij de opdrachtgever dat deze een nauwkeurige omschrijving van het onderzoek moet geven, volgens artikel 14 van de Wbp, terwijl informatie- en recherchebureaus zich bij hun onderzoeken laten leiden door eigen gedragscodes.

Bovendien heeft justitie heeft al jarenlang de wetenschap wat de werkmethoden van Peter R de Vries zijn. Rapport Particuliere recherche uitbreiding van de reikwijdte van de wet: Programma’s die zich specialiseren in het brengen van onderwerpen die verband houden met schendingen van wetten en die daarvoor stelselmatig research verrichten, lijken in hun werkzaamheden sterk op recherchebureaus.* In voorkomende gevallen schakelen de producenten van dergelijke programma’s recherchebureaus of handelsinformatiebureaus in om aan bepaalde informatie te komen (HP de tijd De Zondebok 2004). Na ampele overweging is besloten om de journalistiek desondanks niet in het onderzoek mee te nemen. De redenen hiervoor waren dat met het vergaren en verwerken van gevoelige informatie voor doeleinden die op het snijvlak van journalistiek en amusement liggen een heel nieuwe en complexe materie zou worden aangesneden, die het verdient om in een aparte studie te worden behandeld. Bovendien lijkt het er op dat bedoelde programmamakers veelal met succes een beroep zullen kunnen doen op het maatschappelijk belang van controle van de macht, vrije nieuwsgaring en vrijheid van meningsuiting. * Spraakmakend voorbeeld is Peter R. de Vries. Als hem wordt gevraagd hoe hij aan vertrouwelijke persoonsgegevens komt zegt hij: “Vraag niet hoe het kan, profiteer er van.”