Wat ben ik blij dat ik vroeg in aanraking kwam met babietjes en gauw door had dat het flink werk is eenmaal ik ze zelf had was niks mij vreemd en overleg is dat niet een beetje laat nu het kind er al is?

Welnee.. het is heel normaal dat een baby in het begin wennen is. En wat bedoel je precies met "te laat"? Denk je dat als zij dit eerder had geweten, gekozen had geen kind te krijgen? Het is allemaal niet zo zwart-wit.
Een kind is leuk, bijzonder, het mooiste wat er is, maar ook zwaar, lastig, gedoe, wennen en vermoeiend. En ik spreek uit ervaring: heb twee jonge kinderen en een drukke baan :)

Eester aan een baby wennen hoe dan je kan er voorafgaand ongeveer 9 maanden aan wennen vind het zo raar dat er moeders moeten wennen aan hun eigen baby . Bij mij warren ze gelijk eigen misschien vandaar dat ik er niks van snap.Ik heb er een stuk meer dan jou @ 2 en deel niet alles wat je stelt ik vind en vond er nooit iets zwaars aan.

Als je het te druk hebt om kinderen te hebben, waarom neem je ze dan in Godsnaam? Net als die mensen die geen stuiver hebben om hun reet te krabben maar wel 5 koters op de wereld kwakken.

@3: Je leven verandert behoorlijk als er een kindje komt. Je kan 9 maanden aan het idee wennen dat er een kind komt, maar dan verandert je leven nog niet zo drastisch als wanneer het kind er is.
Zeker de eerste maanden. Dan moeten ze om de paar uur eten, slapen bijna de hele dag. Dat is een hele andere manier van leven als daarvoor. Dus ik kan me goed voorstellen dat je daar aan moet wennen.

@1: Overleg heb je nog jarenlang. Over de opvoeding bijvoorbeeld. Je moet als ouders wel op één lijn zitten en daar moet je het dan af en toe over hebben.

@ 5 dat is waar maar voor dat wij aan kinderen begonnen hebben we afgesproken dat ik de moeder ze krijg en vrij kan kiezen voor de opvoeding die wij samen gaan geven en nu nog gaat het uitstekend . En daar trekken we echt geen tijd voor uit om het er eens over te hebben dat gaat tussen alles door heen. Misschien heb ik er nooit moeite mee gehad om aan te wennen omdat ik altijd de oppas of babysit voor mijn neefjes en nichtjes was dus ook gebroken nachten die altijd in ons geval binnen 2,5 maanden over was .Vind het trouwens dat het "moeilijk"vaak is voor de vrouwen van nu te weinig contact met kinderrijke ouders?

Er wrodt inderdaad gezegd dat je negen maanden kunt wennen, alleen heb je geen idee waaraan precies! Je krijgt een kindje maar het valt toch helemaal niet uit te leggen wat dat precies inhoudt en wat het met je doet enz.
En hoe kun je alles overlegd hebben voordat het er is? Je komt toch altijd voor situaties te staan die je niet kon voorzien, of je hebt van te voren bedacht iets op een bepaalde manier te doen maar de praktijk wijst uit dat het beter anders kan.
Het is een constant leerproces, het wordt alleen wel makkelijker na het eerste jaar vond ik.

Ik snap wel dat ze het af en toe gedoe vind hoor, het is niet altijd rozengeur en maneschijn.

Nou als een aanstaande moeder dat ook dacht dan leefde ze waarschijnlijk een andere wereld dan de onze het is toch als het leven zelf grote onzin dat een moeder \vader denkt dat de komst van een baby alleen maar roze geur is . notabene er is voldoende nformatie als je dan toch niks leest of over praat tja dan kan ik je als mede ouder niet waarderen .Blijf Sophie vaag en onzinnig vinden in deze

De kop is een beetje flauw. Sophie zegt immers helemaal niet dat ze haar dochter gedoe vindt. Ze zegt wel dat ze haar dochter heel erg mist als ze haar een dag niet ziet.
Ik vind het niet zo raar dat ze het continue overleggen mogelijk als gedoe ervaart. En een zwangerschap is iets heel anders dan een lief, levend kindje waar je ineens helemaal en volledig verantwoordelijk voor bent! Dat je aan die verantwoordelijkheid en zorg moet wennen is iets heel anders dan 'je eigen' voelen met het kindje.

@ 9 ben het niet eens met je laatste in in de laatste maanden begint de moeder la volgens het schema van de baby te leven vaker wakker dan normaal erg opruimerig of bijzonder lui. Maar ik begrijp veel jonge mamies wel hoor kamertje meubeltjes behangetje verfje hier en daar en dan denken oh wat zal mijn kleintje hier blij vertoeven . Kinderen krijgen is werken en veel en vlug denken ook ellende komt voor loop je met je dikke buik te dromen van rozegeur en enkel maneschijndan sta je ver buiten de realitiet

.

Wat een geouwehoer hier. Ben blij dat mijn vrouw en ik geen kids hebben en niet willen. Zo'n Sophie bevestigt 't maar weer mooi. Eindelijk eerlijkheid in plaats van die zweverige glimlachen die je overal ziet. Moeders hebben alleen maar zorgen, tot en met de kleinkindertjes, dus tot het graf. Moet er NIET aan denken.

Ik vind Sophie Hilbrand een gedoe en een slissende zwetende hork

@13 REDACTIE wakker worden TAMSO is back , nu onder de naam MISTERxqx

Zo, #13... beetje last van frustraties? zit je zo onder de plak thuis?
Sneu...

Kinderen krijgen is een heel gedoe, maar ze opvoeden ook hoor :) En als het goed is, blijf je met je partner overleggen inderdaad.. over van alles en nog wat... problemen op school, foute vriendjes, hoe laat thuis, wel of geen waveboard, gaan ze rijlessen doen, krijgen ze een brommer, doen ze die krantenwijk of toch maar iets anders... er is zoveel, elke dag... bovendien, ik ben een thuisblijfmama, en maak onze kinderen veel meer en op een heel andere manier mee, als mijn echtgenoot, ik praat hem graag bij hoor....

Als je je eerste kindje krijgt, heb je geen idee hoe dat je leven verandert, en als je bij nummer vier zou denken dat je het onderhand wel weet, weet je het nog niet :)
#3, tis denk ik ook niet zozeer het wennen aan je kindje, maar aan het leven wat verandert... je bent gewend dat het leven om jou en partner draait, en ineens heb je heel veel verantwoordelijkheid over een mensje, wat totaal afhankelijk van jou is... Op het moment dat je kinderen krijgt, ben je nooit, maar echt nooit meer zonder zorgen, en daar moet je inderdaad heel erg aan wennen....

#11, das ook je goed recht, ik denk ook dat het goed is, dat mensen zoals jij geen kinderen hebben :) Tis maar net hoe je het zelf in wilt vullen he...

Misschien eerst slikken en dan spuiten?!

Weet je, volgens mij zijn alle relaxte moeders en vaders het er wel over eens dat het zgn "gedoe" er gewoon bij hoort en bij lange na niet opweegt tegen de liefde en het geluk dat een kindje (of meerdere) je geeft.
Want het gedoe heeft namelijk resultaat: je kind wordt met beleid opgevoed en dat is nooit fout. Houden van is vanzelfsprekend, maar een goede opvoeder zijn is dat alles behalve....
@11 als je denkt dat kinderen hebben alleen maar ellende is, dan snap je er niets van. Bovendien : het opvoeden van kinderen vormt je: je wordt er flexibeler van, leert snel oplossingen te vinden, jezelf weg te cijferen...
Ik heb vriendinnen zonder kinderen en eerlijk gezegd: ik vind dat ze wel erg veel met zichzelf bezig zijn: ik wil, ik doe, ik denk, ik voel enz. Er is meer in de wereld dan dat en het opvoeden van een kind is de beste remedie tegen egocentrisme.

@4 Ik heb het druk ja, maar niet te druk om mijn kinderen op te voeden. Wat weet jij daar nou van? Of ben je er zo één die vindt dat moeders moeten thuisblijven om de zorgmachine te zijn waar ze voor gemaakt zijn? Mijn kinderen hebben ook nog een vader enmet hem deel ik de zorgtaken/opvoeding. Zo kunnen we allebei een goede baan hebben, voldoende tijd aan onze kinderen besteden en verdienen we ook nog leuk. Dusseh... wat wil je nog meer?

Oja, en dat betekent niet dat ik altijd monter en blij ben: ik ben ook wel eens moe, geïrriteerd, gefrustreerd, in twijfel. Want tja, een druk leven met kinderen is niet altijd makkelijk. En toch zou ik niet anders willen.

Ik denk dat zij er niet goed bij stil heeft gestaan wat voor een draai een kind aan je leven kan geven.
Van de ene kant kun je ze absoluut niet missen maar van de andere kant wil je ook nog aan je eigen leven denken.
Heel veel werkende moeders vallen soms jaren na hun bevalling in een depressie wat kan leiden tot de meest gruwelijke scenario.
Tip.... probeer dit probleem zo snel mogelijk te herkennen en bespreek dit je huisarts.

@lionah: Je oordeelt nogal.
Laat iedereen het lekker op zijn eigen manier uitvogelen!

Tja Sophie.......ik zeg maar niks.....