In gedachten was ik direct weer terug in de jaren zeventig en tachtig. Het soms kille, koude en natte Diekman. Onoverdekte staantribunes. Regen, sneeuw, harde koude wind die je gezicht geselde. De soms verpletterende stilte na een achterstand of een nederlaag die je gevoelsmatig deed ...

Klik op de link om de hele column te lezen.