Ome Guus gaat zijn ‘geluk’ beproeven bij Anzhi. Een jongensdroom die uitkomt. Guus verklaarde dat hij vroeger in Varsseveld altijd al sliep in een pyjama van de Russische club. Hij kende vroeger alle namen uit zijn hoofd van de spelers. Natuurlijk kiest hij niet voor het geld. De trein die Anzhi heet komt maar één keer langs. Toevallig zit er in deze locomotief honderden koffers met geld. Maar daar doet Guus het niet voor. Anders was hij wel gaan jeu de boulen. Logisch. Net zo logisch als Zeljko Petrovic en Ton Du Chatinier als assistenten. De rolverdeling lijkt ons al helemaal duidelijk. Ton mag de pionnetjes neerzetten en boos worden af en toe ( op z’n Utregs), terwijl onze Joegoslavische vriend een arm om een reserve slaat en hem verteld dat het allemaal wel goed komt. Guus managed alles vanaf de zijkant met al zijn ervaring. Wat zullen de spelers van Anzhi blij zijn! Zeljko die een arm legt om Roberto Carlos en zegt: ‘kiek zo moet jeij een bal rake’. Of De Chat die tegen Samuel Eto’o zegt dat hij net even anders moet bewegen in de spits. Zien jullie het ook voor je?